ஶ்ரு'ணோதி வா ஸ்தோத்ரமிதம் மதீயம் பக்த்யா த்ரிகாலம் ஸததம் நரோ யஃ । விமுக்ததுஃகஃ ஸ பவேத்ஸுகீ ச வேதோக்தமேதந்நநு வேததுல்யம்
இந்த ஸ்துதியை பக்தியுடன், தினமும் மூன்று முறை கேட்கும் மனிதன் துன்பம் நீங்கி மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பான். இது வேதங்களில் கூறப்பட்டதுமே, உண்மையில் வேதத்துக்கு சமமானது.
ஶ்ரு'ண்வந்து காரணம் சாத்ய யத்கதம் வதநம் ஹரேஃ । அகாரணம் கதம் கார்யம் ஸம்ஸாரேऽத்ர பவிஷ்யதி
இப்போது ஹரியின் தலை எதனால் போனது என்பதை கேளுங்கள். இந்த உலகில் காரணமில்லாமல் எதுவும் நடக்க முடியுமா?
உததேஸ்தநயாம் விஷ்ணுஃ ஸம்ஸ்திதாமந்திகே ப்ரியாம் । ஜஹாஸ வதநம் வீக்ஷ்ய தஸ்யாஸ்தத்ர மநோரமம்
கடலின் மகளான தனது அன்புக்குரியவள் அருகில் அமர்ந்திருந்தாள்; அவளது அழகான முகத்தைப் பார்த்து விஷ்ணு சிரித்தார்.
தயா ஜ்ஞாதம் ஹரிர்நூநம் கதம் மாம் ஹஸதி ப்ரபுஃ । விரூபம் ஹரிணா த்ரு'ஷ்டம் முகம் மே கேந ஹேதுநா
மகாலட்சுமி மனதில் நினைத்தாள்: 'ஏன் பிரபு என்னை நோக்கி சிரிக்கிறார்? ஹரி என் முகத்தை ஏன் அவ்வாறு விகாரமாகப் பார்த்தார்?'
விநாபி காரணேநாத்ய கதம் ஹாஸ்யஸ்ய ஸம்பவஃ । ஸபத்நீவ க்ரு'தா தேந மந்யேऽந்யா வரவர்ணிநீ
இன்று காரணமில்லாமல் சிரிப்பு எப்படி வந்தது? அவர் இன்னொரு அழகான பெண்ணை மணந்து, என்னை இரண்டாம் மனைவியாக வைத்திருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்.
ததஃ கோபயுதா ஜாதா மஹாலக்ஷ்மீ தமோகுணா । தாமஸீ து ததா ஶக்திஸ்தஸ்யா தேஹே ஸமாவிஶத்
அப்போது மகாலட்சுமி மிகுந்த கோபத்துடன், இருள் குணம் ஆட்கொண்டவளாக மாறினாள்; அந்த நேரத்தில் தாமஸிக சக்தி அவளுடைய உடலில் புகுந்தது.
கேநசித்காலயோகேந தேவகார்யார்தஸித்தயே । ப்ரவிஷ்டா தாமஸீ ஶக்திஸ்தஸ்யா தேஹேऽதிதாருணா
ஓர் குறிப்பிட்ட காலச் சூழ்நிலையில், தேவர்களின் காரியத்தை நிறைவேற்றும் பொருட்டு, அந்த பயங்கரமான தாமஸிக சக்தி அவளுடைய உடலில் புகுந்தது.
தாமஸ்யாவிஷ்டதேஹா ஸா சுகோபாதிஶயம் ததா । ஶநகைஃ ஸமுவாசேதமிதம் பதது தே ஶிரஃ
அந்த தாமஸிக சக்தி உடலில் புகுந்ததால், அவள் மிகுந்த கோபம் கொண்டாள்; மெதுவாக, 'உன் தலை விழட்டும்' என்று சொன்னாள்.
ஸ்த்ரீஸ்வபாவாச்ச பாவித்வாத்காலயோகாத்விநிர்கதஃ । அவிசார்ய ததா தத்தஃ ஶாபஃ ஸ்வஸுகநாஶநஃ
பெண்களின் இயல்பும், அந்தக் காலச் சூழ்நிலையும் காரணமாக, யோசிக்காமல், தன் சந்தோஷத்தை இழக்கும் சாபத்தை அவள் வழங்கினாள்.
ஸபத்நீஸம்பவம் துஃகம் வைதவ்யாததிகம் த்விதி । விசிந்த்ய மநஸேத்யுக்தம் தாமஸீஶக்தியோகதஃ
இரண்டாம் மனைவி ஏற்படும் துன்பம், விதவை துயரத்தைவிட அதிகம் என்று மனதில் எண்ணி, தாமஸிக சக்தியின் காரணமாக அவள் இப்படிச் சொன்னாள்.
அந்ரு'தம் ஸாஹஸம் மாயா மூர்கத்வமதிலோபதா । அஶௌசம் நிர்தயத்வம் ச ஸ்த்ரீணாம் தோஷாஃ ஸ்வபாவஜாஃ
பொய் பேசுதல், அவசரமாக செயல்படுதல், ஏமாற்றம், அறியாமை, அதிக ஆசை, தூய்மை இல்லாமை, இரக்கம் இல்லாமை — இவை எல்லாம் பெண்களுக்கு இயற்கையாக உள்ள குறைகள்.
ஸஶீர்ஷம் வாஸுதேவம் தம் கரோம்யத்ய யதா புரா । ஶிரோऽஸ்ய ஶாபயோகேந நிமக்நம் லவணாம்புதௌ
இன்று நான் வாசுதேவனுக்கு அவன் தலை மீண்டும் சேர்த்து, முன்னாள் போல ஆக்குவேன்; ஒரு சாபத்தின் காரணமாக அவன் தலை உப்புக் கடலில் மூழ்கியது.
அந்யச்ச காரணம் கிஞ்சித்வர்ததே ஸுரஸத்தமாஃ । பவதாம் ச மஹத்கார்யம் பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ
மேலும், தேவர்களுக்குள் சிறந்தவர்களே, இன்னும் ஒரு காரணம் உள்ளது; உங்களுக்கெல்லாம் ஒரு பெரிய செயல் எதிர்பார்க்கிறது, இதில் சந்தேகம் இல்லை.
புரா தைத்யோ மஹாபாஹுர்ஹயக்ரீவோऽதிவிஶ்ருதஃ । தபஶ்சக்ரே ஸரஸ்வத்யாஸ்தீரே பரமதாருணம்
முன்னொரு காலத்தில், ஹயக்ரீவன் என்ற பெயர் கொண்ட, புகழ்பெற்ற, வலிமையான ஒரு அசுரன் இருந்தான்; அவன் சரஸ்வதி ஆற்றங்கரையில் கடுமையான தவம் செய்தான்.
ஜபந்நேகாக்ஷரம் மந்த்ரம் மாயாபீஜாத்மகம் மம । நிராஹாரோ ஜிதாத்மா ச ஸர்வபோகவிவர்ஜிதஃ
என் ஒரு எழுத்து மந்திரத்தை, மாயையின் மூலமாக உள்ளதை, ஜபித்து, உணவு இல்லாமல், மனதை அடக்கி, எல்லா இன்பங்களையும் விட்டு தவம் செய்தான்.
த்யாயந்மாம் தாமஸீம் ஶக்திம் ஸர்வபூஷணபூஷிதாம் । ஏவம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் ச தபஶ்சக்ரேऽதிதாருணம்
என்னை, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட, இருண்ட சக்தியாக மனதில் வைத்து, ஆயிரம் ஆண்டுகள் மிகக் கடுமையாக தவம் செய்தான்.
ததாஹம் தாமஸம் ரூபம் க்ரு'த்வா தத்ர ஸமாகதா । தர்ஶநே புரதஸ்தஸ்ய த்யாதம் தத்தேந யாத்ரு'ஶம்
அப்போது நான் அந்த இருண்ட உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, அவன் தியானத்தில் கண்டபடி அவன் முன் தோன்றி வந்தேன்.
ஸிம்ஹோபரி ஸ்திதா தத்ர தமவோசம் தயாந்விதா । வரம் ப்ரூஹி மஹாபாக ததாமி தவ ஸுவ்ரத
அங்கு சிங்கத்தின் மேல் அமர்ந்து, இரக்கத்துடன் அவனிடம் சொன்னேன்: 'மகாபாக்கியவனே, வேண்டிய வரத்தை கேள்; உனக்கு நான் தருகிறேன், விருப்பமுள்ளவனே.'
இதி ஶ்ருத்வா வசோ தேவ்யா தாநவஃ ப்ரேமபூரிதஃ । ப்ரதக்ஷிணாம் ப்ரணாமம் ச சகார த்வரிதஸ்ததா
அம்மையின் வார்த்தையை கேட்டதும், அந்த அசுரன் பாசத்தால் நிறைந்து, உடனே சுழன்று வணங்கி நமஸ்காரம் செய்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ரூபம் மதீயம் ஸ ப்ரேமோஸ்புல்லவிலோசநஃ । ஹர்ஷாஶ்ருபூர்ணநயநஸ்துஷ்டாவ ஸ ச மாம் ததா
என் உருவத்தை பார்த்து, பக்தியால் அவன் கண்கள் மலர, ஆனந்தக் கண்ணீரால் அவன் கண்கள் நிரம்ப, அந்த நேரத்தில் அவன் என்னை பாடிப் புகழ்ந்தான்.
ஹயக்ரீவ உவாச நமோ தேவ்யை மஹாமாயே ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்தித்யந்தகாரிணி । பக்தாநுக்ரஹசதுரே காமதே மோக்ஷதே ஶிவே
ஹயக்ரீவன் கூறினான்: 'பெரும் மாயையுடைய தேவியே, படைக்கும், காத்து அழிக்கும் சக்தியே, பக்தர்களுக்கு அருள் செய்வதில் நிபுணரே, விருப்பங்களையும் முத்தியையும் தரும் மங்களமே, உமக்கு வணக்கம்.'
தராம்புதேஜஃபவநகபஞ்சாநாம் ச காரணம் । த்வம் கந்தரஸரூபாணாம் காரணம் ஸ்பர்ஶஶப்தயோஃ
நீயே பூமி, நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய ஐந்தின் காரணம்; கந்தர்வர்களின் உருவங்களுக்கும், தொடும் உணர்வுக்கும், ஒலிக்கும் காரணம் நீயே.
க்ராணம் ச ரஸநா சக்ஷுஸ்த்வக்ஶ்ரோத்ரமிந்த்ரியாணி ச । கர்மேந்த்ரியாணி சாந்யாநி த்வத்தஃ ஸர்வம் மஹேஶ்வரி
மூக்கு, நாக்கு, கண்கள், தோல், செவி — இந்த அறிவுப்புலன்கள் மற்றும் மற்ற செயற்புலன்கள் எல்லாம் உன்னிடமிருந்து தோன்றுகின்றன, மகேசுவரியே.
தேவ்யுவாச கிம் தேऽபீஷ்டம் வரம் ப்ரூஹி வாஞ்சிதம் யத்ததாமி தத் । பரிதுஷ்டாஸ்மி பக்த்யா தே தபஸா சாத்புதேந ச
அம்மை சொன்னாள்: 'உனக்கு விருப்பமான வரம் என்ன என்பதைச் சொல்; நீ விரும்புவதை நான் தருவேன். உன் பக்தியாலும், அதிசயமான தவத்தாலும் நான் மகிழ்ந்தேன்.'
ஹயக்ரீவ உவாச யதா மே மரணம் மாதர்ந பவேத்தத்ததா குரு । பவேயமமரோ யோகீ ததாஜேயஃ ஸுராஸுரைஃ
ஹயக்ரீவன் கூறினான்: 'அம்மா, எனக்கு மரணம் வராதபடி செய்; நான் என்றும் உயிருடன் இருக்கும் யோகியாய், தேவராலும் அசுரர்களாலும் வெல்ல முடியாதவனாக இருக்க வேண்டும்.'
தேவ்யுவாச ஜாதஸ்ய ஹி த்ருவம் ம்ரு'த்யுர்த்ருவம் ஜந்ம ம்ரு'தஸ்ய ச । மர்யாதா சேத்ரு'ஶீ லோகே பவேச்ச கதமந்யதா
அம்மை சொன்னாள்: 'பிறந்தவருக்கு மரணம் உறுதி; இறந்தவருக்கு பிறப்பு உறுதி. உலகில் இது தான் ஒழுங்கு — வேறுவிதமாக எப்படி இருக்கும்?'
ஏவம் த்வம் நிஶ்சயம் க்ரு'த்வா மரணே ராக்ஷஸோத்தம । வரம் வரய சேஷ்டம் தே விசார்ய மநஸா கில
ஆகவே, ராட்சசர்களில் சிறந்தவனே, மரணத்தைப் பற்றி இவ்வாறு தீர்மானித்து, உனக்கு விருப்பமான வேறு ஒரு வரத்தை மனதில் யோசித்து தேர்ந்தெடு.
ஹயக்ரீவ உவாச ஹயக்ரீவாச்ச மே ம்ரு'த்யுர்நாந்யஸ்மாஜ்ஜகதம்பிகே । இதி மே வாஞ்சிதம் காமம் பூரயஸ்வ மநோகதம்
ஹயக்ரீவன் கூறினான்: 'உலகின் தாயே, எனக்கு மரணம் ஹயக்ரீவன் என்ற பெயர் கொண்ட ஒருவரால் மட்டுமே வர வேண்டும்; வேறு யாராலும் அல்ல. என் மனதில் உள்ள இந்த ஆசையை நிறைவேற்றும்.'
தேவ்யுவாச க்ரு'ஹம் கச்ச மஹாபாக குரு ராஜ்யம் யதாஸுகம் । ஹயக்ரீவாத்ரு'தே ம்ரு'த்யுர்ந தே நூநம் பவிஷ்யதி
தேவி சொன்னாள்: பெரும் பாக்கியவானே, வீட்டிற்கு சென்று உனக்கு விருப்பமானபடி ராஜ்யத்தை ஆளு. ஹயக்ரீவனைத் தவிர உனக்கு மரணம் நிச்சயமாக வராது.
இதி தத்த்வா வரம் தஸ்மா அந்தர்தாநம் கதா ததா । முதம் பரமிகாம் ப்ராப்ய ஸோऽபி ஸ்வபவநம் கதஃ
இவ்வாறு வரம் அளித்து, அந்த தேவியார் கண்களுக்கு மறைந்தாள். மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவனும் தன் வீட்டிற்கு திரும்பினான்.