ஸமுத்தர மஹேஶாநி ஸம்கடாத்பரமோத்திதாத் । ஜீவநேந விநாஸ்மாகம் கதம் ஸ்யாத்ஸ்திதிரம்பிகே
மகேசானி, இந்த பெரிய துயரிலிருந்து எங்களை உய்த்து விடு; அம்பிகே, உயிரில்லாமல் நாங்கள் எப்படி வாழ முடியும்?
ப்ரஸீத த்வம் மஹேஶாநி ப்ரஸீத ஜகதம்பிகே । அநந்தகோடிப்ரஹ்மாண்டநாயிகே தே நமோ நமஃ
மகேசானி, தயை செய்; உலகத்தாயே, தயை செய்; எண்ணற்ற கோடி பிரபஞ்சங்களின் ஆண்டவளே, உனக்கு எங்கள் வணக்கம், வணக்கம்.
நமஃ கூடஸ்தரூபாயை சித்ரூபாயை நமோ நமஃ । நமோ வேதாந்தவேத்யாயை புவநேஶ்யை நமோ நமஃ
மாறாத வடிவமுடையவளுக்கு வணக்கம்; அறிவே வடிவமுடையவளுக்கு வணக்கம், வணக்கம்; வேதாந்தம் மூலம் அறியப்படுகிறவளுக்கு வணக்கம்; உலகங்களின் ஆண்டவளுக்கு வணக்கம், வணக்கம்.
நேதி நேதீதி வாக்யைர்யா போத்யதே ஸகலாகமைஃ । தாம் ஸர்வகாரணாம் தேவீம் ஸர்வபாவேந ஸந்நதாஃ
'இது அல்ல, இது அல்ல' என்று எல்லா ஆகமங்களாலும் உணரப்படுகிற, எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான தேவிக்குப் பரிபூரண மனதுடன் வணங்குகிறோம்.
இதி ஸம்ப்ரார்திதா தேவீ புவநேஶீ மஹேஶ்வரீ । அநந்தாக்ஷிமயம் ரூபம் தர்ஶயாமாஸ பார்வதீ
இவ்வாறு வேண்டியபோது, உலகங்களின் ஆண்டவளும், மகேசுவரியும் ஆன பார்வதி, எண்ணற்ற கண்கள் கொண்ட வடிவத்தை அருளி காட்டினாள்.
நீலாஞ்ஜநஸமப்ரக்யம் நீலபத்மாயதேக்ஷணம் । ஸுகர்கஶஸமோத்துங்கவ்ரு'த்தபீநகநஸ்தநம்
அவளது நிறம் கருஞ்சாந்து போல் இருண்டது; அவளது கண்கள் நீலத்தாமரைப்போல் இருந்தன; அவளது மார்பங்கள் வட்டமாக, உயரமாக, திடமாக, யானைகளைவிட அழகாக இருந்தன.
பாணமுஷ்டிம் ச கமலம் புஷ்பபல்லவமூலகாந் । ஶாகாதீந்பலஸம்யுக்தாநநந்தரஸஸம்யுதாந்
அவள் கையில் அம்புகள், தாமரை, மெல்லிய இலைகள் மற்றும் வேர், பழங்களுடன் கலந்த காய்கறிகள், பலவகை சுவைகளுடன் இருந்தன.
க்ஷுத்த்ரு'ட்ஜராபஹாந் ஹஸ்தைர்பிப்ரதீ ச மஹாதநுஃ । ஸர்வஸௌந்தர்யஸாரம் தத்ரூபம் லாவண்யஶோபிதம்
அவள் கைகளில் வலிமையான வில்லைக் கொண்டு, பசி, தாகம், நோய்கள் எல்லாம் நீங்கச் செய்தாள்; அவளது உருவம் எல்லா அழகுகளின் சாரமாக, கண்ணியத்தால் ஒளிர்ந்தது.
கோடிஸூர்யப்ரதீகாஶம் கருணாரஸஸாகரம் । தர்ஶயித்வா ஜகத்தாத்ரீ ஸாநந்தநயநோத்பவா
அவளது தோற்றம் கோடி சூரியர்களைப் போல் பிரகாசித்து, கருணை எனும் பெருங்கடலாக இருந்தது; உலகத்தைப் பேணும் தாயாக, எண்ணற்ற கண்களிலிருந்து தோன்றியவளாக அவள் தன்னை வெளிப்படுத்தினாள்.
மோசயாமாஸ லோகேஷு வாரிதாராம் ஸஹஸ்ரஶஃ । நவராத்ரம் மஹாவ்ரு'ஷ்டிரபூந்நேத்ரோத்பவைர்ஜலைஃ
அவள் உலகங்களில் ஆயிரக்கணக்கான நீர் ஓடைகளை விடுவித்தாள்; ஒன்பது இரவுகள் அவளது கண்களில் இருந்து எழுந்த நீரால் பெரும் மழை பெய்தது.
துஃகிதாந்வீக்ஷ்ய ஸகலாந்நேத்ராஶ்ரூணி விமுஞ்சதீ । தர்பிதாஸ்தேந தே லோகா ஓஷத்யஃ ஸகலா அபி
அனைவரும் துன்புறுவதைக் கண்டு, அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் சிந்தினாள்; அந்த நீரால் எல்லா உலகங்களும், எல்லா செடிகளும் திருப்தியடைந்தன.
நதீநதப்ரவாஹாஸ்தைர்ஜலைஃ ஸமபவந்ந்ரு'ப । நிலீய ஸம்ஸ்திதாஃ பூர்வம் ஸுராஸ்தே நிர்கதா பஹிஃ
அந்த நீரால் நதிகள், ஓடைகள் உருவானது, மன்னா; முன்பு மறைந்திருந்த தேவர்கள் வெளியே வந்தார்கள்.
மிலித்வா ஸஸுரா விப்ரா தேவீம் ஸமபிதுஷ்டுவுஃ । நமோ வேதாந்தவேத்யே தே நமோ ப்ரஹ்மஸ்வரூபிணி
தேவர்களும் முனிவர்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து, தேவியைப் புகழ்ந்தார்கள்: 'வேதாந்தம் மூலம் அறியப்படுபவளே, பிரம்மத்தின் உருவானவளே, உமக்கு வணக்கம்.'
ஸ்வமாயயா ஸர்வஜகத்விதாத்ர்யை தே நமோ நமஃ । பக்தகல்பத்ருமே தேவி பக்தார்தம் தேஹதாரிணி
'உன் மாயையால் எல்லா உலகங்களையும் படைக்கும் தாயே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்; பக்தர்களுக்காக எல்லாம் தரும் மரமாக, பக்தர்களுக்காக உருவம் எடுத்தவளே.'
நித்யத்ரு'ப்தே நிருபமே புவநேஶ்வரி தே நமஃ । அஸ்மச்சாந்த்யர்தமதுலம் லோசநாநாம் ஸஹஸ்ரகம்
'எப்போதும் திருப்தியுடன், ஒப்பற்றவளே, உலகின் ஆண்டவளே உமக்கு வணக்கம்; எங்கள் அமைதிக்காக, எண்ணற்ற கண்களை எடுத்துள்ளாய்.'
த்வயா யதோ த்ரு'தம் தேவி ஶதாக்ஷீ த்வம் ததோ பவ । க்ஷுதயா பீடிதா மாதஃ ஸ்தோதும் ஶக்திர்ந சாஸ்தி நஃ
'நீ அவை எடுத்ததால், தேவி, நீ 'சதாக்ஷி' என்று அழைக்கப்படுகிறாய்; அம்மா, பசியால் வாடி, உன்னைப் புகழ எங்களுக்கு வலிமை இல்லை.'
க்ரு'பாம் குரு மஹேஶாநி வேதாநப்யாஹராம்பிகே । வ்யாஸ உவாச - இதி தேஷாம் வசஃ ஶ்ருத்வா ஶாகாந்ஸ்வகரஸம்ஸ்திதாந்
'கருணை செய்யும் பெரும் தேவியே, வேதங்களை மீண்டும் அளி, அம்பிகே.' வியாசர் சொன்னார்: அவர்கள் சொற்களை கேட்டவுடன், அவள் முன் இருந்த காய்கறிகளை எடுத்தாள்.
ஸ்வாதூநி பலமூலாநி பக்ஷணார்தம் ததௌ ஶிவா । நாநாவிதாநி சாந்நாநி பஶுபோஜ்யாநி யாநி ச
அம்சமானவள் இனிப்பான பழங்கள், வேர் ஆகியவற்றை உணவாக வழங்கினாள்; பலவகை உணவுகளும், மிருகங்களுக்கு ஏற்றவையும் கொடுத்தாள்.
காம்யாநந்தரஸைர்யுக்தாந்யாநவீநோத்பவம் ததௌ । ஶாகம்பரீதி நாமாபி தத்திநாத்ஸமபூந்ந்ரு'ப
விரும்பிய சுவைகளுடன் கூடிய உணவுகளையும், தன் உடலிலிருந்து தோன்றிய உணவுகளையும் வழங்கினாள்; அந்த நாளிலிருந்து அவள் 'சாகம்பரி' என்று அழைக்கப்பட்டாள்.
ததஃ கோலாஹலே ஜாதே தூதவாக்யேந போதிதஃ । ஸஸைந்யஃ ஸாயுதோ யோத்தும் துர்கமாக்யோऽஸுரோ யயௌ
அப்போது பெரும் குழப்பம் எழுந்தது; தூதர் செய்தி சொன்னபின், துர்கமன் எனும் அசுரன் தன் படையுடன் ஆயுதம் எடுத்துக் கொண்டு போர் செய்ய வந்தான்.
ஸஹஸ்ராக்ஷௌஹிணீயுக்தஃ ஶராந்முஞ்சம்ஸ்த்வராந்விதஃ । ருரோத தேவஸைந்யம் தத்யத்தேவ்யக்ரே ஸ்திதம் புரா
ஆயிரம் படைகள் கொண்ட அவன் வேகமாக அம்புகளை விட, முன்பு தேவியருக்கு முன் இருந்த தேவர்களின் படையைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
ததா விப்ரகணம் சைவ ரோதயாமாஸ ஸர்வதஃ । ததஃ கிலகிலா ஶப்தஃ ஸமபூத்தேவமண்டலே
அதேபோல், அவன் முனிவர்களை எல்லா பக்கமும் சூழ்ந்தான்; அப்போது தேவர்களின் கூடத்தில் பெரும் சத்தம் எழுந்தது.
த்ராஹி த்ராஹீதி வாக்யாநி ப்ரோசுஃ ஸர்வே த்விஜாமராஃ । ததஸ்தேஜோமயம் சக்ரம் தேவாநாம் பரிதஃ ஶிவா
எல்லா முனிவர்களும் தேவர்களும் 'காப்பாற்று! காப்பாற்று!' என்று கூவி அழைத்தார்கள்; அப்போது சிவை, தேவர்களைப் பாதுகாக்க ஒளி நிறைந்த சக்கரத்தைச் சுற்றிலும் உருவாக்கினாள்.
சகார ரக்ஷணார்தாய ஸ்வயம் தஸ்மாத் பஹிஃ ஸ்திதா । ததஃ ஸமபவத்யுத்தம் தேவ்யா தைத்யஸ்ய சோபயோஃ
அவள் தானே வெளியே நின்று, அவர்களைப் பாதுகாக்க அந்த சக்கரத்தை உருவாக்கினாள்; பின்னர் தேவியும் அசுரனும் இருபுறமும் போர் நடந்தது.
ஶரவர்ஷஸமாச்சந்நம் ஸூர்யமண்டலமத்புதம் । பரஸ்பரஶரோத்கர்ஷஸமுத்பூதாக்நிஸுப்ரபம்
அம்புகளின் மழையால் சூரியன் மறைந்தது போல அற்புதமாகத் தோன்றியது; அந்த அம்புகள் ஒன்றோடொன்று மோதியதில் எழுந்த தீயின் ஒளியில் அந்தச் சூரிய மண்டலம் பிரகாசமாக இருந்தது.
கடோரஜ்யாடணத்காரபதிரீக்ரு'ததிக்தடம் । ததோ தேவீஶரீராத்து நிர்கதாஸ்தீவ்ரஶக்தயஃ
வில்லின் கடும் கயிறு ஒலியால் எல்லா திசைகளும் கேளாமலாயின; அப்போது தேவி உடலிலிருந்து மிக வலிமையான சக்திகள் வெளிப்பட்டன.
காலிகா தாரிணீ பாலா த்ரிபுரா பைரவீ ரமா । பகலா சைவ மாதங்கீ ததா த்ரிபுரஸுந்தரீ
காளிகா, தாரிணி, பாலா, திரிபுரா, பைரவீ, ரமா, பகளா, மாதங்கி, திரிபுரசுந்தரி ஆகியோர் தோன்றினார்கள்.
காமாக்ஷீ துலஜா தேவீ ஜம்பிநீ மோஹிநீ ததா । சிந்நமஸ்தா குஹ்யகாலீ தஶஸாஹஸ்ரபாஹுகா
காமாட்சி, துலஜா தேவி, ஜம்பினி, மோகினி, சின்னமஸ்தா, குய்யகாளி, பத்து ஆயிரம் கைகள் உடையவள் ஆகியோரும் வெளிப்பட்டனர்.
த்வாத்ரிம்ஶச்சக்தயஶ்சாந்யாஶ்சதுஷ்ஷஷ்டிமிதாஃ பராஃ । அஸம்க்யாதாஸ்ததோ தேவ்யஃ ஸமுத்பூதாஸ்து ஸாயுதாஃ
மற்றும் முப்பத்திரண்டு சக்திகள், அறுபத்து நான்கு உயர்ந்த சக்திகள், எண்ணிக்கையற்ற ஆயுதம் கொண்ட தேவிகள் எல்லாம் அங்கு தோன்றினார்கள்.
ம்ரு'தங்கஶங்கவீணாதிநாதிதம் ஸங்கரஸ்தலம் । ஶக்திபிர்தைத்யஸைந்யே து நாஶிதேऽக்ஷௌஹிணீஶதே
மிருதங்கம், சங்கு, வீணை போன்ற இசைக்கருவிகளின் ஒலியால் போர்க்களம் முழங்கியது; அந்த சக்திகள் அசுரர்களின் நூறு படைப் பிரிவுகளை அழித்தன.