ரு'ஷயோ தேவகந்தர்வா வேதாலாஃ ஸித்தசாரணாஃ । ஊசுஸ்தே ஜய தேவீதி சாம்பிகேதி புநஃ புநஃ
முனிவர்கள், தேவர்களுடன் கூடிய கந்தர்வர்கள், வேதாளர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோர் மீண்டும் மீண்டும் 'ஜெயம் தேவி!', 'ஓ அம்பிகே!' என்று கூவினர்.
அஸிலோமபிடாலாக்யவதவர்ணநம் வ்யாஸ உவாச தௌ தயா நிஹதௌ ஶ்ருத்வா மஹிஷோ விஸ்மயாந்விதஃ । ப்ரேஷயாமாஸ தைதேயாம்ஸ்தத்வதார்தம் மஹாபலாந்
வியாசர் சொன்னார்: அவ்விருவரும் அவளால் அழிக்கப்பட்டதை அறிந்த மகிஷன் ஆச்சரியமடைந்து, அவளை அழிக்க வல்லமை கொண்ட பெரிய அசுரர்களை அனுப்பினான்.
அஸிலோமபிடாலாக்யப்ரமுகாந் யுத்ததுர்மதாந் । ஸைந்யேந மஹதா யுக்தாந்ஸாயுதாந்ஸபரிச்சதாந்
அசிலோமன், பிடாளன் ஆகியோர் முன்னணியில், போருக்கு வெறித்துடன், பெரிய படையுடன், ஆயுதங்களும் கவசங்களும் அணிந்து அனுப்பப்பட்டனர்.
தே தத்ர தத்ரு'ஶுர்தேவீம் ஸிம்ஹஸ்யோபரி ஸம்ஸ்திதாம் । அஷ்டாதஶபுஜாம் திவ்யாம் கட்ககேடகதாரிணீம்
அங்கு அவர்கள், சிங்கத்தின் மீது அமர்ந்திருக்கும், பதினெட்டு கரங்களுடன் ஒளிவீசும், கத்தியும் கேடயமும் ஏந்திய தேவியைப் பார்த்தனர்.
அஸிலோமாக்ரதோ கத்வா தாமுவாச ஹஸந்நிவ । விநயாவநதஃ ஶாந்தோ தேவீம் தைத்யவதோத்யதாம்
அசிலோமன் முன்னே சென்று, சிரிப்பது போல, பணிவுடன் அமைதியாக, ஆனால் அசுரர்களை அழிக்கத் தயாராக இருந்த தேவியிடம் பேசினான்.
அஸிலோமோவாச தேவி ப்ரூஹி வசஃ ஸத்யம் கிமர்தமிஹ ஸுந்தரி । ஆகதாஸி கிமர்தம் வா ஹம்ஸி தைத்யாந்நிராகஸஃ
அசிலோமன் சொன்னான்: தேவி, உண்மையைச் சொல்—என்ன காரணத்தால் இங்கு வந்தாய், அழகியே? எந்த காரணத்திற்காக குற்றமில்லாத அசுரர்களை கொல்கிறாய்?
காரணம் கதயாத்ய த்வம் த்வயா ஸந்திம் கரோம்யஹம் । காஞ்சநம் மணிரத்நாநி பாஜநாநி வராணி ச
இன்று நீ வந்த காரணத்தைச் சொல்; நான் உன்னுடன் சமாதானம் செய்கிறேன். பொன், மாணிக்கம், ரத்தினங்கள், பாத்திரங்கள், வேண்டிய வரங்கள்—
யாநீச்சஸி வராரோஹே கஹீத்வா கச்ச மா சிரம் । கிமர்தம் யுத்தகாமாஸி துஃகஸந்தாபவர்தநம்
நீ விரும்பும் அனைத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, தாமதமின்றி போய்விடு, அழகியே. ஏன் போருக்காக ஆசைப்படுகிறாய்? அது துயரத்தையும் வேதனையையும் மட்டும் அதிகரிக்கும்.
கதயந்தி மஹாத்மாநோ யுத்தம் ஸர்வஸுகாபஹம் । கோமலேऽதீவ தே தேஹே புஷ்பகாதாஸஹே ப்ரு'ஶம்
போரால் எல்லா மகிழ்ச்சியும் அழிகிறது என்று பெரியவர்கள் சொல்கிறார்கள். உன் உடல் மிகவும் மென்மையானது; பூவின் தொடுதலும் தாங்க முடியாத அளவு.
கிமர்தம் ஶஸ்த்ரஸம்பாதாந்ஸஹஸீதி விஸிஸ்மியே । சாதுர்யஸ்ய பலம் ஶாந்திஃ ஸததம் ஸுகஸேவநம்
ஆயுதங்களால் ஏற்படும் தாக்கங்களை நீ ஏன் சகிக்கிறாய்? எனக்கு அதிசயம். புத்திசாலித்தனத்தின் பலன் அமைதியும் எப்போதும் சந்தோஷமாக வாழ்வதே.
தத்கிமர்தம் துஃகஹேதும் ஸம்க்ராமம் கர்துமிச்சஸி । ஸம்ஸாரேऽத்ர ஸுகம் க்ராஹ்யம் துஃகம் ஹேயமிதி ஸ்திதிஃ
அப்படி இருக்க, ஏன் துயரத்திற்குக் காரணமான போரைக் விரும்புகிறாய்? இந்த உலகில் மகிழ்ச்சியை நாட வேண்டும், துயரத்தை விட்டு விலக வேண்டும் என்பதே இயல்பு.
தத்ஸுகம் த்விவிதம் ப்ரோக்தம் நித்யாநித்யப்ரபேததஃ । ஆத்மஜ்ஞாநம் ஸுகம் நித்யமநித்யம் போகஜம் ஸ்ம்ரு'தம்
அந்த மகிழ்ச்சி இருவகை என்று கூறப்படுகிறது—நிலையானதும் நிலையற்றதும். ஆத்மஞானம் நிலையான மகிழ்ச்சி; அனுபவத்தால் கிடைப்பது நிலையற்ற மகிழ்ச்சி.
நாஶாத்மகம் து தத்த்யாஜ்யம் வேதஶாஸ்த்ரார்தசிந்தகைஃ । ஸௌகதாநாம் மதம் சேத்த்வம் ஸ்வீகரோஷி வராநநே
அழியும் தன்மை கொண்டதை விட்டு விட வேண்டும் என்று வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் உணர்த்துகின்றன. அழகியே, நீ புத்த மதத்தை ஏற்கிறாயானால்—
ததாபி யௌவநம் ப்ராப்ய பும்க்ஷ்வ போகாநநுத்தமாந் । பரலோகஸ்ய ஸந்தேஹோ யதி தேऽஸ்தி க்ரு'ஶோதரி
அப்படியும், இளமையை அடைந்தபோது சிறந்த அனுபவங்களை அனுபவிக்க வேண்டும். பரலோகத்தில் உனக்கு சந்தேகம் இருந்தாலும், மெல்லிய இடுப்பாளியே—
ஸ்வர்கபோகபரா நித்யம் பவ பாமிநி பூதலே । அநித்யம் யௌவநம் தேஹே ஜ்ஞாத்வேதி ஸுக்ரு'தம் சரேத்
அழகியவளே, இவ்வுலகில் வாழும் போது எப்போதும் விண்ணுலக இன்பங்களை விரும்பி இரு; உடலில் இளமை நிலை நீடிக்காதது என்பதை அறிந்து, நல்ல செயல்களை செய்து வாழ வேண்டும்.
பரோபதாபநம் கார்யம் வர்ஜநீயம் ஸதா புதைஃ । அவிரோதேந கர்தவ்யம் தர்மார்தகாமஸேவநம்
பிறருக்கு துன்பம் தரும் செயல்களை அறிவுள்ளவர்கள் எப்போதும் தவிர்க்க வேண்டும்; தர்மம், பொருள், காமம் ஆகியவற்றை யாருக்கும் இடையூறு இல்லாமல் நாட வேண்டும்.
தஸ்மாத்த்வமபி கல்யாணி மதிம் தர்மே ஸதா குரு । அபராதம் விநா தைத்யாந்கஸ்மாந்மாரயஸேऽம்பிகே
ஆகையால், நல்லவளே, நீயும் எப்போதும் மனதை தர்மத்தில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; எந்த குற்றமும் இல்லாமல், தெய்தியர்களை ஏன் கொல்கிறாய், அம்பிகையே?
தயாதர்மோऽஸ்ய தேஹோऽஸ்தி ஸத்யே ப்ராணாஃ ப்ரகீர்திதாஃ । தஸ்மாத்தயா ததா ஸத்யம் ரக்ஷணீயம் ஸதா புதைஃ
இவ்வுடலுக்குப் பரிவு என்பது தர்மம், உயிர் என்பது உண்மை மீது நிலைத்துள்ளது என்று கூறப்படுகிறது; ஆகவே, அறிவுள்ளவர்கள் எப்போதும் பரிவையும் உண்மையையும் காத்து நடத்த வேண்டும்.
காரணம் வத ஸுஶ்ரோணி தாநவாநாம் வதே தவ । தேவ்யுவாச த்வயா ப்ரு'ஷ்டம் மஹாபாஹோ கிமர்தமிஹ சாகதா
அழகான இடுப்பையுடையவளே, நீ தானவர்களை கொல்வதற்கான காரணத்தை சொல்லு. தேவி சொன்னாள்: வலிமைமிக்கவனே, நீ என்னை இங்கு ஏன் வந்தாய் என்று கேட்டுள்ளாய்.
ததஹம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஹநநே ச ப்ரயோஜநம் । விசராமி ஸதா தைத்ய ஸர்வலோகேஷு ஸர்வதா
அதனால், அவர்களை கொல்வதற்கான நோக்கத்தை நான் விளக்குகிறேன்; தெய்தியனே, எல்லா உலகங்களிலும் நான் எப்போதும் திரிகிறேன்.
ந்யாயாந்யாயௌ ச பூதாநாம் பஶ்யந்தீ ஸாக்ஷிரூபிணீ । ந மே கதாபி போகேச்சா ந லோபோ ந ச வைரிதா
உலகில் உள்ள உயிர்களின் நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டையும் நான் காண்கிறேன்; எனக்கு ஒருபோதும் இன்ப ஆசை, பேராசை, பகைமை எதுவும் இல்லை.
தர்மார்தம் விசராம்யத்ர ஸம்ஸாரே ஸாதுரக்ஷணம் । வ்ரதமேதத்து நியதம் பாலயாமி நிஜம் ஸதா
நல்லவர்களை காப்பதற்காகவே இந்த உலகில் நான் திரிகிறேன்; இது என் உறுதியான விரதம், எப்போதும் அதை நான் காப்பாற்றுகிறேன்.
ஸாதூநாம் ரக்ஷணம் கார்யம் ஹந்தவ்யா யேऽப்யஸாதவஃ । வேதஸம்ரக்ஷணம் கார்யமவதாரைரநேகஶஃ
நல்லவர்களை காப்பது கடமை, தீயவர்களை அழிப்பதும் அவசியம்; வேதங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக பல பிறவிகளில் தோன்ற வேண்டும்.
யுகே யுகே தாநேவாஹமவதாராந்பிபர்மி ச । மஹிஷஸ்து துராசாரோ தேவாந்வை ஹந்துமுத்யதஃ
யுகம் யுகமாக நான் அதே அவதாரங்களை எடுத்து வருகிறேன்; மகிஷன் தீயொழுக்கம் கொண்டவன், தேவர்களை அழிக்க முனைந்துள்ளான்.
ஜ்ஞாத்வாஹம் தத்வதார்தம் போஃ ப்ராப்தாஸ்மி ராக்ஷஸாதுநா । தம் ஹநிஷ்யே துராசாரம் ஸுரஶத்ரும் மஹாபலம்
அதை அறிந்து, அவனை அழிப்பதற்காகவே நான் இங்கு வந்துள்ளேன், நல்ல ராட்சசனே; அந்தப் பெரும் பகைவரும் தீயொழுக்கமுடையவனும் ஆன மகிஷனை நான் கொல்வேன்.
கச்ச வா திஷ்ட காமம் த்வம் ஸத்யமேததுதாஹ்ரு'தம் । ப்ரூஹி வா தம் துராத்மாநம் ராஜாநம் மஹிஷீஸுதம்
நீ விருப்பப்படி போகலாம், அல்லது இங்கேயே இரு; நான் சொல்வது உண்மை. அல்லது, அந்தக் கெட்ட அரசனும் மகிஷனின் மகனும் என்பவனிடம் இதைச் சொல்லு.
கிமந்யாந் ப்ரேஷயஸ்யத்ர ஸ்வயம் யுத்தம் குருஷ்வ ஹ । ஸந்திஞ்சேத்கர்துமிச்சாஸ்தி ராஜ்ஞஸ்தவ மயா ஸஹ
நீ ஏன் பிறரை இங்கு அனுப்புகிறாய்? நீயே வந்து போரிடு! உன் அரசன் என்னுடன் சமாதானம் செய்ய விரும்பினால், அவன் உடன்பாடு செய்யட்டும்.
ஸர்வே கச்சந்து பாதாலம் வைரம் த்யக்த்வா யதாஸுகம் । தேவத்ரவ்யம் து யத்கிஞ்சித்த்ரு'தம் ஜித்வா ரணே ஸுராந் । தத்தத்த்வா யாந்து பாதாலம் ப்ரஹ்லாதோ யத்ர திஷ்டதி
எல்லோரும் பகையை விட்டு, விருப்பப்படி பாதாளத்திற்குப் போகட்டும்; தேவர்களிடமிருந்து யுத்தத்தில் எடுத்த எந்தச் செல்வமும், அதைப் பத்திரமாகத் திருப்பி அளித்து, ப்ரஹ்லாதன் இருக்கும் பாதாளத்திற்குப் போகட்டும்.
வ்யாஸ உவாச தச்சுத்வா வசநம் தேவ்யா அஸிலோமா புரஃஸ்திதஃ । பிடாலாக்யம் மஹாவீரம் பப்ரச்ச ப்ரீதிபூர்வகம்
வியாசர் சொன்னார்: தேவி சொன்ன வார்த்தைகளை கேட்ட அசிலோமா, முன் நின்று, பிடாளா என்ற வீரனை அன்புடன் கேட்டான்.
அஸிலோமோவாச ஶ்ருதம் தேऽத்ய பிடாலாக்ய பவாந்யா கதிதம் ச யத் । ஏவம் கதே கிம் கர்தவ்யோ விக்ரஹஃ ஸந்திரேவ வா
அசிலோமா சொன்னான்: பிடாளா, இன்று பவானி சொன்னதை நீ கேட்டாயே; இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் — போர் செய்யலாமா, சமாதானம் செய்யலாமா?