ப்ராணாக்நிஹோத்ரம் நோ வேத பலிதாநம் ந சாதிதிம் । ந ஸந்த்யாம் ஸமிதோ ஹோமம் விவேத ச ததா முநிஃ
அவர் உயிர் மூச்சுடன் செய்யும் ஹோமத்தையும், பலி செலுத்துதலும், விருந்தினரை வரவேற்பதும் தெரியவில்லை; அந்த முனிவர் சந்த்யாவந்தனம், சமித் எரியூட்டுதல், ஹோமம் ஆகியவற்றையும் அறியவில்லை.
ஸோऽகரோத்ப்ராதருத்தாய யத்கிஞ்சித்தந்ததாவநம் । ஸ்நாநம் ச ஶூத்ரவத்தத்ர கம்காயாம் மந்த்ரவர்ஜிதம்
அவர் காலையில் எழுந்து, எப்படியோ பற்களைத் துலக்குவார்; பிறகு, எந்த மந்திரமும் சொல்லாமல், சுத்ரர்போல் கங்கை நதியில் குளிப்பார்.
பலாந்யாதாய வந்யாநி மத்யாந்ஹேऽபி யத்ரு'ச்சயா । பக்ஷ்யாபக்ஷ்யபரிஜ்ஞாநம் ந ஜாநாதி ஶடஸ்ததா
அவர் காட்டில் கிடைக்கும் பழங்களை எடுத்து, மதியத்திலும் விருப்பப்படி உண்ணுவார்; என்னை சாம்பிடுகிறேன் என்று சொல்லும் அந்த வஞ்சகன், எது உண்ணக்கூடுமென்று, எது உண்ணக்கூடாதென்று கூடத் தெரியவில்லை.
ஸத்யம் ப்ரூதே ஸ்திதஸ்தத்ர நாந்ரு'தம் வததே புநஃ । ஜநைஃ ஸத்யதபா நாம க்ரு'தமஸ்ய த்விஜஸ்ய வை
அங்கு தங்கியிருந்தபோது அவர் எப்போதும் உண்மையே பேசினார்; பொய் சொல்லவே இல்லை. மக்கள் அவரை 'உண்மை பேசும் தவவான்' என்று அழைத்தனர்.
நாஹிதம் கஸ்யசித்குர்யாந்ந ததாऽவிஹிதம் க்வசித் । ஸுகம் ஸ்வபிதி தத்ரைவ நிர்பயஶ்சிந்தயந்நிதி
அவர் யாருக்கும் தீங்கு செய்யமாட்டார்; எங்கும் தடை செய்யப்பட்ட செயலையும் செய்வதில்லை. அங்கே பயமின்றி அமைதியாக தூங்கி, மனதில் சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பார்.
கதா மே மரணம் பாவி துஃகம் ஜீவாமி காநநே । ஜீவிதம் திக்ச மூர்கஸ்ய தரஸா மரணம் த்ருவம்
'எப்போது எனக்கு மரணம் வரும்? இந்த காட்டில் துன்பமாக வாழ்கிறேன்; முட்டாளாக வாழ்வதைவிட மரணம் நிச்சயம் மேல்.'
தைவேநாஹம் க்ரு'தோ மூர்கோ நாந்யோऽத்ர காரணம் மம । ப்ராப்ய சைவோத்தமம் ஜந்ம வ்ரு'தா ஜாதம் மமாதுநா
'விதியால் நான் முட்டாளாகி விட்டேன்; இதற்கு வேறு காரணமே இல்லை. சிறந்த பிறவி பெற்றும், இப்போது அது வீணாகி விட்டது.'
யதா வந்த்யா ஸுரூபா ச யதா வா நிஷ்பலோ த்ருமஃ । அதுக்ததோஹா தேநுஶ்ச ததாऽஹம் நிஷ்பலஃ க்ரு'தஃ
'பிள்ளை இல்லாத அழகான பெண் போலவும், பழம் தராத மரம் போலவும், பால் தராத பசு போலவும், நானும் பயனற்றவனாகி விட்டேன்.'
கிம் நு நிந்தாம்யஹம் தைவம் நூநம் கர்ம மமேத்ரு'ஶம் । ந தத்தம் புஸ்தகம் க்ரு'த்வா ப்ராஹ்மணாய மஹாத்மநே
'நான் ஏன் விதியை பழிக்க வேண்டும்? நிச்சயம் என் செய்கைகள் இப்படித்தான். நான் புத்தகம் எழுதி, பெரிய பிராமணருக்கு கொடுக்கவில்லை.'
ந வை வித்யா மயா தத்தா பூர்வஜந்மநி நிர்மலா । தேநாஹம் கர்மயோகேந ஶடோऽஸ்மி ச த்விஜாதமஃ
'முந்தைய பிறவியில் நான் தூய அறிவை வழங்கவில்லை; அதனால், கன்மத்தின் பலனாக இப்போது நான் வஞ்சகனும், கீழான பிராமணனும் ஆனேன்.'
ந ச தீர்தே தபஸ்தப்தம் ஸேவிதா ந ச ஸாதவஃ । ந த்விஜாஃ பூஜிதா த்ரவ்யைஸ்தேந ஜாதோऽஸ்மி துஷ்டதீஃ
'புனித இடங்களில் தவம் செய்யவில்லை; நல்லவர்களை சேவிக்கவில்லை; பிராமணர்களை பொருளால் மதிப்பளிக்கவில்லை; அதனால் நான் தீய மனம் கொண்டவனாகி விட்டேன்.'
வர்தந்தே முநிபுத்ராஶ்ச வேதஶாஸ்த்ரார்தபாரகாஃ । அஹம் ஸுமூடஃ ஸஞ்ஜாதோ தைவயோகேந கேநசித்
'முனிவர்களின் மகன்கள் வேதம் மற்றும் சாஸ்திரங்களில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள்; ஆனால் நான், விதியின் விளைவால், மிக முட்டாளாகி விட்டேன்.'
ந ஜாநாமி தபஸ்தப்தும் கிம் கரோமி ஸுஸாதநம் । மித்யாயம் மேऽத்ர ஸங்கல்போ ந மே பாக்யம் ஶுபம் கில
'தவம் செய்வது எப்படி என்று எனக்குத் தெரியவில்லை; நல்லது என்ன செய்ய முடியும்? இங்கே எனது தீர்மானம் பொய்யாகவே உள்ளது; எனக்குச் சிறப்பான அதிர்ஷ்டம் இல்லை.'
தைவமேவ பரம் மந்யே திக்பௌருஷமநர்தகம் । வ்ரு'தா ஶ்ரமக்ரு'தம் கார்யம் தைவாத்பவதி ஸர்வதா
'விதியே எல்லாவற்றிலும் மேலானது என்று நினைக்கிறேன்; மனித முயற்சிக்கு அர்த்தமே இல்லை. முயற்சியுடன் செய்யும் காரியம் வீணாகும்; எல்லாம் விதியால் தான் நடக்கிறது.'
ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஶ்ச ருத்ரஶ்ச ஶக்ராத்யாஃ கில தேவதாஃ । காலஸ்ய வஶகாஃ ஸர்வே காலோ ஹி துரதிக்ரமஃ
'பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், இந்திரன் முதலான தேவர்கள் எல்லோரும் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறார்கள்; காலத்தை யாராலும் மீற முடியாது.'
ஏவம்விதாந்விதர்காம்ஸ்து குர்வாணோऽஹர்நிஶம் த்விஜஃ । ஸ்திதஸ்தத்ராஶ்ரமே தீரே ஜாந்ஹவ்யாஃ பாவநே ஸ்தலே
இப்படிப் பலவிதமான சிந்தனைகளை பகலும் இரவும் கொண்டிருந்த அந்த இருமுறை பிறந்தவன், அந்த ஆசிரமத்தில், தூய ஜாஹ்னவியின் கரையில் தங்கியிருந்தான்.
விரக்தஃ ஸ து ஸஞ்ஜாதஃ ஸ்திதஸ்தத்ராஶ்ரமே த்விஜஃ । காலாதிவாஹநம் ஶாந்தஶ்சகார விஜநே வநே
அந்த இருமுறைப் பிறந்தவன், பற்றின்மை அடைந்து, அந்த அஷ்ரமத்தில் அமைதியாக இருந்தான்; அந்த வெறிச்சோடிய காட்டில் அமைதியாக நாட்கள் கழித்தான்.
ஏவம் ஸ்திதஸ்ய து வநே விமலோதகே வை வர்ஷாணி தத்ர நவபஞ்ச கதாநி காமம் । நாராதநம் ந ச ஜபம் ந விவேத மந்த்ரம் காலாதிவாஹநமஸௌ க்ரு'தவாந் வநே வை
அப்படியே அந்த காட்டில் தூய நீர் உடன் வாழ்ந்தபோது, பதினைந்து ஆண்டுகள் அவன் விருப்பப்படி அங்கே கழிந்தன; அவன் பூஜை செய்யவோ, ஜபம் செய்யவோ, எந்த மந்திரத்தையும் அறியவோ இல்லை—அவன் வெறும் காலத்தை காட்டில் கழித்தான்.
ஜாநாதி தஸ்ய விததம் வ்ரதமேவ லோகஃ ஸத்யம் வதத்யபி முநிஃ கில நாமஜாதம் । ஜாதம் யஶஶ்ச ஸகலேஷு ஜநேஷு காமம் ஸத்யவ்ரதோऽயமநிஶம் ந ம்ரு'ஷாபிபாஷீ
அவனுடைய விரதத்தை மட்டுமே மக்கள் அறிந்திருந்தார்கள்; அந்த முனிவர் உண்மையாகவும், தன் பெயர் மற்றும் குலத்தை மட்டுமே பேசுவார். அவனுடைய புகழ் எல்லா மக்களிடமும் பரவியது: 'இந்த சத்யவ்ரதன் ஒருபோதும் பொய் பேசுவதில்லை, பகலும் இரவும்.'
தத்ரைகதா து ம்ரு'கயாம் ரமமாண ஏவ ப்ராப்தோ நிஷாதநிஶடோ த்ரு'தசாபபாணஃ । க்ரீடந் வநேऽதிவிபுலே யமதுல்யதேஹஃ க்ரூராக்ரு'திர்ஹநநகர்மணி சாதிதக்ஷஃ
ஒரு நாள், வேட்டையாடுவதில் மகிழ்ந்தபடி, அம்பும் வில்லும் ஏந்திய, கடுமையான உருவம் கொண்ட, யமனைப் போல் தோற்றமுள்ள, கொல்லுதலில் மிகவும் திறமை வாய்ந்த ஒரு நிஷாதன் அந்த பரந்த காட்டில் விளையாடிக்கொண்டே வந்தான்.
தேநாதிக்ரு'ஷ்டேந ஶரேண வித்தஃ கோலஃ கிராதேந தநுர்தரேண । பலாயமாநோ பயவிஹ்வலஶ்ச முநேஃ ஸமீபம் வித்ருதோ ஜகாம
அந்த வேட்டைக்காரன் கூரிய அம்பால் ஒரு களரி தாக்கப்பட்டு, பயத்தில் நடுங்கி, அச்சத்தால் பதறி ஓடிக்கொண்டே அந்த களரி முனிவரின் அருகே வந்தது.
விகம்பமாநோ ருதிரார்த்ரதேஹோ யதா ஜகாமாஶ்ரமமண்டலம் வை । காலஸ்ததாதீவ தயார்த்ரபாவம் ப்ராப்தோ முநிஸ்தத்ர ஸமீக்ஷ்ய தீநம்
அந்த களரி நடுங்கி, உடல் இரத்தத்தில் நனைந்து, அஷ்ரமத்தின் எல்லைக்குள் வந்தபோது, அந்த உயிர் துயரத்தில் இருப்பதை பார்த்த முனிவர் மிகுந்த தயையால் மனம் உருகினார்.
அக்ரே வ்ரஜந்தம் ருதிரார்த்ரதேஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா முநிஃ ஸூகரமாஶு வித்தம் । தயாபிவேஶாததிகம்பமாநஃ ஸாரஸ்வதம் பீஜமதோச்சசார
முன்னால் இரத்தத்தில் நனைந்த உடலுடன் வந்த களரியை பார்த்த முனிவர், பரிவால் நிறைந்து, உடம்பு நடுங்க, தானாகவே சாரஸ்வத பீஜத்தை உச்சரித்தார்.
அஜ்ஞாதபூர்வம் ச ததாஶ்ருதஞ்ச தைவாந்முகே வை ஸமுபாகதஞ்ச । ந ஜ்ஞாதவாந்பீஜமஸௌ விமூடோ மமஜ்ஜ ஶோகே ஸ முநிர்மஹாத்மா
முன்பு அறியாததும் கேளாததும் ஆன அந்த பீஜம் தெய்வீகமாக அவன் வாயில் வந்தது; அந்த முனிவர் குழப்பத்தில் அதை உணரவில்லை, துக்கத்தில் மூழ்கி மிகவும் வருந்தினார்.
கோலஃ ப்ரவிஶ்யாஶ்ரமமண்டலம் தத் கதோ நிகுஞ்ஜே ப்ரவிலீய கூடம் । அப்ராப்தமார்கோ த்ரு'டநிர்விண்ணசேதாஃ ப்ரவேபமாநஃ ஶரபீடிதத்வாத்
அந்த களரி அஷ்ரம எல்லைக்குள் நுழைந்து, ஒரு தடாவில் மறைந்து விட்டது; யாரும் அதன் பாதையை அறியவில்லை, மனம் முழுவதும் கவலையில் மூழ்கி, அம்பின் வலியால் நடுங்கியது.
ததஃ க்ஷணாதாகரணாந்தக்ரு'ஷ்டம் சாபம் ததாநோऽதிகராலதேஹஃ । ப்ராப்தஸ்ததந்தே ஸ ச ம்ரு'க்யமாணோ நிஷாதராஜஃ கில கால ஏவ
அதற்குப் பிறகு, ஒரு கணத்தில், மிகவும் கொடூரமான உருவம் கொண்ட நிஷாதன், வில்லைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு, வேட்டையைத் தேடி அந்த இடத்திற்கு வந்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா முநிம் தத்ர குஶாஸநே ஸ்திதம் நாம்நா து ஸத்யவ்ரதமத்விதீயம் । வ்யாதஃ ப்ரணம்ய ப்ரமுகே ஸ்திதோऽஸௌ பப்ரச்ச கோலஃ க்வ கதோ த்விஜேஶ
அங்கே குசக் கம்பளத்தில் அமர்ந்திருந்த சத்யவ்ரத முனிவரை பார்த்து, அந்த வேட்டைக்காரன் முன்வந்து வணங்கி, 'இருமுறைப் பிறந்தவர்களின் தலைவனே, அந்த களரி எங்கே போனது?' என்று கேட்டான்.
ஜாநாமி தேऽஹம் ஸுவ்ரதம் ப்ரஸித்தம் தேநாத்ய ப்ரு'ச்சே மம பாணவித்தஃ । க்ஷுதார்திதம் மே ஸகலம் குடும்பம் விபர்துகாமஃ கில ஆகதோऽஸ்மி
உங்கள் புகழ்பெற்ற விரதத்தை நான் அறிவேன்; அதனால் தான் இன்று உங்களை கேட்கிறேன். என் குடும்பம் பசிக்காக வாடுகிறது; அதற்கு உணவு தேடி, என் அம்பால் காயப்பட்ட களரியுடன் வந்துள்ளேன்.
வ்ரு'த்திர்மமைஷா விஹிதா விதாத்ரா நாந்யாऽஸ்தி விப்ரேந்த்ர ரு'தம் ப்ரவீமி । பர்தவ்யமேவேஹ குடும்பமஞ்ஜஸா கேநாப்யுபாயேந ஶுபாஶுபேந
இந்த வாழ்க்கை முறையை எனக்கு படைத்தவன் தந்தான்; வேறு வழி இல்லை, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, நான் உண்மை பேசுகிறேன். என் குடும்பத்தை இங்கே, நல்லதாலும் கெட்டதாலும், ஏதேனும் ஒரு வழியில் போஷிக்க வேண்டும்.
ஸத்யம் ப்ரவீத்வத்ய ஸத்யவ்ரதோऽஸி க்ஷுதாதுரோ வர்ததே போஷ்யவர்கஃ । க்வாஸோ கதஃ ஸூகரோ பாணவித்தஃ ப்ரு'ச்சாம்யஹம் வாடவ ப்ரூஹி தூர்ணம்
இன்று உண்மை பேசுங்கள், ஏனெனில் நீங்கள் சத்யவ்ரதர். என் குடும்பத்தினர் பசிக்காக வாடுகிறார்கள். என் அம்பால் காயப்பட்ட அந்த களரி எங்கே? முனிவரே, விரைவில் சொல்லுங்கள்.