ஸந்த்யாஸு சார்க்யதாநம் ச காயத்ரீஜபமேவ ச । ஸஹஸ்ரத்ரிதயம் குர்வந்ஸுரைஃ பூஜ்யோ பவேந்முநே
மாலை நேரங்களில் நீர் அர்ப்பணித்து, காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபித்து, இதனை ஆயிரம் முறை மூன்று தடவை செய்தால், அந்த மனிதர் தேவர்களால் வணங்கப்படத் தகுதியானவராகிறார், முனிவரே.
ந்யாஸாந்கரோது வா மா வா காயத்ரீமேவ சாப்யஸேத் । த்யாத்வா நிர்வ்யாஜயா வ்ரு'த்த்யா ஸச்சிதாநந்தரூபிணீம்
நியாசம் செய்வாரா இல்லையா என்பது முக்கியமல்ல; ஆனால், காயத்ரி மந்திரத்தை மனமாரும், உண்மையோடு, சத்தியம், அறிவு, ஆனந்தம் ஆகிய வடிவில் உள்ள தேவியை தியானித்து ஜபிக்க வேண்டும்.
யதக்ஷரைகஸம்ஸித்தேஃ ஸ்பர்ததே ப்ராஹ்மணோத்தமஃ । ஹரிஶங்கரகஞ்ஜோத்தஸூர்யசந்த்ரஹுதாஶநைஃ
ஒரு சிறந்த பிராமணன் ஒரு எழுத்தில் முழுமையாக সিদ্ধி அடைந்தால், அவர் ஹரி, சங்கரன், சூரியன், சந்திரன், அக்னி ஆகியோருக்கு சமமாகிறார்.
அதாதஃ ஶ்ரூயதாம் ப்ரஹ்மந் வர்ணரு'ஷ்யாதிகாம்ஸ்ததா । சந்தாம்ஸி தேவதாஸ்தத்வத்க்ரமாத்தத்த்வாநி சைவ ஹி
இப்போது, பிராமணனே, எழுத்துக்கள், முனிவர்கள், சந்தங்கள், தெய்வங்கள் மற்றும் அவற்றின் ஒவ்வொன்றின் வரிசையையும் கேள்.
வாமதேவோऽத்ரிர்வஸிஷ்டஃ ஶுக்ரஃ கண்வஃ பராஶரஃ । விஶ்வாமித்ரோ மஹாதேஜாஃ கபிலஃ ஶௌநகோ மஹாந்
வாமதேவன், அத்ரி, வசிஷ்டன், சுக்ரன், கண்வன், பராசரன், பேரொளி கொண்ட விஸ்வாமித்திரன், கபிலர், பெருமைமிக்க சௌனகர்—
யாஜ்ஞவல்க்யோ பரத்வாஜோ ஜமதக்நிஸ்தபோநிதிஃ । கௌதமோ முத்கலஶ்சைவ வேதவ்யாஸஶ்ச லோமஶஃ
யாஜ்ஞவல்க்யர், பரத்வாஜர், தவசில் சிறந்த ஜமதக்னி, கவுதமர், முத்கலர், வேதவ்யாசர், லோமசர்—
அகஸ்த்யஃ கௌஶிகோ வத்ஸஃ புலஸ்த்யோ மாண்டுகஸ்ததா । துர்வாஸாஸ்தபஸாம் ஶ்ரேஷ்டோ நாரதஃ கஶ்யபஸ்ததா
அகத்தியர், கௌசிகர், வத்சர், புலஸ்தியர், மாண்டுகர், தவசில் சிறந்த துர்வாசர், நாரதர், கஷ்யபர்—
இத்யேதே ரு'ஷயஃ ப்ரோக்தா வர்ணாநாம் க்ரமஶோ முநே । காயத்ர்யுஷ்ணிகநுஷ்டுப் ச ப்ரு'ஹதீ பங்க்திரேவ ச
இவர்கள் எல்லாரும், முனிவரே, எழுத்துக்களுக்கு ஒவ்வொன்றாகச் சொன்ன முனிவர்கள்; காயத்ரி, உஷ்ணிக், அனுஷ்டுப், ப்ருஹதி, பங்க்தி—
த்ரிஷ்டுபம் ஜகதீ சைவ ததாதிஜகதீ மதா । ஶக்வர்யதிஶக்வரீ ச த்ரு'திஶ்சாதித்ரு'திஸ்ததா
த்ரிஷ்டுப், ஜகதி, அதிஜகதி, சக்வரி, அதிசக்வரி, த்ருதி, அதித்ருதி—
விராட்ப்ரஸ்தாரபங்க்திஶ்ச க்ரு'திஃ ப்ரக்ரு'திராக்ரு'திஃ । விக்ரு'திஃ ஸக்ரு'திஶ்சைவாக்ஷரபங்க்திஸ்ததைவ ச
விராட், பிரஸ்தார, பங்க்தி, கிருதி, ப்ரகிருதி, ஆகிருதி, விகிருதி, சகிருதி, மற்றும் அக்ஷரபங்க்தி—
பூர்புவஃ ஸ்வரிதிச்சந்தஸ்ததா ஜ்யோதிஷ்மதீ ஸ்ம்ரு'தம் । இத்யேதாநி ச சந்தாம்ஸி கீர்திதாநி மஹாமுநே
பூ, புவ, ஸ்வர், இதிச் சந்தம், ஜ்யோதிர்மதி என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; இவை எல்லாம் சந்தங்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளன, பெரும் முனிவரே.
தைவதாநி ஶ்ரு'ணு ப்ராஜ்ஞ தேஷாமேவாநுபூர்வஶஃ । ஆக்நேயம் ப்ரதமம் ப்ரோக்தம் ப்ராஜாபத்யம் த்விதீயகம்
அந்த தெய்வங்களை முறையாகக் கேள், அறிவாளியே: முதலில் அக்னி தெய்வம், இரண்டாவது ப்ரஜாபதி தெய்வம்—
த்ரு'தீயம் ச ததா ஸௌம்யமீஶாநம் ச சதுர்தகம் । ஸாவித்ரம் பஞ்சமம் ப்ரோக்தம் ஷஷ்டமாதித்யதைவதம்
மூன்றாவது சௌம்யம், நான்காவது ஈசானம்; ஐந்தாவது சாவித்ரி, ஆறாவது ஆதித்ய தெய்வம்.
பார்ஹஸ்பத்யம் ஸப்தமம் து மைத்ராவருணமஷ்டமம் । நவமம் பகதைவத்யம் தஶமம் சார்யமேஶ்வரம்
ஏழாவது ப்ருஹஸ்பதி தெய்வம், எட்டாவது மைத்ரவருண தெய்வம்; ஒன்பதாவது பக தெய்வம், பத்தாவது ஆர்யமேசுவரன்.
கணேஶமேகாதஶகம் த்வாஷ்ட்ரம் த்வாதஶகம் ஸ்ம்ரு'தம் । பௌஷ்ணம் த்ரயோதஶம் ப்ரோக்தமைந்த்ராக்நம் ச சதுர்தஶம்
பதினொன்றாவது கணேசன், பன்னிரண்டாவது த்வஷ்டா, பதிமூன்றாவது பௌஷ்ணன், பதினான்காவது இந்திராக்னி.
வாயவ்யம் பஞ்சதஶகம் வாமதைவ்யம் ச ஷோடஶம் । மைத்ராவருணிதைவத்யம் ப்ரோக்தம் ஸப்ததஶாக்ஷரம்
பதினைந்தாவது வாயு தெய்வம், பதினாறாவது வாமதேவ தெய்வம்; பதினேழாவது மைத்ரவருணி தெய்வம் என்று கூறப்படுகிறது.
அஷ்டாதஶம் வைஶ்வதேவமூநவிம்ஶம் து மாத்ரு'கம் । வைஷ்ணவம் விம்ஶதிதமம் வஸுதைவதமீரிதம்
பதினெட்டாவது வைச்வதேவம், பத்தொன்பதாவது மாத்ரிகை; இருபதாவது வைஷ்ணவம், இருபத்தொன்றாவது வசு தெய்வம் என்று அறிவிக்கப்படுகிறது.
ஏகவிம்ஶதிஸம்க்யாகம் த்வாவிம்ஶம் ருத்ரதைவதம் । த்ரயோவிம்ஶம் ச கௌபேரமாஶ்விநம் தத்த்வஸம்க்யகம்
இருபத்தொன்றாவது ஏகவிம்ஷ, இருபத்திரண்டாவது ருத்ர தெய்வம்; இருபத்துமூன்றாவது குபேரன், அஸ்வினன் என்பது தத்துவ எண்ணாகும்.
சதுர்விம்ஶதிவர்ணாநாம் தேவதாநாம் ச ஸங்க்ரஹஃ । கதிதஃ பரமஶ்ரேஷ்டோ மஹாபாபைகஶோதநஃ । யதாகர்ணநமாத்ரேண ஸாங்கம் ஜாப்யபலம் முநே
இருபத்திநாலு எழுத்துகளும் அவற்றின் தெய்வங்களும் மிக உயர்ந்தவை என்றும், பெரிய பாவங்களை ஒரேதான் போக்கும் என்றும் கூறப்பட்டது. இந்த மந்திரத்தை முழுமையாகக் கேட்டவுடன், முனிவரே, அதை ஜபிப்பதற்கான பலனைப் பெறலாம்.
காயத்ரிஶக்த்யாதிப்ரதிபாதநம் ஶ்ரீநாராயண உவாச வர்ணாநாம் ஶக்தயஃ காஶ்ச தாஃ ஶ்ரு'ணுஷ்வ மஹாமுநே । வாமதேவீ ப்ரியா ஸத்யா விஶ்வா பத்ரவிலாஸிநீ
ஸ்ரீநாராயணன் சொன்னார்: மகா முனிவரே, அந்த எழுத்துகளுக்கான சக்திகளை இப்போது கேள். அவை வாமதேவி, பிரியா, சத்யா, விஷ்வா, மற்றும் பத்திரவிலாசினி.
ப்ரபாவதீ ஜயா ஶாந்தா காந்தா துர்கா ஸரஸ்வதீ । வித்ருமா ச விஶாலேஶா வ்யாபிநீ விமலா ததா
பிரபாவதி, ஜயா, சாந்தா, காந்தா, துர்கா, சரஸ்வதி, வித்ருமா, விஷாலேஷா, வ்யாபினி, மற்றும் விமலா எனும் சக்திகளும் உள்ளன.
தமோऽபஹாரிணீ ஸூக்ஷ்மா விஶ்வயோநிர்ஜயா வஶா । பத்மாலயா பரா ஶோபா பத்ரா ச த்ரிபதா ஸ்ம்ரு'தா
இருள் நீக்குபவள், சூக்ஷ்மா, உலகத்தின் ஆதாரம், ஜயா, வசா, பத்மாலயா, பரா, ஶோபா, பத்திரா, மற்றும் திரிபதா என்று அழைக்கப்படுபவள் ஆகிய சக்திகள் உள்ளன.
சதுர்விம்ஶதிவர்ணாநாம் ஶக்தயஃ ஸமுதாஹ்ரு'தாஃ । அதஃ பரம் வர்ணவர்ணாந்வ்யாஹராமி யதாததம்
இவை இருபத்திநாலு எழுத்துகளுக்கான சக்திகள் என்று கூறப்பட்டுள்ளன. இனி, அந்த எழுத்துகளின் நிறங்களை ஒவ்வொன்றாக விளக்குகிறேன்.
சம்பகா அதஸீபுஷ்பஸந்நிபம் வித்ருமம் ததா । ஸ்படிகாகாரகம் சைவ பத்மபுஷ்பஸமப்ரபம்
அவை சம்பங்க pushpam போலவும், அதசி பூவின் நிறம் போலவும், பவழம் போலவும், சுடர் கற்கள் போலவும், தாமரைப்பூவின் ஒளி போலவும் இருக்கின்றன.
தருணாதித்யஸங்காஶம் ஶங்ககுந்தேந்துஸந்நிபம் । ப்ரவாலபத்யபத்ராபம் பத்மராகஸமப்ரபம்
இளம் சூரியன் போல், சங்கு, குண்டு, சந்திரன் போன்ற வெண்மை, இளம் இலைப்பச்சை, பத்மராகம் கல் போன்ற ஒளி ஆகிய நிறங்களும் உள்ளன.
இந்த்ரநீலமணிப்ரக்யம் மௌக்திகம் குங்குமப்ரபம் । அஞ்ஜநாபம் ச ரக்தம் ச வைதூர்யம் க்ஷௌத்ரஸந்நிபம்
இந்திரநீலம் கல், முத்து, குங்குமம் போன்ற ஒளி, அஞ்சனம் போல் கருப்பு, சிவப்பு, வைதூரியம், தேன் போன்ற நிறங்களும் உள்ளன.
ஹாரித்ரம் குந்ததுக்தாபம் ரவிகாந்திஸமப்ரபம் । ஶுகபுச்சநிபம் தத்வச்சதபத்ரநிபம் ததா
மஞ்சள், குண்டு பால் போன்ற வெண்மை, சூரியனின் பிரகாசம், கிளி வால் போல பச்சை, மற்றும் சதபத்ர இலை போன்ற நிறங்களும் உள்ளன.
கேதகீபுஷ்பஸம்காஶம் மல்லிகாகுஸுமப்ரபம் । கரவீரஶ்ச இத்யேதே க்ரமேண பரிகீர்திதாஃ
கேதகிப் பூவின் நிறம், மல்லிகை மலரின் ஒளி, மற்றும் கரவீரம் போன்றவை என்று வரிசையாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
வர்ணாஃ ப்ரோக்தாஶ்ச வர்ணாநாம் மஹாபாபவிஶோதநாஃ । ப்ரு'திவ்யாபஸ்ததா தேஜோ வாயுராகாஶ ஏவ ச
இவ்வாறு எழுத்துகளின் நிறங்கள் கூறப்பட்டன; அவை பெரிய பாவங்களைத் துடைக்கும். பூமி, நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகியவை உள்ளன.
கந்தோ ரஸஶ்ச ரூபம் ச ஶப்தஃ ஸ்பர்ஶஸ்ததைவ ச । உபஸ்தம் பாயுபாதம் ச பாணீ வாகபி ச க்ரமாத்
மணம், சுவை, உருவம், ஒலி, தொடுதல்; உற்பத்தி உறுப்புகள், புறவாயில், கால்கள், கைகள், பேச்சு என்று வரிசையாக கூறப்பட்டுள்ளன.