தேவா ஊசுஃ ஜகத்ப்ரமவிவர்தைககாரணே பரமேஶ்வரி । நமஃ ஶாகம்பரி ஶிவே நமஸ்தே ஶதலோசநே
தேவர்கள் கூறினார்கள்: உலகத்தைச் சுழற்றும் மாயையின் ஒரே காரணமான பரமேஸ்வரி, உமக்கு வணக்கம்; ஶாகம்பரி, சிவே, நூறு கண்கள் உடையவளே, உமக்கு வணக்கம்.
ஸர்வோபநிஷதுத்குஷ்டே துர்கமாஸுரநாஶிநி । நமோ மாயேஶ்வரி ஶிவே பஞ்சகோஶாந்தரஸ்திதே
அனைத்து உபநிஷத்துகளாலும் போற்றப்பட்ட, துர்கமா அசுரனை அழித்தவளே, மாயையின் அரசியே, சிவே, ஐந்து உறுப்பு உடைய உடலில் உள்ளவளே, உமக்கு வணக்கம்.
சேதஸா நிர்விகல்பேந யாம் த்யாயந்தி முநீஶ்வராஃ । ப்ரணவார்தஸ்வரூபாம் தாம் பஜாமோ புவநேஶ்வரீம்
உயர்ந்த முனிவர்கள் தங்கள் மனதை ஒருமுகமாகக் கொண்டு தியானிக்கிற அந்தப் பரமார்த்தமான ஓம் எனும் பொருளாக விளங்கும் உலகத்தாயை நாம் பக்தியுடன் வணங்குகிறோம்.
அநந்தகோடிப்ரஹ்மாண்டஜநநீம் திவ்யவிக்ரஹாம் । ப்ரஹ்மவிஷ்ண்வாதிஜநநீம் ஸர்வபாவைர்நதா வயம்
எண்ணற்ற கோடி பிரபஞ்சங்களுக்கு தாயாகிய, தெய்வீக வடிவமுடையவளாகிய, பிரம்மா, விஷ்ணு முதலியவர்களுக்கு தாயாகிய அவளுக்கு, நாங்கள் முழு மனதுடன் பணிகிறோம்.
கஃ குர்யாத்பாமராந்த்ரு'ஷ்ட்வா ரோதநம் ஸகலேஶ்வரஃ । ஸதயாம் பரமேஶாநீம் ஶதாக்ஷீம் மாதரம் விநா
பரமாத்மா போன்ற எல்லாம் அறிந்த இறைவன், சாதாரண மக்களின் துயரைக் கண்டு, அந்த கருணைமிகு நூறு கண்கள் உடைய தாயில்லாமல், அழாமல் இருக்க முடியுமா?
வ்யாஸ உவாச - இதி ஸ்துதா ஸுரைர்தேவீ ப்ரஹ்மவிஷ்ண்வாதிபிர்வரைஃ । பூஜிதா விவிதைர்த்ரவ்யைஃ ஸந்துஷ்டாபூச்ச தத்க்ஷணே
வ்யாசர் கூறுகிறார்: இவ்வாறு பிரம்மா, விஷ்ணு முதலிய தேவர்கள் பலவகை பொருட்களால் பூஜித்து, பாடல் புகழ்ச்சி செய்தபோது, அந்த தேவி உடனே திருப்தியடைந்தாள்.
ப்ரஸந்நா ஸா ததா தேவீ வேதாநாஹ்ரு'த்ய ஸா ததௌ । ப்ராஹ்மணேப்யோ விஶேஷேண ப்ரோவாச பிகபாஷிணீ
அந்த நேரத்தில், தயைமிகு தேவி வேதங்களை கொண்டு வந்து, குறிப்பாகப் பிராமணர்களுக்கு வழங்கி, குயில்போல் இனிய குரலில் உரைத்தாள்.
மமேயம் தநுருத்க்ரு'ஷ்டா பாலநீயா விஶேஷதஃ । யயா விநாநர்த ஏஷ ஜாதோ த்ரு'ஷ்டோऽதுநைவ ஹி
இந்த என் உடல் மிகச் சிறப்புடையது; அதை நீங்கள் சிறப்பாக பாதுகாக்க வேண்டும். இதை இல்லாமல் இருந்தால், இப்போது ஏற்பட்ட துயரம் போல் இன்னும் துன்பங்கள் வரும்.
பூஜ்யாஹம் ஸர்வதா ஸேவ்யா யுஷ்மாபிஃ ஸர்வதைவ ஹி । நாதஃ பரதரம் கிஞ்சித்கல்யாணாயோபதிஶ்யதே
நான் எப்போதும் உங்கள் அனைவராலும் வழிபடப்பட வேண்டும்; இதைவிட மேலான நன்மை எதுவும் இல்லை என்று அறிவிக்கப்படுகிறது.
படநீயம் மமைதத்தி மாஹாத்ம்யம் ஸர்வதோத்தமம் । தேந துஷ்டா பவிஷ்யாமி ஹரிஷ்யாமி ததாபதஃ
இந்த என் பரம மகிமையை எப்போதும் படிக்க வேண்டும்; இதனால் நான் மகிழ்வடைந்து, துயரங்களை நீக்குவேன்.
துர்கமாஸுரஹந்த்ரீத்வாத்துர்கேதி மம நாம யஃ । க்ரு'ஹ்ணாதி ச ஶதாக்ஷீதி மாயாம் பித்த்வா வ்ரஜத்யஸௌ
துர்கமன் என்ற அசுரனை அழித்ததனால் எனக்கு துர்கா என்று பெயர் வந்தது; என் பெயரை 'சதாக்ஷி' என்று எடுத்துக்கொள்பவர், மாயையை வென்று என்னை அடைவார்கள்.
கிமுக்தேநாத்ர பஹுநா ஸாரம் வக்ஷ்யாமி தத்த்வதஃ । ஸம்ஸேவ்யாஹம் ஸதா தேவாஃ ஸர்வைரபி ஸுராஸுரைஃ
இங்கு அதிகமாகச் சொல்ல வேண்டியதில்லை; உண்மையில் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்: எல்லா தேவர்களும் அசுரர்களும் எப்போதும் என்னை வழிபட வேண்டும்.
இத்யுக்த்வாந்தர்ஹிதா தேவீ தேவாநாம் சைவ பஶ்யதாம் । ஸந்தோஷம் ஜநயந்த்யேவம் ஸச்சிதநந்தரூபிணீ
இவ்வாறு கூறி, அந்த சச்சிதானந்த வடிவமான தேவி, தேவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் மறைந்து, அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தாள்.
ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் ரஹஸ்யம் பரமம் மஹத் । கோபநீயம் ப்ரயத்நேந ஸர்வகல்யாணகாரகம்
இந்த உயர்ந்த, மிகப் பெரிய ரகசியம் அனைத்தும் உனக்கு கூறப்பட்டது; இதை மிக கவனமாக பாதுகாக்க வேண்டும், ஏனெனில் இது எல்லா நன்மைகளையும் தரும்.
ய இமம் ஶ்ரு'ணுயாந்நித்யமத்யாயம் பக்திதத்பரஃ । ஸர்வாந்காமாநவாப்நோதி தேவீலோகே மஹீயதே
யார் இந்த அதிகாரத்தை பக்தியுடன் தினமும் கேட்பார்களோ, அவர்கள் எல்லா ஆசைகளையும் பெறுவார்கள்; தேவி உலகத்தில் பெருமை பெறுவார்கள்.
பகவதீம் ஸமாராதயிஷூணாம் தேவாநாம் தபஃகரணவர்ணநம் வ்யாஸ உவாச - இத்யேவம் ஸூர்யவம்ஶ்யாநாம் ராஜ்ஞாம் சரிதமுத்தமம் । ஸோமவம்ஶோத்பவாநாம் ச வர்ணநீயம் மயா கியத்
பகவதியை ஆராதிக்க விரும்பிய தேவர்கள் செய்த தவங்களைப் பற்றி: வ்யாசர் கூறுகிறார்: இதுவரை சூரிய வம்ச அரசர்களின் சிறந்த வரலாற்றைச் சொன்னேன்; இப்போது சந்திர வம்சத்தில் பிறந்தவர்களை சுருக்கமாக விளக்குகிறேன்.
பராஶக்திப்ரஸாதேந மஹத்த்வம் ப்ரதிபேதிரே । ராஜந் ஸுநிஶ்சிதம் வித்தி பராஶக்திப்ரஸாததஃ
அவர்கள் எல்லோரும் பராசக்தியின் அருளால் பெருமையை அடைந்தார்கள்; அரசே, இது பராசக்தியின் அருளால் தான் என்பதை உறுதியாக அறிந்து கொள்.
யத்யத்விபூதிமத்ஸத்த்வம் ஶ்ரீமதூர்ஜிதமேவ வா । தத்ததேவாவகச்ச த்வம் பராஶக்த்யம்ஶஸம்பவம்
யாரிடம் பெருமை, செல்வம் அல்லது வலிமை இருந்தாலும், அது பராசக்தியின் ஒரு பகுதியிலிருந்து வந்தது என்பதை நீ உணர வேண்டும்.
ஏதே சாந்யே ச ராஜாநஃ பராஶக்தேருபாஸகாஃ । ஸம்ஸாரதருமூலஸ்ய குடாரா அபவந்ந்ரு'ப
இவர்கள் மற்றும் மற்ற அரசர்களும் பராசக்தியை வழிபட்டவர்கள்; அரசே, அவர்கள் இந்த உலக வாழ்க்கை எனும் மரத்தின் வேர் வெட்டும் கோடாரியாக ஆனார்கள்.
தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந ஸம்ஸேவ்யா புவநேஶ்வரீ । பலாலமிவ தாந்யார்தீ த்யஜேதந்யமஶேஷதஃ
எனவே, எல்லா முயற்சியுடனும் உலகத்தாயை வழிபட வேண்டும்; தானியத்தை நாடுபவர் பையை எவ்வாறு தூக்கி விடுகிறாரோ, அதுபோல் மற்ற எல்லாவற்றையும் முழுமையாக விட்டு விட வேண்டும்.
ஆமத்ய வேததுக்தாப்திம் ப்ராப்தம் ரத்நம் மயா ந்ரு'ப । பராஶக்திபதாம்போஜம் க்ரு'தக்ரு'த்யோऽஸ்ம்யஹம் ததஃ
வேதத்தின் பாற்கடலை கடைந்து, அரசே, நான் அந்த அரிய ரத்தினத்தை பெற்றேன்; அதனால் பராசக்தியின் திருவடிகளை அடைந்து என் வாழ்க்கை நிறைவு பெற்றது.
பஞ்சப்ரஹ்மாஸநாரூடா நாஸ்த்யந்யா காபி தேவதா । தத ஏவ மஹாதேவ்யா பஞ்சப்ரஹ்மாஸநம் க்ரு'தம்
ஐந்து பிரம்மர்களின் ஆசனத்தில் அமர்ந்தவளாக வேறு எந்த தேவதையும் இல்லை; அதனால் மகாதேவி தான் அந்த ஐந்து பிரம்மர்களின் ஆசனத்தை ஏற்படுத்தினாள்.
பஞ்சப்யஸ்த்வதிகம் வஸ்து வேதேऽவ்யக்தமிதீர்யதே । யஸ்மிந்நோதம் ச ப்ரோதம் ச ஸைவ ஶ்ரீபுவநேஶ்வரீ
வேதம் கூறுவது, அந்த ஐந்திற்கும் அப்பாற்பட்டது வெளிப்படாதது என்று; அதில் எல்லாம் நெய்து பின்னப்பட்டிருக்கிறது—அவளே ஸ்ரீ புவனேஸ்வரி.
தாமவிஜ்ஞாய ராஜேந்த்ர நைவ முக்தோ பவேந்நரஃ । யதா சர்மவதாகாஶம் வேஷ்டயிஷ்யந்தி மாநவாஃ
அவளை அறியாமல், அரசே, மனிதன் ஒருபோதும் விடுதலை பெறமாட்டான்; மனிதர்கள் ஆகாயத்தை தோல் போல மூடினால் தான் அந்த விடுதலை கிடைக்கும்.
ததா ஶிவாமவிஜ்ஞாய துஃகஸ்யாந்தோ பவிஷ்யதி । அத ஏவ ஶ்ருதௌ ப்ராஹுஃ ஶ்வேதாஶ்வதரஶாகிநஃ
அப்போது மட்டுமே சிவையை அறியாமல் துக்கம் முடிவடையும்; அதனால்தான் ஸ்வேதாஸ்வதர உபநிடதம் இவ்வாறு அறிவித்துள்ளது.
தே த்யாநயோகாநுகதா அபஶ்ய- ந்தேவாத்மஶக்திம் ஸ்வகுணைர்நிகூடாம்
தியானமும் யோகமும் மேற்கொண்டவர்கள், தங்கள் குணங்களில் மறைந்திருக்கும் தெய்வீக ஆத்மசக்தியை கண்டனர்.
தஸ்மாத் ஸர்வப்ரயத்நேந ஜந்மஸாபல்யஹேதவே । லஜ்ஜயா வா பயேநாபி பக்த்யா வா ப்ரேமயுக்தயா । ஸர்வஸங்கம் பரித்யஜ்ய மநோ ஹ்ரு'தி நிருத்ய ச
எல்லா முயற்சியுடனும், பிறவியை அர்த்தமுள்ளதாக்க, வெட்கம், பயம், பக்தி, அல்லது அன்போடு, எல்லா பிணைப்புகளையும் விட்டுவிட்டு, மனதை இதயத்தில் கட்டுப்படுத்தி—
தந்நிஷ்டஸ்தத்பரோ பூயாதிதி வேதாந்தடிண்டிமஃ । யேந கேந மிஷேணாபி ஸ்வபம்ஸ்திஷ்டந்வ்ரஜந்நபி
அவளிடம் நிலைத்தும், அவளையே குறிக்கோளாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதே வேதாந்தத்தின் முழக்கமாகும்; தூங்கினாலும், நின்றாலும், நடந்தாலும், எப்படியாயினும்—
கீர்தயேத்ஸததம் தேவீம் ஸ வை முச்யேத பந்தநாத் । தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பஜ ராஜந் மஹேஶ்வரீம்
தேவியை எப்போதும் போற்றி பாட வேண்டும்; அப்படிப்பட்டவர் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவார். ஆகையால், அரசே, எல்லா முயற்சியுடனும் மகேஸ்வரியை வழிபடு.
விராட்ரூபாம் ஸூத்ரரூபாம் ததாந்தர்யாமிரூபிணீம் । ஸோபாநக்ரமதஃ பூர்வம் ததஃ ஶுத்தே து சேதஸி
விராட் ரூபம், நூல் போல இணைப்பவள், உள்ளிருக்கும் சக்தி ஆகிய வடிவில் இருப்பவளை, முதலில் படிப்படியாக, பின்னர் தூய மனதுடன் வழிபடு.