ஶோகே ஶோகாபியோகஶ்ச ஹர்ஷே ஹர்ஷஸமுந்நதிஃ । தைந்யம் நாநாபவாதாஶ்ச ஸ்த்ரீஷு காமோபஸேவநம்
துயரில் துக்கம், சந்தோஷத்தில் மகிழ்ச்சி, தாழ்மை, பலவகை பழிகள், பெண்களுடன் ஆசை அனுபவித்தல்—இவை அனைத்தையும் அவர் அனுபவித்தார்.
காமஃ க்ரோதஸ்ததா லோபஃ காலே காலே பவந்தி ஹி । ததா குணமயே தேஹே நிர்குணத்வம் கதம் பவேத்
ஆசை, கோபம், பேராசை ஆகியவை அவ்வப்போது எழுகின்றன; குணங்களால் ஆன உடலில் குணமில்லாத நிலை எப்படி வரும்?
ஸௌபலீஶாபஜாத்தோஷாத்ததா ப்ராஹ்மணஶாபஜாத் । நிதநம் யாதவாநாம் து க்ரு'ஷ்ணதேஹஸ்ய மோசநம்
சௌபலியின் சாபம் மற்றும் ஒரு பிராமணரின் சாபம் காரணமாக, யாதவர்கள் அழிவும் கிருஷ்ணரின் உடல் விலகலும் நிகழ்ந்தது.
ஹரணம் லுண்டநம் தத்வத்தத்பத்நீநாம் நராதிப । அர்ஜுநஸ்யாஸ்த்ரமோக்ஷே ச க்லீபத்வம் தஸ்கரேஷு ச
அதேபோல், அரசர்களால் அவரது மனைவிகள் பறிக்கப்பட்டதும், அர்ஜுனன் ஆயுதம் செலுத்தும் போது பலவீனமடைந்ததும், திருடர்களால் நிகழ்ந்த செயல்களும் நடந்தன.
அஜ்ஞத்வம் ஹரணே கேஹாத்தத்ப்ரத்யும்நாநிருத்தயோஃ । ஏவம் மாநுஷதேஹேऽஸ்மிந்மாநுஷம் கலு சேஷ்டிதம்
பிரத்யும்னன், அனிருத்தன் ஆகியோரின் வீட்டில் இருந்து கடத்தப்படும்போது அறியாமை ஏற்பட்டது; இப்படிப் மனித உடலில் உண்மையில் மனிதர்களுக்குரிய செயல்களே நடந்தன.
விஷ்ணோரம்ஶாவதாரேऽஸ்மிந்நாராயணமுநேஸ்ததா । அம்ஶஜே வாஸுதேவேऽத்ர கிம் சித்ரம் ஶிவஸேவநே
விஷ்ணுவின் அம்சமாகவும், நாராயண முனிவரின் அம்சமாகவும் இந்த அவதாரம் ஏற்பட்டது; வாசுதேவன் சிவனை வழிபட்டால் அதில் என்ன ஆச்சரியம்?
ஸ ஹி ஸர்வேஶ்வரோ தேவோ விஷ்ணோரபி ச காரணம் । ஸுஷுப்தஸ்தாநநாதஃ ஸ விஷ்ணுநா ச ப்ரபூஜிதஃ
அவர் எல்லாவற்றிற்கும் இறைவன், விஷ்ணுவுக்கும் காரணம், ஆழ்ந்த நித்திரை நிலையின் அதிபதி, விஷ்ணுவால் கூட வழிபடப்படுபவர்.
ததம்ஶபூதாஃ க்ரு'ஷ்ணாத்யாஸ்தைஃ கதம் ந ஸ பூஜ்யதே । அகாரோ பகவாந்ப்ரஹ்மாப்யுகாரஃ ஸ்யாத்தரிஃ ஸ்வயம்
கிருஷ்ணர் போன்றவர்கள் அவருடைய அம்சங்கள்; அவர்கள் சிவனை வழிபடாமல் இருப்பது எப்படி? 'அ' என்பது பிரம்மா, 'உ' என்பது ஹரி.
மகாரோ பகவாந் ருத்ரோऽப்யர்தமாத்ரா மஹேஶ்வரீ । உத்தரோத்தரபாவேநாப்யுத்தமத்வம் ஸ்ம்ரு'தம் புதைஃ
'ம' என்பது ருத்ரர், அரை அச்சரம் மகாதேவி; ஒவ்வொன்றும் உயர்ந்ததாக அறிவாளிகள் கருதுகின்றனர்.
அதஃ ஸர்வேஷு ஶாஸ்த்ரேஷு தேவீ ஸர்வோத்தமா ஸ்ம்ரு'தா । அர்தமாத்ராஸ்திதா நித்யா யாநுச்சார்யா விஶேஷதஃ
அதனால் எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் தேவி எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவர் என்று நினைக்கப்படுகிறாள்; அரை அச்சரத்தில் நிலைத்து, நித்தியமானவள், குறிப்பாக உச்சரிக்க முடியாதவள்.
விஷ்ணோரப்யதிகோ ருத்ரோ விஷ்ணுஸ்து ப்ரஹ்மணோऽதிகஃ । தஸ்மாந்ந ஸம்ஶயஃ கார்யஃ க்ரு'ஷ்ணேந ஶிவபூஜநே
விஷ்ணுவை விட ருத்ரர் மேன்மை பெற்றவர், விஷ்ணு பிரம்மாவை விட உயர்ந்தவர்; எனவே கிருஷ்ணர் சிவனை வழிபடுவது குறித்து சந்தேகம் வேண்டாம்.
இச்சயா ப்ரஹ்மணோ வக்த்ராத்வரதாநார்தமுத்பபௌ । மூலருத்ரஸ்யாம்ஶபூதோ ருத்ரநாமா த்விதீயகஃ
பிரம்மாவின் விருப்பத்தால், வரம் வழங்கும் பொருட்டு, அவரது வாயிலிருந்து மூலருத்ரரின் அம்சமாக இரண்டாம் ருத்ரர் தோன்றினார்.
ஸோऽபி பூஜ்யோऽஸ்தி ஸர்வேஷாம் மூலருத்ரஸ்ய கா கதா । தேவீதத்த்வஸ்ய ஸாந்நித்யாதுத்தமத்வம் ஸ்ம்ரு'தம் ஶிவே
அவரும் எல்லோராலும் வழிபடப்பட வேண்டியவர்; மூலருத்ரரை பற்றி சொல்லவேண்டுமா? தேவி தத்துவம் இருப்பதால் சிவனுக்கு உயர்ந்த நிலை வழங்கப்பட்டுள்ளது.
அவதாரா ஹரேரேவம் ப்ரபவந்தி யுகே யுகே । யோகமாயாப்ரபாவேண நாத்ர கார்யா விசாரணா
இவ்வாறு, ஹரியின் அவதாரங்கள் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் யோகமாயையின் சக்தியால் தோன்றுகின்றன; இதில் மேலும் விசாரிக்க தேவையில்லை.
யா நேத்ரபக்ஷ்மபரிஸஞ்சலநேந ஸம்ய- க்விஶ்வம் ஸ்ரு'ஜத்யவதி ஹந்தி நிகூடபாவா । ஸைஷா கரோதி ஸததம் த்ருஹிணாச்யுதேஶாந் நாநாவதாரகலநே பரிபூயமாநாந்
தன் கண் இமைபடும்போது மட்டும் போதும், அந்த மறைந்த இயல்புடையவள் இந்த உலகத்தை உருவாக்கி, காப்பாற்றி, அழிக்கிறாள்; அவளால்தான் பிரமா, விஷ்ணு, ஈசன் ஆகியோர் தங்கள் பிறவிகளில் எண்ணப்படாமல் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள்.
ஸூதீக்ரு'ஹாத்வ்ரஜநமப்யநயா நியுக்தம் ஸம்கோபிதஶ்ச பவநே பஶுபாலராஜ்ஞஃ । ஸம்ப்ராபிதஶ்ச மதுராம் விநியோஜிதஶ்ச ஶ்ரீத்வாரகாப்ரணயநே நநு பீதசித்தஃ
அவளது கட்டளையினால் தான் பிறப்பறையில் இருந்து புறப்பட்டு, அந்தக் குழந்தை மேய்ப்பர் அரசரின் வீட்டில் ரகசியமாக வைக்கப்பட்டது; பின்னர் மதுரைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு, பயத்தால் துவாரகை நகரை நிறுவ அனுப்பப்பட்டது.
நிர்மாய ஷோடஶஸஹஸ்ரஶதார்தகாஸ்தா நார்யோऽஷ்டஸம்மததராஃ ஸ்வகலாஸமுத்தாஃ । தாஸாம் விலாஸவஶகம் து விதாய காமம் தாஸீக்ரு'தோ ஹி பகவாநநயாப்யநந்தஃ
அவன் தன் சக்தியிலிருந்து உருவான, எல்லாருக்கும் மிகவும் இனிமையான பதினாறு ஆயிரத்து நூறு பெண்களை உருவாக்கினான்; அவர்களின் காமத்துக்கும் விளையாட்டுக்கும் அடிமையாகி, அந்த முடிவில்லாத இறைவன் அவர்களுக்குத் தாசனாக ஆனான்.
ஏகாபி பந்தநவிதௌ யுவதீ ஸமர்தா பும்ஸோ யதா ஸுத்ரு'டலோஹமயம் து தாம । கிம் நாம ஷோடஶஸஹஸ்ரஶதார்தகாஶ்ச தம் ஸ்வீக்ரு'தம் ஶுகமிவாதிநிபந்தயந்தி
ஒரு இளம் பெண் ஒருவரை இரும்புக் கட்டுப்போல் கட்டிக்கொள்ள முடியும் என்றால், அந்த பதினாறு ஆயிரத்து நூறு பெண்கள் அவரை ஏற்று, சிறகில் அடைத்த கிளியைப்போல் மிகவும் உறுதியாக கட்டிப்பிடிக்க மாட்டார்களா?
ஸாத்ராஜிதீவஶகதேந முதாந்விதேந ப்ராப்தம் ஸுரேந்த்ரபவநம் ஹரிணா ததாநீம் । க்ரு'த்வா ம்ரு'தம் மகவதா விஹ்ரு'தஸ்தரூணா- மீஶஃ ப்ரியாஸதநபூஷணதாம் ய ஆப
சத்ராஜிதிடம் இருந்து ஸ்யாமந்தகக் கற்களை மகிழ்ச்சியுடன் பெற்ற ஹரி, தேவர்களின் அரசனின் இல்லத்திற்குள் சென்றான்; இந்திரனை யுத்தத்தில் வென்று, இளம் பெண்களுடன் மகிழ்ந்து, இறைவன் தனது பிரியமான மாளிகைகளை அலங்கரித்தான்.
யோ பீமஜாம் ஹி ஹ்ரு'தவாஞ்சிஶுபாலகாதீ- ஞ்ஜித்வா விதிம் நிகிலதர்மக்ரு'தோ விதித்ஸுஃ । ஜக்ராஹ தாம் நிஜபலேந ச தர்மபத்நீம் கோऽஸௌ விதிஃ பரகலத்ரஹ்ரு'தௌ விஜாதஃ
பீமனின் மகளை, சிசுபாலனையும் பிறரையும் வென்று, தர்மத்தை நிலைநிறுத்த விரும்பி, தன் பலத்தால் திருமணம் செய்து கொண்டான்; பிறருடைய மனைவியை எடுத்தவனை கட்டுப்படுத்தும் விதி எது?
அஹங்காரவஶஃ ப்ராணீ கரோதி ச ஶுபாஶுபம் । விமூடோ மோஹஜாலேந தத்க்ரு'தேநாதிபாதிநா
அகந்தையின் பிடியில் உயிரினம் நல்லதும் கெட்டதும் செய்கிறது; அறியாமை என்னும் மாயையில் மூழ்கி, அவன் செய்த செயலால் பெரும் தவறுகளும் செய்கிறான்.
அஹங்காராத்தி ஸஞ்ஜாதமிதம் ஸ்தாவரஜங்கமம் । மூலாத்தரிஹராதீநாமுக்ராத்ப்ரக்ரு'திஸம்பவாத்
அகந்தையிலிருந்தே நிலையானதும் அசையாததும் எல்லாம் உருவானது; பிரமா, ஹரி, ஹரன் ஆகியோரும் அந்தக் கடும் இயற்கையிலிருந்து தோன்றியவர்களே.
அஹங்காரபரித்யக்தோ யதா பவதி பத்மஜஃ । ததா விமுக்தோ பவதி நோசேத்ஸம்ஸாரகர்மக்ரு'த்
பத்மத்தில் பிறந்த பிரமா அகந்தையை விட்டால் தான் விடுதலை அடைவான்; இல்லையெனில் அவன் உலகியலான செயல்களில் சிக்கிக்கொண்டே இருப்பான்.
தந்முக்தஸ்து விமுக்தோ ஹி பத்தஸ்தத்வஶதாம் கதஃ । ந நாரீ ந தநம் கேஹம் ந புத்ரா ந ஸஹோதராஃ
அதைவிட்டு விடுபட்டவனே உண்மையில் விடுதலை பெற்றவன்; அதற்கு அடிமையானவன் பந்தத்தில் சிக்குவான்; பெண்கள், செல்வம், வீடு, பிள்ளைகள், சகோதரர்கள் ஆகியவை காரணம் அல்ல.
பந்தநம் ப்ராணிநாம் ராஜந்நஹங்காரஸ்து பந்தகஃ । அஹம் கர்தா மயா சேதம் க்ரு'தம் கார்யம் பலீயஸா
அகந்தையே உயிரினங்களுக்குப் பந்தம், அதுவே கட்டும்; 'நான் செய்கிறேன், என் மூலம் இது நடந்தது' என்பதே அதன் வலிமை.
கரிஷ்யாமி கரோம்யேவம் ஸ்வயம் பத்நாதி ப்ராணப்ரு'த் । காரணேந விநா கார்யம் ந ஸம்பவதி கர்ஹிசித்
'இதை நான் செய்வேன், நான் செய்கிறேன்' என்று உயிருள்ளவன் தானே தன்னை கட்டிக்கொள்கிறான்; காரணமில்லாமல் எந்தச் செயலும் நிகழாது.
யதா ந த்ரு'ஶ்யதே ஜாதோ ம்ரு'த்பிண்டேந விநா கடஃ । விஷ்ணுஃ பாலயிதா விஶ்வஸ்யாஹங்காரஸமந்விதஃ
மண் குழம்பு இல்லாமல் குடம் உருவாகாதது போல, அகந்தை இல்லாமல் விஷ்ணு உலகைக் காக்கும் செயலை செய்யமாட்டான்.
அந்யதா ஸர்வதா சிந்தாம்புதௌ மக்நஃ கதம் பவேத் । அஹங்காரவிமுக்தஸ்து யதா பவதி மாநவஃ
இல்லையென்றால், எப்படித் துன்பக் கடலில் ஒருவன் மூழ்க முடியும்? அகந்தையிலிருந்து விடுபட்டால் தான் இது நிகழாது.
அவதாரப்ரவாஹேஷு கதம் மஜ்ஜேச்சுபாஶயஃ । மோஹமூலமஹங்காரஃ ஸம்ஸாரஸ்தத்ஸமுத்பவஃ
நல்ல எண்ணங்கள் உள்ளவன் அவதாரப் பெருக்கில் எப்படி மூழ்குவான்? அகந்தைதான் மயக்கத்தின் மூலமும், உலகம் அதிலிருந்து தோன்றுகிறது.
அஹங்காரவிஹீநாநாம் ந மோஹோ ந ச ஸம்ஸ்ரு'திஃ । த்ரிவிதஃ புருஷஃ ப்ரோக்தஃ ஸாத்த்விகோ ராஜஸஸ்ததா
அகந்தை இல்லாதவர்களுக்கு மயக்கமும் பிறவிப்பிணியும் இல்லை; மூன்று வகை மனிதர்கள் உள்ளனர்: சாத்த்விகர், ராஜசர், தாமசர்.