புநஃ ஸுயோநிம் ஸம்ப்ராப்ய ஶிவபக்திம் லபேத்த்ருவம் । வித்யாவாந்புத்ரவாஞ்ச்ரீமாந் ப்ரஜாவாந்பூமிமாந்பவேத்
மீண்டும் சிறந்த பிறப்பைப் பெற்று, அவன் உறுதியாக சிவபக்தியை அடைகிறான்; அறிவும், மகன்களும், செல்வமும், சந்ததியும், நிலமும் பெற்றவனாகிறான்.
சைத்ரமாஸேऽதவா மாகே ஶங்கரம் யோऽர்சயேத்வ்ரதீ । கரோதி நர்தநம் பக்த்யா வேத்ரபாணிர்திவாநிஶம்
சைத்ரம் அல்லது மாகம் மாதத்தில் விரதம் இருந்து, யார் சங்கரனை வழிபட்டு, பக்தியுடன் கையில் கம்பு பிடித்து, பகலும் இரவும் ஆடுகிறாரோ—
மாஸம் வாப்யர்தமாஸம் வா தஶ ஸப்த திநாநி ச । திநமாநயுகம் ஸோऽபி ஶிவலோகே மஹீயதே
ஒரு மாதம், அரை மாதம், பத்து அல்லது ஏழு நாட்கள், அல்லது ஒரு நாள் இரவு மட்டும்—even அவன் சிவலோகத்தில் மதிப்புடன் வாழ்கிறான்.
ஶ்ரீராமநவமீம் யோ ஹி கரோதி பாரதே புமாந் । ஸப்தமந்வந்தரம் யாவந்மோததே விஷ்ணுமந்திரே
இந்தியாவில் யார் ஸ்ரீ ராம நவமியை அனுசரிக்கிறாரோ, அவர் விஷ்ணுவின் ஆலயத்தில் ஏழு மன்வந்தரங்கள் ஆனந்தமாக இருக்கிறார்.
புநஃ ஸுயோநிம் ஸம்ப்ராப்ய ராமபக்திம் லபேத்த்ருவம் । ஜிதேந்த்ரியாணாம் ப்ரவரோ மஹாம்ஶ்ச தநவாந்பவேத்
மீண்டும் சிறந்த பிறப்பைப் பெற்று, அவர் உறுதியாக ராம பக்தியை அடைகிறார்; இంద్రியங்களை வென்றவர்களில் சிறந்தவராகவும், பெருமையுடனும், செல்வமுடனும் வாழ்கிறார்.
ஶாரதீயாம் மஹாபூஜாம் ப்ரக்ரு'தேர்யஃ கரோதி ச । மஹிஷைஶ்சாகலைர்மேஷைஃ கட்கைர்பேகாதிபிஃ ஸதி
ஶாரதியில் யார் மகா பூஜையை, எருமைகள், ஆடுகள், சேவல்கள், வாள், தவளை போன்றவற்றுடன் செய்கிறாரோ—
நைவேத்யைருபஹாரைஶ்ச தூபதீபாதிபிஸ்ததா । ந்ரு'த்யகீதாதிபிர்வாத்யைர்நாநாகௌதுகமங்கலம்
அன்னம், காணிக்கை, தூபம், விளக்கு போன்றவற்றால், நடனம், பாடல், இசை, பலவகை மகிழ்ச்சி, மங்கள நிகழ்ச்சிகளால்—
ஶிவலோகே வஸேத்ஸோऽபி ஸப்தமந்வந்தராவதி । புநஃ ஸுயோநிம் ஸம்ப்ராப்ய நரோ புத்திம் ச நிர்மலாம்
அவர் சிவலோகத்தில் ஏழு மன்வந்தரங்கள் வாழ்கிறார்; மீண்டும் சிறந்த பிறப்பைப் பெற்று, தூய அறிவுடன் பிறக்கிறார்.
அதுலாம் ஶ்ரியமாப்நோதி புத்ரபௌத்ரவிவர்தநீம் । மஹாப்ரபாவயுக்தஶ்ச கஜவாஜிஸமந்விதஃ
அவருக்கு ஒப்பற்ற செல்வம் கிடைக்கும்; மகன்கள், பேரன்கள் அதிகரிக்கிறார்; பெரும் வல்லமை உடையவராக, யானைகள், குதிரைகள் உடன் வாழ்கிறார்.
ராஜராஜேஶ்வரஃ ஸோऽபி பவேதேவ ந ஸம்ஶயஃ । ததஃ ஶுக்லாஷ்டமீம் ப்ராப்ய மஹாலக்ஷ்மீம் ச யோऽர்சயேத்
அவர் அரசர்களுக்குள் அரசராகிறார்—இதில் சந்தேகம் இல்லை. பிறகு, சுக்லாஷ்டமி வந்தபோது, யார் மகாலட்சுமியை வழிபடுகிறாரோ—
நித்யம் பக்த்யா பக்ஷமேகம் புண்யக்ஷேத்ரே ச பாரதே । தத்த்வா தஸ்யை ப்ரக்ரு'ஷ்டாநி சோபசாராணி ஷோடஶ
பக்தியுடன், தினமும், பதினைந்து நாட்கள், இந்தியாவில் புனித ஸ்தலத்தில், அவளுக்கு பதினாறு சிறந்த உபசாரங்களை அர்ப்பணித்து—
கோலோகே ச வஸேத்ஸோऽபி யாவதிந்த்ராஶ்சதுர்தஶ । புநஃ ஸுயோநிம் ஸம்ப்ராப்ய ராஜராஜேஶ்வரோ பவேத்
அவர் கோலோகத்தில் பதினான்கு இந்திரர்கள் ஆண்டுவரை வாழ்கிறார்; மீண்டும் சிறந்த பிறப்பைப் பெற்று, அரசர்களுக்குள் அரசராகிறார்.
கார்திகீபூர்ணிமாயாம் ச க்ரு'த்வா து ராஸமண்டலம் । கோபாநாம் ஶதகம் க்ரு'த்வா கோபீநாம் ஶதகம் ததா
கார்த்திகை பௌர்ணமியில், ராசமண்டலம் செய்து, நூறு கோபர்களையும், நூறு கோபிகைகளையும் அமைத்து—
ஶிலாயாம் ப்ரதிமாயாம் ச ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணம் ராதயா ஸஹ । பாரதே பூஜயேத்பக்த்யா சோபசாராணி ஷோடஶ
கல்லில் உருவாக்கப்பட்ட சுவாமி வடிவில், ஸ்ரீகிருஷ்ணனை ராதையுடன், இந்தியாவில் பக்தியுடன், பதினாறு உபசாரங்கள் கொண்டு பூஜை செய்து—
கோலோகே வஸதே ஸோऽபி யாவத்வை ப்ரஹ்மணோ வயஃ । பாரதம் புநராகத்ய க்ரு'ஷ்ணே பக்திம் லபேத்த்ரு'டாம்
அவர் கோலோகத்தில் பிரம்மாவின் ஆயுள் முழுவதும் வாழ்கிறார்; பிறகு இந்தியாவிற்கு திரும்பி, கிருஷ்ணருக்கு உறுதியான பக்தியை அடைகிறார்.
க்ரமேண ஸுத்ரு'டாம் பக்திம் லப்த்வா மந்த்ரம் ஹரேரஹோ । தேஹம் த்யக்த்வா ச கோலோகம் புநரேவ ப்ரயாதி ஸஃ
அப்படியே படிப்படியாக உறுதியான பக்தி பெற்று, ஹரியின் மந்திரத்தை பெற்றவுடன், உடலை விட்டபின், அவர் மீண்டும் கோலோகத்திற்குச் செல்கிறார்.
ததஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ஸாரூப்யம் பார்ஷதப்ரவரோ பவேத் । புநஸ்தத்பதநம் நாஸ்தி ஜராம்ரு'த்யுஹரோ பவேத்
பிறகு அவர் கிருஷ்ணனைப் போலவே வடிவம் பெற்று, அவருடைய பரிசத்களில் முதன்மை இடம் பெறுகிறார்; இனி அவர் வீழ்ச்சி அடைவதில்லை; முதுமை, மரணம் ஆகியவை நீங்கும்.
ஶுக்லாம் வாப்யதவா க்ரு'ஷ்ணாம் கரோத்யேகாதஶீம் ச யஃ । வைகுண்டே மோததே ஸோऽபி யாவத்வை ப்ரஹ்மணோ வயஃ
யார் சுக்ல அல்லது கிருஷ்ண பக்ஷத்தில் ஏகாதசியை அனுசரிக்கிறாரோ, அவர் வைகுண்டத்தில் பிரம்மாவின் ஆயுள் முழுவதும் ஆனந்தமாக இருக்கிறார்.
பாரதே புநராகத்ய க்ரு'ஷ்ணபக்திம் லபேத்த்ருவம் । க்ரமேண பக்திம் ஸுத்ரு'டாம் கரோத்யேகாம் ஹரேரஹோ
பாரத தேசத்திற்கு திரும்பி வந்தவுடன், அவன் கிருஷ்ணரிடம் பக்தி பெறுகிறான்; மெதுவாக, ஹரியிடம் உறுதியான, ஒரே பக்தி ஏற்படுகிறது.
தேஹம் த்யக்த்வா ச கோலோகம் புநரேவ ப்ரயாதி ஸஃ । ததஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ஸாரூப்யம் ஸம்ப்ராப்ய பார்ஷதோ பவேத்
உடலை விட்டு விட்டபின், அவன் மீண்டும் கோலோகத்துக்குச் செல்கிறான்; அங்கே கிருஷ்ணரின் வடிவத்தைப் பெற்று, அவருடைய சேவகராகிறான்.
புநஸ்தத்பதநம் நாஸ்தி ஜராம்ரு'த்யுஹரோ பவேத் । பாத்ரே ச ஶுக்லத்வாதஶ்யாம் யஃ ஶக்ரம் பூஜயேந்நரஃ
அந்த நிலைமையிலிருந்து மீண்டும் வீழ்ச்சி இல்லை; அவன் மூப்பும் மரணமும் இல்லாதவனாகிறான். பத்திரே, சுக்கில பக்கத்தில் பன்னிரண்டாம் நாளில் யார் சக்ரனை வழிபடுகிறாரோ—
ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஶக்ரலோகே மஹீயதே । ரவிவாரே ச ஸம்க்ராந்த்யாம் ஸப்தம்யாம் ஶுக்லபக்ஷகே
அவன் சக்ரனுடைய உலகில் அறுபது ஆயிரம் ஆண்டுகள் மதிப்பும் பெருமையும் பெறுகிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமை, சஞ்சாரம், சுக்கில பக்கத்தில் ஏழாம் நாளில்—
ஸம்பூஜ்யார்கம் ஹவிஷ்யாந்நம் யஃ கரோதி ச பாரதே । மஹீயதே ஸோऽர்கலோகே யாவதிந்த்ராஶ்சதுர்தஶ
யார் பாரதத்தில் சூரியனை வழிபட்டு, ஹவிஷ்யான்னம் அர்ப்பணிக்கிறாரோ, அவர் சூரிய உலகில் பதினான்கு இந்திரர்கள் ஆட்சி செய்யும் காலம் வரை பெருமை பெறுகிறார்.
பாரதம் புநராகத்ய சாரோகீ ஶ்ரீயுதோ பவேத் । ஜ்யேஷ்டக்ரு'ஷ்ணசதுர்தஶ்யாம் ஸாவித்ரீம் யோ ஹி பூஜயேத்
பாரதத்துக்கு திரும்பி வந்தவுடன், அவன் ஆரோக்கியமும் செல்வமும் பெறுகிறான். ஜ்யேஷ்ட மாத கிருஷ்ண பக்கத்தில் பதினான்காம் நாளில் யார் சாவித்ரியை வழிபடுகிறாரோ—
மஹீயதே ப்ரஹ்மலோகே ஸப்தமந்வந்தராவதி । புநர்மஹீம் ஸமாகத்ய ஶ்ரீமாநதுலவிக்ரமஃ
அவர் பிரம்மாவின் உலகில் ஏழு மன்வந்தரங்கள் வரை பெருமை பெறுகிறார். பிறகு பூமிக்கு திரும்பி வந்து, அளவிட முடியாத வீரம் கொண்ட செல்வவானாகிறார்.
சிரஜீவீ பவேத்ஸோऽபி ஜ்ஞாநவாந்ஸம்பதா யுதஃ । மாகஸ்ய ஶுக்லபஞ்சம்யாம் பூஜயேத்யஃ ஸரஸ்வதீம்
அவன் நீண்ட ஆயுள், ஞானம், செல்வம் ஆகியவற்றை பெறுகிறான். மாத மகத்தில் சுக்கில பஞ்சமியில் யார் சரஸ்வதியை வழிபடுகிறாரோ—
ஸம்யதோ பக்திதோ தத்த்வா சோபசாராணி ஷோடஶ । மஹீயதே மணித்வீபே யாவத்ப்ரஹ்ம திவாநிஶம்
அவர் கட்டுப்பாடும் பக்தியும் கொண்டு, பதினாறு விதமான உபசாரங்கள் அர்ப்பணித்து, மணித்வீபத்தில் பிரம்மா இருக்கும் வரை, பகல் இரவு என்றும் பெருமை பெறுகிறார்.
ஸம்ப்ராப்ய ச புநர்ஜந்ம ஸ பவேத்கவிபண்டிதஃ । காம் ஸுவர்ணாதிகம் யோ ஹி ப்ராஹ்மணாய ததாதி ச
பிறப்பு பெற்று, அவன் கவியும் பண்டிதனும் ஆகிறான். யார் பசு, பொன் மற்றும் இதர பொருட்களை பிராமணருக்கு தருகிறாரோ—
நித்யம் ஜீவநபர்யந்தம் பக்தியுக்தஶ்ச பாரதே । கவாம் லோமப்ரமாணாப்தம் த்விகுணம் விஷ்ணுமந்திரே
அவர் வாழ்க்கை முழுவதும் பாரதத்தில் பக்தியுடன் இருப்பார்; பசுக்களின் ரோம எண்ணிக்கைக்கு இரட்டிப்பு ஆண்டுகள் விஷ்ணு கோவிலில்—
மோததே ஹரிணா ஸார்தம் க்ரீடாகௌதுகமங்கலைஃ । ததந்தே புநராகத்ய ராஜராஜேஶ்வரோ பவேத்
அவர் ஹரியுடன் விளையாட்டிலும் மகிழ்ச்சியிலும், நல்ல நிகழ்ச்சிகளிலும் ஆனந்தமாக இருக்கிறார். அதன் முடிவில், மீண்டும் திரும்பி வந்து, ராஜராஜேஸ்வரனாகிறார்.