ஜமதக்நிருவாச ஸந்தேஹோऽஸ்தி மஹாபாகா மம சேதஸி தாபஸாஃ । ஸமாஜேஷு முநீநாம் வை நிஃஸந்தேஹோ பவாம்யஹம்
ஜமதக்னி சொன்னார்: 'மிகப் பாக்கியசாலிகளே, என் மனதில் ஒரு சந்தேகம் உள்ளது; முனிவர் கூட்டங்களில், நான் சந்தேகமின்றி உறுதி பெற விரும்புகிறேன்.'
ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஸ்ததா ருத்ரோ மகவா வருணோऽநலஃ । குபேரஃ பவநஸ்த்வஷ்டா ஸேநாநீஶ்ச கணாதிபஃ
பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், மகவன், வருணன், அக்னி, குபேரன், வாயு, த்வஷ்டா, படைத்தலைவர் மற்றும் கணாதிபதி,
ஸூர்யோऽஶ்விநௌ பகஃ பூஷா நிஶாநாதோ க்ரஹாஸ்ததா । ஆராதநீயதமஃ கோऽத்ர வாஞ்சிதார்தபலப்ரதஃ
சூரியன், அசுவினிகள், பகன், பூஷன், இரவின் அதிபதி, கிரகங்கள் ஆகியோரில், யார் மிகவும் வழிபடத்தக்கவர், வேண்டிய பலனை தருபவர்?
ஸுகஸேவ்யஶ்ச ஸததம் சாஶுதோஷஶ்ச மாநதாஃ । ப்ருவந்து முநயஃ ஶீக்ரம் ஸர்வஜ்ஞாஃ ஸம்ஶிதவ்ரதாஃ
எப்போதும் எளிதாக வழிபடக்கூடியவர், விரைவில் திருப்திப்படுவோர், மரியாதை அளிப்பவர் யார்? எல்லாம் அறிந்த, உறுதியான விரதம் கொண்ட முனிவர்கள் விரைவில் பதில் சொல்லுங்கள்.
ஏவம் ப்ரஶ்நே க்ரு'தே தத்ர லோமஶோ வாக்யமப்ரவீத் । ஜமதக்நே ஶ்ரு'ணுஷ்வைதத்யத்ப்ரு'ஷ்டம் வை த்வயாऽதுநா
அந்த இடத்தில் இந்தக் கேள்வி கேட்கப்பட்டபோது, லோமசர் இவ்வாறு சொன்னார்: 'ஜமதக்னி, நீ இப்போது கேட்டதை நன்றாகக் கேள்.'
ஸேவநீயதமா ஶக்திஃ ஸர்வேஷாம் ஶுபமிச்சதாம் । பரா ப்ரக்ரு'திராத்யா ச ஸர்வகா ஸர்வதா ஶிவா
நல்லதை விரும்பும் அனைவரும் வழிபடத்தக்க மிகச் சிறந்த சக்தி, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த, ஆதியாய் இருப்பவள், எப்போதும் நல்லதைத் தரும் பராபிரகிருதி.
தேவாநாம் ஜநநீ ஸைவ ப்ரஹ்மாதீநாம் மஹாத்மநாம் । ஆதிப்ரக்ரு'திமூலம் ஸா ஸம்ஸாரபாதபஸ்ய வை
அவளே தேவர்களின் தாயும், பிரம்மாதி மகான்மாரின் தாயும் ஆவாள்; அவளே இந்த உலக வாழ்க்கை மரத்தின் ஆதிப் பிரகிருதி மூலமும் ஆவாள்.
ஸ்ம்ரு'தா சோச்சாரிதா தேவீ ததாதி கில வாஞ்சிதம் । ஸர்வதைவார்த்ரசித்தா ஸா வரதாநாய ஸேவிதா
தெய்வியை நினைத்தாலோ, அவளது பெயரை உச்சரித்தாலோ, விரும்பியதை அவள் தருவாள் என்று கூறப்படுகிறது; அவள் எப்போதும் கருணையுடன் இருப்பவள், வழிபட்டால் வரங்களை வழங்குவாளும் ஆவாள்.
இதிஹாஸம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ண்வந்து முநயஃ ஶுபம் । அக்ஷரோச்சாரணாதேவ யதா ப்ராப்தம் த்விஜேந வை
இப்போது நான் ஒரு கதையைச் சொல்கிறேன்; முனிவர்கள் அனைவரும் இந்த மங்களமான கதையை கவனமாகக் கேளுங்கள். ஒரு த்விஜன் புனிதமான எழுத்துகளை உச்சரித்ததினால் பெற்றதைப் போலவே இது.
கோஸலேஷு த்விஜஃ கஶ்சித்தேவதத்தேதி விஶ்ருதஃ । அநபத்யஶ்சகாரேஷ்டிம் புத்ராய விதிபூர்வகம்
கோசல நாட்டில் தேவதத்தன் என்று புகழ்பெற்ற ஒரு பிராமணர் இருந்தார். அவருக்கு பிள்ளை இல்லாததால், விதிப்படி மகன் பெறும் நோக்கில் யாகம் செய்தார்.
தமஸாதீரமாஸ்தாய க்ரு'த்வா மண்டபமுத்தமம் । த்விஜாநாஹூய வேதஜ்ஞாந்ஸத்ரகர்மவிஶாரதாந்
அவர் தமஸா நதிக்கரையில் சிறந்த மண்டபம் அமைத்து, வேதங்களில் தேர்ந்தும் யாகங்களில் நிபுணருமான பிராமணர்களை அழைத்தார்.
க்ரு'த்வா வேதீம் விதாநேந ஸ்தாபயித்வா விபாவஸூந் । புத்ரேஷ்டிம் விதிவத்தத்ர சகார த்விஜஸத்தமஃ
அவர் முறையாக வேதியையும் அமைத்து, அக்கினியையும் நிறுவி, அந்த சிறந்த பிராமணர் அங்கு முறையின்படி புத்திரேஷ்டி யாகத்தை நடத்தினார்.
ப்ரஹ்மாணம் கல்பயாமாஸ ஸுஹோத்ரம் முநிஸத்தமம் । அத்வர்யும் யாஜ்ஞவல்க்யம் ச ஹோதாரம் ச ப்ரு'ஹஸ்பதிம்
அவர் சுகோத்ரரை பிரதான முனிவராக, யாஜ்ஞவல்க்யரை அத்வர்யுவாகவும், ப்ருஹஸ்பதியை ஹோதாவாகவும் நியமித்தார்.
ப்ரஸ்தோதாரம் ததா பைலமுத்காதாரம் ச கோபிலம் । ஸப்யாநந்யாந்முநீந்க்ரு'த்வா விதிவத்ப்ரததௌ வஸு
பைலரை ப்ரஸ்தோத்தாவாகவும், கோபிலரை உத்காதராகவும், மற்ற முனிவர்களை சபை உறுப்பினர்களாகவும் நியமித்து, முறையின்படி அவர்களுக்கு செல்வம் அளித்தார்.
உத்காதா ஸாமகஃ ஶ்ரேஷ்டஃ ஸப்தஸ்வரஸமந்விதம் । ரதந்தரமகாயத்து ஸ்வரிதேந ஸமந்விதம்
சாமவேத பாடகர்களில் சிறந்த உத்காதா, ஏழு ஸ்வரங்களுடன் கூடிய ரதந்தர ஸாமத்தை சரியான ராகத்துடன் பாடினார்.
ததாऽஸ்ய ஸ்வரபங்கோऽபூத்க்ரு'தே ஶ்வாஸே முஹுர்முஹுஃ । தேவதத்தஶ்சுகோபாஶு கோபிலம் ப்ரத்யுவாச ஹ
அப்போது, தொடர்ந்து மூச்சை இழுத்து விடுவதால், அவரது குரல் மீண்டும் மீண்டும் உடைந்தது; உடனே தேவதத்தன் கோபமடைந்து கோபிலிடம் சொன்னார்.
மூர்கோऽஸி முநிமுக்யாத்ய ஸ்வரபங்கஸ்த்வயா க்ரு'தஃ । காம்யகர்மணி ஸஞ்ஜாதே புத்ரார்தம் யஜதஶ்ச மே
'முனிவர்களில் சிறந்தவரே, இன்று நீ அறிவில்லாதவனாய் நடந்துகொண்டாய்; உன்னால் இந்த யாகத்தில் ஸ்வரம் கெட்டுவிட்டது. நான் மகன் பெறும் ஆசையால் செய்த யாகம் இது.'
கோபிலஸ்து ததோவாச தேவதத்தம் ஸுகோபிதஃ । மூர்கஸ்தே பவிதா புத்ரஃ ஶடஃ ஶப்தவிவர்ஜிதஃ
கோபிலர் மிகவும் கோபமடைந்து தேவதத்தனிடம் சொன்னார்: 'உன் மகன் அறிவில்லாதவனாகவும், வஞ்சகனாகவும், பேச முடியாதவனாகவும் பிறப்பான்.'
ஸர்வப்ராணிஶரீரே து ஶ்வாஸோச்ச்வாஸஃ ஸுதுர்க்ரஹஃ । ந மேऽத்ர தூஷணம் கிம்சித்ஸ்வரபங்கே மஹாமதே
'எல்லா உயிரினங்களிலும் மூச்சை இழுத்து விடுவது மிகவும் கட்டுப்படுத்த முடியாதது; இந்த ஸ்வரக் குறைபாட்டில் எனக்கு எந்தத் தவறும் இல்லை, அறிவுள்ளவரே.'
தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்ய கோபிலஸ்ய மஹாத்மநஃ । ஶாபாத்பீதோ தேவதத்தஸ்தமுவாசாதிதுஃகிதஃ
அந்த மகான்மா கோபிலரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், சாபத்தால் பயந்த தேவதத்தன் மிகுந்த துயரத்துடன் அவரிடம் பேசினார்.
கதம் க்ருத்தோऽஸி விப்ரேந்த்ர வ்ரு'தா மயி நிராகஸி । அக்ரோதநா ஹி முநயோ பவந்தி ஸுகதாஃ ஸதா
'பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நான் எந்தத் தவறும் செய்யாதபோது, ஏன் நீ காரணமில்லாமல் என்மீது கோபம் கொண்டாய்? கோபம் இல்லாத முனிவர்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியைத் தருவார்கள்.'
ஸ்வல்பேऽபராதே விப்ரேந்த்ர கதம் ஶப்தஸ்த்வயா ஹ்யஹம் । அபுத்ரோऽஹம் ஸுதப்தஃ ப்ராக் தாபயுக்தஃ புநஃ க்ரு'தஃ
'பிராமணர்களில் தலைவனே, சிறிய தவறுக்காக நீ என்னை ஏன் சாபமிட்டாய்? நான் பிள்ளையில்லாமல் ஏற்கனவே துயரத்தில் இருந்தேன்; இப்போது நீ மேலும் துன்பம் ஏற்படுத்திவிட்டாய்.'
மூர்கபுத்ராதபுத்ரத்வம் வரம் வேதவிதோ விதுஃ । ததாபி ப்ராஹ்மணோ மூர்கஃ ஸர்வேஷாம் நிந்த்ய ஏவ ஹி
வேதங்களை அறிந்தவர்கள், அறிவில்லாத மகனை விட மகன் இல்லாதிருப்பதே மேல் என்று சொல்கிறார்கள். ஆனாலும், அறிவில்லாத பிராமணன் எல்லோராலும் எப்போதும் பழிக்கப்பட்டவராகவே இருப்பான்.
பஶுவச்சூத்ரவச்சைவ ந யோக்யஃ ஸர்வகர்மஸு । கிம் கரோமீஹ மூர்கேண புத்ரேண த்விஜஸத்தம
அவன் ஒரு மாடு போலவும், ஒரு சூத்திரன் போலவும், எந்த விதமான கர்மைகளுக்கும் தகுதியற்றவன். அறிவில்லாத மகனை வைத்து நான் என்ன செய்ய முடியும், உயர்ந்த இருமுறை பிறந்தவரே?
யதா ஶூத்ரஸ்ததா மூர்கோ ப்ராஹ்மணோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ । ந பூஜார்ஹோ ந தாநார்ஹோ நிந்த்யஶ்ச ஸர்வகர்மஸு
அறிவில்லாத பிராமணன் ஒரு சூத்திரனைப் போலவே; இதில் சந்தேகம் இல்லை. அவன் வழிபாட்டிற்கும், தானத்திற்கும் உரியவன் அல்ல; எல்லா கர்மைகளிலும் பழிக்கப்பட்டவனாகவே இருக்க வேண்டும்.
தேஶே வை வஸமாநஶ்ச ப்ராஹ்மணோ வேதவர்ஜிதஃ । கரதஃ ஶூத்ரவச்சைவ மந்தவ்யஃ ஸ ச பூபுஜா
வேத அறிவு இல்லாத நாட்டில் வாழும் பிராமணன், அரசனால் ஒரு சூத்திரனைப் போலவே வரி செலுத்த வேண்டியவனாகக் கருதப்பட வேண்டும்.
நாஸநே பித்ரு'கார்யேஷு தேவகார்யேஷு ஸ த்விஜஃ । மூர்கஃ ஸமுபவேஶ்யஶ்ச கார்யஶ்ச பலமிச்சதா
யார் பலன் விரும்புகிறாரோ, அவர்களால் அறிவில்லாத பிராமணனை முன்னிருப்பில் அமர்த்தி, பித்ரு கர்மையிலும், தேவர்களுக்கு செய்யும் கர்மையிலும் சேர்க்கக் கூடாது.
ராஜ்ஞா ஶூத்ரஸமோ ஜ்ஞேயோ ந யோஜ்யஃ ஸர்வகர்மஸு । கர்ஷகஸ்து த்விஜஃ கார்யோ ப்ராஹ்மணோ வேதவர்ஜிதஃ
அரசன் அவனை ஒரு சூத்திரனுக்கு சமமாகக் கருத வேண்டும்; அவனை எந்த கர்மையிலும் சேர்க்கக் கூடாது. வேத அறிவில்லாத பிராமணன் விவசாயியாக்கப்பட வேண்டும்.
விநா விப்ரேண கர்தவ்யம் ஶ்ராத்தம் குஶசடேந வை । ந து விப்ரேண மூர்கேண ஶ்ராத்தம் கார்யம் கதாசந
அறிவுள்ள பிராமணன் இல்லாமல், ஒரு குசகிழங்கு கொண்டு ஸ்ராத்தம் செய்யலாம்; ஆனால் அறிவில்லாத பிராமணனை வைத்து ஒருபோதும் ஸ்ராத்தம் செய்யக் கூடாது.
ஆஹாராததிகம் சாந்நம் ந தாதவ்யமபண்டிதே । தாதா நரகமாப்நோதி க்ரஹீதா து விஶேஷதஃ
அறிவில்லாதவருக்கு தேவைக்கு அதிகமாக உணவு கொடுக்கக் கூடாது; கொடுப்பவன் நரகத்தை அடைவான், குறிப்பாக பெறுபவன் அதிகமாகப் பாதிக்கப்படுவான்.