ப்ரஹ்மா ஸ்ரு'ஜத்யவதி விஷ்ணுருமாபதிஶ்ச ஸம்ஹாரகாரக இயம் து ஜநே ப்ரஸித்திஃ । கிம் ஸத்யமேததபி தேவி தவேச்சயா வை கர்தும் க்ஷமா வயமஜே தவ ஶக்தியுக்தாஃ
பிரம்மா படைக்கிறார், விஷ்ணு காப்பாற்றுகிறார், உமையின் கணவன் அழிக்கிறார் என்று மக்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், அம்மையே, இது உண்மையா? நாங்கள் எல்லோரும் உமது சக்தியால் மட்டுமே இவை செய்ய முடிகிறது; உமது ஆசையினாலே நாங்கள் செயல் படுகிறோம், பிறவியில்லாதவளே.
தாத்ரீ தராதரஸுதே ந ஜகத்பிபர்தி ஆதாரஶக்திரகிலம் தவ வை பிபர்தி । ஸூர்யோऽபி பாதி வரதே ப்ரபயா யுதஸ்தே த்வம் ஸர்வமேததகிலம் விரஜா விபாஸி
மலைமகளே, பூமி உலகைத் தாங்குவதில்லை; உமது ஆதர சக்தியே எல்லாவற்றையும் தாங்குகிறது. சூரியனும் உமது ஒளியினால் தான் பிரகாசிக்கிறான், வரம் அளிப்பவளே. நீர் தூயவளாக, இந்த உலகமெங்கும் ஒளிர்கிறாய்.
ப்ரஹ்மாऽஹமீஶ்வரவரஃ கில தே ப்ரபாவா- த்ஸர்வே வயம் ஜநியுதா ந யதா து நித்யாஃ । கேऽந்யே ஸுராஃ ஶதமகப்ரமுகாஶ்ச நித்யா நித்யா த்வமேவ ஜநநீ ப்ரக்ரு'திஃ புராணா
பிரம்மா, நானும், உயர்ந்த ஆண்டவரும் உமது சக்தியினாலே இருக்கிறோம்; நாங்கள் பிறப்புடன் வந்தவர்கள், நிரந்தரமானவர்கள் அல்ல. மற்ற தேவர்கள், இந்திரன் முதலியோரும் நிரந்தரமல்லர். நீயே ஒருத்தி, அம்மையே, எப்போதும் நிலைத்த பழமையான இயற்கை.
த்வம் சேத்பவாநி தயஸே புருஷம் புராணம் ஜாநேऽஹமத்ய தவ ஸம்நிதிகஃ ஸதைவ । நோசேதஹம் விபுரநாதிரநீஹ ஈஶோ விஶ்வாத்மதீரிதி தமஃப்ரக்ரு'திஃ ஸதைவ
பவானியே, நீர் பழமையான புருஷனுக்கு தயை செய்தால், இன்று நான் எப்போதும் உமது அருகில் இருப்பதை அறிகிறேன். இல்லையெனில், நான் எல்லாம் வல்லவன், ஆதியில்லாதவன், செயல் இல்லாதவன் என்றாலும், உலகத்தின் ஆத்மாவாக இருளில் மட்டும் இருப்பேன்; இயற்கையாகவே இருக்கும்.
வித்யா த்வமேவ நநு புத்திமதாம் நராணாம் ஶக்திஸ்த்வமேவ கில ஶக்திமதாம் ஸதைவ । த்வம் கீர்திகாந்திகமலாமலதுஷ்டிரூபா முக்திப்ரதா விரதிரேவ மநுஷ்யலோகே
அறிவாளிகளுக்கான அறிவும் நீயே; வலிமை உள்ளவர்களுக்கு சக்தியும் நீயே. புகழ், அழகு, செல்வம், திருப்தி ஆகியவையும் நீயே. மனித உலகில் விடுதலை அளிப்பவளும், பற்றின்மையும் நீயே.
காயத்ர்யஸி ப்ரதமவேதகலா த்வமேவ ஸ்வாஹா ஸ்வதா பகவதீ ஸகுணார்தமாத்ரா । ஆம்நாய ஏவ விஹிதோ நிகமோ பவத்யை ஸஞ்ஜீவநாய ஸததம் ஸுரபூர்வஜாநாம்
காயத்ரி என்ற வேதத்தின் முதன்மை பகுதியும் நீயே; ஸ்வாஹா, ஸ்வதா, பாக்கியவளும், குணமுள்ள அரை எழுத்தும் நீயே. வேதமும் உமக்காகவே அமைக்கப்பட்டுள்ளது, பவானியே, பழைய தேவர்களுக்கு எப்போதும் உயிர் கொடுக்க.
மோக்ஷார்தமேவ ரசயஸ்யகிலம் ப்ரபஞ்சம் தேஷாம் கதாஃ கலு யதோ நநு ஜீவபாவம் । அம்ஶா அநாதிநிதநஸ்ய கிலாநகஸ்ய பூர்ணார்ணவஸ்ய விததா ஹி யதா தரங்காஃ
மோட்சத்திற்காகவே நீர் இந்த உலகத்தை உருவாக்குகிறாய்; அதை அடைந்தவர்கள் தனி உயிராக இருப்பதில்லை. எல்லா உயிர்களும் பாவமில்லாத, ஆதியில்லாத, முடிவில்லாத, முழு கடலைப்போல் நீரிலிருந்து எழும் அலைகள் போல உமக்கு பங்குகள்.
ஜீவோ யதா து பரிவேத்தி தவைவ க்ரு'த்யம் த்வம் ஸம்ஹரஸ்யகிலமேததிதி ப்ரஸித்தம் । நாட்யம் நடேந ரசிதம் விததேऽந்தரங்கே கார்யே க்ரு'தே விரமஸே ப்ரதிதப்ரபாவா
உயிர் எல்லாம் உமது செயல் என்று உணரும்போது, நீர் அனைத்தையும் மீண்டும் உம்முள் இழுத்து கொள்கிறாய் என்பது அறியப்படுகிறது. நாடகத்தை நடிகன் முடித்தபின் அது நிற்கும் போல, உமது செயல் முடிந்ததும், உமது சக்தி வெளிப்படும்போது நீர் நிறுத்துகிறாய்.
த்ராதா த்வமேவ மம மோஹமயாத்பவாப்தே- ஸ்த்வாமம்பிகே ஸததமேமி மஹார்திதே ச । ராகாதிபிர்விரசிதே விததே கிலாந்தே மாமேவ பாஹி பஹுதுஃககரே ச காலே
அம்மிகே, மாயையின் கடலில் நான் மூழ்கும் போது நீயே எனக்கு காப்பாற்றும் தெய்வம். பெரும் துயரத்தில் நான் எப்போதும் உம்மை அடைகிறேன். ஆசை முதலியவை உருவாக்கும் கடைசி வேளையில், பல துயரங்களை தரும் அந்த நேரத்தில், என்னை மட்டும் காப்பாற்றும்.
நமோ தேவி மஹாவித்யே நமாமி சரணௌ தவ । ஸதா ஜ்ஞாநப்ரகாஶம் மே தேஹி ஸர்வார்ததே ஶிவே
அம்மையே, பெரிய அறிவே, உமக்கு வணக்கம். உமது பாதங்களுக்கு நான் வணங்குகிறேன். எப்போதும் எனக்கு அறிவின் ஒளியை தாரும், எல்லாவற்றையும் தரும், மங்களமானவளே.
ஹரப்ரஹ்மக்ரு'தஸ்துதிவர்ணநம் ப்ரஹ்மோவாச இத்யுக்த்வா விரதே விஷ்ணௌ தேவதேவே ஜநார்தநே । உவாச ஶங்கரஃ ஶர்வஃ ப்ரணதஃ புரதஃ ஸ்திதஃ
ஹரனும் பிரம்மனும் செய்த புகழ்ச்சி விவரிப்பு. பிரம்மா கூறுகிறார்: விஷ்ணு, தேவாதி தேவன், ஜனார்த்தனன் இவ்வாறு கூறி அமைதியாக இருந்தபோது, சங்கரன், சர்வன், முன் நின்று பணிவுடன் பேசினார்.
ஶிவ உவாச யதி ஹரிஸ்தவ தேவி விபாவஜ- ஸ்ததநு பத்மஜ ஏவ தவோத்பவஃ । கிமஹமத்ர தவாபி ந ஸத்குணஃ ஸகலலோகவிதௌ சதுரா ஶிவே
சிவன் கூறுகிறார்: ஹரி உமது உருவாக இருந்தால், பின்னர் பத்மஜனும் உம்மிலிருந்து பிறந்தான் என்றால், நானும் உமிடமிருந்து நல்ல குணங்களை பெறக்கூடாதா, எல்லா உலகங்களையும் படைக்கும் திறமை கொண்ட சிவே?
த்வமஸி பூஃ ஸலிலம் பவநஸ்ததா கமபி வஹ்நிகுணஶ்ச ததா புநஃ । ஜநநி தாநி புநஃ கரணாநி ச த்வமஸி புத்திமநோऽப்யத ஹங்க்ரு'திஃ
நீயே பூமி, நீர், காற்று, ஆகாயம், தீயின் குணமும் கூட. அம்மையே, இவை அனைத்தும் மற்றும் அவற்றின் கருவிகளும் நீயே; அறிவும், மனமும், அஹங்காரமும் நீயே.
ந ச விதந்தி வதந்தி ச யேऽந்யதா ஹரிஹராஜக்ரு'தம் நிகிலம் ஜகத் । தவ க்ரு'தாஸ்த்ரய ஏவ ஸதைவ தே விரசயந்தி ஜகத்ஸசராசரம்
ஹரி, ஹரன் மற்றும் பிறர் இந்த உலகை படைத்தனர் என்று சொல்வோர் உண்மையை அறியாதவர்கள். உமது மூன்று வடிவங்களே எப்போதும் இந்தச் சஞ்சர அசஞ்சர உலகை உருவாக்குகின்றன.
அவநிவாயுகவஹ்நிஜலாதிபிஃ ஸவிஷயைஃ ஸகுணைஶ்ச ஜகத்பவேத் । யதி ததா கதமத்ய ச தத்ஸ்புடம் ப்ரபவதீதி தவாம்ப கலாம்ரு'தே
பூமி, காற்று, ஆகாயம், தீ, நீர் மற்றும் அவற்றுடன் பொருள்கள், குணங்கள் ஆகியவை இருந்தால், உம்முடைய ஒரு சிறு பகுதியும் இல்லாமல் இவை எல்லாம் எவ்வாறு வெளிப்பட முடியும், அம்மையே?
பவஸி ஸர்வமிதம் ஸசராசரம் த்வமஜவிஷ்ணுஶிவாக்ரு'திகல்பிதம் । விவிதவேஷவிலாஸகுதூஹலை- ர்விரமஸே ரமஸேऽம்ப யதாருசி
இந்தச் சஞ்சர அசஞ்சரமான அனைத்தும் நீயே; பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய வடிவங்களில் நினைக்கப்படுகிறது. பல்வேறு வேடங்களில், ஆச்சரியமான விளையாட்டுகளில், உமக்கு விருப்பமானபோது நிறுத்தவோ, மகிழவோ செய்கிறாய், அம்மையே.
ஸகலலோகஸிஸ்ரு'க்ஷுரஹம் ஹரிஃ கமலபூஶ்ச பவாம யதாऽம்பிகே । தவ பதாம்புஜபாம்ஸுபரிக்ரஹம் ஸமதிகம்ய ததா நநு சக்ரிம
அம்பிகே, உலகங்களை உருவாக்க விரும்பும் போது, நானும் ஹரியும், தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரும், உமது தாமரைக் காலடித் தூளைப் பெற்ற பிறகே அதை அடைகிறோம்.
யதி தயார்த்ரமநா ந ஸதாம்பிகே கதமஹம் விஹிதஶ்ச தமோகுணஃ । கமலஜஶ்ச ரஜோகுணஸம்பவஃ ஸுவிஹிதஃ கிமு ஸத்த்வகுணோ ஹரிஃ
அம்பிகே, உமது மனம் எப்போதும் கருணையால் நன்கு நனையவில்லை என்றால், நான் இருள் குணத்தையும், தாமரையிலிருந்து பிறந்தவர் ஆவிக்குணத்தையும், ஹரி சுத்த குணத்தையும் எவ்வாறு பெற்றிருப்போம்?
யதி ந தே விஷமா மதிரம்பிகே கதமிதம் பஹுதா விஹிதம் ஜகத் । ஸசிவபூபதிப்ரு'த்யஜநாவ்ரு'தம் பஹுதநைரதநைஶ்ச ஸமாகுலம்
அம்பிகே, உமது மனம் சமமானது அல்லையெனில், இந்த உலகம் எவ்வாறு பலவகையாக உருவாகி, அமைச்சர்கள், அரசர்கள், பணியாளர்கள், செல்வமிக்கோர், ஏழைகள் எல்லோரும் கலந்து வாழ்கின்றனர்?
தவ குணாஸ்ரய ஏவ ஸதா க்ஷமாஃ ப்ரகடநாவநஸம்ஹரணேஷு வை । ஹரிஹரத்ருஹிணாஶ்ச க்ரமாத்த்வயா விரசிதாஸ்த்ரிஜகதாம் கில காரணம்
உமது பண்புகளே எப்போதும் படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிப்பு ஆகியவற்றில் சக்தி வாய்ந்தவை. ஹரி, ஹரன், தாமரையிலிருந்து பிறந்தவர் ஆகியோர் மூன்று உலகங்களுக்கான காரணமாக உம்மால் ஒவ்வொன்றாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளனர்.
பரிசிதாநி மயா ஹரிணா ததா கமலஜேந விமாநகதேந வை । பதிகதைர்புவநாநி க்ரு'தாநி வா கதய கேந பவாநி நவாநி ச
நானும் ஹரியும், தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரும், விண்மீன் வாகனங்களில் பயணித்து உலகங்களை ஆராய்ந்துள்ளோம்; புதிய உலகங்களை யார் உருவாக்குகிறார்கள் என்று கூறு.
ஸ்ரு'ஜஸி பாஸி ஜகஜ்ஜகதம்பிகே ஸ்வகலயா கியதிச்சஸி நாஶிதும் । ரமயஸே ஸ்வபதிம் புருஷம் ஸதா தவ கதிம் ந ஹி வித்ம வயம் ஶிவே
உலகத்தாய், நீயே உலகத்தை உருவாக்கி, காப்பாற்றி, உனது சக்தியால் வேண்டிய அளவு அழிக்கிறாய்; எப்போதும் உன் கணவரை மகிழ்விப்பவளாய் இருக்கிறாய்; உன் பாதையை நாங்கள் அறியவில்லை, சிவே.
ஜநநி தேஹி பதாம்புஜஸேவநம் யுவதிபாகவதாநபி நஃ ஸதா । புருஷதாமதிகம்ய பதாம்புஜா- த்விரஹிதாஃ க்வ லபேம ஸுகம் ஸ்புடம்
அம்மா, நாங்கள் இளம் பக்தர்களாக இருந்தாலும், உமது தாமரைக் காலடிகளை சேவிக்க அருள் புரிய வேண்டும்; மனித உருவைப் பெற்றும் உன் காலடிகளை இழந்தால் எங்கே தெளிவான ஆனந்தம் கிடைக்கும்?
ந ருசிரஸ்தி மமாம்ப பதாம்புஜம் தவ விஹாய ஶிவே புவநேஷ்வலம் । நிவஸிதும் நரதேஹமவாப்ய ச த்ரிபுவநஸ்ய பதித்வமவாப்ய வை
அம்மா, உன் தாமரைக் காலடிகளை விட்டு, இந்த உலகில் எதிலும் எனக்கு ஆசை இல்லை, சிவே; மனித உடலைப் பெற்றாலும், மூன்று உலகங்களின் அதிபதியாக இருந்தாலும் கூட.
ஸுததி நாஸ்தி மநாகபி மே ரதி- ர்யுவதிபாவமவாப்ய தவாந்திகே । புருஷதா க்வ ஸுகாய பவத்யலம் தவ பதம் ந யதீக்ஷணகோசரம்
அழகியவளே, உன் அருகில் இளமைப் பெற்றாலும், எனக்கு சிறிதும் இன்பம் இல்லை; உன் காலடிகள் கண் முன்னே இல்லையெனில், மனித உருவில் ஆனந்தம் எங்கே?
த்ரிபுவநேஷு பவத்வியமம்பிகே மம ஸதைவ ஹி கீர்திரநாவிலா । யுவதிபாவமவாப்ய பதாம்புஜம் பரிசிதம் தவ ஸம்ஸ்ரு'திநாஶநம்
அம்பிகே, மூன்று உலகங்களிலும் எனது புகழ் எப்போதும் களங்கமில்லாமல் நிலைக்க வேண்டும்; இளமை பெற்றபின், உன் தாமரைக் காலடிகளை அறிந்தேன், அது பிறவிப் பந்தத்தை அழிக்கிறது.
புவி விஹாய தவாந்திகஸேவநம் க இஹ வாஞ்சதி ராஜ்யமகம்டகம் । த்ருடிரஸௌ கில யாதி யுகாத்மதாம் ந நிகடம் யதி தேऽங்க்ரிஸரோருஹம்
இந்த பூமியில் உன் அருகில் சேவை செய்வதை விட்டு, இங்கு யார் இடையூறில்லாத ராஜ்யத்தை விரும்புவார்கள்? உன் காலடிகள் அருகில் இல்லையெனில், அந்த செல்வம் விரைவில் அழிந்துவிடும், அது நீடிக்காது.
தபஸி யே நிரதா முநயோऽமலா- ஸ்தவ விஹாய பதாம்புஜபூஜநம் । ஜநநி தே விதிநா கில வஞ்சிதாஃ பரிபவோ விபவே பரிகல்பிதஃ
தபசில் ஈடுபட்ட தூய முனிவர்கள், உன் தாமரைக் காலடிகளை விட்டு வணங்காமல் இருந்தால், அம்மா, அவர்கள் விதியால் ஏமாற்றப்படுகிறார்கள்; செல்வத்தில் இருந்தாலும் அவமானம் ஏற்படுகிறது.
ந தபஸா ந தமேந ஸமாதிநா ந ச ததா விஹிதைஃ க்ரதுபிர்யதா । தவ பதாப்ஜபராகநிஷேவணா- த்பவதி முக்திரஜே பவஸாகராத்
தவம், மனக்கட்டுப்பாடு, தியானம், வேள்விகள் ஆகியவற்றால் விடுதலை கிடைக்காது; உன் தாமரைக் காலடித் தூளில் பக்தியுடன் சேவை செய்தால் மட்டுமே பிறவிப் பெருங்கடலைத் தாண்ட முடியும்.
குரு தயாம் தயஸே யதி தேவி மாம் கதய மந்த்ரமநாவிலமத்புதம் । ஸமபவம் ப்ரஜபந்ஸுகிதோ ஹ்யஹம் ஸுவிஶதம் ச நவார்ணமநுத்தமம்
தேவி, எனக்கு தயை உண்டெனில், என்மீது கருணை காட்டி, அதிசயமான தூய மந்திரத்தை சொல்லும். அதை நான் உச்சரித்தபோது மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்; தெளிவான, சிறந்த, ஒன்பது எழுத்து மந்திரம் தோன்றியது.