புநஸ்தத்பதநம் நாஸ்தி ஜராம்ரு'த்யுஹரோ பவேத் । பாத்ரே ச ஶுக்லத்வாதஶ்யாம் யஃ ஶக்ரம் பூஜயேந்நரஃ
அந்த நிலைமையிலிருந்து மீண்டும் வீழ்ச்சி இல்லை; அவன் மூப்பும் மரணமும் இல்லாதவனாகிறான். பத்திரே, சுக்கில பக்கத்தில் பன்னிரண்டாம் நாளில் யார் சக்ரனை வழிபடுகிறாரோ—
ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஶக்ரலோகே மஹீயதே । ரவிவாரே ச ஸம்க்ராந்த்யாம் ஸப்தம்யாம் ஶுக்லபக்ஷகே
அவன் சக்ரனுடைய உலகில் அறுபது ஆயிரம் ஆண்டுகள் மதிப்பும் பெருமையும் பெறுகிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமை, சஞ்சாரம், சுக்கில பக்கத்தில் ஏழாம் நாளில்—
ஸம்பூஜ்யார்கம் ஹவிஷ்யாந்நம் யஃ கரோதி ச பாரதே । மஹீயதே ஸோऽர்கலோகே யாவதிந்த்ராஶ்சதுர்தஶ
யார் பாரதத்தில் சூரியனை வழிபட்டு, ஹவிஷ்யான்னம் அர்ப்பணிக்கிறாரோ, அவர் சூரிய உலகில் பதினான்கு இந்திரர்கள் ஆட்சி செய்யும் காலம் வரை பெருமை பெறுகிறார்.
பாரதம் புநராகத்ய சாரோகீ ஶ்ரீயுதோ பவேத் । ஜ்யேஷ்டக்ரு'ஷ்ணசதுர்தஶ்யாம் ஸாவித்ரீம் யோ ஹி பூஜயேத்
பாரதத்துக்கு திரும்பி வந்தவுடன், அவன் ஆரோக்கியமும் செல்வமும் பெறுகிறான். ஜ்யேஷ்ட மாத கிருஷ்ண பக்கத்தில் பதினான்காம் நாளில் யார் சாவித்ரியை வழிபடுகிறாரோ—
மஹீயதே ப்ரஹ்மலோகே ஸப்தமந்வந்தராவதி । புநர்மஹீம் ஸமாகத்ய ஶ்ரீமாநதுலவிக்ரமஃ
அவர் பிரம்மாவின் உலகில் ஏழு மன்வந்தரங்கள் வரை பெருமை பெறுகிறார். பிறகு பூமிக்கு திரும்பி வந்து, அளவிட முடியாத வீரம் கொண்ட செல்வவானாகிறார்.
சிரஜீவீ பவேத்ஸோऽபி ஜ்ஞாநவாந்ஸம்பதா யுதஃ । மாகஸ்ய ஶுக்லபஞ்சம்யாம் பூஜயேத்யஃ ஸரஸ்வதீம்
அவன் நீண்ட ஆயுள், ஞானம், செல்வம் ஆகியவற்றை பெறுகிறான். மாத மகத்தில் சுக்கில பஞ்சமியில் யார் சரஸ்வதியை வழிபடுகிறாரோ—
ஸம்யதோ பக்திதோ தத்த்வா சோபசாராணி ஷோடஶ । மஹீயதே மணித்வீபே யாவத்ப்ரஹ்ம திவாநிஶம்
அவர் கட்டுப்பாடும் பக்தியும் கொண்டு, பதினாறு விதமான உபசாரங்கள் அர்ப்பணித்து, மணித்வீபத்தில் பிரம்மா இருக்கும் வரை, பகல் இரவு என்றும் பெருமை பெறுகிறார்.
ஸம்ப்ராப்ய ச புநர்ஜந்ம ஸ பவேத்கவிபண்டிதஃ । காம் ஸுவர்ணாதிகம் யோ ஹி ப்ராஹ்மணாய ததாதி ச
பிறப்பு பெற்று, அவன் கவியும் பண்டிதனும் ஆகிறான். யார் பசு, பொன் மற்றும் இதர பொருட்களை பிராமணருக்கு தருகிறாரோ—
நித்யம் ஜீவநபர்யந்தம் பக்தியுக்தஶ்ச பாரதே । கவாம் லோமப்ரமாணாப்தம் த்விகுணம் விஷ்ணுமந்திரே
அவர் வாழ்க்கை முழுவதும் பாரதத்தில் பக்தியுடன் இருப்பார்; பசுக்களின் ரோம எண்ணிக்கைக்கு இரட்டிப்பு ஆண்டுகள் விஷ்ணு கோவிலில்—
மோததே ஹரிணா ஸார்தம் க்ரீடாகௌதுகமங்கலைஃ । ததந்தே புநராகத்ய ராஜராஜேஶ்வரோ பவேத்
அவர் ஹரியுடன் விளையாட்டிலும் மகிழ்ச்சியிலும், நல்ல நிகழ்ச்சிகளிலும் ஆனந்தமாக இருக்கிறார். அதன் முடிவில், மீண்டும் திரும்பி வந்து, ராஜராஜேஸ்வரனாகிறார்.
ஶ்ரீமாம்ஶ்ச புத்ரவாந்வித்வாஞ்ஜ்ஞாநவாந்ஸர்வதஃ ஸுகீ । போஜயேத்யோऽபி மிஷ்டாந்நம் ப்ராஹ்மணேப்யஶ்ச பாரதே
அவர் செல்வவான், மகன்கள் உடையவன், பண்டிதன், ஞானி, எல்லா வகையிலும் சந்தோஷமாக இருப்பவர். யார் பாரதத்தில் பிராமணர்களுக்கு இனிப்பு உணவு அளிக்கிறாரோ—
விப்ரலோமப்ரமாணாப்தம் மோததே விஷ்ணுமந்திரே । ததஃ புநரிஹாகத்ய ஸுகீ ச தநவாந்பவேத்
பிராமணர்களின் ரோம எண்ணிக்கைக்கு ஆண்டுகள் விஷ்ணு கோவிலில் மகிழ்ச்சி பெறுகிறார். பிறகு மீண்டும் இங்கு வந்து, சந்தோஷமும் செல்வமும் பெறுகிறார்.
வித்வாந்ஸுசிரஜீவீ ச ஶ்ரீமாநதுலவிக்ரமஃ । யோ வக்தி வா ததாத்யேவ ஹரேர்நாமாநி பாரதே
அவர் பண்டிதன், நீண்ட ஆயுள் உடையவன், செல்வவான், ஒப்பற்ற வீரம் கொண்டவன். யார் பாரதத்தில் ஹரியின் பெயர்களை சொல்லுகிறாரோ அல்லது தருகிறாரோ—
யுகம் நாம ப்ரமாணம் ச விஷ்ணுலோகே மஹீயதே । ததஃ புநரிஹாகத்ய ஸ ஸுகீ தநவாந்பவேத்
ஒரு யுகம் அளவு விஷ்ணு உலகில் பெருமை பெறுகிறார். பிறகு மீண்டும் இங்கு வந்து, சந்தோஷமும் செல்வமும் பெறுகிறார்.
யதி நாராயணக்ஷேத்ரே பலம் கோடிகுணம் பவேத் । நாம்நா கோடிம் ஹரேர்யோ ஹி க்ஷேத்ரே நாராயணே ஜபேத்
நாராயண தலத்தில் பலன் கோடி மடங்கு அதிகம். யார் நாராயண தலத்தில் ஹரியின் பெயரை கோடி முறை ஜபிக்கிறாரோ—
ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ ஜீவந்முக்தோ பவேத்த்ருவம் । ந லபேத்ஸ புநர்ஜந்ம வைகுண்டே ஸ மஹீயதே
அவர் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் முற்றிலும் விடுபட்டு, உயிரோடு இருந்தபடியே முக்தி பெறுகிறார். அவர் மீண்டும் பிறப்பை அடைவதில்லை; வைகுண்டத்தில் பெருமை பெறுகிறார்.
லபேத்விஷ்ணோஶ்ச ஸாரூப்யம் ந தஸ்ய பதநம் பவேத் । விஷ்ணுபக்திம் லபேத்ஸோऽபி விஷ்ணுஸாரூப்யமாப்நுயாத்
விஷ்ணுவை ஒத்த உருவை அடைந்து, அந்த நிலையிலிருந்து ஒருபோதும் வீழ்வது இல்லை; அவன் விஷ்ணுவுக்கு பக்தி பெறுவான், அதனால் விஷ்ணுவைப் போலவே ஆனந்த நிலையை அடைவான்.
ஶிவம் யஃ பூஜயேந்நித்யம் க்ரு'த்வா லிங்கம் ச பார்திவம் । யாவஜ்ஜீவநபர்யந்தம் ஸ யாதி ஶிவமந்திரம்
யார் தினமும் மண் லிங்கம் உருவாக்கி சிவனை வழிபடுகிறாரோ, அவர் வாழ்நாளெல்லாம் அப்படியே செய்து, இறுதியில் சிவனின் இல்லத்திற்கு செல்வார்.
ம்ரு'தோ ரேணுப்ரமாணாப்தம் ஶிவலோகே மஹீயதே । ததஃ புநரிஹாகத்ய ராஜேந்த்ரோ பாரதே பவேத்
மண் தூசுகளுக்கு சமமான ஆண்டுகள் சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்; பின்னர் இங்கே திரும்பி, பாரதத்தில் ஒரு அரசனாக பிறப்பான்.
ஶிலாம் ச பூஜயேந்நித்யம் ஶிலாதோயம் ச பக்ஷதி । மஹீயதே ச வைகுண்டே யாவத்வை ப்ரஹ்மணஃ ஶதம்
யார் தினமும் கல்லை வழிபட்டு, அந்தக் கல்லிலிருந்து நீர் அருந்துகிறாரோ, அவர் பிரம்மாவின் நூறு ஆண்டுகள் வரை வைகுண்டத்தில் பெருமை பெறுவார்.
ததோ லப்த்வா புநர்ஜந்ம ஹரிபக்திம் ச துர்லபாம் । மஹீயதே விஷ்ணுலோகே ந தஸ்ய பதநம் பவேத்
பின்னர் மறுபிறவி பெற்று, அரிதான ஹரியின் பக்தி அடைந்து, விஷ்ணுவின் உலகத்தில் பெருமை பெறுவான்; அவனுக்கு அந்த நிலையிலிருந்து வீழ்ச்சி இல்லை.
தபாம்ஸி சைவ ஸர்வாணி வ்ரதாநி நிகிலாநி ச । க்ரு'த்வா திஷ்டதி வைகுண்டே யாவதிந்த்ராஶ்சதுர்தஶ
எல்லா தவங்களும், எல்லா விரதங்களும் செய்து முடித்தவுடன், நாற்பது இந்திரர்கள் ஆளும் காலம் வரை வைகுண்டத்தில் வாழ்வான்.
ததோ லப்த்வா புநர்ஜந்ம ராஜேந்த்ரோ பாரதே பவேத் । ததோ முக்தோ பவேத்பஶ்சாத்புநர்ஜந்ம ந வித்யதே
பின்னர் மறுபிறவி பெற்று, பாரதத்தில் ஒரு அரசனாக பிறப்பான்; அதற்குப் பிறகு விடுதலை அடைந்து, இனி பிறவி எதுவும் இருக்காது.
யஃ ஸ்நாத்வா ஸர்வதீர்தேஷு புவஃ க்ரு'த்வா ப்ரதக்ஷிணாம் । ஸ து நிர்வாணதாம் யாதி ந ச ஜந்ம பவேத்புவி
யார் எல்லா தீர்த்தங்களிலும் स्नானம் செய்து, பூமியைச் சுற்றி வந்தாரோ, அவர் மோக்ஷம் அடைந்து, பூமியில் மீண்டும் பிறவார் இல்லை.
புண்யக்ஷேத்ரே பாரதே ச யோऽஶ்வமேதம் கரோதி ச । அஶ்வலோமமிதாப்தம் ச ஶக்ரஸ்யார்தாஸநம் பஜேத்
புனிதமான இடத்தில் யார் அசுவமேத யாகம் செய்கிறாரோ, குதிரையின் முடி எண்ணிக்கைக்கு சமமான ஆண்டுகள் இந்திரனின் அரியணையில் பாதி இடம் பெறுவார்.
சதுர்குணம் ராஜஸூயே பலமாப்நோதி மாநவஃ । ஸர்வேப்யோऽபி மகேப்யோ ஹி பரோ தேவீமகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
ஒரு மனிதன் ராஜசூய யாகத்தில் நான்கு மடங்கு பலனை அடைவான்; எல்லா யாகங்களிலும் தேவி யாகமே மிக உயர்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது.
விஷ்ணுநா ச க்ரு'தஃ பூர்வம் ப்ரஹ்மணா ச வராநநே । ஶங்கரேண மஹேஶேந த்ரிபுராஸுரநாஶநே
முன்னர் விஷ்ணுவும், பிரம்மாவும், அழகிய முகமுடையவளே, சங்கரரும், திரிபுராசுரனை அழித்தபோது இந்த யாகத்தைச் செய்தார்கள்.
ஶக்தியஜ்ஞஃ ப்ரதாநஶ்ச ஸர்வயஜ்ஞேஷு ஸுந்தரி । நாநேந ஸத்ரு'ஶோ யஜ்ஞஸ்த்ரிஷு லோகேஷு வித்யதே
சக்தி யாகமே எல்லா யாகங்களில் முதன்மையானது, அழகானவளே; மூன்று உலகங்களிலும் இதற்கு ஒப்பான யாகம் இல்லை.
தக்ஷேண ச க்ரு'தஃ பூர்வம் மஹாந்ஸம்வாதஸம்யுதஃ । பபூவ கலஹோ யத்ர தக்ஷஶங்கரயோஃ ஸதி
முன்னர் தக்ஷன் இந்த யாகத்தைச் செய்தான்; அப்போது பெரிய விவாதமும், தக்ஷனுக்கும் சங்கரனுக்கும் இடையே சண்டையும் ஏற்பட்டது.
ஶேபுஶ்ச நந்திநம் விப்ரா நந்தீ விப்ராம்ஶ்ச கோபதஃ । யத்தேதோர்தக்ஷயஜ்ஞம் ச பபஞ்ஜ சந்த்ரஶேகரஃ
முனிவர்கள் நந்தியை சாபமிட்டார்கள்; கோபத்தில் நந்தியும் அந்த முனிவர்களை சாபமிட்டான்; அதனால் சந்திரசேகரன் தக்ஷயாகத்தை அழித்தான்.