தைத்யாந் த்ரு'ஷ்ட்வாதிஸம்புஷ்டாம்ஶ்சுகோப மகவா ததா । ஶிராம்ஸி தஸ்ய வஜ்ரேண சிச்சேத தரஸா ஹரிஃ
அந்த அசுரர்கள் மிகச் செழித்து வளர்ந்ததைப் பார்த்து, மகவன் கோபமடைந்து, வஜ்ராயுதத்தால் விஷ்வரூபனின் தலைகளை வெட்டினான்.
க்ரியாவைகுண்யமத்ரைவ கர்த்ரு'பேதாதஸம்ஶயம் । நோசேத்பஞ்சாலராஜேந ரோஷேணாபி க்ரு'தா க்ரியா
இங்கே, யாகத்தில் ஏற்பட்ட குறைபாடு செய்பவரின் வேறுபாட்டால் வந்தது என்பது உறுதி; இல்லையெனில், பஞ்சால நாட்டரசர் கோபத்துடன் செய்த செயலும் வெற்றி பெற்றிருக்கும்.
பாரத்வாஜவிநாஶாய புத்ரஸ்யோத்பாதநாய ச । த்ரு'ஷ்டத்யும்நஃ ஸமுத்பந்நோ வேதிமத்யாச்ச த்ரௌபதீ
பாரத்வாஜனை அழிப்பதற்கும், அவனுடைய மகன் பிறப்பதற்கும், த்ருஷ்டத்யும்னன் பிறந்தான்; அதுபோல், வேதி நடுவிலிருந்து திரௌபதியும் தோன்றினாள்.
புரா தஶரதேநாபி புத்ரேஷ்டிஸ்து க்ரு'தா யதா । அபுத்ரஸ்ய ஸுதாஸ்தஸ்ய சத்வாரஃ ஸம்ப்ரஜஜ்ஞிரே
முன்னொரு காலத்தில் தசரதன், பிள்ளைகள் பிறக்க வேண்டுமென்று யாகம் செய்தபோது, பிள்ளைகள் இல்லாதவராக இருந்தும், நால்வர் பிறந்தார்கள்.
அதஃ க்ரியா க்ரு'தா யுக்த்யா ஸித்திதா ஸர்வதா பவேத் । அயுக்த்யா விபரிதா ஸ்யாத்ஸர்வதா ந்ரு'பஸத்தம
ஆகவே, முறையாக செய்யப்படும் யாகம் எப்போதும் வெற்றியைத் தரும்; முறையில்லாமல் செய்தால், அது எதிர்மாறாக முடியும், அரசர்களில் சிறந்தவரே.
பாண்டவாநாம் யதா யஜ்ஞே கிஞ்சித்வைகுண்யயோகதஃ । விபரீதம் பலம் ப்ராப்தம் நிர்ஜிதாஸ்தே துரோதரே
பாண்டவர்கள் செய்த யாகத்தில் சிறிது குறைபாடு ஏற்பட்டதால், எதிர்மாறான பலன் கிடைத்தது; அவர்கள் சூதாட்டத்தில் தோற்றார்கள்.
ஸத்யவாதீ ததா ராஜந் தர்மபுத்ரோ யுதிஷ்டிரஃ । த்ரௌபதீ ச ததா ஸாத்வீ ததாந்யேப்யநுஜாஃ ஶுபாஃ
தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் எப்போதும் உண்மையோடு நடந்தான்; திரௌபதி நல்லொழுக்கம் உடையவள்; அதுபோல், மற்ற சகோதரர்களும் நல்லவர்கள்.
குத்ரவ்யயோகாத்வைகுண்யம் ஸமுத்பந்நம் மகேऽதவா । ஸாபிமாநைஃ க்ரு'தாத்வாபி தூஷணம் ஸமுபஸ்திதம்
தவறான பொருட்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதால், அல்லது யாகத்தில் ஏதேனும் குறைபாடு ஏற்பட்டதால், அல்லது பெருமையுடன் செய்ததால், குறை வந்தது.
ஸாத்த்விகஸ்து மஹாராஜ துர்லபோ வை மகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । வைகாநஸமுநீநாம் ஹி விஹிதோऽஸௌ மஹாமகஃ
மகாராஜா, சாத்த்விக யாகம் மிகவும் அரிதாகும் என்று கருதப்படுகிறது. வைகானஸ முனிவர்கள் அதனை மிகப்பெரிய யாகமாக ஏற்படுத்தியுள்ளனர்.
ஸாத்த்விகம் போஜநம் யே வை நித்யம் குர்வந்தி தாபஸாஃ । ந்யாயார்ஜிதஞ்ச வந்யஞ்ச ததா ரு'ஷ்யம் ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தம்
எப்போதும் சுத்தமான உணவை, நியாயமாக சம்பாதித்ததை, காடிலிருந்து கிடைத்ததை, முனிவர்களால் தரப்பட்டதை, நன்கு சமைத்ததை உண்பவர்கள் அந்த தவசிகள்.
புரோடாஶபரா நித்யம் வியூபா மந்த்ரபூர்வகாஃ । ஶ்ரத்தாதிகா மகா ராஜந் ஸாத்த்விகாஃ பரமாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
எப்போதும் புரொடாசம் அர்ப்பணிப்பதில் ஈடுபட்டிருப்பவர்கள், மந்திரங்களோடு வியூபம் செய்வவர்கள், ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொண்டவர்கள்—இவர்கள் செய்யும் யாகங்கள், ராஜா, மிகச் சுத்தமான சாத்த்விக யாகங்கள் என்று கருதப்படுகின்றன.
ராஜஸா த்ரவ்யபஹுலாஃ ஸயூபாஶ்ச ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தாஃ । க்ஷத்ரியாணாம் விஶாஞ்சைவ ஸாபிமாநாஶ்ச வை மகாஃ
ராஜச யாகங்கள் பொருட்கள் அதிகமாக உள்ளவை, யூபத்துடன் நன்கு அமைக்கப்பட்டவை; இவை க்ஷத்திரியர்களும், இல்லற வாழ்வோரும், பெருமை கொண்டவர்களும் நடத்துகின்றனர்.
தாமஸா தாநவாநாம் வை ஸக்ரோதா மதவர்தகாஃ । ஸாமர்ஷாஃ ஸம்ஸ்க்ரு'தாஃ க்ரூரா மகாஃ ப்ரோக்தா மஹாத்மபிஃ
தாமச யாகங்கள் அசுரர்களுக்குரியவை; கோபத்துடன், மதத்தை வளர்க்கும் விதத்தில், வெறுப்பும் கொடூரமும் நிறைந்தவை என்று பெரியோர்கள் கூறுகின்றனர்.
முநீநாம் மோக்ஷகாமாநாம் விரக்தாநாம் மஹாத்மநாம் । மாநஸஸ்து ஸ்ம்ரு'தோ யாகஃ ஸர்வஸாதநஸம்யுதஃ
விடுதலை விரும்பும், பற்றின்மை கொண்ட, பெரிய உள்ளம் கொண்ட முனிவர்களுக்கு மனசிலேயே செய்யும் யாகம் எல்லா சாதனைகளும் உடையது என்று கூறப்படுகிறது.
அந்யேஷு ஸர்வயஜ்ஞேஷு கிஞ்சிந்ந்யூநம் பவேதபி । த்ரவ்யேண ஶ்ரத்தயா வாऽபி க்ரியயா ப்ராஹ்மணைஸ்ததா
மற்ற எல்லா யாகங்களிலும், பொருள், நம்பிக்கை, செயல் ஆகியவற்றில் எதிலாவது குறைவு இருக்கலாம்—even பிராமணர்கள் செய்தாலும்.
தேஶகாலப்ரு'தக்த்ரவ்யஸாதநைஃ ஸகலைஸ்ததா । நாந்யோ பவதி பூர்ணே வை ததா பவதி மாநஸஃ
இடம், காலம், பொருள், மற்ற சாதனங்கள் ஆகிய வேறுபாடுகள் காரணமாக மற்ற எந்த யாகமும் முழுமையாக முடியாது; மனசிலேயே செய்யும் யாகம் மட்டும் முழுமையாகும்.
ப்ரதமம் து மநஃ ஶோத்யம் கர்தவ்யம் குணவர்ஜிதம் । ஶுத்தே மநஸி தேஹோ வை ஶுத்த ஏவ ந ஸம்ஶயஃ
முதலில் மனதைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும், குணங்கள் இல்லாமல் செய்ய வேண்டும். மனம் தூய்மையாக இருந்தால், உடலும் நிச்சயமாக தூய்மையாகும்.
இந்த்ரியார்தபரித்யக்தம் யதா ஜாதம் மநஃ ஶுசி । ததா தஸ்ய மகஸ்யாஸௌ ப்ரபவேததிகாரவாந்
அறிவுப்பொருள்கள் மீது ஆசை இல்லாமல், மனம் தூய்மையாக ஆனபோது, அந்த யாகம் செய்யும் தகுதி அவனுக்கு கிடைக்கும்.
ததாऽஸௌ மண்டபம் க்ரு'த்வா பஹுயோஜநவிஸ்த்ரு'தம் । ஸ்தம்பைஶ்ச விபுலைஃ ஶ்லக்ஷ்ணைர்யஜ்ஞியத்ருமஸம்பவைஃ
அப்போது, மனதில் பல யோஜன நீளமான, பரந்த மண்டபத்தை, சீரான பெரிய தூண்களுடன், யாக மரங்களால் ஆனதாக உருவாக்க வேண்டும்.
வேதீம் ச விஶதாம் தத்ர மநஸா பரிகல்பயேத் । அக்நயோऽபி ததா ஸ்தாப்யா விதிவந்மநஸா கில
அங்கே, மனதில் தெளிவான வேதியை அமைக்க வேண்டும்; அதேபோல், விதிப்படி அக்னிகளை மனத்திலேயே நிறுவ வேண்டும்.
ப்ராஹ்மணாநாஞ்ச வரணம் ததைவ ப்ரதிபாத்ய ச । ப்ரஹ்மாத்வர்யுஸ்ததா ஹோதா ப்ரஸ்தோதா விதிபூர்வகம்
பிராமணர்களை மனதில் தேர்ந்தெடுத்து, பிரம்மா, அத்வர்யு, ஹோதா, பிரஸ்தோத்தா ஆகியோரை விதிப்படி நியமிக்க வேண்டும்.
உத்காதா ப்ரதிஹர்தா ச ஸப்யாஶ்சாந்யே யதாவிதி । பூஜநீயாஃ ப்ரயத்நேந மநஸைவ த்விஜோத்தமாஃ
உத்காதா, பிரதிஹர்த்தா மற்றும் பிற சபையினரும், மரபுப்படி, மிக கவனமாக மனத்திலேயே மதிப்பளிக்கப்பட வேண்டும்—இவர்கள் எல்லாம் சிறந்த த்விஜர்கள்.
ப்ராணோऽபாநஸ்ததா வ்யாநஃ ஸமாநோதாந ஏவ ச । பாவகாஃ பஞ்ச ஏவைதே ஸ்தாப்யா வேத்யாம் விதாநதஃ
பிராணன், அபானன், வ்யானன், சமானன், உதானன்—இந்த ஐந்து அக்னிகளும், விதிப்படி வேதியில் நிறுவப்பட வேண்டும்.
கார்ஹபத்யஸ்ததா ப்ராணோऽபாநஶ்சாஹவநீயகஃ । தக்ஷிணாக்நிஸ்ததா வ்யாநஃ ஸமாநஶ்சாவஸத்யகஃ
அப்போது, பிராணன் கார்ஹபத்யாக்னி, அபானன் ஆஹவனீயாக்னி, வ்யானன் தக்ஷிணாக்னி, சமானன் ஆவசத்தியாக்னி ஆகும்.
ஸப்யோதாநஃ ஸ்ம்ரு'தா ஹ்யேதே பாவகாஃ பரமோத்கடாஃ । த்ரவ்யஞ்ச மநஸா பாவ்யம் நிர்குணம் பரமம் ஶுசி
உதானன் சபையின் அக்னி என்று கருதப்படுகிறான்; இந்த ஐந்து அக்னிகளும் மிகுந்த சக்தி உடையவை. ஹோமப் பொருளும் மனதில் உருவமில்லாத, உயர்ந்த, தூயதாக எண்ணப்பட வேண்டும்.
மந ஏவ ததா ஹோதா யஜமாநஸ்ததைவ தத் । யஜ்ஞாதிதேவதா ப்ரஹ்ம நிர்குணம் ச ஸநாதநம்
அப்போது, மனமே ஹோதா, மனமே யஜமானன்; யாகத்தின் தெய்வம் உருவமற்ற, சனாதனமான பிரம்மமே.
பலதா நிர்குணா ஶக்திஃ ஸதா நிர்வேததா ஶிவா । ப்ரஹ்மவித்யாகிலாதாரா வ்யாப்ய ஸர்வத்ர ஸம்ஸ்திதா
பழங்களை அளிப்பவளும், குணமற்ற சக்தியும், எப்போதும் பற்றின்மையும் நன்மையும் தருபவளும், பிரம்ம அறிவுக்கெல்லாம் ஆதாரமாக இருப்பவளும், எல்லா இடங்களிலும் பரவி நிறைந்தவளும் அவளே.
ததுத்தேஶேந தத்த்ரவ்யம் ஹுநேத்ப்ராணாக்நிஷு த்விஜஃ । பஶ்சாச்சித்தம் நிராலம்பம் க்ரு'த்வா ப்ராணாநபி ப்ரபோ
அந்த நோக்கத்துடன், அந்தப் பொருளை உயிர் நெருப்புகளில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பின்னர், மனதை எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல் அமைதியாக்கி, உயிர்களையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
குண்டலீமுகமார்கேண ஹுநேத்ப்ரஹ்மணி ஶாஶ்வதே । ஸ்வாநுபூத்யா ஸ்வயம் ஸாக்ஷாத்ஸ்வாத்மபூதாம் மஹேஶ்வரீம்
குண்டலினியின் வாயிலாகச் செல்லும் பாதையில், தன் அனுபவத்தால், தன் ஆத்மாவாகிய மகேஸ்வரியை நித்யமான பிரம்மத்தில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
ஸமாதிநைவ யோகேந த்யாயேச்சேதஸ்யநாகுலஃ । ஸர்வபூதஸ்தமாத்மாநம் ஸர்வபூதாநி சாத்மநி
சமாதி என்ற யோகத்தால், மனம் கலங்காமல், எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மாவையும், எல்லா உயிர்களும் ஆத்மாவில் இருப்பதையும் தியானிக்க வேண்டும்.