த்ரு'ஷ்ட்வா தாம் ந்ரு'பதிர்மக்நஃ பித்ரோக்தேயம் வராநநா
அவளைப் பார்த்ததும், அந்த மன்னன் மனம் ஈர்க்கப்பட்டான்; 'இதுதான் என் தந்தை சொன்ன அழகான முகமுள்ளவள்' என்று நினைத்தான்.
பிபந்முகாம்புஜம் தஸ்யா ந த்ரு'ப்திமக்மந்ந்ரு'பஃ
அவளது தாமரை போன்ற வாயிலிருந்து நீர் குடித்தும், அந்த மன்னன் திருப்தி அடையவில்லை.
மஹாபிஷம் ஸாऽபி மத்வா ப்ரேமயுக்தா பபூவ ஹ
அவளும் அவனை மகாபிஷனாக நினைத்து, அன்பால் நிறைந்தாள்.
வீக்ஷ்ய தாமஸிதாபாம்கீம் ராஜா ப்ரீதமநா ப்ரு'ஶம்
கண்ணோரம் கருப்பாக இருந்த அவளை பார்த்த ராஜா, மனதில் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
தேவீ வா த்வம் ச வாமோரு மாநுஷீ வா வராநநே
இனிய தொடையுடையவளே, நீ தேவி என்றாலும், மனிதி என்றாலும், அழகிய முகமுடையவளே,
யாऽஸி காऽஸி வராரோஹே பார்யா மே பவ ஸும்தரி
நீ யார் என்றாலும், அழகிய இடுப்புடையவளே, என் மனைவியாக வேண்டும், அழகியவளே.
ஸூத உவாச மஹாபிஷம் ஸமுத்பந்நம் ந்ரு'பம் ஜாநாதி ஜாஹ்நவீ
சூதர் சொன்னார்: கங்கை, அந்த ராஜா மகாபிஷன் மறுபடியும் பிறந்தவர் என்பதை அறிந்தாள்.
பூர்வப்ரேமஸமாயோகாச்ச்ருத்வா வாசம் ந்ரு'பஸ்ய தாம் 2.4.
முன்பு இருந்த அன்பு காரணமாக, ராஜாவின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன்,
ஸ்த்ர்யுவாச கா ந வாம்சதி சார்வம்கீ பாவித்வாத்ஸத்ரு'ஶம் பதிம்
பெண் சொன்னாள்: அழகான உடலுடைய எந்தவள், தக்க கணவரை விரும்பாமலிருப்பாள்?
வாக்பம்தேந ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட சரிஷ்யாமி பதிம் கில
சொல்லின் உறவால், ராஜாக்களுக்குள் சிறந்தவரே, நான் உன் மனைவியாக இருப்பேன்.
யச்ச குர்யாமஹம் கார்யம் ஶுபம் வா யதி வாऽஶுபம்
நான் செய்யும் எந்த செயலும், நல்லதாக இருந்தாலும், கெட்டதாக இருந்தாலும்,
யதா ச த்வம் ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ந கரிஷ்யஸி மே வசஃ
ராஜாக்களுக்குள் சிறந்தவரே, என் வார்த்தையை நீ ஏற்காத நேரம்,
ஸ்ம்ரு'த்வா ஜந்ம வஸூநாம் ஸா ப்ரார்தநாபூர்வகம் ஹ்ரு'தி
வசுக்கள் பிறந்ததை நினைத்து, அவர்கள் வேண்டுகோளை மனதில் வைத்துக்கொண்டாள்.
ததேத்யுக்தாऽத ஸா தேவீ சகார ந்ரு'பதிம் பதிம்
அவர் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டபோது, அந்த தேவி ராஜாவை தன் கணவராக ஏற்றாள்.
ந்ரு'பஸ்ய மம்திரம் ப்ராப்தா ஸுபகா வரவர்ணிநீ
அந்த அதிர்ஷ்டசாலி, ஒளிவீசும் பெண், ராஜாவின் அரண்மனைக்கு வந்தாள்.
ஸாऽபி தம் ரமயாமாஸ பாவஜ்ஞா வை வராம்கநா
அவள், அவன் மனதை நன்கு அறிந்த நல்லவள், அவனை மகிழ்வித்தாள்.
ஸ தயா ம்ரு'கஶாவாக்ஷ்யா ஶச்யா ஶதக்ரதுர்யதா
மான் கன்றுபோல் கண்கள் கொண்ட அவளுடன், அவன் சசி உடன் இந்திரன் போல் இருந்தான்.
ரேமாதே மம்திரே திவ்யே ரமாநா ராயணாவிவ 2.4.
அவர்கள் அந்த அழகிய அரண்மனையில், லட்சுமி நாராயணர் போல் மகிழ்ந்தனர்.
கர்பம் கம்கா வஸும் புத்ரம் ஸுஷுவே சாருலோசநா
அழகான கண்கள் கொண்ட கங்கை, வசுக்களின் ஒரு மகனை பெற்றாள்.
த்ரு'தீயேऽத சதுர்தேऽத பம்சமே ஷஷ்ட ஏவ ச
பின்னர், மூன்றாம், நான்காம், ஐந்தாம், மற்றும் ஆறாம் ஆண்டிலும்...
கிம் கரோம்யத்ய வம்ஶோ மே கதம் ஸ்யாத்ஸுஸ்திரோ புவி
நான் இன்று என்ன செய்ய வேண்டும்? என் வம்சம் நிலையாக இந்த பூமியில் தொடர என்ன செய்வேன்?
நிவாரயாமி யதி மாம் த்யக்த்வா யாஸ்யதி ஸர்வதா
நான் அவளைத் தடுக்க முயன்றால், அவள் என்னை விட்டுவிட்டு கண்டிப்பாக போய்விடுவாள்.
ந வாரயாமி சேதத்ய ஸர்வதேயம் ஜலே க்ஷிபேத்
நான் இன்று தடுக்கவில்லை என்றால், அவள் இந்தக் குழந்தையை நீரில் போடுவதைத் தவிர்க்க முடியாது.
ஸம்பவேऽபி ச துஷ்டேயம் ரக்ஷயேத்வா ந ரக்ஷயேத்
குழந்தை பிறந்தாலும், அவள் தீயவள்; பாதுகாப்பாளா இல்லையா என்பது அவளது விருப்பம்.
வம்ஶஸ்ய ரக்ஷணார்தம் ஹி யத்நஃ கார்யஃ பரோ மயா
என் வம்சம் காக்க, நான் எல்லா முயற்சியும் செய்ய வேண்டும்.
முநேர்யேந ஹ்ரு'தா தேநுர்நம்திநீ ஸ்த்ரீஜிதேந ஹி
முனிவரின் நந்தினி என்னும் பசுவை ஸ்திரிஜித் எடுத்துச் சென்றது போல,
தாஸோऽஸ்மி தவ தந்வம்கி ப்ரார்தயாமி ஶுசிஸ்மிதே
மெல்லிய இடுப்புள்ளவளே, நான் உன் தாசன்; தூய்மையான புன்னகை கொண்டவளே, உன்னை வேண்டுகிறேன்.
ஹிம்ஸிதாஃ ஸப்த புத்ரா மே கரபோரு த்வயா ஶுபாஃ 2.4.
யானை கால்கள் போல் தொடையுள்ள அழகியே, என் ஏழு மகன்களும் உன்னால் பாதிக்கப்பட்டார்கள்.
அந்யத்வை ப்ரார்திதம் தேऽத்ய ததாம்யத ச துர்லபம்
இன்று வேறு ஏதாவது வேண்டு; கிடைக்க முடியாததையும் நான் தருவேன்.
அபுத்ரஸ்ய கதிர்நாஸ்தி ஸ்வர்கே வேதவிதோ விதுஃ
வேதம் அறிந்தவர்கள், மகன் இல்லாதவனுக்கு சொர்க்கம் கிடையாது என்று கூறுகிறார்கள்.