ப்ரபோதம் ப்ராபதுஃ காமம் யதாஸ்தாநம் ச ஜக்மதுஃ
அவர்கள் விரும்பியபடி புத்தி திரும்பி, தத்தம் இடங்களுக்கு சென்றார்கள்.
தைவாதீநம் ஜகத்ஸர்வம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம்
இந்த உலகம் முழுவதும், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட, விதியின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.
தேவீகதநேந தாநவாநாம் ரஸாதலம் ப்ரதி கமநம் வ்யாஸ உவாச இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா பார்கவஸ்ய மஹாத்மநஃ । ப்ரஹ்லாதஸ்து ஸுஸம்ஹ்ரு'ஷ்டோ பபூவ ந்ரு'பநந்தநஃ
தேவியின் கதையை கேட்டதும், அசுரர்கள் பாதாளத்துக்கு சென்றார்கள். வியாசர் சொன்னார்: அந்த மகாத்மா பார்கவர் சொன்னதை கேட்டபோது, அரசர்களுக்குச் சந்தோஷம் தரும் பிரஹ்லாதன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
ஜ்ஞாத்வா தைவம் பலிஷ்டஞ்ச ப்ரஹ்லாதஸ்தாநுவாச ஹ । க்ரு'தேऽபி யுத்தே ந ஜயோ பவிஷ்யதி கதாசந
விதி மிக வலிமையானது என்பதை அறிந்த பிரஹ்லாதன், "போரிட்டாலும் வெற்றி கிடையாது" என்று அவர்களிடம் சொன்னான்.
ததா தே ஜயிநஃ ப்ரோசுர்தாநவா மதகர்விதாஃ । ஸம்க்ராமஸ்து ப்ரகர்தவ்யோ தைவம் கிம் ந விதாமஹே
அப்போது தங்கள் வலிமையில் பெருமை கொண்ட அசுரர்கள், "போர் செய்யவேண்டும்; விதி என்ன என்பதை நாங்கள் அறியாதவர்களா?" என்று பதிலளித்தார்கள்.
நிருத்யமாநாம் தைவம் ஹி ப்ரதாநமஸுராதிப । கேந த்ரு'ஷ்டம் க்வ வா த்ரு'ஷ்டம் கீத்ரு'ஶம் கேந நிர்மிதம்
அசுரர்களின் தலைவனே, விதி எல்லாவற்றிலும் முதன்மை என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால் அதை யார் பார்த்தார்கள்? எங்கே பார்த்தார்கள்? அது எப்படி உள்ளது? அதை யார் உருவாக்கினார்கள்?
தஸ்மாத்யுத்தம் கரிஷ்யாமோ பலமாஸ்தாய ஸாம்ப்ரதம் । பவாக்ரே தைத்யவர்ய த்வம் ஸர்வஜ்ஞோऽஸி மஹாமதே
அதனால், இப்போது நாங்கள் எங்கள் வலிமையை நம்பி போரிடப்போகிறோம். அசுரர்களில் சிறந்தவரே, நீ எல்லாம் அறிந்தவனும், புத்திசாலியும்.
இத்யுக்தஸ்தைஸ்ததா ராஜந் ப்ரஹ்லாதஃ ப்ரபலாரிஹா । ஸேநாநீஶ்ச ததா பூத்வா தேவாந்யுத்தே ஸமாஹ்வயத்
அவர்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, அரசே, பகைவரை அழிப்பவன் பிரஹ்லாதன் தங்களுக்குத் தலைவனாகி, தேவர்களைப் போருக்கு அழைத்தான்.
தேऽபி தத்ராஸுராந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்க்ராமே ஸமுபஸ்திதாந் । ஸர்வே ஸம்ப்ரு'தஸம்பாரா தேவாஸ்தாந்ஸமயோதயந்
அங்கே அசுரர்கள் போருக்காக திரண்டதைப் பார்த்ததும், எல்லா தேவர்களும் ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு அவர்களுடன் போரிட்டார்கள்.
ஸம்க்ராமஸ்து ததா கோரஃ ஶக்ரப்ரஹ்லாதயோரபூத் । பூர்ணம் வர்ஷஶதம் தத்ர முநீநாம் விஸ்மயாவஹஃ
அப்போது சக்கிரன் மற்றும் பிரஹ்லாதன் இடையே பயங்கரமான போர் நடந்தது. அது நூறு ஆண்டுகள் முழுவதும் நீடித்து முனிவர்களை ஆச்சரியப்படுத்தியது.
வர்தமாநே மஹாயுத்தே ஶுக்ரேண ப்ரதிபாலிதாஃ । ஜயமாபுஸ்ததா தைத்யாஃ ப்ரஹ்லாதப்ரமுகா ந்ரு'ப
அந்த பெரிய போர் நடந்து கொண்டிருக்கையில், சுக்ரன் பாதுகாப்பில், பிரஹ்லாதன் தலைமையில் அசுரர்கள் வெற்றி பெற்றார்கள், அரசே.
ததைவேந்த்ரோ குரோர்வாக்யாத்ஸர்வதுஃகவிநாஶிநீம் । ஸஸ்மார மநஸா தேவீம் முக்திதாம் பரமாம் ஶிவாம்
அப்போது, தனது ஆசானின் வார்த்தையை நினைத்து, இந்திரன் மனதில் எல்லா துயரங்களையும் நீக்கும், முத்தி தரும் பரம தேவியைத் தியானித்தான்.
இந்த்ர உவாச ஜய தேவி மஹாமாயே ஶூலதாரிணி சாம்பிகே । ஶங்கசக்ரகதாபத்மகட்கஹஸ்தேऽபயப்ரதே
இந்திரன் கூறினான்: ஜெயம் உனக்கு, மகாமாயா, சூலம் ஏந்தும் அம்பிகே! சங்கு, சக்கரம், கேடயம், தாமரை, வாள் ஆகியவற்றை கையில் கொண்டவளே, அஞ்சாமை தருவாளே!
நமஸ்தே புவநேஶாநி ஶக்திதர்ஶநநாயிகே । தஶதத்த்வாத்மிகே மாதர்மஹாபிந்துஸ்வரூபிணி
உலகங்களின் ஆண்டவளே, சக்தி தரிசனத்துக்குத் துவக்கமளிப்பவளே, பத்து தத்துவங்களின் உருவாகிய தாயே, மகாபிந்து வடிவமாயிருப்பவளே, உமக்கு வணக்கம்.
மஹாகுண்டலிநீரூபே ஸச்சிதாநந்தரூபிணி । ப்ராணாக்நிஹோத்ரவித்யே தே நமோ தீபஶிகாத்மிகே
மகா குண்டலினி வடிவமாய், சத்து-சித்து-ஆனந்த ரூபமாய், உயிர் யாகம் அறிந்தவளே, விளக்கு ஜோதி வடிவமாயிருப்பவளே, உமக்கு வணக்கம்.
பஞ்சகோஶாந்தரகதே புச்சப்ரஹ்மஸ்வரூபிணி । ஆநந்தகலிகே மாதஃ ஸர்வோபநிஷதர்சிதே
ஐந்து உறைகளுக்குள் உறைவவளே, மூலாதார ப்ரம்ம வடிவமாயிருப்பவளே, ஆனந்த மலராகிய தாயே, எல்லா உபநிஷத்துகளாலும் வணங்கப்படுவவளே.
மாதஃ ப்ரஸீத ஸுமுகீ பவ ஹீநஸத்த்வாம்- ஸ்த்ராயஸ்வ நோ ஜநநி தைத்யபராஜிதாந் வை । த்வம் தேவி நஃ ஶரணதா புவநே ப்ரமாணா ஶக்தாஸி துஃகஶமநேऽகிலவீர்யயுக்தே
அம்மா, அருள்புரிய வேண்டும், அழகான முகமுடையவளே, அசுரர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்ட எங்களை ரட்சிக்க வேண்டும். உலகத்தில் நமக்கு நீயே சரணமும், ஆதாரமும்; எல்லா சக்திகளும் கொண்டவளே, துயரங்களை நீக்க வல்லவளே.
த்யாயந்தி யேऽபி ஸுகிநோ நிதராம் பவந்தி துஃகாந்விதாவிகதஶோகபயாஸ்ததாந்யே । மோக்ஷார்திநோ விகதமாநவிமுக்தஸங்காஃ ஸம்ஸாரவாரிதிஜலம் ப்ரதரந்தி ஸந்தஃ
உன்னைத் தியானிப்பவர்கள் கூட மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைவர்; துயரமும் பயமும் கொண்டவர்கள் அவற்றிலிருந்து விடுபடுவர். மோக்ஷம் நாடி, அகம்பாவும் பாசமும் இல்லாதவர்கள், இந்த சாம்சார கடலை கடந்து போவர், அருமைமிகும் தாயே.
த்வம் தேவி விஶ்வஜநநி ப்ரதிதப்ரபாவா ஸம்ரக்ஷணார்தமுதிதார்திஹரப்ரதாபா । ஸம்ஹர்துமேததகிலம் கில காலரூபா கோ வேத்தி தேऽம்ப சரிதம் நநு மந்தபுத்திஃ
உலகினை உருவாக்கும் தாயே, எல்லோராலும் புகழப்படும் உன் வலிமை எல்லாம் காப்பாற்றும் பொருட்டாக எழுந்து, துன்பங்களை நீக்கும் ஒளியாய் விளங்குகிறாய். ஆனால், எல்லாவற்றையும் அழிக்கும் காலமாக மாறும் போது, அம்மா, குறைந்த அறிவுடைய நாம் உன் செயல்களை உணர முடியுமா?
ப்ரஹ்மா ஹரஶ்ச ஹரிதஶ்வரதோ ஹரிஶ்ச இந்த்ரோ யமோऽத வருணோऽக்நிஸமீரணௌ ச । ஜ்ஞாதும் க்ஷமா ந முநயோऽபி மஹாநுபாவா யஸ்யாஃ ப்ரபாவமதுலம் நிகமாகமாஶ்ச
பிரமா, சிவன், தேவர்களின் தேரோட்டியார், மகாவிஷ்ணு, இந்திரன், யமன், வருணன், அக்னி, வாயு ஆகியோரும், பெரிய முனிவர்களும் கூட, வேதங்களாலும் சாஸ்திரங்களாலும் புகழப்படும் உன் அளவில்லா வலிமையை அறிய இயலாது.
தந்யாஸ்த ஏவ தவ பக்திபரா மஹாந்தஃ ஸம்ஸாரதுஃகரஹிதாஃ ஸுகஸிந்துமக்நாஃ । யே பக்திபாவரஹிதா ந கதாபி துஃகா-
உன்னிடம் பக்தியில் முழுமையாக ஈடுபட்ட மகான்கள் தான் உண்மையில் பாக்கியசாலிகள்; அவர்கள் உலக துயரிலிருந்து விடுபட்டு ஆனந்தக் கடலில் மூழ்கியிருக்கிறார்கள். பக்தி இல்லாதவர்களுக்கு இப்படிப்பட்ட ஆனந்தம் கிடையாது.
யே வீஜ்யமாநாஃ ஸிதசாமரைஶ்ச க்ரீடந்தி தந்யாஃ ஶிபிகாதிரூடாஃ । தைஃ பூஜிதா த்வம் கில பூர்வதேஹே நாநோபஹாரைரிதி சிந்தயாமி
வெள்ளை சாமரங்களை வீசிக் கொண்டு, பல்லக்கில் அமர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடும் பாக்கியசாலிகள், முன்பு பிறவிகளில் உன்னை பலவிதமான படைப்புகளால் வழிபட்டவர்களாக நினைக்கிறேன் அம்மா.
யே பூஜ்யமாநா வரவாரணஸ்தா விலாஸிநீவ்ரு'ந்தவிலாஸயுக்தாஃ । ஸாமந்தகைஶ்சோபநதைர்வ்ரஜந்தி மந்யே ஹி தைஸ்த்வம் கில பூஜிதாஸி
அழகிய யானைகளில் அமர்ந்து, அழகிய பெண்கள் சூழ, அரசர்களும் சேவகர்களும் மரியாதை செய்யும் பாக்கியசாலிகள், அவர்கள் முன்பு உன்னை வழிபட்டவர்களாக நிச்சயம் நினைக்கிறேன்.
வ்யாஸ உவாச ஏவம் ஸ்துதா மகவதா தேவீ விஶ்வேஶ்வரீ ததா । ப்ராதுர்பபூவ தரஸா ஸிம்ஹாரூடா சதுர்புஜா
வியாசர் சொன்னார்: இந்த வகையில் மகவன் புகழ்ந்தபோது, உலகின் ஆண்டவள் தேவீ, சிங்கத்தில் அமர்ந்த நான்கு கைகளுடன், விரைவாக தோன்றினாள்.
ஶங்கசக்ரகதாபத்மாந்பிப்ரதீ சாருலோசநா । ரக்தாம்பரதரா தேவீ திவ்யமால்யவிபூஷணா
சங்கு, சக்கரம், கேடயம், தாமரை பூவை கையில் ஏந்தி, அழகிய கண்களுடன், சிவப்பான vasthiram அணிந்து, தெய்வீக மாலையாலும் ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாய் தேவீ தோன்றினாள்.
தாநுவாச ஸுராந்தேவீ ப்ரஸந்நவதநா கிரா । பயம் த்யஜந்து போ தேவாஃ ஶம் விதாஸ்யே கிலாதுநா
முகத்தில் தயை பொங்க, தேவீ தேவர்களிடம் சொன்னாள்: "பயப்பட வேண்டாம் தேவர்களே, இப்போது நிச்சயம் உங்களுக்கு நல்லதை செய்வேன்."
இத்யுக்த்வா ஸா ததா தேவீ ஸிம்ஹாரூடாதிஸுந்தரீ । ஜகாம தரஸா தத்ர யத்ர தைத்யா மதாந்விதாஃ
இவ்வாறு கூறி, அந்த அழகிய தேவீ, சிங்கத்தில் அமர்ந்தவளாய், பெருமிதத்தில் மயங்கிய அசுரர்கள் கூடியிருந்த இடத்துக்கு விரைவாக சென்றாள்.
ப்ரஹ்லாதப்ரமுகாஃ ஸர்வே த்ரு'ஷ்ட்வா தேவீம் புரஃஸ்திதாம் । ஊசுஃ பரஸ்பரம் பீதாஃ கிம் கர்தவ்யமிதஸ்ததா
பிரஹ்லாதன் தலைமையிலான எல்லா அசுரர்களும், தேவியை எதிரில் பார்த்ததும், பயத்தில் ஒருவருடன் ஒருவர் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று பேசிக்கொண்டார்கள்.
தேவம் நாராயணம் சாத்ர ஸம்ப்ராப்தா சண்டிகா கில । மஹிஷாந்தகரீ நூநம் சண்டமுண்டவிநாஶிநீ
இங்கே நாராயணனும் வந்திருக்கிறார், சண்டிகையும் வந்துள்ளார்; மகிஷனை அழித்தவளும், சண்டன் முண்டனை அழித்தவளும் நிச்சயம் இவள்தான்.
நிஹநிஷ்யதி நஃ ஸர்வாநம்பிகா நாத்ர ஸம்ஶயஃ । வக்ரத்ரு'ஷ்ட்யா யயா பூர்வம் நிஹதௌ மதுகைடபௌ
அம்பிகை நம்மை எல்லாம் அழிப்பாள் — இதில் சந்தேகம் இல்லை. முன்பு வளைந்த பார்வையால் மதுவும் கைடபனையும் அவள் அழித்தாள்.