தூரம் வை ராகவம் த்ரு'ஷ்ட்வா வநே மாயாவிநா கில । த்யக்த்வா த்வாம் நாதிகச்சாமி பதமேகம் ஶுசிஸ்மிதே
"காட்டில் மாயை செய்பவன் இராமனை தூரத்தில் பார்த்தாலும், தூய புன்னகை கொண்டவளே, உன்னை விட்டுச் செல்லவும், ஒரு அடியும் எடுக்கவும் நான் முடியாது."
க்ரு'ரு தைர்யம் ந மந்யேऽத்ய ராமம் ஹந்தும் க்ஷமம் க்ஷிப்தௌ । நாஹம் த்யக்த்வா கமிஷ்யாமி விலம்க்ய ராமபாஷிதம்
"இன்று இராமனை கொல்ல விரைந்து செல்லும் துணிச்சல் எனக்கு சரியானது என்று நினைக்கவில்லை. உன்னை விட்டுச் செல்வதும், இராமனின் வார்த்தையை மீறுவதும் நான் செய்யமாட்டேன்."
வ்யாஸ உவாச ருததீ ஸுததீ ப்ராஹ தே ததா விதிநோதிதா । அக்ரூரா வசநம் க்ரூரம் லக்ஷ்மணம் ஶுபலக்ஷணம்
வ்யாஸர் சொன்னார்: சுததி அழுதபடி, வழக்கப்படி அவனிடம் பேசினாள். அவள் சொற்கள் கடுமையாக இருந்தாலும், லக்ஷ்மணன் நல்ல இலக்கணங்கள் உடையவன்; அவன் கொடூரமானவன் அல்ல.
அஹம் ஜாநாமி ஸௌமித்ரே ஸாநுராகம் ச மாம் ப்ரதி । ப்ரேரிதம் பரதேநைவ மதர்தமிஹ ஸங்கதம்
சுமித்ரையின் மகனே, நீ என்மேல் அன்புடன், பரதன் அனுப்பி, எனக்காக இங்கு வந்ததை நான் அறிவேன்.
நாஹம் ததாவிதா நாரீ ஸ்வைரிணீ குஹகாதம । ம்ரு'தே ராமே பதிம் த்வாம் ந கர்துமிச்சாமி காமதஃ
நான் அப்படிப்பட்ட பெண் அல்ல; சுயமாக நடக்கும், ஏமாற்றும், கீழானவளும் அல்ல. ராமன் இறந்தால், ஆசையால் உன்னை கணவனாக ஏற்க விரும்பவில்லை.
நாகமிஷ்யதி சேத்ராமோ ஜீவிதம் ஸந்த்யஜாம்யஹம் । விநா தேந ந ஜீவாமி விதுரா துஃகிதா ப்ரு'ஶம்
ராமன் திரும்பி வரவில்லை என்றால், நான் உயிரை விட்டுவிடுவேன்; அவனை இன்றி, மிகவும் துயரத்துடன், தனியாக, வாழ முடியாது.
கச்ச வா திஷ்ட ஸௌமித்ரே ந ஜாநேऽஹம் தவேப்ஸிதம் । க்வ கதம் தேऽத்ய ஸௌஹார்தம் ஜ்யேஷ்டே தர்மரதே கில
நீ போகலாம், இல்லையெனில் இங்கு இரு, சுமித்ரையின் மகனே; உனக்கு என்ன விருப்பமென்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இன்று உன் அண்ணனிடம் நீ கொண்டிருந்த பாசம் எங்கே போயிற்று?
தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்யா லக்ஷ்மணோ தீநமாநஸஃ । ப்ரோவாச ருத்தகண்டஸ்து தாம் ததா ஜநகாத்மஜாம்
அவள் சொற்களை கேட்ட லக்ஷ்மணன் மனதில் துக்கமுடன், குரல் தடுமாறி, அப்போது ஜனகனின் மகளிடம் பேசினான்.
கிமாத்த க்ஷிதிஜே வாக்யம் மயி க்ரூரதரம் கில । கிம் வதஸ்யத்யநிஷ்டம் தே பாவி ஜாநே தியா ஹ்யஹம்
நீ ஏன் எனக்கு எதிரியாகக் கடுமையான வார்த்தைகள் பேசுகிறாய்? உனக்கு என்ன தீமை நடக்கும் என்று நினைத்து இப்படிச் சொல்கிறாய்?
இத்யுக்த்வா நிர்யயௌ வீரஸ்தாம் த்யக்த்வா ப்ரருதந்ப்ரு'ஶம் । அக்ரஜஸ்ய யயௌ பஶ்யஞ்சோகார்தஃ ப்ரு'திவீபதே
இவ்வாறு கூறி, வீரன் அவளை விட்டுவிட்டு, அவள் பெரிதும் அழுதபடி, துக்கத்தில் ஆழ்ந்து, தனது அண்ணனைப் பார்க்கப் போனான், அரசே.
கதேऽத லக்ஷ்மணே தத்ர ராவணஃ கபடாக்ரு'திஃ । பிக்ஷுவேஷம் ததஃ க்ரு'த்வா ப்ரவிவேஶ ததாஶ்ரமே
அங்கே லக்ஷ்மணன் போனபின், ராவணன் வஞ்சகமாக, mendicant வேடம் பூண்டு, அந்த அசிரமத்திற்குள் நுழைந்தான்.
ஜாநகீ தம் யதிம் மத்வா தத்த்வார்க்யம் வந்யமாதராத் । பைக்ஷ்யம் ஸமர்பயாமாஸ ராவணாய துராத்மநே
ஜானகி, அவனை முனிவராக எண்ணி, மரியாதையுடன் காட்டில் வரவேற்று, ராவணனுக்கு, அந்த தீய மனத்தவருக்கு, பிச்சை அளித்தாள்.
தாம் பப்ரச்ச ஸ துஷ்டாத்மா நம்ரபூர்வம் ம்ரு'துஸ்வரம் । காऽஸி பத்மபலாஶாக்ஷி வநே சைகாகிநீ ப்ரியே
அந்த தீயவன், முதலில் பணிவாகவும் மென்மையான குரலிலும், 'பத்மப்பாதம் போன்ற கண்களையுடையவளே, காட்டில் தனியாக இருக்கிறாய், நீ யார், அழகியவளே?' என்று கேட்டான்.
பிதா கஸ்தேऽத வாமோரு ப்ராதா கஃ கஃ பதிஸ்தவ । மூடேவைகாகிநீ சாத்ர ஸ்திதாऽஸி வரவர்ணிநி
'இளஞ்சிவந்த தொடையையுடையவளே, உன் தந்தை யார்? உன் சகோதரன் யார்? உன் கணவன் யார்? நல்ல நிறமுடையவளே, நீ இங்கு தனியாக, குழப்பமடைந்தவள்போல் ஏன் நிற்கிறாய்?' என்று கேட்டான்.
நிர்ஜநே விபிநே கிம் த்வம் ஸௌதார்ஹா த்வமஸி ப்ரியே । உடஜே முநிபத்நீவத்தேவகந்யாஸமப்ரபா
'அழகியவளே, அரண்மனையில் வாழ வேண்டியவளாக இருக்கும்போது, இந்த வெறிச்சோடான காட்டில் ஏன் இருக்கிறாய்? இந்த குடிலில், முனிவரின் மனைவியோ, தேவகன்னியையோ போல் பிரகாசிக்கிறாய்.'
வ்யாஸ உவாச இதி தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரத்யுவாச விதேஹஜா । திவ்யம் திஷ்ட்யா யதிம் ஜ்ஞாத்வா மந்தோதர்யாஃ பதிம் ததா
வ்யாஸர் சொன்னார்: அவன் சொற்களை கேட்டதும், விதேகராஜாவின் மகள், தெய்வீக அறிவால் அவனை மண்டோதரியின் கணவன் என்று அறிந்து, பதிலளித்தாள்.
ராஜா தஶரதஃ ஶ்ரீமாம்ஶ்சத்வாரஸ்தஸ்ய வை ஸுதாஃ । தேஷாம் ஜ்யேஷ்டஃ பதிர்மேऽஸ்தி ராமநாமேதி விஶ்ருதஃ
தசரதர் என்ற மன்னனுக்கு நான்கு மகன்கள். அவர்களில் என் கணவர் மூத்தவர்; ராமன் என்ற புகழ்பெற்றவர்.
விவாஸிதோऽத கைகேய்யா க்ரு'தே பூபதிநா வரே । சதுர்தஶ ஸமா ராமோ வஸதேऽத்ர ஸலக்ஷ்மணஃ
கைகேயியின் விருப்பத்தால், அரசனால் வனவாசம் அனுப்பப்பட்ட ராமன், லக்ஷ்மணனுடன் பதினான்கு ஆண்டுகள் இங்கு தங்குகிறார்.
ஜநகஸ்ய ஸுதா சாஹம் ஸீதாநாம்நீதி விஶ்ருதா । பங்க்த்வா ஶைவம் தநுஃ காமம் ராமேணாஹம் விவாஹிதா
நான் ஜனகரின் மகள், சீதை என்ற பெயரால் அறியப்பட்டவள்; சிவபெருமானின் வில்லைக் களைந்து, என் விருப்பப்படி ராமன் என்னை மணந்தார்.
ராமபாஹுபலேநாத்ர வஸாமோ நிர்பயா வநே । காஞ்சநம் ம்ரு'கமாலோக்ய ஹந்தும் மே நிர்கதஃ பதிஃ
ராமனின் புயலின் வலிமையால், நாம் இந்த காட்டில் பயமின்றி வாழ்கிறோம்; பொன்னிற மான் ஒன்றைக் கண்டதும், அதை வேட்டையாட என் கணவர் வெளியே சென்றார்.
லக்ஷ்மணோऽபி புநஃ ஶ்ருத்வா ரவம் ப்ராதுர்கதோऽதுநா । தயோர்பாஹுபலாதத்ர நிர்பயாऽஹம் வஸாமி வை
இப்போது லக்ஷ்மணனும் தன் அண்ணனின் சத்தத்தை மீண்டும் கேட்டு, அவர்களின் வலத்தில் நம்பிக்கை கொண்டு, நான் இங்கே எவ்வித பயமும் இல்லாமல் தங்குகிறேன்.
மயேதம் கதிதம் ஸர்வம் வ்ரு'த்தாந்தம் வநவாஸகே । தேऽத்ராகத்யார்ஹணாம் தே வை கரிஷ்யந்தி யதாவிதி
வனவாசத்தில் நடந்த எல்லாவற்றையும் நான் உனக்கு சொன்னேன்; அவர்கள் இங்கே வந்தபோது, உரிய மரியாதையுடன் உன்னை வரவேற்பார்கள்.
யதிர்விஷ்ணுஸ்வரூபோऽஸி தஸ்மாத்த்வம் பூஜிதோ மயா । ஆஶ்ரமோ விபிநே கோரே க்ரு'தோऽஸ்தி ரக்ஷஸாம் குலே
நீ ஒரு தவசு, விஷ்ணுவின் உருவம் கொண்டவன்; அதனால் நான் உன்னை வழிபட்டேன். இந்த பயங்கரமான காடில், ராட்சசர்களின் இடத்தில் ஒரு ஆசிரமம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
தஸ்மாத்த்வாம் பரிப்ரு'ச்சாமி ஸத்யம் ப்ரூஹி மமாக்ரதஃ । கோऽஸி த்ரிதண்டிரூபேண விபிநே த்வம் ஸமாகதஃ
அதனால் உன்னிடம் கேட்கிறேன், என் முன்னிலையில் உண்மையைச் சொல்; இந்த காட்டில் திரிடண்டம் வைத்த தவசுவின் வடிவத்தில் வந்தது நீ யார்?
ராவண உவாச லங்கேஶோऽஹம் மராலாக்ஷி ஶ்ரீமாந்மந்தோதரீபதிஃ । த்வத்க்ரு'தே து க்ரு'தம் ரூபம் மயேத்தம் ஶோபநாக்ரு'தே
ராவணன் சொன்னான்: மயில் கண்களையுடையவளே, நான் இலங்கையின் அரசன், புகழ்பெற்ற மண்டோதரியின் கணவன்; உன் خاطر இந்த அழகான உருவத்தை எடுத்துள்ளேன்.
ஆகதோऽஹம் வராரோஹே பகிந்யா ப்ரேரிதோऽத்ர வை । ஜநஸ்தாநே ஹதௌ ஶ்ருத்வா ப்ராதரௌ கரதூஷணௌ
அழகிய நெற்றியையுடையவளே, என் சகோதரி அனுப்பியதால் இங்கே வந்தேன்; ஜனஸ்தானத்தில் என் சகோதரர்கள் கரன், தூஷணன் இருவரும் கொல்லப்பட்டதை கேட்டேன்.
அங்கீகுரு ந்ரு'பம் மாம் த்வம் த்யக்த்வா தம் மாநுஷம் பதிம் । ஹ்ரு'தராஜ்யம் கதஶ்ரீகம் நிர்பலம் வநவாஸிநம்
அந்த மனிதனை, அரசை இழந்தவனாகவும், புகழும் வலியும் இல்லாதவனாகவும் காட்டில் வாழ்பவனாகவும் விட்டுவிட்டு, என்னை உன் அரசனாக ஏற்று.
பட்டராஜ்ஞீ பவ த்வம் மே மந்தோதர்யுபரி ஸ்புடம் । தாஸோऽஸ்மி தவ தந்வங்கி ஸ்வாமிநீ பவ பாமிநி
நீ என் முதன்மை அரசியாக மண்டோதரியைவிட உயர்ந்தவளாக வா; மெலிந்த உடலையுடையவளே, நான் உன் தாசன், அழகியவளே, நீ என் உரிமையாளர் ஆகு.
ஜேதாऽஹம் லோகபாலாநாம் பதாமி தவ பாதயோஃ । கரம் க்ரு'ஹாண மேऽத்ய த்வம் ஸநாதம் குரு ஜாநகி
நான் உலகங்களை காப்பவரை வென்றவன்; உன் காலடியில் விழுகிறேன். இன்று என் கையைப் பிடி, ஜனகி, என்னை உன் ஆளாக ஏற்று, எனக்கு அருள் செய்.
பிதா தே யாசிதஃ பூர்வம் மயா வை த்வத்க்ரு'தேऽபலே । ஜநகோ மாமுவாசேத்தம் பணபந்தோ மயா க்ரு'தஃ
அழகியவளே, உன் خاطر முன்பு உன் தந்தையிடம் நான் கேட்டேன்; ஜனகன் எனக்கு, 'நான் ஒரு சபதம் செய்துள்ளேன்' என்று சொன்னார்.