ஷண்முகாதோமுகம் சைவ வ்யாபகாஞ்ஜலிகம் ததா । ஶகடம் யமபாஶம் ச க்ரதிதம் ஸந்முகோந்முகம்
ஆறு முகம், கீழ்நோக்கும் முகம், பரவல், அஞ்சலி, சகடம், யமபாசம், கட்டுதல், நேர்முகம், மேல்நோக்கும் முகம்—
விலம்பம் முஷ்டிகம் சைவ மத்ஸ்யம் கூர்மம் வராஹகம் । ஸிம்ஹாக்ராந்தம் மஹாக்ராந்தம் முத்கரம் பல்லவம் ததா
தாமதம், முட்டி, மீன், ஆமை, பன்றிக் குட்டி, சிங்கம் ஏறுதல், பெரிய ஏறுதல், சுத்தி, இலை ஆகியவையும்—
சதுர்விம்ஶதிமுத்ராஶ்ச காயத்ர்யாஃ ஸம்ப்ரதர்ஶயேத் । ஶதாக்ஷராம் ச காயத்ரீம் ஸக்ரு'தாவர்தயேத்ஸுதீஃ
இந்த இருபத்துநான்கு முறைகளையும் காயத்ரிக்காகக் காட்ட வேண்டும்; அறிவுள்ளவர் நூறு எழுத்துகளைக் கொண்ட காயத்ரியை ஒருமுறை ஜபிக்க வேண்டும்.
சதுர்விம்ஶத்யக்ஷராணி காயத்ர்யா கீர்திதாநி ஹி । ஜாதவேதஸநாம்நீம் ச ரு'சமுச்சாரயேத்ததஃ
காயத்ரியின் இருபத்துநான்கு எழுத்துகள் புகழப்படுகின்றன; பின்னர் ஜாதவேதஸ் என்ற ரிக் வேத மந்திரத்தைச் சொல்ல வேண்டும்.
த்ர்யம்பகஸ்யர்சமாவ்ரு'த்ய காயத்ரீ ஶதவர்ணகா । பவதீயம் மஹாபுண்யா ஸக்ரு'ஜ்ஜப்யா புதைரியம்
த்ரியம்பக மந்திரத்தைச் சொல்லியபின், நூறு எழுத்துகளைக் கொண்ட, மிகப் புண்ணியமான காயத்ரியை அறிவுள்ளோர் ஒருமுறை ஜபிக்க வேண்டும்.
ௐகாரம் பூர்வமுச்சார்ய பூர்புவஃ ஸ்வஸ்ததைவ ச । சதுர்விம்ஶத்யக்ஷராம் ச காயத்ரீம் ப்ரோச்சரேத்ததஃ
முதலில் ஓம் என்று சொல்லி, பூ, புவ, ஸ்வ என்று உச்சரித்து, பிறகு இருபத்துநான்கு எழுத்துகளைக் கொண்ட காயத்ரி மந்திரத்தைச் சொல்ல வேண்டும்.
ஏவம் நித்யம் ஜபம் குர்யாத்ப்ராஹ்மணோ விப்ரபுங்கவஃ । ஸ ஸமக்ரம் பலம் ப்ராப்ய ஸந்த்யாயாஃ ஸுகமேததே
இவ்வாறு ஒரு சிறந்த பிராமணர் தினமும் ஜபம் செய்ய வேண்டும்; சந்த்யையின் முழு பலனையும் பெற்று, ஆனந்தமாக வாழ்வான்.
ஸந்த்யாதிக்ரு'த்யவர்ணநம் ஶ்ரீநாராயண உவாச பிந்நபாதா து காயத்ரீ ப்ரஹ்மஹத்யாப்ரணாஶிநீ । அபிந்நபாதா காயத்ரீ ப்ரஹ்மஹத்யாம் ப்ரயச்சதி
ஓம். சந்த்யை முதலான கடமைகள் பற்றி விளக்கம். ஸ்ரீநாராயணர் சொல்வது: உடைந்த அடிகளுடன் உள்ள காயத்ரி பிராமணனை கொன்ற பாவத்தை நீக்கும்; உடையாத அடிகளுடன் உள்ள காயத்ரி அந்த பாவத்தை உண்டாக்கும்.
அச்சிந்நபாதாகாயத்ரீஜபம் குர்வந்தி யே த்விஜாஃ । அதோமுகாஶ்ச திஷ்டந்தி கல்பகோடிஶதாநி ச
உடையாத அடிகளுடன் காயத்ரியை ஜபித்து, கீழ்நோக்கி நிற்கும் த்விஜர்கள் கோடிக்கணக்கான கல்பங்கள் அப்படியே இருப்பார்கள்.
ஸம்புடைகா ஷடோங்காரா காயத்ரீ விவிதா மதா । தர்மஶாஸ்த்ரபுராணேஷு இதிஹாஸேஷு ஸுவ்ரத
ஒரு மூடுபட்ட வடிவில், ஆறு ஓங்காரங்களுடன், தர்ம சாஸ்திரங்கள், புராணங்கள், இதிகாசங்களில் பலவகை காயத்ரி வகைகள் கூறப்பட்டுள்ளன, நல்லவரே.
பஞ்சப்ரணவஸம்யுக்தாம் ஜபேதித்யநுஶாஸநம் । ஜபஸம்க்யாஷ்டபாகாந்தே பாதோ ஜப்யஸ்துரீயகஃ
ஐந்து பிரணவங்களுடன் சேர்த்து ஜபிக்க வேண்டும் என்பதே உத்தரவு; ஜப எண்ணிக்கையின் எட்டில் ஒரு பகுதியை முடித்தபின், நான்காவது அடியை ஜபிக்க வேண்டும்.
ஸ த்விஜஃ பரமோ ஜ்ஞேயஃ பரம் ஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் । அந்யதா ப்ரஜபேத்யஸ்து ஸ ஜபோ விபலோ பவேத்
அப்படி செய்யும் த்விஜன் மிக உயர்ந்தவன் என அறியப்பட வேண்டும்; அவன் உயர்ந்த ஒன்றிப்பை அடைவான். வேறு விதமாக ஜபித்தால், அந்த ஜபம் பயனில்லாததாகும்.
ஸம்புடைகா ஷடோங்காரா பவேத்ஸா ஊர்த்வரேதஸாம் । க்ரு'ஹஸ்தோ ப்ரஹ்மசாரீ வா மோக்ஷார்தீ துரீயாம் ஜபேத்
ஒரு மூடுபட்ட வடிவிலும், ஆறு ஓங்காரங்களுடனும் உள்ள காயத்ரி, மேல்நோக்கும் சக்தியுள்ளவர்களுக்கு உரியது; வீடுபேறு விரும்பும் குடும்பஸ்தர் அல்லது பிரம்மச்சாரி நான்காவது அடியை ஜபிக்க வேண்டும்.
துரீயபாதோ காயத்ர்யாஃ பரோரஜஸே ஸாவதோம் । த்யாநமஸ்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி ஜபஸாங்கபலப்ரதம்
காயத்ரியின் நான்காவது அடி, ரஜஸ் குணத்தைத் தாண்டியதும், முடிவில் ஓம் கொண்டதும்; அதன் தியானத்தை, ஜபத்துடன் செய்யும் பயனை அளிப்பதை நான் கூறுகிறேன்.
ஹ்ரு'தி விகஸிதபத்மம் ஸார்கஸோமாக்நிபிம்பம் ப்ரணவமயமசிந்த்யம் யஸ்ய பீதம் ப்ரகல்ப்யம் । அசலபரமஸூக்ஷ்மம் ஜ்யோதிராகாஶஸாரம் பவது மம முதேऽஸௌ ஸச்சிதாநந்தரூபஃ
இதயத்தில் மலர்ந்த தாமரையில், சூரியன், சந்திரன், அக்னி ஆகிய ஒளி வட்டங்களுடன், எண்ணிக்க முடியாத ஓம் அதனுள் இருப்பதாகவும், அது பொன்னிறமாகவும், அசையாத மிக நுண்ணிய ஒளியாகவும், ஆகாயத்தின் சாரமாகவும், சத்சிதானந்த வடிவாகவும், எனக்கு ஆனந்தம் தருவதாகவும் இருக்க வேண்டும்.
த்ரிஶூலயோநீ ஸுரபிமக்ஷமாலாம் ச லிங்ககம் । அம்புஜம் ச மஹாமுத்ராமிதி ஸப்த ப்ரதர்ஶயேத்
திரிசூலம், யோனி, சுரபி, அட்சமாலை, லிங்கம், தாமரை, மகாமுத்திரை ஆகிய ஏழையும் காட்ட வேண்டும்.
யா ஸந்த்யா ஸைவ காயத்ரீ ஸச்சிதாநந்தரூபிணீ । பக்த்யா தாம் ப்ராஹ்மணோ நித்யம் பூஜயேச்ச நமேத்ததஃ
சந்த்யை என்பதே காயத்ரி, சத்து, சித்து, ஆனந்தம் ஆகிய மூன்றையும் உடையவள். ஒரு பிராமணன் அவளை அன்புடன் தினமும் வழிபட்டு, பணிந்து வணங்க வேண்டும்.
த்யாதஸ்ய பூஜாம் குர்வீத பஞ்சபிஶ்சோபசாரகைஃ । லம் ப்ரு'திவ்யாத்மநே கந்தமர்பயாமி நமோ நமஃ
தியானித்த தேவியை ஐந்து விதமான பொருள்களால் பூஜிக்க வேண்டும். 'லம்' என்று பூமியின் தத்துவத்திற்கு வாசனை அர்ப்பணிக்கிறேன்; மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன்.
ஹமாகாஶாத்மநே புஷ்பம் சார்பயாமி நமோ நமஃ । யம் ச வாய்வாத்மநே தூபம் சார்பயாமி ததோ வதேத்
‘ஹம்’ என்று ஆகாய தத்துவத்திற்கு மலர் அர்ப்பணிக்கிறேன்; மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன். ‘யம்’ என்று வாயு தத்துவத்திற்கு தூபம் அர்ப்பணிக்கிறேன்; பிறகு சொல்ல வேண்டும்.
ரம் ச வஹ்ந்யாத்மநே தீபமர்பயாமி ததோ வதேத் । வமம்ரு'தாத்மநே தஸ்மை நைவேத்யமபி சார்பயேத்
‘ரம்’ என்று அக்னி தத்துவத்திற்கு விளக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்; பிறகு சொல்ல வேண்டும். ‘வம்’ என்று அமுத தத்துவத்திற்கு அன்னம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
யம் ரம் லம் வம் ஹமிதி ச புஷ்பாஞ்ஜலிமதார்பயேத் । ஏவம் பூஜாம் விதாயாத சாந்தே முத்ராஃ ப்ரதர்ஶயேத்
‘யம்’, ‘ரம்’, ‘லம்’, ‘வம்’, ‘ஹம்’ என்று கூறி, பின்னர் மலர் அஞ்சலி அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு பூஜை செய்து முடித்த பின், முட்ரைகள் காட்ட வேண்டும்.
த்யாயேத்து மநஸா தேவீம் மந்த்ரமுச்சாரயேச்சநைஃ । ந கம்பயேச்சிரோ க்ரீவா தந்தாந்நைவ ப்ரகாஶயேத்
மனதில் தேவி மீது தியானம் செய்து, மந்திரத்தை மெதுவாக உச்சரிக்க வேண்டும்; தலை அல்லது கழுத்தை அசைக்காமல், பற்களை வெளிப்படுத்தாமல் இருக்க வேண்டும்.
விதிநாஷ்டோத்தரஶதமஷ்டாவிம்ஶதிரேவ வா । தஶவாரமஶக்தோ வா நாதோ ந்யூநம் கதாசந
நியமப்படி நூற்று எட்டுமுறை, அல்லது இருபத்தி எட்டுமுறை, முடியாவிட்டால் பத்து முறை ஜபிக்க வேண்டும்; இதைவிட குறைவாக ஒருபோதும் செய்யக்கூடாது.
தத உத்வாஸயேத்தேவீமுத்தமேத்யநுவாகதஃ । ந காயத்ரீம் ஜபேத்வித்வாஞ்ஜலமத்யே கதஞ்சந
பாடலின் படி, தேவியை மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும். காயத்ரி மந்திரத்தை, நீர் கையிலிருக்கும்போது, அறிஞர்கள் ஒருபோதும் ஜபிக்கக் கூடாது.
யதஃ ஸாக்நிமுகீ ப்ரோக்தேத்யாஹுஃ கேசிந்மஹர்ஷயஃ । ஸுரபிர்ஜ்ஞாநஶூர்பம் ச கூர்மோ யோநிஶ்ச பங்கஜம்
அவள் அக்னியை நோக்கி இருப்பதாக சில பெரிய முனிவர்கள் கூறுகின்றனர்; வாசனை, ஞானம் வடிக்கும் கூடை, ஆமை, கரு, தாமரை ஆகியவையும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
லிங்கம் நிர்வாணகம் சைவ ஜபாந்தேऽஷ்டௌ ப்ரதர்ஶயேத் । யதக்ஷரபதப்ரஷ்டம் ஸ்வரவ்யஞ்ஜநவர்ஜிதம்
ஜபம் முடிந்ததும், லிங்கம், நிர்வாண லிங்கம் என எட்டு முட்ரைகள் காட்ட வேண்டும்; எந்த எழுத்து, சொல், அல்லது உயிர், மெய் குறைந்திருந்தாலும் அதை காட்ட வேண்டும்.
தத்ஸர்வம் க்ஷம்யதாம் தேவி கஶ்யபப்ரியவாதிநி । காயத்ரீதர்பணம் சாதஃ கரணீயம் மஹாமுநே
அனைத்தும் பொறுத்தருள வேண்டும், காச்யபருக்கு இனியவளே! அதனால், மகா முனிவரே, காயத்ரிக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.
காயத்ரீ சந்த ஆக்யாதம் விஶ்வாமித்ரரு'ஷிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸவிதா தேவதா ப்ரோக்தா விநியோகஶ்ச தர்பணே
காயத்ரி என்னும் சந்தம் கூறப்பட்டது; விஸ்வாமித்திரர் முனிவர் என்று நினைவு கொள்ள வேண்டும்; சவிதா தேவதை என்று கூறப்படுகிறது; இதன் நோக்கம் தர்ப்பணம் செய்வதற்காகும்.
பூரித்யுக்த்வா ச ரு'க்வேதபுருஷம் தர்பயாமி ச । புவ இத்யேததுக்த்வா ச யஜுர்வேதமதோ வதேத்
‘பூ꞉’ என்று கூறி, ரிக் வேத புருஷனுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; ‘புவ꞉’ என்று சொல்லி, யஜுர் வேதத்திற்கும் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.
ஸ்வர்வ்யாஹ்ரு'திம் ஸமுக்த்வா ச ஸாமவேதம் ஸமுச்சரேத் । மஹ இத்யேததுக்த்வாந்தேऽதர்வவேதம் ச தர்பயேத்
‘ஸ்வ꞉’ என்ற வியாக்ருதியை கூறி, சாம வேதத்திற்கும் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; கடைசியில் ‘மஹ꞉’ என்று சொல்லி, அதர்வண வேதத்திற்கும் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.