பாப்ரவ்யமாண்டவ்யயுதோமாண்டூகேயஸ்ததஃ பரம் । கார்கீ வாசக்நவீ சைவ வடவா ப்ராதிதேயிகா
பாப்ரவ்யர், மாண்டவ்யர், உத்தோமர், மாண்டூகேயர், கார்கி, வாசக்னவி, வடவா, பிரதிதேயிகா ஆகியோரும் அடுத்ததாக குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.
ஸுலபாயுக்தமைத்ரேயீ கஹோலஶ்ச ததஃ பரம் । கௌஷீதகம் மஹாகௌஷீதகம் வை தர்பயேத்ததஃ
சுலபா, யுக்தமைத்ரேயி, கஹோலர், கௌசீதகர், மகாகௌசீதகர் ஆகியோரும் திருப்தியடைய வேண்டும்.
பாரத்வாஜம் ச பைங்க்யம் ச மஹாபைங்க்யம் ஸுயஜ்ஞகம் । ஸாம்க்யாயநமைதரேயம் மஹைதரேயமேவ ச
பரத்வாஜர், பைங்க்யர், மகாபைங்க்யர், சுயஜ்ஞர், ஸாங்க்யாயனர், ஐதரேயர், மகைதரேயர் ஆகியோரும் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.
பாஷ்கலம் ஶாகலம் சைவ ஸுஜாதவக்த்ரமேவ ச । ஔதவாஹிம் ச ஸௌஜாமிம் ஶௌநகம் சாஶ்வலாயநம்
பாஷ்கலர், சாகலர், சுஜாதவக்த்ரர், அவுதவாஹி, சௌஜாமி, சௌணகர், அஷ்வலாயனர் ஆகியோரும் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.
யே சாந்யே ஸர்வ ஆசார்யாஸ்தே ஸர்வே த்ரு'ப்திமாப்நுயுஃ । யே கே சாஸ்மத்குலே ஜாதா அபுத்ரா கோத்ரிணோ ம்ரு'தாஃ
மற்றும் எல்லா ஆசிரியர்களும் திருப்தியடைய வேண்டும்; எங்கள் குலத்தில் பிறந்து, பிள்ளையில்லாமல் அல்லது உறவினர் இல்லாமல் இறந்தவர்களும் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.
தே க்ரு'ஹ்ணந்து மயா தத்தம் வஸ்த்ரநிஷ்பீடநோதகம் । ஏவம் தே ப்ரஹ்மயஜ்ஞஸ்ய விதிருக்தோ மஹாமுநே
நான் கொடுத்த துணியில் பிழிந்த நீரை அவர்கள் ஏற்க வேண்டும்; இவ்வாறு பிரம்மயஜ்ஞையின் முறையை நான் விளக்கியேன், மகா முனிவரே.
யஶ்சாயம் குருதே ப்ரஹ்மயஜ்ஞஸ்ய விதிமுத்தமம் । ஸர்வவேதாங்கபாடஸ்ய பலமாப்நோதி ஸாதகஃ
இவ்விதமான சிறந்த பிரம்மயஜ்ஞை முறையை யார் ஆற்றுகிறாரோ, அவர் எல்லா வேதாங்கங்களையும் பாடிய பலனை அடைவார்.
வைஶ்வதேவம் ததஃ குர்யாந்நித்யஶ்ராத்தம் ததைவ ச । அதிதிப்யோऽந்நதாநம் ச நித்யமேவ ஸமாசரேத்
பின்பு வைஷ்வதேவம், அன்றாட ஸ்ராத்தம், எப்போதும் விருந்தினர்களுக்கு உணவு வழங்குதல் ஆகியவற்றையும் செய்ய வேண்டும்.
கோக்ராஸம் ச ததோ தத்த்வா புஞ்ஜீத ப்ராஹ்மணைஃ ஸஹ । அஹ்நஸ்து பஞ்சமே பாகே ப்ரகுர்யாதேததுத்தமம்
முதலில் பசுக்களுக்கு உணவு அளித்து, பிறகு பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து உணவு உண்ண வேண்டும். இது ஒரு நாள் நேரத்தின் ஐந்தில் ஒரு பகுதியிலேயே செய்யப்பட வேண்டும்; இதுவே சிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
இதிஹாஸபுராணாத்யைஃ ஷஷ்டஸப்தமகௌ நயேத் । அஷ்டமே லோகயாத்ரா து பஹிஃ ஸந்த்யாம் ததஃ புநஃ
ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் பகுதியை இதிகாசம், புராணங்கள் போன்றவற்றை படிப்பதற்கும் செலவிட வேண்டும். எட்டாம் பகுதியில் உலகியலான வேலைகளை வெளியே செய்து, அதன் பிறகு மாலை சாயங்கால வழிபாட்டை நடத்த வேண்டும்.
அத ஸாயந்தநீம் ஸந்த்யாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி மஹாமுநே । யதநுஷ்டாநமாத்ரேண மஹாமாயா ப்ரஸீததி
மகா முனிவரே, இப்போது நான் சாயங்கால சந்த்யை எப்படி செய்ய வேண்டும் என்பதை சொல்கிறேன். இதை மட்டும் செய்தாலும் மகாமாயா தேவி மகிழ்ச்சி அடைவாள்.
ஆசம்ய ப்ராணாநாயம்ய ஸாதகஃ ஸ்திரமாநஸஃ । பத்தபத்மாஸநோ யோகீ ஸாயம்காலே ஸ்திரோ பவேத்
தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தி, மூச்சை ஒழுங்குபடுத்தி, மனதை நிலைநிறுத்தி, யோகி பத்மாசனத்தில் உறுதியாக மாலை நேரத்தில் அமர வேண்டும்.
ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'த்யாதிகர்மாதௌ ஸகர்பஃ ப்ராணஸம்யமஃ । அகர்போ த்யாநமாத்ரம் து ஸ சாமந்த்ரஃ ப்ரகீர்திதஃ
வேதம், சிருதி, ஸ்மிருதி போன்ற கிரியைகளில், மூச்சை நோக்கமுடன் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். நோக்கம் இல்லாமல், மந்திரம் இன்றி செய்யும் தியானம் 'வித்தில்லாத' தியானம் எனப்படும்.
பூதஶுத்த்யாதிகம் க்ரு'த்வா நாந்யதா கர்ம கீர்திதம் । ஸலக்ஷோ தேவதாம் த்யாத்வா பூரகும்பகரேசகைஃ
பூதங்களைத் தூய்மைப்படுத்துதல் போன்ற கிரியைகள் செய்த பிறகு வேறு எந்தச் செயலும் கூறப்படவில்லை. தேவியை உருவகப்படுத்தி, மூச்சை உள்ளிழுத்தல், தடுத்து வைக்கல், வெளியேற்றல் ஆகியவற்றுடன் தியானிக்க வேண்டும்.
த்யாநம் ப்ரகுர்யாத்ஸந்த்யாயாம் ஸாயம்காலே விசக்ஷணஃ । வ்ரு'த்தாம் ஸரஸ்வதீம் தேவீம் க்ரு'ஷ்ணாங்கீம் க்ரு'ஷ்ணவாஸஸம்
சாயங்கால சந்த்யையில், அறிவுள்ளவர்கள் வயதான, கரும்பசுமை உடைய, கருப்பான உடை அணிந்த சரஸ்வதி தேவியை தியானிக்க வேண்டும்.
ஶங்கசக்ரகதாபத்மஹஸ்தாம் கருடவாஹநாம் । நாநாரத்நலஸத்பூஷாம் க்வணந்மஞ்ஜீரமேகலாம்
அவள் கரங்களில் சங்கு, சக்கரம், கேடயம், தாமரை வைத்திருக்கிறாள்; கருடன் மீது அமர்ந்திருக்கிறாள்; பலவகை மதிப்புள்ள ஆபரணங்கள் அணிந்திருக்கிறாள்; மணிகள் ஒலிக்கும் இடுப்புக்கச்சை அணிந்திருக்கிறாள்.
அநர்க்யரத்நமுகுடாம் தாரஹாராவலீயுதாம் । தாடங்கபத்தமாணிக்யகாந்திஶோபிகபோலகாம்
அவள் விலைமதிப்பில்லாத மாணிக்கக் கிரீடமும், முத்து மாலையும் அணிந்திருக்கிறாள்; காதணியில் பதிக்கப்பட்ட மாணிக்க ஒளியில் அவளது கன்னங்கள் பிரகாசிக்கின்றன.
பீதாம்பரதராம் தேவீம் ஸச்சிதாநந்தரூபிணீம் । ஸாமவேதேந ஸஹிதாம் ஸம்யுதாம் ஸத்த்வவர்த்மநா
அவள் மஞ்சள் உடை அணிந்திருக்கிறாள்; சத்து, சிது, ஆனந்தம் ஆகிய மூன்றையும் உடையவள்; சாமவேதம் உடன் இருக்கிறாள்; நல்லொழுக்கத்தின் பாதையில் நிலைத்திருக்கிறாள்.
வ்யவஸ்திதாம் ச ஸ்வர்லோகே ஆதித்யபய்ஹகாமிநீம் । ஆவாஹயாம்யஹம் தேவீமாயாந்தீம் ஸூர்யமண்டலாத்
அவள் சுவர்க்கத்தில் இருப்பவள்; சூரியனின் பாதையில் பயணிப்பவள்; நான் சூரிய மண்டலத்திலிருந்து இறங்கும் தேவியை அழைக்கிறேன்.
ஏவம் த்யாத்வா ச தாம் தேவீம் ஸந்த்யாஸங்கல்பமாசரேத் । ஆபோ ஹி ஷ்டேதி மந்த்ரேண அக்நிஶ்சேதி ததைவ ச
இவ்வாறு தேவியை தியானித்த பிறகு, 'ஆபோ ஹிஷ்டா' மற்றும் 'அக்னிச்ச' என்ற மந்திரங்களை உச்சரித்து சந்த்யை வழிபாட்டை செய்ய வேண்டும்.
விதத்யாதாசமநகம் ஶேஷம் பூர்வவதீரிதம் । காயத்ரீமந்த்ரமுக்ச்சார்ய ஶ்ரீநாராயணப்ரீதயே
முன்பு செய்தது போல் ஆசமனம் செய்து, காயத்ரி மந்திரத்தை உச்சரித்து, ஸ்ரீநாராயணருக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்க வேண்டும்.
அர்க்யம் தத்யாச்ச ஸூர்யாய ஸாதகஃ ஶுத்தமாநஸஃ । உபௌ பாதௌ ஸமௌ க்ரு'த்வா ஹஸ்தே தூத்வா ஜலாஞ்ஜலிம்
சுத்தமான மனதுடன் சாதகர் இரு கால்களையும் சேர்த்து, கையில் தண்ணீரை ஊதி, சூரியனுக்கு அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்.
தேவம் த்யாத்வா மண்டலஸ்தம் க்ஷிபேதர்க்யம் ததஃ க்ரமாத் । அர்க்யம் தத்யாத்து யோ நீரே மூடாத்மா ஜ்ஞாநவர்ஜிதஃ
சூரிய மண்டலத்தில் உள்ள தேவனை தியானித்து, அர்க்யத்தை முறையாக அளிக்க வேண்டும். மந்திரங்களை பின்பற்றாமல், அறிவில்லாமல் தண்ணீரில் அர்க்யம் அளிப்பவர் அறியாமை உடையவராகக் கருதப்படுகிறார்.
உல்லங்க்ய ஸ்ம்ரு'திமந்த்ராம்ஶ்ச ப்ராயஶ்சித்தீ பவேத்த்விஜஃ । ததஃ ஸூர்யமுபஸ்தாயாப்யஸாவாதித்யமந்த்ரதஃ
ஸ்மிருதி மற்றும் மந்திரங்களை மீறி செய்பவர் பாவம் தீர்க்கும் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும். அதன் பிறகு, சூரியனை நோக்கி, ஆதித்ய மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.
காயத்ர்யாஶ்ச ஜபம் குர்யாதுபவிஶ்ய ததோ ப்ரு'ஸீம் । ஸஹஸ்ரம் வா ததர்தம் வா ஶ்ரீதேவீத்யாநபூர்வகம்
அமர்ந்து, ஸ்ரீதேவியை தியானித்து, காயத்ரி மந்திரத்தை ஆயிரம் முறை அல்லது அதற்கு பாதி முறை ஜபிக்க வேண்டும்.
யதா ப்ராதஃ புநஸ்தத்வதுபஸ்தாநாதிகம் சரேத் । ஸாயம் ஸந்த்யாதர்பணே ச க்ரமேண பரிகீர்தயேத்
காலை செய்தது போல், மாலை நேரத்திலும் அந்த வழிபாட்டு முறைகளை செய்ய வேண்டும். சாயங்கால சந்த்யையில் தர்ப்பணம் முதலானவற்றை முறையாக உச்சரிக்க வேண்டும்.
வஸிஷ்டோ ரு'ஷிரேவாத்ர ஸரஸ்வத்யாஃ ப்ரகீர்திதஃ । தேவதா விஷ்ணுரூபா ஸா சந்தஶ்சைவ ஸரஸ்வதீ
இங்கு சரஸ்வதியின் முனிவராக வசிஷ்டர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார்; தேவதை விஷ்ணுவின் வடிவில் இருக்கிறார், மேலும் சந்தஸும் சரஸ்வதியே ஆகும்.
ஸாயம்காலீநஸந்த்யாயாஸ்தர்பணே விநியோககஃ । ஸ்வரித்யுக்த்வா ச புருஷம் ஸாமவேதம் ததைவ ச
மாலை சந்த்யை தர்ப்பணத்திற்கு இதை பயன்படுத்த வேண்டும்; 'ஸ்வர்' என்று கூறி, புருஷனையும், அதேபோல் சாமவேதத்தையும் குறிப்பிட வேண்டும்.
மண்டலம் சேதி ஸம்ப்ரோச்ய ஹிரண்யகர்பகம் ததா । ததைவ பரமாத்மாநம் ததோऽபி ச ஸரஸ்வதீம்
மண்டலத்தையும், பிறகு ஹிரண்யகர்ப்பனையும், அதேபோல் பரமாத்மாவையும், அதன் பின் சரஸ்வதியையும் குறிப்பிட வேண்டும்.
வேதமாதரமேவாத்ர ஸங்க்ரு'திம் தத்வதேவ ச । ஸந்த்யாம் வ்ரு'த்தாம் ததா விஷ்ணுரூபிணீமுஷஸீம் ததா
இங்கு வேதங்களின் தாயையும், அந்த மரபையும், முதுமை அடைந்த சந்த்யையையும், விஷ்ணுவின் பெண் வடிவையும், உஷஸியையும் குறிப்பிட வேண்டும்.