ஸர்வவர்ணே மஹாதேவி ஸந்த்யாவித்யே ஸரஸ்வதி । அஜரே அமரே தேவி ஸர்வதேவி நமோऽஸ்து தே
எல்லா நிறங்களையும் உடைய மகாதேவியே, சந்த்யா, சரஸ்வதி, முதுமையற்றவளே, மரணமில்லாதவளே, எல்லா தேவிகளின் தேவியே, உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.
தேஜோऽஸீத்யாதிமந்த்ரேண தேவீமாவாஹயேத்ததஃ । யத்க்ரு'தம் த்வதநுஷ்டாநம் தத்ஸர்வம் பூர்ணமஸ்து மே
'நீ ஒளி' என்று தொடங்கும் மந்திரத்தால் தேவியை அழைக்க வேண்டும். உம்மை வழிபட்டதில் நான் செய்த அனைத்தும் எனக்கு பூரணமாக அமைய வேண்டும்.
ததஃ ஶாபவிமோக்ஷாய விதாநம் ஸம்யகாசரேத் । ப்ரஹ்மஶாபஸ்ததோ விஶ்வாமித்ரஸ்ய ச ததைவ ச
பின்பு சாபத்தை நீக்குவதற்காக முறையாக விதியை செய்ய வேண்டும்; அதனால் பிரம்மாவின் சாபமும், விஸ்வாமித்திரரின் சாபமும் நீங்கும்.
வஸிஷ்டஶாப இத்யேதத்த்ரிவிதம் ஶாபலக்ஷணம் । ப்ரஹ்மணஃ ஸ்மரணேநைவ ப்ரஹ்மஶாபோ நிவர்ததே
வசிஷ்டரின் சாபமும் இவ்வாறு மூன்று வகை எனக் கூறப்படுகிறது. பிரம்மாவை நினைத்தாலே அவரது சாபம் நீங்கும்.
விஶ்வாமித்ரஸ்மரணதோ விஶ்வாமித்ரஸ்ய ஶாபதஃ । வஸிஷ்டஸ்மரணாதேவ தஸ்ய ஶாபோ விநஶ்யதி
விஸ்வாமித்திரரை நினைத்தால் அவருடைய சாபம் நீங்கும்; வசிஷ்டரை நினைத்தாலே அவருடைய சாபமும் அழிகிறது.
ஹ்ரு'த்பத்மமத்யே புருஷம் ப்ரமாணம் ஸத்யாத்மகம் ஸர்வஜகத்ஸ்வரூபம் । த்யாயாமி நித்யம் பரமாத்மஸம்ஜ்ஞம் சித்ரூபமேகம் வசஸாமகம்யம்
இதய மலரின் நடுவில், எல்லா உலகங்களும் உருவான, உண்மை சுயமாக இருப்பவனை, பரமாத்மா என அழைக்கப்படுவானை, அறிவாக மட்டுமே இருக்கும், வார்த்தையாலும் வேதங்களாலும் எட்ட முடியாத ஒரே உருவை, நான் எப்போதும் தியானிக்கிறேன்.
அத ந்யாஸவிதிம் வக்ஷ்யே ஸந்த்யாயா அங்கஸம்பவம் । ௐகாரம் பூர்வவத்யோஜ்யம் ததோ மந்த்ராநுதீரயேத்
இப்போது சந்த்யையின் அங்கங்களில் தோன்றும் நியாச முறையை நான் விளக்குகிறேன். ஓம் என்ற எழுத்தை முன்புபோல் சேர்த்து, பின்னர் மந்திரங்களை உச்சரிக்க வேண்டும்.
பூரித்யுக்த்வா ச பாதாப்யாம் நம இத்யேவ சோச்சரேத் । புவஃ பூர்வம் து ஜாநுப்யாம் ஸ்வ: கடிப்யாம் நமோ வதேத்
'பூ:' என்று சொல்லி, கால்களைத் தொட வேண்டும்; 'நம:' என்றும் சொல்ல வேண்டும். 'புவ:' என்று கூறி முழங்கால்களைத் தொட, 'ஸ்வ:' என்று சொல்லி இடுப்பைத் தொடி, 'நம:' என்றும் கூற வேண்டும்.
மஹர்நாப்யை ஜநஶ்சைவ ஹதயாய ததஸ்தபஃ । கண்டாய ச ததஃ ஸத்யம் லலாடே பரிகீர்தயேத்
'மஹ:' என்று சொல்லி நாபியைத் தொட வேண்டும்; 'ஜன:' என்று சொல்லி இதயத்தைத் தொட, 'தப:' என்று சொல்லி கழுத்தைத் தொட, கடைசியாக 'சத்யம்' என்று சொல்லி நெற்றியைத் தொட வேண்டும்.
அங்குஷ்டாப்யாம் தத்ஸவிதுஸ்தர்ஜநீப்யாம் வரேண்யகம் । பர்கோ தேவஸ்ய மத்யாப்யாம் தீமஹீத்யேவ கீர்தயேத்
அடுதலைகளால் 'தத் சவிது' என்று சொல்ல வேண்டும்; காட்டுவிரல்களால் 'வரேண்யம்' என்று, நடுவிரல்களால் 'பர்கோ தேவஸ்ய', மோதிர விரல்களால் 'தீமஹி' என்று உச்சரிக்க வேண்டும்.
அநாமாப்யாம் கநிஷ்டாப்யாம் தியோ யோ ந: பதம் வதேத் । ப்ரசோதயாத்கரப்ரு'ஷ்டதலயோர்விந்யஸேத்ஸுதீ:
மூடிய விரலும் சின்ன விரலும் வைத்து, 'தியோ யோ ந: பதம்' என்ற வார்த்தையை சொல்லாமல் இருப்பவர்கள், அந்த விரல்களை இரு கைகளின் மேல் பக்கத்தில் வைத்து, புத்தி ஊக்கம் பெற வேண்டும்.
ப்ரஹ்மாத்மநே தத்ஸவிதுர்ஹ்ரு'தயாய நமஸ்ததா । விஷ்ண்வாத்மநே வரேண்யம் ச ஶிரஸே நம இத்யபி
'தத் சவிதுர்' என்ற பகுதியை, பிரம்மம் எனும் ஆன்மாவுக்காக இருதயத்தில் வணங்கி, 'வரேண்யம்' என்ற பகுதியை, விஷ்ணு எனும் ஆன்மாவுக்காக தலைக்கு வணங்க வேண்டும்.
பர்கோ தேவஸ்த ருத்ராத்மநே ஶிகாயை ப்ரகீர்திதம் । ஶக்த்யாத்மநே தீமஹீதி கவசாய ததஃ பரம்
'பர்கோ தேவஸ்ய' என்ற பகுதியை, ருத்ரன் ஆன்மாவுக்காக சிகையில் வைத்து, 'தீமஹி' என்ற பகுதியை, சக்தி ஆன்மாவுக்காக கவசமாக அமைக்க வேண்டும்.
காலாத்மநே தியோ யோ நோ நேத்ரத்ரய உதீரிதம் । ப்ரசோதயாச்ச ஸர்வாத்மநேऽஸ்த்ராய பரிகீர்திதம்
'தியோ யோ ந:' என்ற பகுதியை, காலன் ஆன்மாவுக்காக மூன்று கண்களில் சொல்லி, 'ப்ரசோதயாத்' என்ற பகுதியை, எல்லாம் ஆன்மாவுக்காக அஸ்திரமாகக் கூற வேண்டும்.
அக்ஷரந்யாஸமேவாக்ரே கதயாமி மஹாமுநே । காயத்ரீவர்ணஸம்பூதந்யாஸ: பாபஹரஃ பர:
ஓ மகா முனிவரே! இப்போது நான் அச்சரங்களை எவ்வாறு அமைப்பது என்று கூறுகிறேன்; காயத்ரி மந்திரத்தில் இருந்து எழும் எழுத்துகளை அமைப்பது மிகப் புனிதமானதாகும்.
ப்ரணவம் பூர்வமுச்சார்ய வர்ணந்யாஸஃ ப்ரகீர்திதஃ । தத்காரமாதாவுச்சார்ய பாதாங்குஷ்டத்வயே ந்யஸேத்
முதலில் 'ஓம்' என்ற பிரணவத்தை உச்சரித்து, எழுத்துகளை அமைக்க வேண்டும்; 'த' என்ற எழுத்தை ஆரம்பத்தில் சொல்லி, இரு பெரிய விரல்களில் வைக்க வேண்டும்.
ஸகாரம் குல்பயோஸ்தத்வத்விகாரம் ஜங்கயோர்ந்யஸேத் । ஜாந்வோஸ்துகாரம் விந்யஸ்ய ஊர்வோஶ்சைவ வகாரகம்
'ஸ' என்ற எழுத்தை குதிகால் பகுதியில் வைக்க வேண்டும்; அதுபோல் 'வி' என்ற எழுத்தை காலில் வைக்க வேண்டும்; 'து' என்ற எழுத்தை முழங்காலில், 'ரு' என்ற எழுத்தை தொடையில் வைக்க வேண்டும்.
ரேகாரம் ச குதே ந்யஸ்ய ணிகாரம் லிங்க ஏவ ச । கட்யாம் யகாரமேவாத்ர பகாரம் நாபிமண்டலே
'ரே' என்ற எழுத்தை பின்பகுதியில் வைக்க வேண்டும்; 'ணி' என்ற எழுத்தை லிங்கத்தில் வைக்க வேண்டும்; 'ய' என்ற எழுத்தை இடுப்பில், 'ப' என்ற எழுத்தை நாபியில் வைக்க வேண்டும்.
கோகாரம் ஹ்ரு'தயே ந்யஸ்ய தேகாரம் ஸ்தநயோர்த்வயோஃ । வகாரம் ஹ்ரு'தி விந்யஸ்ய ஸ்யகாரம் கண்டகூபகே
'கோ' என்ற எழுத்தை இருதயத்தில் வைக்க வேண்டும்; 'தே' என்ற எழுத்தை இரு மார்பகளிலும் வைக்க வேண்டும்; 'வ' என்ற எழுத்தை இருதயத்தில், 'ஸ்ய' என்ற எழுத்தை கழுத்தில் உள்ள குழியில் வைக்க வேண்டும்.
தீகாரம் முகதேஶே து மகாரம் தாலுதேஶகே । ஹிகாரம் நாஸிகாக்ரே து திகாரம் நேத்ரமண்டலே
'தீ' என்ற எழுத்தை வாயில் வைக்க வேண்டும்; 'ம' என்ற எழுத்தை தொண்டையில் வைக்க வேண்டும்; 'ஹி' என்ற எழுத்தை மூக்கின் முனையில், 'தீ' என்ற எழுத்தை கண் பகுதியில் வைக்க வேண்டும்.
ப்ரூமத்யே சைவ யோகாரம் யோகாரம் ச லலாடகே । நகாரம் வை பூர்வமுகே ப்ரகாரம் தக்ஷிணே முகே
'யோ' என்ற எழுத்தை புருவமத்தியிலும், நெற்றியிலும் வைக்க வேண்டும்; 'ந' என்ற எழுத்தை வாயின் முன்புறம், 'ப்ர' என்ற எழுத்தை வாயின் வலப்புறம் வைக்க வேண்டும்.
சோகாரம் பஶ்சிமமுகே தகாரம் சோத்தரே முகே । யாகாரம் மூர்த்நி விந்யஸ்ய தகாரம் வ்யாபகம் ந்யஸேத்
'சோ' என்ற எழுத்தை வாயின் பின்புறம், 'த' என்ற எழுத்தை இடப்புறம் வைக்க வேண்டும்; 'ய' என்ற எழுத்தை தலைமுடியில், 'த' என்ற எழுத்தை முழு உடலிலும் பரப்ப வேண்டும்.
ஏதந்ந்யாஸவிதிம் கேசிந்நேச்சந்தி ஜபதத்பராஃ । ததோ த்யாயேந்மஹாதேவீம் ஜகந்மாதரமம்பிகாம்
சிலர், ஜபத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், இந்த எழுத்து அமைப்பை விரும்புவதில்லை; எனவே, உலகத்தாயான அம்பிகை மகாதேவியை தியானிக்க வேண்டும்.
பாஸ்வஜ்ஜபாப்ரஸூநாபாம் குமாரீம் பரமேஶ்வரீம் । ரக்தாம்புஜாஸநாரூடாம் ரக்தகந்தாநுலேபநாம்
ஜபா மலர் போல் ஒளிரும், கன்னியாக இருப்பவளாகவும், சிவப்புக் கமலம் மீது அமர்ந்தவளாகவும், சிவப்பு சந்தனம் பூசப்பட்டவளாகவும் உள்ள பரமேஸ்வரியை தியானிக்க வேண்டும்.
ரக்தமால்யாம்பரதராம் சதுராஸ்யாம் சதுர்புஜாம் । த்விநேத்ராம் ஸ்ருக்ஸ்ருவோ மாலாம் குண்டிகாம் சைவ பிப்ரதீம்
சிவப்பு மாலையும் உடையும் அணிந்தவளாக, நான்கு முகமும் நான்கு கரமும் கொண்டவளாக, இரண்டு கண்களுடன், ஸ்ருக், ஸ்ருவா, மாலை, குண்டிகை ஆகியவற்றை கையில் வைத்தவளாக இருக்கிறார்.
ஸர்வாபரணஸந்தீப்தாம்ரு'க்வேதாத்யாயிநீம் பராம் । ஹம்ஸபத்ராமாஹவநீயமத்யஸ்தாம் ப்ரஹ்மதேவதாம்
அனைத்து ஆபரணங்களாலும் பிரகாசமாக, உயர்ந்தவளாக, ரிக் வேதம் பாடுபவளாக, அன்னம் வாகனமாக, யாகக் குண்டத்தின் நடுவில் அமர்ந்துள்ள பிரம்ம தேவதையாக தியானிக்க வேண்டும்.
சதுஷ்பதாமஷ்டகுக்ஷிம் ஸப்தஶீர்ஷாம் மஹேஶ்வரீம் । அக்நிவக்த்ராம் ருத்ரஶிகாம் விஷ்ணுசித்தாம் து பாவயேத்
நான்கு கால்களும், எட்டு வயிறுகளும், ஏழு தலைகளும் கொண்ட மகா தேவியை, அக்னி வாயும், ருத்ரன் சிகையும், விஷ்ணுவின் மனமும் உடையவளாக தியானிக்க வேண்டும்.
ப்ரஹ்மா து கவசம் யஸ்யா கோத்ரம் ஸாம்க்யாயநம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஆதித்யமண்டலாந்தஃஸ்தாம் த்யாயேத்தேவீம் மஹேஶ்வரீம்
பிரம்மா அவளுக்கு கவசமாகவும், அவளது குலம் சாங்க்யாயனமாகவும் அறியப்படுகிறது; சூரிய மண்டலத்திற்குள் இருப்பவளாக மகா தேவியை தியானிக்க வேண்டும்.
ஏவம் த்யாத்வா விதாநேந காயத்ரீம் வேதமாதரம் । ததோ முத்ராஃ ப்ரகுர்வீத தேவ்யாஃ ப்ரீதிகராஃ ஶுபாஃ
வேதங்களுக்குத் தாயான காயத்ரியை முறையாக மனதில் நிறுத்தியபின், தேவியை மகிழ்விக்கும் நல்ல முறைகளைச் செய்ய வேண்டும்.
ஸுமுகம் ஸபுடம் சைவ விததம் விஸ்த்ரு'தம் ததா । த்விமுகம் த்ரிமுகம் சைவ சதுஷ்கம் பஞ்சகம் ததா
சுமுகம், சபுடம், வித்ததம், விச்திருதம், இருமுகம், மூன்றுமுகம், நான்கு முகம், ஐந்து முகம் ஆகியவைகள்—