ஏவம் தே வர்ணிதம் ஸாதோ ஸாவர்ணேர்ஜந்ம கர்ம ச । ஏதத்படம்ஸ்ததா ஶ்ரு'ண்வந்தேவ்யநுக்ரஹமாப்நுயாத்
புனிதனே, இவ்வாறு சாவர்ணியின் பிறப்பும், செயல்களும் உனக்குச் சொன்னேன்; இதை படிப்போரும், கேட்போரும் தேவியின் அருளைப் பெறுவர்.
ப்ராமரீசரித்ரவர்ணநம் ஶ்ரீநாராயண உவாச அதாதஃ ஶ்ரூயதாம் ஶேஷமநூநாம் சித்ரமுத்பவம் । யஸ்ய ஸ்மரணமாத்ரேண தேவீபக்திஃ ப்ரஜாயதே
ப்ராமரியின் வரலாறு: ஸ்ரீநாராயணன் கூறினார்: இனி மீதமுள்ள மனுக்களின் அதிசயமான தோற்றத்தை கேள்; அதை நினைத்தாலே தேவியின் பக்தி பிறக்கும்.
ஆஸந்வைவஸ்வதமநோஃ புத்ராஃ ஷட் விமலோதயாஃ । கரூஷஶ்ச ப்ரு'ஷத்ரஶ்ச நாபாகோ திஷ்ட ஏவ ச
வைவஸ்வத மனுவுக்கு ஆறு தூய்மையான, புகழ்பெற்ற மகன்கள் இருந்தார்கள்; கரூஷன், ப்ருஷத்ரன், நாபாகன், திஷ்டன்—
ஶர்யாதிஶ்ச த்ரிஶங்குஶ்ச ஸர்வ ஏவ மஹாபலாஃ । ததஃ ஷடேவ தே கத்வா காலிந்த்யாஸ்தீரமுத்தமம்
சர்யாதி, திரிசங்கு ஆகியோரும்—அனைவரும் பெரும் பலசாலிகள்; பின்னர் அந்த ஆறு பேரும் காலிந்தி நதியின் சிறந்த கரையை அடைந்தார்கள்.
நிராஹாரா ஜிதஶ்வாஸாஃ பூஜாம் சக்ருஸ்ததஃ ஸ்திதாஃ । தேவ்யா மஹீமயீம் மூர்திம் விநிர்மாய ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்
அவர்கள் உண்ணாமலும், மூச்சை அடக்கியும், நிலத்தில் இருந்து தனித்தனியாக தேவி உருவை செய்து, நின்று ஆராதனை செய்தார்கள்.
விவிதைருபசாரைஸ்தாம் பூஜயாமாஸுராத்ரு'தாஃ । ததஶ்ச ஸர்வ ஏவைதே தபஃஸாரா மஹாபலாஃ
விவிதமான பொருள்களால் அவர்கள் அன்புடன் தேவியை வழிபட்டார்கள்; அந்த தவசிகள் எல்லோரும் பெரும் சக்தியுடன், தவத்தின் சுருக்கமாக இருந்தார்கள்.
ஜீர்ணபர்ணாஶநா வாயுபக்ஷணாஸ்தோயஜீவநாஃ । தூம்ரபாநா ரஶ்மிபாநாஃ க்ரமஶஶ்ச பஹுஶ்ரமாஃ
அவர்கள் உலர்ந்த இலைகளை உணவாகவும், காற்றை உணவாகவும், தண்ணீரை வாழ்வாகவும், புகையை உட்கொண்டு, சூரிய கதிர்களை உறிஞ்சியும், பல்வேறு துன்பங்களைத் தாங்கினார்கள்.
ததஸ்தேஷாமாதரேணாராதநம் குர்வதாம் ஸதா । விமலா மதிருத்பந்நா ஸர்வமோஹவிநாஶிநீ
அவர்கள் எப்போதும் மனமார ஆராதனை செய்தபோது, அவர்களுக்குள் தூய அறிவு தோன்றியது; அது எல்லா மயக்கத்தையும் நீக்கியது.
பபூவுர்மநுபுத்ராஸ்தே தேவீபாதைகசிந்தநாஃ । மத்யா விமலயா தேஷாமாத்மந்யேவாகிலம் ஜகத்
அந்த மனுவின் மகன்கள் தேவி பாதங்களில் ஒருமனதாகத் தியானித்து, அந்த தூய அறிவால் உலகம் முழுவதையும் தங்களுக்குள் காண்பதாக ஆனார்கள்.
தர்ஶநம் ஸஞ்ஜகாமாஶு ததத்புதமிவாபவத் । ஏவம் த்வாதஶவர்ஷாந்தே தபஸா ஜகதீஶ்வரீ
அவர்களுக்கு அதிசயமான ஒரு தரிசனம் விரைவில் நிகழ்ந்தது; இப்படியாக பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தவம் செய்தபின், உலகத்தாயானாள் அவர்களுக்கு வெளிப்பட்டாள்.
ப்ராதுர்பபூவ தேவேஶீ ஸஹஸ்ரார்கஸமத்யுதிஃ । தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா விமலாத்மாநோ ராஜபுத்ராஃ ஷடேவ தே
தேவிகளின் அரசி ஆயிரம் சூரியர்களைப் போல் பிரகாசமாக வெளிப்பட்டாள்; அவளைப் பார்த்து அந்த ஆறு அரசகுமாரர்களும் தூய உள்ளத்துடன் ஆனார்கள்.
துஷ்டுவுர்பக்திநம்ராந்தஃகரணா பாவஸம்யுதாஃ । ராஜபுத்ரா ஊசுஃ மஹேஶ்வரி ஜயேஶாநி பரமே கருணாலயே
அவர்கள் பக்தியுடன், மனம் பணிந்தபடி, உணர்வோடு அவளைப் புகழ்ந்தார்கள்; அரசகுமாரர்கள் கூறினார்கள்: 'பெரியவரே, வெற்றியின் தாயே, பரம கருணைமிகுந்தவளே!'
வாக்பவாராதநப்ரீதே வாக்பவப்ரதிபாதிதே । க்லீம்காரவிக்ரஹே தேவி க்லீம்காரப்ரீதிதாயிநி
வாக்பவ ஆராதனையில் மகிழ்ந்து, வாக்பவத்தால் வெளிப்பட்டவளே, 'க்லீம்' என்ற எழுத்தாகிய தேவி, 'க்லீம்' என்ற உச்சரிப்பில் மகிழ்ச்சி தருபவளே!
காமராஜமநோமோததாயிநீஶ்வரதோஷிணி । மஹாமாயே மோதபரே மஹாஸாம்ராஜ்யதாயிநி
காமராஜனின் மனதில் ஆனந்தம் தருபவளே, ஈசனை மகிழ்விப்பவளே, பெரிய மாயையே, ஆனந்தத்தில் உயர்ந்தவளே, பேரரசை வழங்குபவளே!
விஷ்ண்வர்கஹரஶக்ராதிஸ்வரூபே போகவர்திநி । ஏவம் ஸ்துதா பகவதீ ராஜபுத்ரைர்மஹாத்மபிஃ
விஷ்ணு, சூரியன், சிவன், இந்திரன் முதலியவர்களின் ரூபங்களில், அனுபவங்களை அதிகரிப்பவளே; இப்படியாக அந்த அரசகுமாரர்கள், பெரிய உள்ளத்துடன், பாக்யவதியைப் புகழ்ந்தார்கள்.
ப்ரஸாதஸுமுகீ தேவீ ப்ரோவாச வசநம் ஶுபம் । தேவ்யுவாச ராஜபுத்ரா மஹாத்மாநோ பவந்தஸ்தபஸா யுதாஃ
கருணைமிகு முகத்துடன் தேவி நல்ல வார்த்தைகள் பேசினாள்; தேவி கூறினாள்: 'அரசகுமாரர்களே, நீங்கள் பெரிய உள்ளத்துடன் தவம் செய்தவர்கள்.'
நிஷ்கல்மஷாஃ ஶுத்ததியோ ஜாதா வை மதுபாஸநாத் । வரம் மநோகதம் ஸர்வம் யாசத்வமவிலம்பிதம்
என் வழிபாட்டால் நீங்கள் குற்றமற்றவர்களாகவும், தூய மனமுடனும் ஆனீர்கள்; உங்கள் மனதில் உள்ள எந்த வரமும் தயங்காமல் கேளுங்கள்.
ப்ரஸந்நாஹம் ப்ரதாஸ்யாமி யுஷ்மாகம் மநஸி ஸ்திதம் । ராஜபுத்ரா ஊசுஃ தேவி நிஷ்கண்டகம் ராஜ்யம் ஸந்ததிஶ்சிரஜீவிநீ
நான் மகிழ்ச்சியுடன் உங்கள் மனதில் நிலைத்திருக்கும் அனைத்தையும் வழங்குவேன்; அரசகுமாரர்கள் கூறினார்கள்: 'தேவி, எங்கள் ராஜ்யம் தடையில்லாததாகவும், எங்கள் வம்சம் நீடிக்கவும் இருக்கட்டும்.'
போகா அவ்யாஹதா காமம் யஶஸ்தேஜோ மதிஶ்ச ஹ । அகுண்டிதத்வம் ஸர்வேஷாமேஷ ஏவ வரோ ஹிதஃ
எங்கள் அனுபவங்கள் எவ்வாறு வேண்டுமோ அவ்வாறு தடையில்லாமல் அமையட்டும்; புகழும், ஒளியும், அறிவும் எங்களுக்கு கிடைக்கட்டும்; எல்லோருக்கும் இடையறாத வளம் அமையட்டும் — இதுவே எங்கள் வேண்டுகோள்.
தேவ்யுவாச ஏவமஸ்து ச ஸர்வேஷாம் பவதாம் யந்மநோகதம் । அதாந்யதபி மே வாக்யம் பூயதாமாதராதிதம்
தேவி கூறினாள்: 'உங்கள் மனதில் உள்ளவை அனைத்தும் எல்லோருக்கும் நடைபெறட்டும்; இப்போது இன்னொரு வார்த்தையை நான் அன்புடன் சொல்கிறேன்.'
பவந்தஃ ஸர்வ ஏவைதே மந்வந்தரபதீஶ்வராஃ । ஸந்தத்யா தீர்கயா போகைரநேகைரபி ஸங்கமஃ
நீங்கள் அனைவரும் மன்வந்தரங்களில் அரசர்களாக இருப்பீர்கள்; நீண்ட சந்ததியுடன், பல்வேறு அனுபவங்களோடும் சேர்ந்து வாழ்வீர்கள்.
அகண்டிதபலைஶ்வர்யம் யஶஸ்தேஜோவிபூதயஃ । பவிதாரோ மத்ப்ரஸாதாத்ராஜபுத்ராஃ க்ரமேண து
முடிவில்லாத பலமும், செல்வமும், புகழும், ஒளியும், மகிமையும் என் அருளால் உங்களுக்கு ஒவ்வொருவருக்கும் வரப்போகின்றன, அரசகுமாரர்களே.
ஶ்ரீநாராயண உவாச ஏவம் தேப்யோ வராந்தத்த்வா ப்ராமரீ ஜகதம்பிகா । அந்தர்தாநம் ஜகாமாஶு பக்த்யா தைஃ ஸம்ஸ்துதா ஸதீ
ஸ்ரீநாராயணன் கூறினார்: அவ்வாறு, அந்த அரசகுமாரர்களுக்கு வரங்களை வழங்கிய பின், ப்ராமரீ என்ற உலகத்தாயார் அவர்கள் பக்தியுடன் புகழ்ந்தபோது உடனே கண்களுக்கு மறைந்துவிட்டாள்.
தே ராஜபுத்ராஃ ஸர்வேऽபி தஸ்மிஞ்ஜந்மந்யநுத்தமம் । ராஜ்யம் மஹீகதாந்போகாந்புபுஜுஶ்ச மஹௌஜஸஃ
அந்த அரசகுமாரர்கள் அனைவரும் அந்த பிறவியிலேயே மிகுந்த வலிமையுடன் சிறந்த ஆட்சி மற்றும் பூமியில் உள்ள அனைத்து இன்பங்களையும் அனுபவித்தார்கள்.
ஸந்ததிம் சாகண்டிதாம் தே ஸமுத்பாத்ய மஹீதலே । வம்ஶம் ஸம்ஸ்தாப்ய ஸர்வேऽபி மநூநாம் பதயோऽபவந்
அவர்கள் நிலத்தில் துண்டிக்கப்படாத சந்ததியை உருவாக்கி, தங்கள் வம்சத்தை நிலைநிறுத்தி, அனைவரும் மனுவின் தலைவர்களாக ஆனார்கள்.
பவாந்தரே க்ரமேணைவ ஸாவர்ணிபதபாகிநஃ । ப்ரதமோ தக்ஷஸாவர்ணிர்நவமோ மநுரீரிதஃ
பிற பிறவிகளில், அவர்கள் சாவர்ணி மனுவின் பதவியை அடைந்தார்கள்; முதலாவார் தக்ஷ சாவர்ணி என்று அழைக்கப்பட்டார், அவர் ஒன்பதாவது மனுவாக அறியப்படுகிறார்.
அவ்யாஹதபலோ தேவ்யாஃ ப்ரஸாதாதபவத்விபுஃ । த்விதீயோ மேருஸாவர்ணிர்தஶமோ மநுரேவ ச
தேவியின் அருளால், அவர் தடையில்லாத வலிமையுடன் மகத்தானவராக ஆனார்; இரண்டாவது மேரு சாவர்ணி, அவர் பத்தாவது மனுவாக இருக்கிறார்.
பபூவ மந்வந்தரபோ மஹாதேவீப்ரஸாததஃ । த்ரு'தீயோ மநுராக்யாதஃ ஸூர்யஸாவர்ணிநாமகஃ
மகாதேவியின் அருளால், அவர் ஒரு மன்வந்தரத்தின் ஆண்டவராக ஆனார்; மூன்றாவது மனு சூர்ய சாவர்ணி என்று பெயர் பெற்றவர்.
ஏகாதஶோ மஹோத்ஸாஹஸ்தபஸா ஸ்வேந பாவிதஃ । சதுர்தஶ்சந்த்ரஸாவர்ணிர்த்வாதஶோ மநுராட் விபுஃ
பதினொன்றாவது, பெரும் உற்சாகமும் தன் தவத்தாலும் மேம்பட்டவராக ஆனார்; நான்காவது சந்திர சாவர்ணி, பன்னிரண்டாவது மனு வலிமைமிக்க அரசராக உள்ளார்.
தேவீஸமாராதநேந ஜாதோ மந்வந்தரேஶ்வரஃ । பஞ்சமோ ருத்ரஸாவர்ணிஸ்த்ரயோதஶமநுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
தேவியை வழிபட்டதால், அவர் ஒரு மன்வந்தரத்தின் ஆண்டவராக ஆனார்; ஐந்தாவது ருத்ர சாவர்ணி, பதிமூன்றாவது மனுவாக நினைவுகூரப்படுகிறார்.