பாணைஃ கட்கைஸ்ததா ப்ராஸைர்முஸலைஶ்ச பரஶ்வதைஃ । கதாபிஃ பட்டிஶைஃ ஶூலைஶ்சக்ரைஶ்ச ஶக்திதோமரைஃ
அவர்கள் அம்புகள், வாள்கள், வேல்கள், கோடரிகள், களறுகள், பட்டிசுகள், சூல்கள், சக்கரங்கள், சக்திகள், துமரங்கள் போன்ற ஆயுதங்களால்,
முத்கரைர்பிந்திபாலைஶ்ச ஹலைஶ்சைவாதிதாருணைஃ । அந்யைஶ்ச விவிதைரஸ்த்ரைர்நிஜக்நுஸ்தே பரஸ்பரம்
முத்துகரங்கள், பிண்டிபாலங்கள், பயங்கரமான உழவாள்கள் மற்றும் பல்வேறு வகையான ஆயுதங்களால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
ஸேநாநீஶ்சிக்ஷுரஸ்தஸ்ய கஜாரூடோ மஹாபலஃ । மகவந்தம் பஞ்சபிஸ்தைஃ ஸாயகைஃ ஸமதாடயத்
அசுர படைத்தலைவன் சிக்ஷுரன், பெரும் வலிமை உடையவன், யானையில் ஏறி, மகவன் மீது ஐந்து வேகமான அம்புகளை ஏவினான்.
துராஷாடபி தாம்ஶ்சித்த்வா பாணைர்பாணாம்ஸ்த்வராந்விதஃ । ஹ்ரு'தயே சார்தசந்த்ரேண தாடயாமாஸ தம் க்ரு'தீ
ஆனால் துராசாடன், அவன் அம்புகளை தன் அம்புகளால் விரைவாக வெட்டி, அரைச்சந்திர வடிவில் கூரிய அம்பால் அவனை இதயத்தில் தாக்கினான்.
பாணாஹதஸ்து ஸேநாநீஃ ப்ராப மூர்ச்சாம் கஜோபரி । கரிணம் வஜ்ரகாதேந ஸ ஜகாந கரே ததஃ
அந்த அம்பால் தாக்கப்பட்ட படைத்தலைவன், யானையின் மீது மயக்கம் அடைந்தான்; உடனே இந்திரன், தனது வஜ்ரத்தை கொண்டு அந்த யானையை தாக்கினான்.
தத்வஜ்ராபிஹதோ நாகோ பக்நஃ ஸைந்யம் ஜகாம ஹ । த்ரு'ஷ்ட்வா தம் தைத்யராட் குத்தோ பிடாலாக்யமதாப்ரவீத்
அந்த வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட யானை உடைந்து, படை நோக்கி ஓடிப்போனது; இதைக் கண்ட அசுரர்களின் அரசன் கோபத்தில், பிடாளன் எனும் ஒருவரை அழைத்தான்.
கச்ச வீர மஹாபாஹோ ஜஹீந்த்ரம் மதகர்விதம் । வருணாதீந்பராந்தேவாந்ஹத்வாऽऽகச்ச மமாந்திகம்
"வீரா, பெரிய புயல் உடையவனே! இந்திரனை, அவன் பெருமையில் மதித்திருப்பதை அழித்து, வருணன் முதலான மற்ற தேவர்களையும் வென்று, எனது அருகில் திரும்பி வா" என்றான்.
வ்யாஸ உவாச தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்ய பிடாலாக்யோ மஹாபலஃ । ஆருஹ்ய வாரணம் மத்தம் ஜகாம த்ரிதஶாதிபம்
வ்யாஸர் சொன்னார்: அவன் சொன்னதை கேட்ட பிடாளன், பெரிய வலிமை உடையவன், மதமான யானையில் ஏறி, தேவர்களின் தலைவனை நோக்கி சென்றான்.
வாஸவஸ்தம் ஸமாயாந்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரோதஸமந்விதஃ । ஜகாந விஶிகைஸ்தீக்ஷௌராஶீவிஷஸமப்ரபைஃ
அவன் வருவதை பார்த்த இந்திரன், கோபம் கொண்டு, விஷம் கொண்ட பாம்புகளைப் போல் ஒளிரும் கூரிய அம்புகளால் அவனை தாக்கினான்.
ஸ து சித்த்வா ஶராம்ஸ்தூர்ணம் ஸ்வஶரைஶ்சாபநிஃஸ்ரு'தைஃ । பஞ்சாஶத்பிர்ஜகாநாஶு வாஸவஞ்ச ஶிலீமுகைஃ
ஆனால் பிடாளன், அந்த அம்புகளை தன் அம்புகளால் விரைவாக வெட்டி, ஐம்பது கல்லால் கூடிய அம்புகளை வீசி இந்திரனை வேகமாக தாக்கினான்.
ததேந்த்ரோऽபி ச தாந்பாணாம்ஶ்சித்த்வா கோபஸமந்விதஃ । ஜகாந விஶிகைஸ்தீக்ஷ்ணைராஶீவிஷஸமப்ரபைஃ
அப்போது இந்திரன் கோபத்தில் ஆழ்ந்து, அந்த அம்புகளை துண்டித்துவிட்டு, பாம்பு விஷம் போல ஒளிரும் கூரிய அம்புகளால் தாக்கினான்.
ஸ து சித்த்வா ஶராம்ஸ்தூர்ணம் ஸ்வஶரைஶ்சாபநிஃஸ்ரு'தைஃ । கதயா தாடயாமாஸ கஜம் தஸ்ய கரோபரி
அவன் தன் விலையிலிருந்து விடப்பட்ட அம்புகளால் விரைவாக அம்புகளை துண்டித்துவிட்டு, தன் கைமழையால் அந்த யானையின் தும்பையில் தாக்கினான்.
ஸ்வகரே நிஹதோ நாகஶ்சகாரார்தஸ்வரம் முஹுஃ । பரிவ்ரு'த்ய ஜகாநாஶு தைத்யஸைந்யம் பயாதுரம்
தன் தும்பையில் காயம் ஏற்பட்ட யானை, வலியில் மீண்டும் மீண்டும் கத்தி, திரும்பி, பயத்தில் திகிலுற்ற அசுர படையை விரைவாக தாக்கியது.
தாநவஸ்து கஜம் வீக்ஷ்ய பராவ்ரு'த்ய கதம் ரணாத் । ஸமாவிஶ்ய ரதே ரம்யே ஜகாமாஶு ஸுராந் ரணே
ஆனால் அசுரன், யானை திரும்பி போரை விட்டு சென்றதை பார்த்து, அழகான ரதத்தில் ஏறி, போரில் தேவர்களை விரைவாக எதிர்த்து வந்தான்.
துராஷாடபி தம் வீக்ஷ்ய ரதஸ்தம் புநராகதம் । அஹநத்விஶிகைஸ்தீக்ஷ்ணைராஶீவிஷஸமப்ரபைஃ
துராசாட் அவனை ரதத்தில் மீண்டும் வந்ததை பார்த்து, பாம்பு விஷம் போல ஒளிரும் கூரிய அம்புகளால் மீண்டும் தாக்கினான்.
ஸோऽபி க்ருத்தஶ்சகாரோக்ராம் பாணவ்ரு'ஷ்டிம் மஹாபலஃ । பபூவ துமுலம் யுத்தம் தயோஸ்தத்ர ஜயைஷிணோஃ
அவன் கூட, மிகுந்த கோபத்தில், வலிமையுடன் கடுமையான அம்புகளின் மழையை விட்டான்; இருவரும் வெற்றியை நாடி போரில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தினர்.
இந்த்ரஸ்து பலிநம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோபேநாகுலிதேந்த்ரியஃ । ஜயந்தமக்ரதஃ க்ரு'த்வா யுயுதே தேந ஸம்யுதஃ
இந்திரன், அந்த வலிமைமிக்கவனை பார்த்து, கோபத்தில் உணர்வுகள் கலங்க, ஜயந்தனை முன் வைத்து அவனை எதிர்த்து போரிட்டான்.
ஜயந்தஸ்து ஶிதைர்பாணைஸ்தம் ஜகாந ஸ்தநாந்தரே । பஞ்சபிஃ ப்ரபலாக்ரு'ஷ்டைரஸுரம் மதகர்விதம்
ஜயந்தன், பெரும் வலிமையுடன் இழுக்கும் ஐந்து கூரிய அம்புகளால், மதத்தில் மயங்கிய, அகந்தை கொண்ட அந்த அசுரனை மார்பில் தாக்கினான்.
ஸ பாணாபிஹதஸ்தாவந்நிபபாத ரதோபரி । அதிவாஹ்ய ரதம் ஸூதோ நிர்ஜகாம ரணாஜிராத்
அந்த அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அவன், ரதத்தின் மீது விழுந்தான்; சாரதி ரதத்தை விரைவாக ஓட்டி, போர்க்களத்திலிருந்து வெளியேறினான்.
தஸ்மிந்விநிர்கதே தைத்யே பிடாலாக்யேऽத மூர்ச்சிதே । ஜயஶப்தோ மஹாநாஸீதுந்துபீநாம் ச நிஃஸ்வநஃ
அந்த பிடாலா என்ற அசுரன் வெளியேறி மயங்கி விழுந்தபோது, பெரிய ஜயக்கூச்சல் எழுந்தது, உடனே முரசுகளின் ஓசையும் கேட்டது.
ஸுராஃ ப்ரமுதிதாஃ ஸர்வே துஷ்டுவுஸ்தம் ஶசீபதிம் । ஜகுர்கந்தர்வபதயோ நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ
அனைத்து தேவர்கள் மகிழ்ச்சியில், சசிபதியை புகழ்ந்தனர்; கந்தர்வர்களின் தலைவர்கள் பாட, அப்சரஸ்கள் குழுவாக நடனமாடினர்.
சுகோப மஹிஷஃ ஶ்ருத்வா ஜயஶப்தம் ஸுரைஃ க்ரு'தம் । ப்ரேஷயாமாஸ தத்ரைவ தாம்ரம் பரமதாபஹம்
தேவர்கள் எழுப்பிய ஜயக்கூச்சலை கேட்ட மகிஷன் கோபத்தில், பகைமையை அழிக்கும் தாம்ரனை போர்க்களத்திற்கு அனுப்பினான்.
தாம்ரஸ்து பஹுபிஃ ஸார்தம் ஸமாகம்ய ரணாஜிரே । ஶரவ்ரு'ஷ்டிம் சகாராஶு தடித்வாநிவ ஸாகரே
தாம்ரன் பலருடன் சேர்ந்து போர்க்களத்தில் நுழைந்து, கடலில் மின்னல் போல விரைவாக அம்புகளின் மழையை விட்டான்.
வருணஃ பாஶமுத்யம்ய ஜகாம த்வரிதஸ்ததா । யமஶ்ச மஹிஷாரூடோ தண்டமாதாய நிர்யயௌ
வருணன் தன் பாசத்தை உயர்த்தி, அவசரமாக முன்னே சென்றான்; யமன், மகிஷத்தில் ஏறி, தன் தண்டத்தை எடுத்துக் கொண்டு வெளியேறினான்.
தத்ர யுத்தமபூத் கோரம் தேவதாநவயோர்மிதஃ । பாணைஃ கட்கைஶ்ச முஸலைஃ ஶக்திபிஶ்ச பரஶ்வதைஃ
அங்கு தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் இடையே, அம்புகள், வாள்கள், குத்துவாள்கள், சண்டைகள், பரசுகள் கொண்டு கடுமையான போர் ஏற்பட்டது.
தண்டேந நிஹதஸ்தாம்ரோ யமஹஸ்தோத்யதேந ச । ந சசால மஹாபாஹுஃ ஸம்க்ராமாங்கணதஸ்ததா
யமன் தன் கையில் தூக்கி வைத்த தண்டால் தாம்ரனை தாக்கினான்; வலிமைமிக்க தாம்ரன், போர்க்களத்தில் இருந்து நகரவில்லை.
சாபமாக்ரு'ஷ்ய வேகேந முக்த்வா தீவ்ராஞ்சிலீமுகாந்। இந்த்ராதீநஹநத்தூர்ணம் தாம்ரஸ்தஸ்மிந் ரணாஜிரே
தாம்ரன், விலையை வேகமாக இழுத்து, கூரிய அம்புகளை விட, அந்த போர்க்களத்தில் இந்திரன் மற்றும் மற்றவர்களை விரைவாக தாக்கினான்.
தேऽபி தேவாஃ ஶரைர்திவ்யைர்நிஶிதைஶ்ச ஶிலாஶிதைஃ । நிஜக்நுர்தாநவாந்க்ருத்தாஸ்திஷ்ட திஷ்டேதி சுகுஶுஃ
தேவர்கள் கோபத்தில், தெய்வ அம்புகள் மற்றும் கூரிய கற்கள் கொண்டு அசுரர்களை தாக்கி, 'நிறுத்து! நிறுத்து!' என்று கூச்சல் போட்டனர்.
நிஹதஸ்தைஃ ஸுரைர்தைத்யோ மூர்ச்சாமாப ரணாங்கணே । ஹாஹாகாரோ மஹாநாஸீத்தைத்யஸைந்யே பயாதுரே
அந்த அசுரன் தேவர்களால் தாக்கப்பட்டு போர்க்களத்தில் சுயஞானம் இழந்தான்; அசுரப்படையில் பெரும் பயம் கொண்டு, திகைப்பும் அழுகையும் எழுந்தது.
மஹிஷாஸுரஸ்யேந்த்ராதிதேவைஃ ஸஹ யுத்தவர்ணநம் வ்யாஸ உவாச தாம்ரேऽத மூர்ச்சிதே தைத்யே மஹிஷஃ க்ரோதஸம்யுதஃ । ஸமுத்யம்ய கதாம் குர்வீம் தேவாநுபஜகாம ஹ
வியாசர் சொன்னார்: அப்போது அந்த அசுரன் மயக்கம் அடைந்திருந்தபோது, மகிஷன் கோபத்துடன் தனது கனமான களிறு எடுத்து, தேவர்களை நோக்கி விரைந்தான்.