ஆப்ரு'ச்சே த்வாம் மஹாபாக க்ராஹ்யம் தே வசநம் மயா । விதேஹாந்த்ரஷ்டுமிச்சாமி பாலிதாஞ்ஜநகேந து
மிகுந்த பாக்கியசாலி நீயே, உன்னிடம் விடைபெறுகிறேன்; நீ சொன்னதை நான் கேட்க வேண்டும். ஜனகன் ஆளும் விதேக நாட்டை நான் காண விரும்புகிறேன்.
விநா தண்டம் கதம் ராஜ்யம் கரோதி ஜநகஃ கில । தர்மே ந வர்ததே லோகோ தண்டஶ்சேந்ந பவேத்யதி
தண்டனை இல்லாமல் ஜனகன் எப்படி ராஜ்யத்தை ஆள்கிறான்? தண்டனை இல்லையென்றால் மக்கள் தர்மத்தில் நிலைநிற்பதில்லை.
தர்மஸ்ய காரணம் தண்டோ மந்வாதிப்ரஹிதஃ ஸதா । ஸ கதம் வர்ததே தாத ஸம்ஶயோऽயம் மஹாந்மம
தண்டனைதான் தர்மத்திற்கு காரணம், அது மனு முதலியோர் நிறுவியது. அங்கு அது எப்படி நடக்கிறது, அப்பா? இதுதான் எனக்கு பெரிய சந்தேகம்.
மம மாதா த்வியம் வந்த்யா தத்வத்பாதி விசேஷ்டிதம் । ப்ரு'ச்சாமி த்வாம் மஹாபாக கச்சாமி ச பரந்தப
என் தாயார் பிள்ளையில்லாதவள், அவருடைய நடத்தை எனக்குச் சிக்கலாகத் தெரிகிறது. அதைக் குறித்து உன்னிடம் கேட்கிறேன், பாக்கியசாலி நீயே; இனி நான் செல்லப் போகிறேன், பகைவரை வெல்வோனே.
ஸூத உவாச தம் த்ரு'ஷ்ட்வா கந்துகாமம் ச ஶுகம் ஸத்யவதீஸுதஃ । ஆலிங்க்யோவாச புத்ரம் தம் ஜ்ஞாநிநம் நிஃஸ்ப்ரு'ஹம் த்ரு'டம்
சூதர் சொன்னார்: செல்ல விரும்பும் ஶுகனைப் பார்த்து, சத்யவதியின் மகன் வியாசர் தன் ஆசையற்ற ஞானமிக்க மகனை அணைத்து, இவ்வாறு சொன்னார்.
வ்யாஸ உவாச ஸ்வஸ்த்யஸ்து ஶக தீர்காயுர்பவ புத்ர மஹாமதே । ஸத்யாம் வாசம் ப்ரதத்த்வா மே கச்ச தாத யதாஸுகம்
வியாசர் சொன்னார்: நீ நலமாக இரு, ஶுகா; நீண்ட ஆயுள் வாழ், மகனே, பெரிய புத்திசாலி. எனக்கு சொன்ன வாக்கை நிறைவேற்றி, மகனே, உனக்கு விருப்பமானபடி செல்.
ஆகந்தவ்யம் புநர்கத்வா மமாஶ்ரமமநுத்தமம் । ந குத்ராபி ச கந்தவ்யம் த்வயா புத்ர கதஞ்சந
சென்று வந்தபின் மறுபடியும் என் சிறந்த ஆசிரமத்திற்கு திரும்ப வேண்டும்; எவ்விதமான சூழ்நிலையிலும் வேறு எங்கும் போகக்கூடாது, மகனே.
ஸுகம் ஜீவாமி புத்ராஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா தே முகபங்கஜம் । அபஶ்யந்துஃகமாப்நோமி ப்ராணஸ்த்வமஸி மே ஸுத
உன் முகம் மலர்ந்த தாமரை போல இருப்பதைப் பார்த்தால் மகனே, நான் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறேன்; உன்னைப் பார்க்கவில்லை என்றால் எனக்கு துயரம் ஏற்படுகிறது — நீயே என் உயிராக இருக்கிறாய், மகனே.
த்ரு'ஷ்ட்வா த்வம் ஜநகம் புத்ர ஸந்தேஹம் விநிவர்த்ய ச । அத்ராகத்ய ஸுகம் திஷ்ட வேதாத்யயநதத்பரஃ
ஜனகனைப் பார்த்து, சந்தேகத்தை நீக்கிக் கொண்டு, இங்கு வந்து சந்தோஷமாக இருந்து, வேதங்களைப் படிப்பதில் மனதை செலுத்து.
ஸூத உவாச இத்யுக்தஃ ஸோऽபிவாத்யார்யம் க்ரு'த்வா சைவ ப்ரதக்ஷிணாம் । சலிதஸ்தரஸாதீவ தநுர்முக்தஃ ஶரோ யதா
சூதர் சொன்னார்: இப்படிச் சொன்னபின், அவன் பெரியவரை வணங்கி, சுற்றி வந்து, வில்லில் இருந்து விடப்பட்ட அம்பைப் போல விரைவாக புறப்பட்டான்.
ஸம்பஶ்யந்விவிதாந்தேஶாँல்லோகாம்ஶ்ச வித்ததர்மிணஃ । வநாநி பாதபாம்ஶ்சைவ க்ஷேத்ராணி பலிதாநி ச
விவிதமான நாடுகளையும், செல்வம் மற்றும் தர்மத்தில் ஈடுபட்ட மக்களையும், காடுகளையும், மரங்களையும், பழங்கள் காய்ந்த வயல்களையும் அவன் பார்த்தான்.
தாபஸாம்ஸ்தப்யமாநாம்ஶ்ச யாஜகாந்தீக்ஷயாந்விதாந் । யோகாப்யாஸரதாந்யோகிவாநப்ரஸ்தாந்வநௌகஸஃ
தவம் செய்பவர்களையும், யாகங்களில் ஈடுபட்ட புரோகிதர்களையும், யோகத்தில் மனம் செலுத்தும் யோகிகளையும், வனவாசிகளையும், வனபிரஸ்த ஆசிரமத்தில் இருப்பவர்களையும் அவன் கண்டான்.
ஶைவாந்பாஶுபதாம்ஶ்சைவ ஸௌராஞ்சாக்தாம்ஶ்ச வைஷ்ணவாந் । வீக்ஷ்ய நாநாவிதாந்தர்மாஞ்ஜகாமாதிஸ்மயந்முநிஃ
ஶைவர்களை, பாஶுபதர்களை, சௌரர்களை, ஶாக்தர்களை, வைஷ்ணவர்களையும், பலவகை தர்ம வழிகளை அவன் பார்த்து, அந்த முனிவர் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டான்.
வர்ஷத்வயேந மேரும் ச ஸமுல்லங்க்ய மஹாமதிஃ । ஹிமாசலம் ச வர்ஷேண ஜகாம மிதிலாம் ப்ரதி
இரண்டு ஆண்டுகளில் அந்த பெரிய புத்திசாலி மேரு மலையைத் தாண்டி, இன்னொரு ஆண்டில் இமயமலையை கடந்துவிட்டு மிதிலாபுரியை அடைந்தான்.
ப்ரவிஷ்டோ மிதிலாம் மத்யே பஶ்யந்ஸர்வர்த்திமுத்தமாம் । ப்ரஜாஶ்ச ஸுகிதாஃ ஸர்வாஃ ஸதாசாராஃ ஸுஸம்ஸ்திதாஃ
மிதிலா நகரம் நடுவில் நுழைந்தபோது, அங்கு மிகுந்த செழிப்பு காணப்பட்டது; மக்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன், நல்லொழுக்கத்துடன் உறுதியாக வாழ்ந்தார்கள்.
க்ஷத்ரா நிவாரிதஸ்தத்ர கஸ்த்வமத்ர ஸமாகதஃ । கிம் தே கார்யம் வதஸ்வேதி ப்ரு'ஷ்டஸ்தேந ந சாப்ரவீத்
அங்கு காவலர் ஒருவர் அவரைத் தடுத்து, 'நீ யார்? இங்கு எதற்காக வந்தாய்? உன் காரியம் என்ன? சொல்!' என்றார். ஆனால் அவர் எதுவும் பேசவில்லை.
நிஃஸ்ரு'த்ய நகரத்வாராத்ஸ்திதஃ ஸ்தாணுரிவாசலஃ । விஸ்மிதோऽதிஹஸம்ஸ்தஸ்தௌ வசோ நோவாச கிஞ்சந
நகர்வாசல் வெளியே வந்து, அசையாமல் ஒரு தூணைப் போல நின்றார்; ஆச்சரியத்திலும் ஆழ்ந்த சிந்தனையிலும் மூழ்கி, ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை.
ப்ரதீஹார உவாச ப்ரூஹி மூகோऽஸி கிம் ப்ரஹ்மந்கிமர்தம் த்வமிஹாகதஃ । சலநம் ச விநா கார்யம் ந பவேதிதி மே மதிஃ
காவலர் சொன்னான்: 'பேசு! நீ மௌனமாக இருக்கிறாயா, பிராமணா? இங்கு எதற்காக வந்தாய்? நகராமல் எந்த காரியமும் நடக்காது என்பதே என் எண்ணம்.'
ராஜாஜ்ஞயா ப்ரவேஷ்டவ்யம் நகரேऽஸ்மிந்ஸதா த்விஜ । அஜ்ஞாதகுலஶீலஸ்ய ப்ரவேஶோ நாத்ர ஸர்வதா
'இந்நகரத்தில் நுழைவது எப்போதும் அரசரின் கட்டளையின்படி நடக்கிறது, இருமுறை பிறந்தவனே. யாருடைய குடும்பமும் ஒழுக்கமும் தெரியாதவர்களுக்கு இங்கு நுழைவதற்கு அனுமதி இல்லை.'
தேஜஸ்வீ பாஸி நூநம் த்வம் ப்ராஹ்மணோ வேதவித்தமஃ । குலம் கார்யம் ச மே ப்ரூஹி யதேஷ்டம் கச்ச மாநத
'நீ மிகுந்த ஒளியுடன் தெரிகிறாய்; நிச்சயம் வேதத்தில் தேர்ந்த பிராமணன் நீயாக இருக்க வேண்டும். உன் குடும்பமும் காரியமும் எனக்குச் சொல்; பிறகு, மதிப்புக்குரியவரே, விரும்பும் இடத்திற்கு செல்லலாம்.'
ஶுக உவாச யதர்தமாகதோऽஸ்ம்யத்ர தத்ப்ராப்தம் வசநாத்தவ । விதேஹநகரம் த்ரஷ்டும் ப்ரவேஶோ யத்ர துர்லபஃ
சுகன் சொன்னான்: 'நான் இங்கு வந்த காரணம், உன் வார்த்தைகளால் நிறைவேறிவிட்டது; நுழைய கடினமான விதேக நகரத்தைப் பார்ப்பதே என் நோக்கம்.'
மோஹோऽயம் மம துர்புத்தேஃ ஸமுல்லங்க்ய கிரித்வயம் । ராஜாநம் த்ரஷ்டுகாமோऽஹம் பர்யடந்ஸமுபாகதஃ
'என் அறிவில்லாத மனதில் ஏற்பட்ட மயக்கம் காரணமாக இரு மலைகளைக் கடந்தேன்; அரசரைப் பார்க்க விரும்பி சுற்றித் திரிந்து இங்கு வந்துள்ளேன்.'
வஞ்சிதோऽஹம் ஸ்வயம் பித்ரா தூஷணம் கஸ்ய தீயதே । ப்ராமிதோऽஹம் மஹாபாக கர்மணா வா மஹீதலே
'என் தந்தையால் நான் ஏமாற்றப்பட்டேன்—இதற்கு யாரை குறை சொல்லலாம்? அதிர்ஷ்டத்தாலோ, என் செயல்களாலோ, மகாபாக்கியவனே, இந்த பூமியில் சுற்றச் செய்துள்ளேன்.'
தநாஶா புருஷஸ்யேஹ பரிப்ரமணகாரணம் । ஸா மே நாஸ்தி ததாப்யத்ர ஸம்ப்ராப்தோऽஸ்மி ப்ரமாத்கில
'பொருளாசை மனிதனை உலகில் அலைச்சலுக்கு காரணம். எனக்கு அந்த ஆசை இல்லை; இருந்தும், குழப்பத்தால் இங்கு வந்துவிட்டேன்.'
நிராஶஸ்ய ஸுகம் நித்யம் யதி மோஹே ந மஜ்ஜதி । நிராஶோऽஹம் மஹாபாக மக்நோऽஸ்மிந்மோஹஸாகரே
'எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாதவனுக்கு எப்போதும் சந்தோஷம் இருக்கலாம்—அவன் மயக்கத்தில் மூழ்கவில்லை என்றால். ஆனால், மகாபாக்கியவனே, நான் எந்த ஆசையும் இல்லாதவனாக இருந்தும், இந்த மயக்கக் கடலில் மூழ்கியுள்ளேன்.'
க்வ மேருர்மிதிலா க்வேயம் பத்ப்யாம் ச ஸமுபாகதஃ । பரிஶ்ரமபலம் கிம் மே வஞ்சிதோ விதிநா கில
'மேரு மலையும், மிதிலா நகரமும் எங்கே? காலால் நடந்தே நான் இங்கு எப்படி வந்தேன்? என் முயற்சிக்கு பலன் என்ன? நிச்சயம் விதி என்னை ஏமாற்றியுள்ளது.'
ப்ராரப்தம் கில போக்தவ்யம் ஶுபம் வாப்யதவாஶுபம் । உத்யமஸ்தத்வஶே நித்யம் காரயத்யேவ ஸர்வதா
'நல்லதும் கெட்டதும் எது ஆரம்பிக்கப்பட்டதோ, அதை அனுபவிக்க வேண்டியதுதான். எல்லா முயற்சியும் எப்போதும் அந்த விதிக்கே உட்பட்டது.'
ந தீர்தம் ந ச வேதோऽத்ர யதர்தமிஹ மே ஶ்ரமஃ । அப்ரவேஶஃ புரே ஜாதோ விதேஹோ நாம பூபதிஃ
'இங்கு தீர்த்தமும் இல்லை, வேதமும் இல்லை—நான் ஏன் இவ்வளவு சிரமப்பட்டேன்? நகரத்துக்குள் அனுமதி இல்லை; அரசர் பெயர் விதேகன்.'
இத்யுக்த்யா விரராமாஶு மௌநீபூத இவ ஸ்திதஃ । ஜ்ஞாதோ ஹி ப்ரதிஹாரேண ஜ்ஞாநீ கஶ்சித்த்விஜோத்தமஃ
இவ்வாறு கூறி, அவர் விரைவில் அமைதியாகி, மௌனியாக நின்றார்; காவலர் அவரை ஒரு ஞானமிக்க சிறந்த பிராமணராக அறிந்தான்.
ஸாமபூர்வமுவாசாஸௌ தம் க்ஷத்தா ஸம்ஸ்திதம் முநிம் । கச்ச போ யத்ர தே கார்யம் யதேஷ்டம் த்விஜஸத்தம
மென்மையான வார்த்தைகளால், காவலர் அங்கு நின்ற முனிவரை நோக்கி, 'அய்யா, உன் காரியம் எங்கு வேண்டுமானாலும் செல், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே,' என்றான்.