தஸ்மாத்காலம் ப்ரதீக்ஷத்வம் கியந்தம் தாநவோத்தமாஃ । அஹமத்ய மஹாதேவம் மந்த்ரார்தம் ப்ரவ்ரஜாமி வை
ஆகையால், தானவர்களில் சிறந்தவர்களே, சிறிது காலம் பொறுமையாக இருங்கள்; இன்று நான் மந்திரம் பெறும் பொருட்டு மகாதேவரிடம் செல்கிறேன்.
ப்ராப்ய மந்த்ராந்மஹாதேவாதாகமிஷ்யாமி ஸாம்ப்ரதம் । யுஷ்மப்யம் தாந்ப்ரதாஸ்யாமி யதார்தம் தாநவோத்தமாஃ
மகாதேவரிடமிருந்து மந்திரங்களைப் பெற்றவுடன் விரைவில் திரும்பி வருவேன்; அவற்றை உங்களுக்கு உரியபடி அளிப்பேன், தானவர்களில் சிறந்தவர்களே.
தைத்யா ஊசுஃ பராஜிதாஃ கதம் ஸ்தாதும் ப்ரு'திவ்யாம் முநிஸத்தம । ஶக்தா பவாமோऽப்யபலாஸ்தாவத்காலம் ப்ரதீக்ஷிதும்
அசுரர்கள் சொன்னார்கள்: முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நாம் தோற்கடிக்கப்பட்டபின் பூமியில் எப்படித் தங்க முடியும்? பலம் இல்லாதபோதும், சிறிது காலம் பொறுத்திருக்க நாங்கள் முடியும்.
நிஹதா பலிநஃ ஸர்வே கேசிச்சிஷ்டாஶ்ச தாநவாஃ । நாத்ய யுக்தாஶ்ச ஸம்க்ராமே ஸ்தாதுமேவம் ஸுகாவஹாஃ
அசுரர்களில் பலசாலிகள் எல்லோரும் அழிக்கப்பட்டார்கள்; சிலர் மட்டும் மீதமிருக்கிறார்கள். இப்போது போரில் நிற்கும் நிலை எங்களுக்கில்லை; இப்படி இருப்பதும் எங்களுக்கு இன்பமல்ல.
ஶுக்ர உவாச யாவதஹம் மந்த்ரவித்யாமாநயிஷ்யாமி ஶங்கராத் । தாவத்பவத்பிஃ ஸ்தாதவ்யம் தபோயுக்தைஃ ஶமாந்விதைஃ
சுக்ரன் சொன்னார்: நான் சங்கரனிடமிருந்து மந்திரவித்யை கொண்டு வரும்வரை, நீங்கள் தவம் செய்து அமைதியுடன் இருக்க வேண்டும்.
ஸாமதாநாதயஃ ப்ரோக்தா வித்வத்பிஃ ஸமயோசிதாஃ । தேஶம் காலம் பலம் வீரைர்ஜ்ஞாத்வா ஶக்திம் பலம் புதைஃ
பண்டிதர்கள் கூறிய சமம், தானம் போன்ற முறைகள் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்; இடம், காலம், பலம், திறன் ஆகியவற்றை அறிந்து, அறிவுள்ள வீரர்கள் அவ்வாறு நடக்கிறார்கள்.
ஸேவாத ஸமயே கார்யா ஶத்ரூணாம் ஶுபகாம்யயா । ஸ்வஶக்த்யுபசயே காலே ஹந்தவ்யாஸ்தே மநீஷிபிஃ
சமயத்திற்கு ஏற்ப பகைவருக்காக நன்மை விரும்பி சேவை செய்ய வேண்டும்; தன் சக்தி பெருகும் போது, அறிவுள்ளவர்கள் அவர்களை அழிக்க வேண்டும்.
ததத்ய விநயம் க்ரு'த்வா ஸாமபூர்வம் சலேந வை । திஷ்டத்வம் ஸ்வநிகேதேஷு மதாகமநகாங்க்ஷயா
எனவே, இன்று பணிவுடன், சமம் மற்றும் சூழ்ச்சி கொண்டு நடந்து, உங்கள் வீடுகளில் என் வருகையை எதிர்பார்த்து இருங்கள்.
ப்ராப்ய மந்த்ராந்மஹாதேவாதாகமிஷ்யாமி தாநவாஃ । யுத்யாமஹே புநர்தேவாந்மாந்த்ரமாஸ்தாய வை பலம்
மகாதேவரிடமிருந்து மந்திரங்களைப் பெற்றவுடன் திரும்பி வருவேன், அசுரர்களே; பிறகு மந்திரத்தின் சக்தியை நம்பி, நாம் மீண்டும் தேவர்களுடன் போரிடுவோம்.
இத்யுக்த்வாத ப்ரு'குஸ்தேப்யோ ஜகாம க்ரு'தநிஶ்சயஃ । மஹாதேவம் மஹாராஜ மந்த்ரார்தம் முநிஸத்தமஃ
இவ்வாறு கூறி, மனதில் உறுதி கொண்ட ப்ருகு, மந்திரம் பெறும் பொருட்டு மகாதேவரிடம் சென்றார், மகாராஜா.
தாநவாஃ ப்ரேஷயாமாஸுஃ ப்ரஹ்லாதம் ஸுரஸந்நிதௌ । ஸத்யவாதிநமவ்யக்ரம் ஸுராணாம் ப்ரத்யயப்ரதம்
அசுரர்கள், உண்மை பேசும், மனதில் அசைவு இல்லாத, தேவர்களுக்கு நம்பிக்கை தரும் ப்ரஹ்லாதனை, தேவர்களின் சபைக்கு அனுப்பினார்கள்.
ப்ரஹ்லாதஸ்து ஸுராந்ப்ராஹ ப்ரஶ்ரயாவநதோ ந்ரு'பஃ । அஸுரைஃ ஸஹிதஸ்தத்ர வசநம் நம்ரதாயுதம்
ப்ரஹ்லாதன், பணிவுடன் வணங்கி, அசுரர்களுடன் சேர்ந்து, அரசே, மிகவும் பணிவான வார்த்தைகளால் தேவர்களிடம் பேசினார்.
ந்யஸ்தஶஸ்த்ரா வயம் ஸர்வே நிஃஸந்நாஹாஸ்ததைவ ச । தேவாஸ்தபஶ்சரிஷ்யாமஃ ஸம்வ்ரு'தா வல்கலைர்யுதாஃ
நாங்கள் எல்லோரும் ஆயுதங்களையும் கவசங்களையும் விட்டு வைத்துள்ளோம்; தேவர்களே, நாங்கள் புல்துணி உடுத்தி தவம் செய்வோம்.
ப்ரஹ்லாதஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸத்யாபிவ்யாஹ்ரு'தம் து தத் । ததோ தேவா ந்யவர்தந்த விஜ்வரா முதிதாஶ்ச தே
ப்ரஹ்லாதனின் உண்மை வார்த்தைகளை கேட்டதும், தேவர்கள் மன வேதனை இல்லாமல் மகிழ்ச்சியுடன் அங்கிருந்து விலகினார்கள்.
ந்யஸ்தஶஸ்த்ரேஷு தைத்யேஷு விநிவ்ரு'த்தாஸ்ததா ஸுராஃ । விஶ்ரப்தாஃ ஸ்வக்ரு'ஹாந்கத்வா க்ரீடாஸக்தாஃ ஸுஸம்ஸ்திதாஃ
அந்த நேரத்தில் அசுரர்கள் ஆயுதங்களை கீழே வைத்ததும், தேவர்கள் அச்சமின்றி தங்கள் வீடுகளுக்குப் போய், மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடி அமைதியாக இருந்தார்கள்.
தைத்யா தம்பம் ஸமாலம்ப்ய தாபஸாஸ்தபிஸம்யுதாஃ । கஶ்யபஸ்யாஶ்ரமே வாஸம் சக்ருஃ காவ்யாகமேச்சயா
அசுரர்கள் போலி தவம் மேற்கொண்டு, வேதம் கற்றுக்கொள்ளும் ஆசையுடன் கश्यபரின் ஆசிரமத்தில் தங்கினார்கள்.
காவ்யோ கத்வாத கைலாஸம் மஹாதேவம் ப்ரணம்ய ச । உவாச விபுநா ப்ரு'ஷ்டஃ கிம் தே கார்யமிதி ப்ரபுஃ
பின்னர் காவ்யன் கைலாசத்திற்கு சென்று மகாதேவனை வணங்கி, இறைவன் 'உனக்கு என்ன வேண்டும்?' என்று கேட்டபோது பதில் கூறினான்.
மந்த்ராநிச்சாம்யஹம் தேவ யே ந ஸந்தி ப்ரு'ஹஸ்பதௌ । பராஜயாய தேவாநாமஸுராணாம் ஜயாய ச
ஓ இறைவா, ப்ருஹஸ்பதிக்கு இல்லாத மந்திரங்களை நான் விரும்புகிறேன்; அவை தேவர்களுக்கு தோல்வியும், அசுரர்களுக்கு வெற்றியும் தர வேண்டும்.
வ்யாஸ உவாச தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்ய ஸர்வஜ்ஞஃ ஶங்கரஃ ஶிவஃ । சிந்தயாமாஸ மநஸா கிம் கர்தவ்யமதஃ பரம்
வியாசர் சொன்னார்: அவன் சொன்னதை கேட்ட சிவபெருமான், எல்லாம் அறிந்தவராக, இதற்கு அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்று மனதில் சிந்தித்தார்.
ஸுரேஷு த்ரோஹபுத்த்யாஸௌ மந்த்ரார்தமிஹ ஸாம்ப்ரதம் । ப்ராப்தஃ காவ்யோ குருஸ்தேஷாம் தைத்யாநாம் விஜயாய ச
இப்போது அசுரர்களின் குரு காவ்யன், தேவர்களை ஏமாற்றி அசுரர்களுக்குத் திரும்ப வெற்றி தரும் எண்ணத்துடன் இங்கு மந்திரங்களை நாடி வந்துள்ளான்.
ரக்ஷணீயா மயா தேவா இதி ஸஞ்சிந்த்ய ஶங்கரஃ । துஷ்கரம் வ்ரதமத்யுக்ரம் தமுவாச மஹேஶ்வரஃ
தேவர்களை நான் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று எண்ணி, மஹேசுவரன் மிகவும் கடினமான ஒரு விரதத்தை அவனிடம் கூறினார்.
பூர்ணம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து கணதூமமவாக்சிராஃ । யதி பாஸ்யஸி பத்ரம் தே ததோ மந்த்ராநவாப்ஸ்யஸி
நீ ஆயிரம் ஆண்டுகள் முழுவதும் தலைகீழாக நின்று புகையை மட்டும் குடித்தால், அப்போதுதான் அந்த மந்திரங்களை பெறுவாய்; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.
இத்யுக்தோऽஸௌ ப்ரணம்யேஶம் பாடமித்யப்ரவீத்வசஃ । வ்ரதம் சராம்யஹம் தேவ த்வயாஜ்ஞப்தஃ ஸுரேஶ்வர
இவ்வாறு கேட்ட காவ்யன் இறைவனை வணங்கி, 'அப்படியே ஆகட்டும்; நீர் கட்டளையிட்டபடி நான் இந்த விரதத்தை மேற்கொள்கிறேன்' என்று சொன்னான்.
வ்யாஸ உவாச இத்யுக்த்வா ஶங்கரம் காவ்யஶ்சகார வ்ரதமுத்தமம் । தூமபாநரதஃ ஶாந்தோ மந்த்ரார்தம் க்ரு'தநிஶ்சயஃ
வியாசர் சொன்னார்: இவ்வாறு சிவபெருமானிடம் கூறி, காவ்யன் அந்த உயர்ந்த விரதத்தை மேற்கொண்டு, புகை குடிப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, அமைதியுடன், மந்திரங்களைப் பெற உறுதியுடன் இருந்தான்.
ததோ தேவாஃ பரிஜ்ஞாய காவ்யம் வ்ரதரதம் ததா । தைத்யாந்தம்பரதாம்ஶ்சைவ பபூவுர்மந்த்ரதத்பராஃ
அப்போது தேவர்கள், காவ்யன் விரதத்தில் ஈடுபட்டிருப்பதையும், அசுரர்கள் போலித்தனத்தில் மூழ்கியிருப்பதையும் அறிந்து, மந்திரங்களைப் பெற முயன்றார்கள்.
விசார்ய மநஸா ஸர்வே ஸம்க்ராமாயோத்யதா ந்ரு'ப । யயுர்த்ரு'தாயுதாஸ்தத்ர யத்ர தே தாநவோத்தமாஃ
அனைவரும் மனதில் ஆலோசித்து, போருக்கு தயாராக ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த அசுரர்களிருக்கும் இடத்திற்கு சென்றார்கள்.
தாநாகதாந்ஸமீக்ஷ்யாத ஸாயுதாந்தம்ஶிதாம்ஸ்ததா । ஆஸம்ஸ்தே பயஸம்விக்நா தைத்யா தேவாந்ஸமந்ததஃ
அவர்கள் ஆயுதங்களுடன் கோபமாக வந்ததைப் பார்த்த அசுரர்கள், தேவர்கள் எல்லை எல்லையாக சுற்றி வந்ததால் பயத்திலும் கலக்கத்திலும் மூழ்கினர்.
உத்பேதுஃ ஸஹஸா தே வை ஸந்நத்தாந்பயகர்ஶிதாஃ । அப்ருவந்வசநம் தத்யம் தே தேவாந்வலதர்பிதாந்
அச்சத்தால் திடீரென எழுந்து, முழுமையாக ஆயுதம் அணிந்து, தங்கள் வலிமையில் பெருமை கொண்ட தேவர்களுக்கு உண்மையான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
ந்யஸ்தஶஸ்த்ரே பயவதி ஆசார்யே வ்ரதமாஸ்திதே । தத்த்வாபயம் புரா தேவாஃ ஸம்ப்ராப்தா நோ ஜிகாம்ஸயா
நாங்கள் ஆயுதங்களை கீழே வைத்திருக்க, எங்கள் ஆசான் விரதத்தில் இருக்க, நீங்கள் முன்பு எங்களுக்கு பாதுகாப்பு அளித்தும், இப்போது எங்களை கொல்ல வந்துள்ளீர்கள்.
ஸத்யம் வஃ க்வ கதம் தேவா தர்மஶ்ச ஶ்ருதிநோதிதஃ । ந்யஸ்தஶஸ்த்ரா ந ஹந்தவ்யா பீதாஶ்ச ஶரணம் கதாஃ
உங்கள் உண்மை எங்கே போனது, தேவர்களே? வேதங்களில் கூறப்பட்ட தர்மம் எங்கே? ஆயுதங்களை விட்டு, பயந்து அடைக்கலம் வந்தவர்களை கொல்லக்கூடாது.