ஸுராஃ ப்ரமுதிதாஃ ஸர்வே துஷ்டுவுஸ்தம் ஶசீபதிம் । ஜகுர்கந்தர்வபதயோ நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ
அனைத்து தேவர்கள் மகிழ்ச்சியில், சசிபதியை புகழ்ந்தனர்; கந்தர்வர்களின் தலைவர்கள் பாட, அப்சரஸ்கள் குழுவாக நடனமாடினர்.
சுகோப மஹிஷஃ ஶ்ருத்வா ஜயஶப்தம் ஸுரைஃ க்ரு'தம் । ப்ரேஷயாமாஸ தத்ரைவ தாம்ரம் பரமதாபஹம்
தேவர்கள் எழுப்பிய ஜயக்கூச்சலை கேட்ட மகிஷன் கோபத்தில், பகைமையை அழிக்கும் தாம்ரனை போர்க்களத்திற்கு அனுப்பினான்.
தாம்ரஸ்து பஹுபிஃ ஸார்தம் ஸமாகம்ய ரணாஜிரே । ஶரவ்ரு'ஷ்டிம் சகாராஶு தடித்வாநிவ ஸாகரே
தாம்ரன் பலருடன் சேர்ந்து போர்க்களத்தில் நுழைந்து, கடலில் மின்னல் போல விரைவாக அம்புகளின் மழையை விட்டான்.
வருணஃ பாஶமுத்யம்ய ஜகாம த்வரிதஸ்ததா । யமஶ்ச மஹிஷாரூடோ தண்டமாதாய நிர்யயௌ
வருணன் தன் பாசத்தை உயர்த்தி, அவசரமாக முன்னே சென்றான்; யமன், மகிஷத்தில் ஏறி, தன் தண்டத்தை எடுத்துக் கொண்டு வெளியேறினான்.
தத்ர யுத்தமபூத் கோரம் தேவதாநவயோர்மிதஃ । பாணைஃ கட்கைஶ்ச முஸலைஃ ஶக்திபிஶ்ச பரஶ்வதைஃ
அங்கு தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் இடையே, அம்புகள், வாள்கள், குத்துவாள்கள், சண்டைகள், பரசுகள் கொண்டு கடுமையான போர் ஏற்பட்டது.
தண்டேந நிஹதஸ்தாம்ரோ யமஹஸ்தோத்யதேந ச । ந சசால மஹாபாஹுஃ ஸம்க்ராமாங்கணதஸ்ததா
யமன் தன் கையில் தூக்கி வைத்த தண்டால் தாம்ரனை தாக்கினான்; வலிமைமிக்க தாம்ரன், போர்க்களத்தில் இருந்து நகரவில்லை.
சாபமாக்ரு'ஷ்ய வேகேந முக்த்வா தீவ்ராஞ்சிலீமுகாந்। இந்த்ராதீநஹநத்தூர்ணம் தாம்ரஸ்தஸ்மிந் ரணாஜிரே
தாம்ரன், விலையை வேகமாக இழுத்து, கூரிய அம்புகளை விட, அந்த போர்க்களத்தில் இந்திரன் மற்றும் மற்றவர்களை விரைவாக தாக்கினான்.
தேऽபி தேவாஃ ஶரைர்திவ்யைர்நிஶிதைஶ்ச ஶிலாஶிதைஃ । நிஜக்நுர்தாநவாந்க்ருத்தாஸ்திஷ்ட திஷ்டேதி சுகுஶுஃ
தேவர்கள் கோபத்தில், தெய்வ அம்புகள் மற்றும் கூரிய கற்கள் கொண்டு அசுரர்களை தாக்கி, 'நிறுத்து! நிறுத்து!' என்று கூச்சல் போட்டனர்.
நிஹதஸ்தைஃ ஸுரைர்தைத்யோ மூர்ச்சாமாப ரணாங்கணே । ஹாஹாகாரோ மஹாநாஸீத்தைத்யஸைந்யே பயாதுரே
அந்த அசுரன் தேவர்களால் தாக்கப்பட்டு போர்க்களத்தில் சுயஞானம் இழந்தான்; அசுரப்படையில் பெரும் பயம் கொண்டு, திகைப்பும் அழுகையும் எழுந்தது.
மஹிஷாஸுரஸ்யேந்த்ராதிதேவைஃ ஸஹ யுத்தவர்ணநம் வ்யாஸ உவாச தாம்ரேऽத மூர்ச்சிதே தைத்யே மஹிஷஃ க்ரோதஸம்யுதஃ । ஸமுத்யம்ய கதாம் குர்வீம் தேவாநுபஜகாம ஹ
வியாசர் சொன்னார்: அப்போது அந்த அசுரன் மயக்கம் அடைந்திருந்தபோது, மகிஷன் கோபத்துடன் தனது கனமான களிறு எடுத்து, தேவர்களை நோக்கி விரைந்தான்.
திஷ்டந்த்வத்ய ஸுராஃ ஸர்வே ஹந்ம்யஹம் கதயா கில । ஸர்வே பலிபுஜஃ காமம் பலஹீநாஃ ஸதைவ ஹி
அவன், 'இன்று எல்லா தேவர்களும் இங்கே நிற்கவும்! நான் இந்த களிறால் உங்களை அழிப்பேன். பலம் உள்ளவர்கள் விரும்பினதைச் செய்யலாம்; ஆனால் பலஹீனர்களுக்கு எப்போதும் சக்தி இல்லை,' என்று கூறினான்.
இத்யுக்த்வாஸௌ கஜாரூடம் ஸம்ப்ராப்ய மதகர்விதஃ । ஜகாந கதயா தூர்ணம் பாஹுமூலே மஹாபுஜஃ
இவ்வாறு கூறி, பெருமிதத்தில் மயங்கிய அவன் யானையில் ஏறி, விரைவாக தனது களிறால் அந்தப் பெரிய தேவரின் தோள்பட்டை நோக்கி தாக்கினான்.
ஸோऽபி வஜ்ரேண கோரேண சிச்சேதாஶு கதாஞ்ச தாம் । ப்ரஹர்துகாமஸ்த்வரிதோ ஜகாம மஹிஷம் ப்ரதி
அந்த தேவர், கொடிய வஜ்ரத்தை கொண்டு அந்தக் களிறை உடனே நொறுக்கி, தாக்க ஆவலுடன் மகிஷனை நோக்கி விரைந்தான்.
ஹயாரிரபி கோபேந கட்கமாதாய ஸுப்ரபம் । யயாவிந்த்ரம் மஹாவீர்யம் ப்ரஹரிஷ்யந்நிவாந்திகம்
குதிரைமுகம் கொண்ட பகைவரும், கோபத்தில் பிரகாசமான வாளை எடுத்து, வீரமான இந்திரனை தாக்க எண்ணி அவனை நோக்கி சென்றான்.
பபூவ ச தயோர்யுத்தம் ஸர்வலோகபயாவஹம் । ஆயுதைர்விவிதைஸ்தத்ர முநிவிஸ்மயகாரகம்
அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே உலகங்களை அச்சுறுத்தும் போர் எழுந்தது; பல்வேறு ஆயுதங்களால் அந்தப் போர் முனிவர்களையும் ஆச்சரியப்படுத்தியது.
சகாராஶு ததா தைத்யோ மாயாம் மோஹகரீம் கில । ஶாம்பரீம் ஸர்வலோகக்நீம் முநீநாமபி மோஹிநீம்
அப்போது அந்த அசுரன், சக்திவாய்ந்த மாயையை விரைவாக செய்து, அந்த ஷாம்பரி மாயை எல்லா உலகங்களையும் அழிக்கும் வகையில், முனிவர்களையும் குழப்பும் வல்லமை கொண்டதாக இருந்தது.
கோடிஶோ மஹிஷாஸ்தத்ர தத்ரூபாஸ்தத்பராக்ரமாஃ । தத்ரு'ஶுஃ ஸாயுதாஃ ஸர்வே நிக்நந்தோ தேவவாஹிநீம்
அங்கே கோடிக்கணக்கான மகிஷர்கள், ஒரே வடிவிலும், ஒரே வீரத்திலும் ஆயுதம் ஏந்தி, தேவர்களின் படையை அழிக்கத் தோன்றினார்கள்.
மகவா விஸ்மிதஸ்தத்ர த்ரு'ஷ்ட்வா தாம் தைத்யநிர்மிதாம் । பபூவாதிபயோத்விக்நோ மாயாம் மோஹகரீம் கில
மகவன், அந்த அசுரன் உருவாக்கிய மாயையை பார்த்து, மிகுந்த ஆச்சரியத்துடன், அந்த மயக்கத்தால் பெரும் பயத்தில் ஆழ்ந்தான்.
வருணோऽபி ஸுஸந்த்ரஸ்தஸ்ததைவ தநநாயகஃ । யமோ ஹுதாஶநஃ ஸூர்யஃ ஶீதரஶ்மிர்பயாதுரஃ
வருணனும், செல்வத்தின் ஆண்டவரும், யமனும், அக்னியும், சூரியனும், சந்திரனும் அனைவரும் பயத்தில் நடுங்கினார்கள்.
பலாயநபரா ஸர்வே பபூவுர்மோஹிதாஃ ஸுராஃ । ப்ரஹ்மவிஷ்ணமஹேஶாநாம் ஸ்மரணம் சக்ருருத்யதாஃ
அனைத்து தேவர்களும் குழப்பத்தில் ஓடத் தொடங்கினர்; அவர்கள் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசுவரரை நினைத்து துணை நாடினர்.
தத்ராஜக்முஶ்ச காஜேஶாஃ ஸ்ம்ரு'தமாத்ராஃ ஸுரோத்தமாஃ । ஹம்ஸதார்க்ஷ்யவ்ரு'ஷாரூடாஸ்த்ராதுகாமா வராயுதாஃ
அப்போது படைப்பின், பாதுகாப்பின், அழிவின் ஆண்டவர்கள், நினைவு கூடியவுடன், அன்னப்பறவை, கருடன், நந்தி ஆகியவற்றில் ஏறி, சிறந்த ஆயுதங்களை ஏந்தி, பாதுகாக்க விரைந்து வந்தார்கள்.
ஶௌரிஸ்தாம் மோஹிநீம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுதர்ஶநமதோஜ்ஜ்வலம் । முமோச தத்தேஜஸைவ மாயா ஸா விலயம் கதா
அந்த மாயையை பார்த்து, சௌரி தனது பிரகாசமான சுதர்சன சக்கரத்தை விடுத்தான்; அதன் சக்தியால் அந்த மாயை அழிந்தது.
வீக்ஷ்ய தாந்மஹிஷஸ்தத்ர ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்தித்யந்தகாரிணஃ । யோத்துகாமஃ ஸமாதாய பரிகம் ஸமுபாத்ரவத்
அங்கே மகிஷன், படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிவை நடத்தும் ஆண்டவர்களை பார்த்து, போருக்கு ஆர்வமுடன், ஒரு பெரிய கோலை எடுத்துக் கொண்டு விரைந்தான்.
மஹிஷாக்யோ மஹாவீரஃ ஸேநாநீஶ்சிக்ஷுரஸ்ததா । உக்ராஸ்யஶ்சோக்ரவீர்யஶ்ச துத்ருவுர்யுத்தகாமுகாஃ
மகிஷன் எனப்படும் வீரன், சேனாதிபதி சிக்ஷுரனும், கொடிய முகம் கொண்ட உக்ராஸ்யனும், கொடிய வீரத்துடன், போருக்கு ஆசை கொண்டு ஓடினார்கள்.
அஸிலோமாத்ரிநேத்ரஶ்ச பாஷ்கலோऽந்தக ஏவ ச । ஏதே சாந்யே ச பஹவோ யுத்தகாமா விநிர்யயுஃ
அசிலோமன், திரிநேத்ரன், பாஷ்கலன், அந்தகன் ஆகியோரும், பலர் போருக்கு ஆசை கொண்டு வெளியே வந்தார்கள்.
ஸந்நத்தா த்ரு'தசாபாஸ்தே ரதாரூடா மதோத்ததாஃ । பரிவவ்ருஃ ஸுராந்ஸர்வாந்வ்ரு'கா இவ ஸுவத்ஸகாந்
அவர்கள் முழுமையாக கவசம் அணிந்து, வில்லைக் கையில் பிடித்து, ரதத்தில் ஏறி, பெருமிதத்தில் மயங்கி, எல்லா தேவர்களையும் சுற்றி, ஓட்டுக்குட்டிகளைச் சுற்றும் ஓநாய்கள் போல் இருந்தார்கள்.
பாணவ்ரு'ஷ்டிம் ததஶ்சக்ருர்தாநவா மதகர்விதாஃ । ஸுராஶ்சாபி ததா சக்ருஃ பரஸ்பரஜிகாம்ஸவஃ
அந்தக் அசுரர்கள் பெருமையில் மயங்கி, அம்புகளை மழைபோல் பொழிந்தார்கள்; தேவர்களும் அதேபோல் எதிரிகளை அழிக்க விரும்பி அம்புகளை விட்டார்கள்.
அந்தகோ ஹரிமாஸாத்ய பஞ்சபாணாஞ்சிலாஶிதாந் । முமோச விஷஸந்திக்தாந்கர்ணாக்ரு'ஷ்டாந்மஹாபலாந்
அந்தகன், ஹரியை எதிர்கொண்டு, கல்லால் கூர்மையாக்கப்பட்ட, விஷம் பூசப்பட்ட, செவி வரை இழுத்து வலிமை மிகுந்த ஐந்து அம்புகளை விட்டான்.
வாஸுதேவோऽப்யஸம்ப்ராப்தாந்விஶிகாநாஶுகைஸ்ததா । சிச்சேத தாந்புநஃ பஞ்ச முமோச ரிபுநாஶநஃ
வாசுதேவன், அந்த அம்புகள் தன்னை அடையுமுன், தன் கூரிய அம்புகளால் அவற்றை வெட்டியடித்து, பின்னர் எதிரிகளை அழிப்பவன் என்று ஐந்து அம்புகளை மீண்டும் விட்டான்.
தயோஃ பரஸ்பரம் யுத்தம் பபூவ ஹரிதைத்யயோஃ । பாணாஸிசக்ரமுஸலைர்கதாஶக்திபரஶ்வதைஃ
ஹரி மற்றும் அந்த அசுரன் இருவருக்கும் இடையே அம்புகள், வாள்கள், சக்கரம், மழு, கோல், வேல், பரிசு ஆகிய ஆயுதங்களால் கடும் போர் நடந்தது.