மூர்கஸேவாபரோ யஸ்மாத்தஸ்மாத்த்வம் மூர்க ஏவ ஹி । ராஜதர்மம் ந ஜாநாஸி கிம் ப்ரவீஷி மமாக்ரதஃ
முட்டாள்களைச் சுற்றி இருப்பதால் நீயும் முட்டாள்தான்; அரசன் கடமையை அறியாத நீ, என் முன்னிலையில் ஏன் பேசுகிறாய்?
ஸம்க்ராமே மஹிஷம் ஹத்வா க்ரு'த்வா ருதிரகர்தமம் । யஶஃஸ்தம்பம் ஸ்திரம் க்ரு'த்வா கமிஷ்யாமி யதாஸுகம்
போரில் மகிஷனை வதைப்பேன்; இரத்தம் கலந்த மண் உருவாகும்; புகழ் தூணை நிலைநிறுத்தி, பிறகு என் விருப்பப்படி செல்லுவேன்.
தேவாநாம் துஃகதாதாரம் தாநவம் மதகர்விதம் । ஹநிஷ்யேऽஹம் துராசாரம் யுத்தம் குரு ஸ்திரோ பவ
தேவர்களுக்கு துன்பம் கொடுக்கும், தானவர்களில் பெருமை கொண்ட, தீய நடத்தை உடைய மகிஷனை நான் கொல்வேன்; போரிடு, உறுதியாக நில்.
ஜீவிதேச்சாஸ்தி சேந்மூட மஹிஷஸ்ய ததா தவ । ததா கச்சந்து பாதாலம் தாநவாஃ ஸர்வ ஏவ தே
நீயும் மகிஷனும் உயிரை விரும்புகிறீர்கள் என்றால், உங்களுடைய எல்லா தானவர்களும் பாதாளத்திற்குச் செல்லட்டும்.
முமூர்ஷா யதி வஶ்சித்தே யுத்தம் குர்வந்து ஸத்வராஃ । ஸர்வாநேவ வதிஷ்யாமி நிஶ்சயோऽயம் மமாதுநா
உங்கள் மனதில் மரண ஆசை இருந்தால், விரைவாகப் போரிடுங்கள்; எல்லோரையும் நான் அழிப்பேன்—இப்போது இது என் உறுதியான தீர்மானம்.
வ்யாஸ உவாச தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்யா தாநவோ பலதர்பிதஃ । முமோச பாணவ்ரு'ஷ்டிம் தாம் கநவ்ரு'ஷ்டிமிவாபராம்
வியாசர் சொன்னார்: அவளுடைய வார்த்தைகளை கேட்ட தானவன், தன் வலிமையில் பெருமை கொண்டு, மேகமழையைப் போல் அம்புகளை மழையாக விட்டான்.
சிச்சேத தஸ்ய ஸா பாணாந்ஸ்வபாணைர்நிஶிதைஸ்ததா । ஜகாந தம் ததா கோரைராஶீவிஷஸமைஃ ஶரைஃ
அவள், தன் கூரிய அம்புகளால் அவன் அம்புகளை வெட்டினாள்; பாம்புபோல் பயங்கரமான அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினாள்.
யுத்தம் பரஸ்பரம் தத்ர பபூவ விஸ்மயப்ரதம் । கதயா காதயாமாஸ தம் ரதாஜ்ஜகதம்பிகா
அங்கே அவர்களுக்கு இடையே ஆச்சரியமான போர் நடந்தது; உலகத்தாயார் தன் களிறால் அவனை ரதத்திலிருந்து வீழ்த்தினாள்.
மூர்ச்சாம் ப்ராப ஸ துஷ்டாத்மா கதயாபிஹதோ ப்ரு'ஶம் । முஹூர்தத்வயமாத்ரம் து ரதோபஸ்த இவாசலஃ
அந்த தீய மனத்தவன், படையால் கடுமையாக அடிக்கப்பட்டு, மயக்கமடைந்து, இரு கண நேரம் ரதத்தில் கிடப்பவன் போல அசையாமல் இருந்தான்.
தம் ததா மூர்ச்சிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாம்ரஃ பரபலார்தநஃ । ஆஜகாம ரணே யோத்தும் சண்டிகாம் ப்ரதி சாபலாத்
அவனை அப்படியே மயக்கத்தில் பார்த்துத், பகைவரை வெல்வோன் தாம்ரன், தயக்கமின்றி, யுத்தத்தில் சண்டிகையை எதிர்த்து போரிட வந்தான்.
ஆகச்சந்தம் து தம் வீக்ஷ்ய ஹஸந்தீ ப்ராஹ சண்டிகா । ஏஹ்யேஹி தாநவஶ்ரேஷ்ட யமலோகம் நயாம்யஹம்
அவனை வருவதைப் பார்த்த சண்டிகை சிரித்தவாறு, "வா, வா, அசுரர்களில் சிறந்தவனே, உன்னை நான் யமலோகத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்" என்று சொன்னாள்.
கிம் பவத்பிஃ ஸமாயாதைரபலைஶ்ச கதாயுஷைஃ । மஹிஷஃ கிம் க்ரு'ஹே மூடஃ கரோதி ஜீவநோத்யமம்
"நீயும், உயிர் குறைந்த இந்த பலமில்லாதவர்களும் ஏன் இங்கே வந்தீர்கள்? அந்த முட்டாள் மகிஷன் வீடில் ஒளிந்து இன்னும் உயிரோடு இருக்க முயற்சிக்கிறானா?"
கிம் பவத்பிர்ஹதைர்மந்தைர்மமாபி விபலஃ ஶ்ரமஃ । அஹதே மஹிஷே பாபே ஸுரஶத்ரௌ துராத்மநி
"நீங்கள்போல் பலவீனமான, உயிரிழந்தவர்களால் எனக்கு என்ன பயன்? அந்தப் பாவி, தேவதைகளுக்கு பகைவனான மகிஷனை நான் வீழ்த்தாவிட்டால் என் முயற்சியும் வீணாகும்."
தஸ்மாத்யூயம் க்ரு'ஹம் கத்வா மஹிஷம் ப்ரேஷயந்த்விஹ । பஶ்யேந்மாம் ஸோऽபி மந்தாத்மா யாத்ரு'ஶீம் தாத்ரு'ஶீம் ஸ்திதாம்
"அதனால், நீங்கள் வீடு போய் மகிஷனை இங்கே அனுப்புங்கள். அந்த மந்தமானவன் கூட என்னை இப்படி நிற்கும் நிலைமையில் பார்ப்பானாக."
தாம்ரஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா பாணவ்ரு'ஷ்டிம் சகார ஹ । சண்டிகாம் ப்ரதி கோபேந கர்ணாக்ரு'ஷ்டஶராஸநஃ
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட தாம்ரன், கோபத்துடன் வில்லைக் காதருகில் இழுத்து, சண்டிகையை நோக்கி அம்புகளை மழைபோல் பொழிந்தான்.
பகவத்யபி தாம்ராக்ஷீ ஸமாக்ரு'ஷ்ய ஶராஸநம் । பாணாந்முமோச தரஸா ஹந்துகாமா ஸுராஹிதம்
அம்மான், தாமிரக் கண்களுடன், தானும் வில்லைக் கையிலே இழுத்து, தேவதைகளுக்கு பகைவரை அழிக்க விரும்பி, வேகமாக அம்புகளை விடுத்தாள்.
சிக்ஷுராக்யோऽபிபலவாந்மூர்ச்சாம் த்யக்த்வோத்திதஃ புநஃ । க்ரு'ஹீத்வா ஸஶரம் சாபம் தஸ்தௌ தத்ஸம்முகஃ க்ஷணாத்
சிக்ஷுரன், மயக்கம் நீங்கி மீண்டும் எழுந்து, வில் மற்றும் அம்புகளை எடுத்துக் கொண்டு, உடனே அவளுக்கு எதிராக நின்றான்.
சிக்ஷுராக்யஶ்ச தாம்ரஶ்ச த்வாவப்யதிபலோத்கடௌ । யுயுதாதே மஹாவீரௌ ஸஹ தேவ்யா ரணாங்கணே
சிக்ஷுரனும் தாம்ரனும், இருவரும் மிகுந்த வலிமை கொண்ட வீரர்கள், அந்தப் போர்க்களத்தில் தேவியுடன் சேர்ந்து போரிட்டார்கள்.
குபிதா ச மஹாமாயா வவர்ஷ ஶரஸந்ததிம் । சகார தாநவாந் ஸர்வாந் பாணக்ஷததநுச்சதாந்
பெரும் கோபமடைந்த மகாமாயை, தொடர்ச்சியான அம்புகளைக் குவித்து, எல்லா அசுரர்களையும் அம்புகளால் காயப்படுத்தி மூடினாள்.
அஸுராஃ க்ரோதஸம்மூடா பபூவுஃ ஶரதாடிதாஃ । சிக்ஷிபுஃ ஶரஜாலாநி தேவீம் ப்ரதி ருஷாந்விதாஃ
அசுரர்கள், கோபத்தில் குழம்பி, அம்புகளால் காயப்பட்டு, கோபத்துடன் தேவியை நோக்கி அம்புகளைக் குவித்தனர்.
பபுஸ்தே ராக்ஷஸாஸ்தத்ர கிம்ஶுகா இவ புஷ்பிணஃ । ஶிலீமுகக்ஷதாஃ ஸர்வே வஸந்தே ச வநே ரணே
அங்கு அந்த ராட்சதர்கள், எல்லோரும் அம்புகளால் காயப்பட்டு, வசந்த காலத்தில் காட்டில் மலர்ந்த கிம்ஷுக மரங்களைப் போல் தோன்றினர்.
பபூவ துமுலம் யுத்தம் தாம்ரேண ஸஹ ஸம்யுகே । விஸ்மயம் பரமம் ஜக்முர்தேவா யே ப்ரேக்ஷகாஃ ஸ்திதாஃ
அந்தச் சமரில் தாம்ரனுடன் கடும் யுத்தம் எழுந்தது; அதை பார்த்து நின்ற தேவதைகள் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள்.
தாம்ரோ முஸலமாதாய லோஹஜம் தாருணம் த்ரு'டம் । ஜகாந மஸ்தகே ஸிம்ஹம் ஜஹாஸ ச நநர்த ச
தாம்ரன், இரும்பால் ஆன பெரிய, பயங்கரமான, வலிமையான ஒரு முசலை எடுத்துக் கொண்டு, சிங்கத்தின் தலையில் அடித்து, சிரித்தும் கர்ஜித்தும் கொண்டிருந்தான்.
நர்தமாநம் ததா தம் து த்ரு'ஷ்ட்வா தேவீ ருஷாந்விதா । கட்கேந ஶிததாரேண ஶிரஶ்சிச்சேத ஸத்வரா
அப்போது அவனை கர்ஜிக்கக் கண்ட தேவி, கோபத்துடன், கூர்மையான வாளால் அவனது தலையை விரைவில் வெட்டினாள்.
சிந்நே ஶிரஸி தாம்ரஸ்து விஶீர்ஷோ முஸலீ பலீ । பப்ராம க்ஷணமாத்ரம் து பபாத ரணமஸ்தகே
தலையை வெட்டியதும், தலையில்லாத வலிமைமிகுந்த தாம்ரன், ஒரு கணம் அலைந்து, பிறகு போர்க்களத்தில் விழுந்தான்.
பதிதம் தாம்ரமாலோக்ய சிக்ஷுராக்யோ மஹாபலஃ । கட்கமாதாய தரஸா துத்ராவ சண்டிகாம் ப்ரதி
தாம்ரன் விழுந்ததைப் பார்த்து, பெரும் வலிமை கொண்ட சிக்ஷுரன், வாளை எடுத்துக் கொண்டு வேகமாக சண்டிகையை நோக்கி பாய்ந்தான்.
பகவத்யபி தம் த்ரு'ஷ்ட்வா கட்கபாணிமுபாகதம் । தாநவம் பஞ்சபிர்பாணைர்ஜகாந தரஸா ரணே
அருள்மிகு தேவி, அவன் கையில்கத்தி பிடித்து விரைந்து வந்ததைப் பார்த்ததும், போரில் அந்த அசுரனை ஐந்து அம்புகளால் மிக வேகமாகத் தாக்கினாள்.
ஏகேந பாதிதம் கட்கம் த்விதீயேந து தத்கரஃ । கண்டாச்ச மஸ்தகம் தஸ்ய க்ரு'ந்திதம் சாபரைஃ ஶரைஃ
ஒரு அம்பால் அவன் கத்தியை கீழே போட்டாள்; இரண்டாவது அம்பால் அவன் கையை வெட்டினாள்; மற்ற அம்புகளால் அவன் கழுத்திலிருந்து தலை வெட்டப்பட்டு விழுந்தது.
ஏவம் தௌ நிஹதௌ கூரௌ ராக்ஷஸௌ ரணதுர்மதௌ । பக்நம் ஸைந்யம் தயோஸ்தூர்ணம் திக்ஷு ஸந்த்ரஸ்தமாநஸம்
இவ்வாறு அந்த இரு கொடூரமான, போரில் மதித்த ராட்சதர்கள் அழிக்கப்பட்டனர்; அவர்களது படை உடனே சிதறி, எல்லாதிசைகளிலும் பயத்துடன் ஓடினார்கள்.
தேவாஶ்ச முதிதாஃ ஸர்வே த்ரு'ஷ்ட்வா தௌ நிஹதௌ ரணே । புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் முதா சக்ருர்ஜயஶப்தம் நபஃஸ்திதாஃ
அந்த இருவரும் போரில் வீழ்ந்ததைப் பார்த்து எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ந்தனர்; அவர்கள் ஆனந்தத்தில் மலர் மழை பொழிந்து, வானிலிருந்து 'ஜெயம்' என்று முழங்கினர்.