மஹாபலோ மஹாஸத்த்வோ பபூவ ஜகதீஶ்வரஃ । ஷஷ்டஶ்ச விஷ்ணுஸாவர்ணிஶ்சதுர்தஶமநுஃ க்ரு'தீ
மிகுந்த வலியும் பெரும் சக்தியும் உடையவராக, அவர் உலகத்தின் ஆண்டவராக ஆனார்; ஆறாவது விஷ்ணு சாவர்ணி, பதினான்காவது மனுவாக, சிறப்பான செயல்களில் தேர்ந்தவர்.
பபூவ தேவீவரதோ ஜகதாம் ப்ரதிதஃ ப்ரபுஃ । சதுர்தஶைதே மநவோ மஹாதேஜோபலைர்யுதாஃ
தேவியின் வரத்தால், அவர் உலகங்களில் புகழ்பெற்ற ஆண்டவராக ஆனார்; இந்த பதினான்கு மனுவும் பெரும் ஒளி மற்றும் வலிமை கொண்டவர்கள்.
தேவ்யாராதநதஃ பூஜ்யா வந்த்யா லோகேஷு நித்யஶஃ । மஹாப்ரதாபிநஃ ஸர்வே ப்ராமர்யாஸ்து ப்ரஸாததஃ
தேவியை வழிபட்டதினால், அவர்கள் எல்லா உலகங்களிலும் எப்போதும் மதிக்கப்படுவார்கள், புகழப்படுவார்கள்; ப்ராமரீயின் அருளால் அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த மகிமை உடையவர்கள்.
நாரத உவாச கேயம் ஸா ப்ராமரீ தேவீ கதம் ஜாதா கிமாத்மிகா । ததாக்யாநம் வத ப்ராஜ்ஞ விசித்ரம் ஶோகநாஶகம்
நாரதர் கூறினார்: இந்த ப்ராமரீ தேவி யார்? அவள் எவ்வாறு தோன்றினாள், அவளுடைய இயல்பு என்ன? அந்த அதிசயமான, துக்கத்தை நீக்கும் கதையை, ஞானியாய் நீ எனக்குச் சொல்.
ந த்ரு'ப்திமதிகச்சாமி பிபந்தேவீகதாம்ரு'தம் । அம்ரு'தம் பிபதாம் ம்ரு'த்யுர்நாஸ்ய ஶ்ரவணதோ யதஃ
தேவியின் கதைகளின் அமுதை அருந்தினாலும் எனக்கு திருப்தி கிடைக்கவில்லை; அந்த அமுதத்தை அருந்துபவர்களுக்கு, அதை கேட்பதனால் மரணம் எவரிடமும் வராது.
ஶ்ரீநாராயண உவாச ஶ்ரு'ணு நாரத வக்ஷ்யாமி ஜகந்மாதுர்விசேஷ்டிதம் । அசிந்த்யாவ்யக்தரூபாயா விசித்ரம் மோக்ஷதாயகம்
ஸ்ரீநாராயணன் கூறினார்: நாரதா, கேள், உலகத்தாயாரின் செயல்களை நான் சொல்வேன்; அவள் நினைக்க முடியாததும், வெளிப்படாத உருவும் கொண்டவள், அதிசயமானதும், முத்தி தரும் கதையையும் சொல்வேன்.
யத்யச்சரித்ரம் ஶ்ரீதேவ்யாஸ்தத்ஸர்வம் லோகஹேதவே । நிர்வ்யாஜயா கருணயா புத்ரே மாதுர்யதா ததா
ஸ்ரீதேவியின் எல்லா செயல்களும் உலகங்களுக்காகவே நிகழ்கின்றன; ஒரு தாயார் தன் பிள்ளைக்கு காட்டும் உண்மையான கருணை போலவே அவளும் செய்கிறாள்.
பூர்வம் தைத்யோ மஹாநாஸீதருணாக்யோ மஹாபலஃ । பாதாலே தைத்யஸம்ஸ்தாநே தேவத்வேஷீ மஹாகலஃ
முன்பு அருணன் என்ற பேருடைய, மிகுந்த வலிமை கொண்ட ஒரு அசுரன் இருந்தான்; அவன் பாதாளத்தில் அசுரர்களுடன் தங்கி, தேவர்களுக்கு பகைவராக, மிகுந்த தீயவன் ஆனான்.
ஸ தேவாஞ்ஜேதுகாமஶ்ச சகார பரமம் தபஃ । பத்மஸம்பவமுத்திஶ்ய ஸ நஸ்த்ராதா பவிஷ்யதி
அவன் தேவர்களை வெல்ல விரும்பி, தாமரைமூலத்தவரை நோக்கி கடும் தவம் செய்தான்; 'அவர் நம்மை காப்பாற்றுவார்' என்று எண்ணினான்.
கத்வா ஹிமவதஃ பார்ஶ்வே கங்காஜலஸுஶீதலே । பக்வபர்ணாஶநோ யோகீ ஸந்நிருத்ய மருத்கணம்
அவன் இமயமலையின் அருகே, கங்கை நீர் மிகவும் குளிர்ந்த இடத்திற்கு சென்று, விழுந்த இலைகளை மட்டும் உணவாக எடுத்துக் கொண்டு, யோகியாக காற்றை அடக்கி தவம் செய்தான்.
காயத்ரீஜபஸம்ஸக்தஃ ஸகாமஸ்தமஸா யுதஃ । தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி ததோ வாரிகணாஶநஃ
காயத்ரி மந்திரத்தை மனதில் கொண்டு, ஆசைகளுடன் இருளில் மூழ்கி, பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீர்த்துளிகள் மட்டும் உண்டு வாழ்ந்தான்.
தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி ததஃ பவநபோஜநஃ । தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி நிராஹாரோऽபவத்ததஃ
அடுத்த பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் காற்றையே உணவாக கொண்டு வாழ்ந்தான்; பின்னர் இன்னும் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் எதுவும் உண்ணாமல் இருந்தான்.
ஏவம் தபஸ்யதஸ்தஸ்ய ஶரீராதுத்திதோऽநலஃ । ததாஹ ஜகதீம் ஸர்வாம் ததத்புதமிவாபவத்
அவன் இப்படிப் பெரும் தவம் செய்தபோது, அவனது உடலிலிருந்து நெருப்பு எழுந்து, உலகமெங்கும் பரவி எரித்தது; இது மிக அதிசயமாக everyone பார்த்தார்கள்.
கிமிதம் கிமிதம் சேதி தேவாஃ ஸர்வே சகம்பிரே । ஸந்த்ரஸ்தாஃ ஸகலா லோகா ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் யயுஃ
“இது என்ன? இது என்ன?” என்று எல்லா தேவர்களும் அஞ்சினர்; பயந்த உலகங்கள் அனைத்தும் பிரம்மாவை அடைவதற்காக ஓடின.
விஜ்ஞாபிதம் தேவவரைஃ ஶ்ருத்வா தத்ர சதுர்முகஃ । காயத்ரீஸஹிதோ ஹம்ஸஸமாரூடோ யயௌ முதா
மிகச் சிறந்த தேவர்கள் கேட்டுக் கொண்டதை நான்கு முகம் கொண்ட பிரம்மா கேட்டதும், காயத்ரியுடன், அன்னப்பறவியில் அமர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டார்.
ப்ராணமாத்ராவஶிஷ்டம் தம் தமநீஶதஸங்குலம் । ஶுஷ்கோதரம் க்ஷாமகாத்ரம் த்யாநமீலிதலோசநம்
அவனைப் பார்த்தபோது, உயிர் மட்டும் இருந்தான், நரம்புகள் எல்லாம் தென்பட்டது, வயிறு உலர்ந்தது, உடல் மெலிந்தது, கண்கள் தியானத்தில் மூடியிருந்தன.
ததர்ஶ தேஜஸா தீப்தம் த்விதீயமிவ பாவகம் । வரம் வரய பத்ரம் தே வத்ஸ யந்மநஸி ஸ்திதம்
அவன் தீப்தியுடன் பிரகாசித்து, இன்னொரு நெருப்பைப் போல இருந்தான்; பிரம்மா, "நல்லவனே, உன் மனதில் இருப்பதை விருப்பமாக கேள்" என்று சொன்னார்.
ஶ்ருதிமாத்ரேண ஸந்தோஷகாரகம் வாக்யமூசிவாந் । ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மமுகாத்வாணீம் ஸுதாதாராமிவாருணஃ
அந்த வார்த்தைகள் கேட்கும் போதே மனம் மகிழ்ந்தது; பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து அமுதம் பொழியும் போல் அருணன் மகிழ்ந்தான்.
உந்மீலிதாக்ஷஃ புரதோ ததர்ஶ ஜலஜோத்பவம் । காயத்ரீஸஹிதம் தேவம் சதுர்வேதஸமந்விதம்
கண்களைத் திறந்தவுடன், தாமரையில் பிறந்த தேவனை, காயத்ரியுடன், நான்கு வேதங்களும் உடையவராக அவன் முன்னால் பார்த்தான்.
அக்ஷஸ்ரக்குண்டிகாஹஸ்தம் ஜபந்தம் ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதம் । த்ரு'ஷ்ட்வோத்தாய நநாமாத ஸ்துத்வா ச விவிதைஃ ஸ்தவைஃ
அவன், ஜபமாலை மற்றும் கமண்டலத்தை கையில் வைத்திருக்கும் நித்திய பிரம்மாவை ஜபம் செய்யும் நிலையில் பார்த்தான்; எழுந்து வணங்கி, பலவிதமான ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தான்.
வரம் வவ்ரே ஸ்வபுத்திஸ்தம் மா பவேந்ம்ரு'த்யுரித்யபி । ஶ்ருத்வாருணவசோ ப்ரஹ்மா போதயாமாஸ ஸாதரம்
தன் மனதில் உறுதியான வரமாக, "எனக்கு மரணம் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்" என்று கேட்டான். அருணனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிரம்மா மரியாதையுடன் அவனை அறிவுறுத்தத் தொடங்கினார்.
ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶாத்யா ம்ரு'த்யுநா கவலீக்ரு'தாஃ । ததாந்யேஷாம் து கா வார்தா மரணே தாநவோத்தம
"பிரம்மா, விஷ்ணு, மஹேஷ்வரர் போன்றவர்களும் மரணத்தால் விழுங்கப்பட்டார்கள்; பிறருக்கு மரணத்தில் என்ன நிலை என்று சொல்லவே முடியாது, அசுரர்களில் சிறந்தவனே.
வரம் யோக்யம் ததோ ப்ரூஹி தாதும் யஃ ஶக்யதே மயா । நாத்ராக்ரஹம் ப்ரகுர்வந்தி புத்திமந்தோ ஜநாஃ க்வசித்
ஆகவே, நான் தரக்கூடிய பொருத்தமான வரத்தை கேள்; புத்திசாலிகள் எப்போதும் முடியாததை பிடிவாதமாகக் கேட்க மாட்டார்கள்.
இதி ப்ரஹ்மவசஃ ஶ்ருத்வா புநஃ ப்ரோவாச ஸாதரம் । ந யுத்தே ந ச ஶஸ்த்ராஸ்த்ராந்ந பும்ப்யோ நாபி யோஷிதஃ
பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவன் மீண்டும் மரியாதையுடன் சொன்னான்: "என் மரணம் போரிலும், ஆயுதங்களாலும், ஆண்களாலும், பெண்களாலும் வரக்கூடாது" என்றான்.
த்விபாத்ப்யோ வா சதுஷ்பாத்ப்யோ நோபயாகாரதஸ்ததா । பவேந்மே ம்ரு'த்யுரித்யேவம் தேவ தேஹி வரம் ப்ரபோ
"இரண்டு கால்களையுடையவர்களாலும், நான்கு கால்களையுடையவர்களாலும், இரண்டையும் உடையவர்களாலும் கூட என் மரணம் வரக்கூடாது; ஆண்டவரே, இப்படிப்பட்ட வரத்தை எனக்கு தாரும்" என்றான்.
பலம் ச விபுலம் தேஹி யேந தேவஜயோ பவேத் । இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ததாஸ்த்விதி வசோऽப்ரவீத்
"தேவர்களை வெல்லும் அளவு பெரும் பலம் எனக்கு தாரும்" என்று கேட்டான். அவன் சொன்னதை கேட்ட பிரம்மா, "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொன்னார்.
தத்த்வா வரம் ஜகாமாஶு பத்மஜஃ ஸ்வம் நிகேதநம் । ததோऽருணாக்யோ தைத்யஸ்து பாதாலாத்ஸ்வாஶ்ரயஸ்திதாந்
வரத்தை வழங்கிய பிறகு, தாமரையில் பிறந்த பிரம்மா விரைவாக தன் இல்லத்திற்கு திரும்பினார்; பின்னர் அருணன் என்ற அசுரன், பிரம்மாவின் வரத்தால் பெருமை கொண்டு, பாதாளத்தில் இருந்த அசுரர்களை அழைத்தான்.
தைத்யாநாகாரயாமாஸ ப்ரஹ்மணோ வரதர்பிதஃ । ஆகத்ய தேऽஸுராஃ ஸர்வே தைத்யேஶம் தம் ப்ரசக்ரிரே
அசுரர்கள், அவனது அழைப்புக்கு வந்தபின், அனைவரும் அந்த அசுரர்களின் தலைவனை வணங்கி ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.
தூதம் ச ப்ரேஷயாமாஸுர்யுத்தார்தமமராவதீம் । தூதவாக்யம் ததா ஶ்ருத்வா தேவராட் பயகம்பிதஃ
போருக்காக அமராவதிக்கு ஒரு தூதர் அனுப்பப்பட்டார்; தூதரின் செய்தியை கேட்டதும் தேவர்களின் அரசன் பயத்தில் நடுங்கினார்.
தேவைஃ ஸார்தம் ஜகாமாஶு ப்ரஹ்மணஃ ஸதநம் ப்ரதி । ப்ரஹ்மவிஷ்ணூ புரஸ்க்ரு'த்ய ஜக்முஸ்தே ஶங்கராலயம்
அனைத்து தேவர்களுடன் சேர்ந்து அவர் விரைவாக பிரம்மாவின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்; பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு முன்னிலையில், அவர்கள் அனைவரும் சங்கரனின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்கள்.