மா கர்வம் குரு துஷ்டாத்மந் யந்மேऽஸ்தி ப்ரஹ்மணோ வரஃ । ஸ்த்ரீவத்யத்வே த்வயா மூட பீடிதாஃ ஸுரஸத்தமாஃ
தீய மனத்தவனே, உனக்கு பிரம்மாவின் வரம் இருப்பதாக பெருமை கொள்ளாதே. நீ பெணால் அழிக்கப்பட மாட்டாய் என்பதால், உன் கொடுமையால் தேவர்கள் மிகுந்த துன்பம் அனுபவித்துள்ளனர்.
கர்தவ்யம் வசநம் தாதுஸ்தேநாஹம் த்வாமுபாகதா । ஸ்த்ரீரூபமதுலம் க்ரு'த்வா ஸத்யம் ஹந்தும் க்ரு'தாகஸம்
பிரம்மாவின் வார்த்தை நிறைவேற வேண்டும் என்பதற்காகத்தான், நான் இந்த உலகில் தனித்துவமான பெண்மையின் உருவம் கொண்டு, தவறு செய்த உன்னை உண்மையில் அழிக்க வந்துள்ளேன்.
யதேச்சம் கச்ச வா மூட பாதாலம் பந்நகாவ்ரு'தம் । ஹித்வா பூஸுரஸத்மாத்ய ஜீவிதேச்சா யதஸ்தி தே
முட்டாளே, உனக்கு உயிர் வேண்டும் என்றால், இன்று இந்த தேவர்களின் சபையை விட்டு, பாம்புகள் நிறைந்த பாதாளத்திற்கோ, உனக்கு விருப்பமான எங்கும் போகலாம்.
வ்யாஸ உவாச இத்யுக்தஃ ஸ ததோ தேவ்யா மந்த்ரிஶ்ரேஷ்டோ பலாந்விதஃ । ப்ரத்யுவாச நிஶம்யாஸௌ வசநம் ஹேதுகர்பிதம்
வியாசர் சொன்னார்: இவ்வாறு தேவி கூறியதும், பலமுள்ள அந்த பிரதான அமைச்சர், காரணம் நிறைந்த அவள் வார்த்தைகளை கேட்டுவிட்டு, பதிலளித்தான்.
தேவி ஸ்த்ரீஸத்ரு'ஶம் வாக்யம் ப்ரூஷே த்வம் மதகர்விதா । க்வாஸௌ க்வ த்வம் கதம் யுத்தமஸம்பாவ்யமிதம் கில
தேவியே, நீ பெண்களுக்கு ஏற்ற வார்த்தைகளை, உன் அழகில் பெருமை கொண்டு பேசுகிறாய். அவன் எங்கே? நீ எங்கே? இப்படிப்பட்ட போர் எப்படி சாத்தியமாகும்?
ஏகாகிநீ புநர்பாலா ப்ராரப்தயௌவநா ம்ரு'துஃ । மஹிஷோऽஸௌ மஹாகாயோ துர்விபாவ்யம் ஹி ஸங்கதம்
நீ தனியாக, இளம் வயதில், மென்மையானவளாக இருக்கிறாய். மகிஷன் பெரும் உருவமுடையவன். இவ்விருவரும் சந்திப்பது சிந்திக்க முடியாத ஒன்று.
ஸைந்யம் பஹுவிதம் தஸ்ய ஹஸ்த்யஶ்வரதஸம்குலம் । பதாதிகணஸம்வித்தம் நாநாயுதவிராஜிதம்
அவனுடைய படை பெரிதும், யானை, குதிரை, ரதம் ஆகியவை நிறைந்தது; பல்வேறு ஆயுதங்களுடன், காலாட்படையினரால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளது.
கஃ ஶ்ரமஃ கரிராஜஸ்ய மாலதீபுஷ்பமர்தநே । மாரணே தவ வாமோரு மஹிஷஸ்ய ததா ரணே
யானை அரசன் மல்லிகைப்பூவை நசைக்கும் போது எவ்வளவு முயற்சி தேவைப்படுமோ, அதுபோல் மகிஷன் உன்னை போரில் அழிப்பதற்கும் எவ்வளவு முயற்சி தேவைப்படும்?
யதி த்வாம் பருஷம் வாக்யம் ப்ரவீமி ஸ்வல்பமப்யஹம் । ஶ்ரு'ங்காரே தத்விருத்தம் ஹி ரஸபங்காத்பிபேம்யஹம்
நான் உன்னிடம் கொஞ்சம் கடுமையாகப் பேசினாலும், அது காதலுக்கு எதிரானது என்பதால், அந்த இனிமையை கெடுக்கும் என நான் பயப்படுகிறேன்.
ராஜாஸ்மாகம் ஸுரரிபுர்வர்ததே த்வயி பக்திமாந் । ஸாமமேவ மயா வாச்யம் தாநயுக்தம் ததா வசஃ
எங்கள் அரசன், தேவர்களுக்கு எதிரியானவன், உன்னை மிகவும் விரும்புகிறான். அதனால், நான் மென்மையாகவும், சமாதானமாகவும் பேச வேண்டும்.
நோசேத்தந்ம்யஹமத்யைவ பாணேந த்வாம் ம்ரு'ஷாவதாம் । மித்யாபிமாநசதுராம் ரூபயௌவநகர்விதாம்
இல்லையெனில், இன்று உன் பொய்யான வார்த்தைகளுக்கும், அழகு, இளமை குறித்து வெறும் பெருமை கொண்ட உனக்காக, நான் அம்பால் உன்னை அழித்திருப்பேன்.
ஸ்வாமீ மே மோஹிதஃ ஶ்ருத்வா ரூபம் தே புவநாதிகம் । தத்ப்ரியார்தம் ப்ரியம் காமம் வக்தவ்யம் த்வயி யந்மயா
என் அரசன், உலகங்களை மிஞ்சும் உன் அழகை பார்த்து மயங்கி விட்டான். அவனுக்குப் பிடித்ததைச் செய்ய, உனக்கு நான் இனிமையான வார்த்தைகளை பேச வேண்டும்.
ராஜ்யம் தவ தநம் ஸர்வம் தாஸஸ்தே மஹிஷஃ கில । குரு பாவம் விஶாலாக்ஷி த்யக்த்வா ரோஷம் ம்ரு'திப்ரதம்
அரசு, செல்வம் அனைத்தும் உனக்கு; மகிஷனே உன் தாசன் ஆகுவான். அகன்ற கண்களையுடையவளே, உயிருக்கு ஆபத்தான கோபத்தை விட்டுவிட்டு, அவனை ஏற்று வாழ்.
பதாமி பாதயோஸ்தேऽஹம் பக்திபாவேந பாமிநி । பட்டராஜ்ஞீ மஹாராஜ்ஞோ பவ ஶீக்ரம் ஶுசிஸ்மிதே
பிரகாசமுள்ளவளே, பக்தியுடன் உன் பாதத்தில் விழுகிறேன். புன்னகைமிகு அழகியே, விரைவில் மகாராஜாவின் முதன்மை அரசியாக வா.
த்ரைலோக்யவிபவம் ஸர்வம் ப்ராப்ஸ்யஸி த்வமநாவிலம் । ஸுகம் ஸம்ஸாரஜம் ஸர்வம் மஹிஷஸ்ய பரிக்ரஹாத்
மூன்று உலகங்களின் செல்வம் அனைத்தும், எந்த துன்பமும் இல்லாமல், மகிஷனை ஏற்றால், உலக வாழ்க்கையின் எல்லா இன்பங்களும் உனக்கு கிடைக்கும்.
தேவ்யுவாச ஶ்ரு'ணு ஸாசிவ வக்ஷ்யாமி வாக்யாநாம் ஸாரமுத்தமம் । ஶாஸ்த்ரத்ரு'ஷ்டேந மார்கேண சாதுர்யமநுசிந்த்ய ச
தேவி சொன்னாள்: அமைச்சரே, கேள்; நான் உனக்கு வார்த்தைகளின் சிறந்த சாரத்தை, சாஸ்திரம் கூறும் வழியையும், புத்திசாலித்தனத்தையும் கருத்தில் கொண்டு சொல்கிறேன்.
மஹிஷஸ்ய ப்ரதாநஸ்த்வம் மயா ஜ்ஞாதம் தியா கில । பஶுபுத்திஸ்வபாவோऽஸி வசநாத்தவ ஸாம்ப்ரதம்
என் அறிவால், மஹிஷனுக்கு முதன்மை உண்டாக காரணம் நீயே என்று நான் அறிந்தேன்; உண்மையில், உன் சொற்கள் இப்போது காட்டுவது போல, உனக்கு மிருக மனம் தான் இயல்பு.
மந்த்ரிணஸ்த்வாத்ரு'ஶா யஸ்ய ஸ கதம் புத்திமாந்பவேத் । உபயோஃ ஸத்ரு'ஶோ யோகஃ க்ரு'தோऽயம் விதிநா கில
உன்னைப் போன்ற ஒருவன் அமைச்சராக இருந்தால், அவன் எப்படி புத்திசாலி எனலாம்? உண்மையில், விதி உங்களை இருவரையும் ஒரே மாதிரி சேர்த்திருக்கிறது.
யதுக்தம் ஸ்த்ரீஸ்வபாவாஸி தத்விசாரஸ்ய மூட கிம் । புமாந்நாஹம் தத்ஸ்வபாவாபவம்ஸ்த்ரீவேஷதாரிணீ
நீ சொன்னது போல, எனக்கு பெண் இயல்பு உள்ளது என்று நினைப்பது எவ்வளவு முட்டாள்தனம்! நான் ஆணும் இல்லை, அந்த இயல்பும் இல்லை; பெண் வேடமே அணிந்திருக்கிறேன்.
யாசிதம் மரணம் பூர்வம் ஸ்த்ரியா த்வத்ப்ரபுணா யதா । தஸ்மாந்மந்யேऽதிமூர்கோऽஸௌ ந வீரரஸவித்தமஃ
முன்பு, உன் ஆண்டவன் ஒரு பெண்ணிடம் மரணம் வேண்டிக்கொண்டான்; அதனால், அவன் மிகவும் அறியாமை உடையவன், வீரத்துக்குரியவனல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன்.
காமிந்யா மரணம் க்லீபரதிதம் ஶூரதுஃகதம் । ப்ரார்திதம் ப்ரபுணா தேந மஹிஷேணாத்மபுத்திநா
ஒரு பெண்ணால் கொல்லப்பட வேண்டும் என்று ஆசைப்படுவது பலவீனமானவர்களுக்கு உரியது, அது வீரர்களுக்கு துயரத்தை தரும்; ஆனால் மஹிஷன் தான் புத்திசாலி என்று எண்ணி இதை விரும்பினான்.
தஸ்மாத்ஸ்த்ரீரூபமாதாய கார்யம் கர்துமுபாகதா । கதம் பிபேமி த்வத்வாக்யைர்தர்மஶாஸ்த்ரவிரோதகைஃ
அதனால், பெண் உருவம் எடுத்து என் கடமையை செய்ய வந்துள்ளேன்; நீதிக்குரிய நூல்களுக்கு எதிராக இருக்கும் உன் சொற்களை நான் ஏன் பயப்பட வேண்டும்?
விபரீதம் யதா தைவம் த்ரு'ணம் வஜ்ரஸமம் பவேத் । விதிஶ்சேத்ஸுமுகஃ காமம் குலிஶம் தூலவத்ததா
விதி எதிராக இருந்தால், புல்லும் வஜ்ரம் போல் கடினமாகும்; ஆனால் விதி நல்லதாக இருந்தால், வஜ்ரமும் தூளி போல் லேசாகும்.
கிம் ஸைந்யைராயுதைஃ கிம் வா ப்ரபஞ்சைர்துர்கஸேவநைஃ । மரணம் ஸாம்ப்ரதம் யஸ்ய தஸ்ய ஸைந்யைஸ்து கிம் பலம்
படைகள், ஆயுதங்கள், கோட்டைகள் பாதுகாப்பு எல்லாம் எதற்கு? ஒருவருக்கு மரணம் நிச்சயிக்கப்பட்டிருந்தால், படைகள் கொண்டு என்ன பயன்?
யதாயம் தேஹஸம்பந்தோ ஜீவஸ்ய காலயோகதஃ । ததைவ லிகிதம் ஸர்வம் ஸுகம் துஃகம் ததா ம்ரு'திஃ
நேரம் சேர்ந்தபோது உயிர் உடலை அடையும் போது, எல்லா சந்தோஷமும் துக்கமும் மரணமும் அப்போதே எழுதப்பட்டிருக்கும்.
யஸ்ய யேந ப்ரகாரேண மரணம் தைவநிர்மிதம் । தஸ்ய தேநைவ ஜாயேத நாந்யதேதி விநிஶ்சயஃ
யாருக்கு எந்த விதத்தில் மரணம் விதியால் நிர்ணயிக்கப்பட்டதோ, அது அப்படியே நடக்கும்; வேறு விதமாக நடக்காது என்பதே உறுதி.
ப்ரஹ்மாதீநாம் யதா காலே நாஶோத்பத்தீ விநிர்மிதே । ததைவ பவதஃ காமம் கிமந்யேஷாம் விசார்யதே
பிரம்மா முதலியவர்களுக்கு படைப்பு, அழிவு எல்லாம் எப்படி நேரம் பார்த்து நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கிறதோ, அதுபோல உனக்கும் உள்ளது; பிறரது நிலை பற்றி ஏன் சிந்திக்க வேண்டும்?
யே ம்ரு'த்யுதர்மிணஸ்தேஷாம் வரதாநேந தர்பிதாஃ । மரிஷ்யாமோ ந மந்யந்தே தே மூடா மந்தசேதஸஃ
மரணமுள்ளவர்கள், வரம் பெற்றதால் பெருமை கொண்டுவிட்டு, 'நாம் மரிக்க மாட்டோம்' என்று நினைப்பவர்கள், அவர்கள் எல்லாம் அறியாத, மந்தமான மனம் உடையவர்கள்.
தஸ்மாத் கச்ச ந்ரு'பம் ப்ரூஹி வசநம் மம ஸத்வரம் । யதாஜ்ஞாபயதே பூபஸ்தத்கர்தவ்யம் த்வயா கில
அதனால், நீ விரைவாக போய் என் வார்த்தைகளை அரசனிடம் சொல்லு; அரசன் என்ன கட்டளையிடுகிறானோ, அதை நீ செய்ய வேண்டும்.
மகவா ஸ்வர்கமாப்நோது தேவாஃ ஸந்து ஹவிர்புஜஃ । யூயம் ப்ரயாத பாதாலம் யதி ஜீவிதுமிச்சத
இந்திரன் சொர்க்கத்தை அடையட்டும், தேவர்கள் ஹவிசு பெற்றுக் கொண்டிருப்பார்கள்; ஆனால், நீங்கள் உயிரோடு இருக்க விரும்பினால், பாதாளத்திற்குப் போங்கள்.