மித்ராணி தே கதாந்யஸ்தாத்த்வமேகஸ்து குதஃ ஸ்திதஃ । ஸூத உவாச - ஏவமுக்த்வா புநஸ்தந்வீ கருணம் ப்ரருரோத ஹ
உன் நண்பர்கள் எல்லோரும் போய்விட்டார்கள்; நீ மட்டும் இங்கே எப்படி இருக்க முடியும்? இவ்வாறு கூறி, அந்த மெலிந்தவள் துயரமாக அழத் தொடங்கினாள்.
ஹா ஶிஶோ பால ஹா வத்ஸ ரோஹிதாக்ய குமாரக । ரே புத்ர ப்ரதிஶப்தம் மே கஸ்மாத்த்வம் ந ப்ரயச்சஸி
"ஐயோ, என் குழந்தை! என் பையா! என் ரோகிதன் என்ற மகனே! என் மகனே, நான் அழைக்கும் போது ஏன் பதில் சொல்லவில்லை?"
தவாஹம் ஜநநீ வத்ஸ கிம் ந ஜாநாஸி பஶ்ய மாம் । தேஶத்யாகாத்ராஜ்யநாஶாத்புத்ர பர்த்ரா ஸ்வவிக்ரயாத்
"நான் உன் தாய், மகனே — என்னை அறியவில்லை என்றால் பார்! நாட்டை இழந்து, அரியணையை இழந்து, என் கணவரால் விற்கப்பட்டவளாய் இங்கே நிற்கிறேன்."
யத்தாஸீத்வாச்ச ஜீவாமி த்வாம் த்ரு'ஷ்ட்வா புத்ர கேவலம் । தே ஜந்மஸமயே விப்ரைராதிஷ்டம் யத்த்வநாகதம்
"இப்போது உன்னைப் பார்த்து மட்டும் தான் நான் உயிர் வாழ்கிறேன், அடிமை வாழ்க்கையில் இருக்கிறேன். உன் பிறப்பின்போது பண்டிதர்கள் சொன்ன நல்ல நிகழ்வுகள் எதுவும் நடக்கவில்லை."
தீர்காயுஃ ப்ரு'திவீராஜஃ புத்ரபௌத்ரஸமந்விதஃ । ஶௌர்யதாநரதிஃ ஸத்த்வோ குருதேவத்விஜார்சகஃ
"நீ நீண்ட ஆயுளுடன், பூமியின் அரசனாக, மகன்களும் பேரன்களும் சூழ, வீரம், தானம், நல்லொழுக்கம், ஆசான்கள், தேவர்கள், பண்டிதர்கள் ஆகியோருக்கு வழிபாடு செய்யும் ஒருவனாக இருப்பாய் என்று சொன்னார்கள்."
மாதாபித்ரோஸ்து ப்ரியக்ரு'த்ஸத்யவாதீ ஜிதேந்த்ரியஃ । இத்யாதி ஸகலம் ஜாதமஸத்யமதுநா ஸுத
"நீ தாய் தந்தைக்கு பிரியமானவன், உண்மை பேசுகிறவன், உணர்ச்சிகளை அடக்குகிறவன் என்று எல்லாம் கூறப்பட்டது. ஆனால் இப்போது அவை அனைத்தும் பொய்யாகிவிட்டன, மகனே."
சக்ரமத்ஸ்யாவாதபத்ரஶ்ரீவத்ஸஸ்வஸ்திகத்வஜாஃ । தவ பாணிதலே புத்ர கலஶஶ்சாமரம் ததா
"சக்கரம், மீன், குடை, ஸ்ரீவத்ஸம், சுவஸ்திகம், கொடி, கலசம், சாமரம் — இவை எல்லாம் உன் கையில் இருந்த ராஜலட்சணங்கள், மகனே."
லக்ஷணாநி ததாந்யாநி த்வத்தஸ்தே யாநி ஸந்தி ச । தாநி ஸர்வாணி மோகாநி ஸஞ்ஜாதாந்யதுநா ஸுத
"உன் கையில் இருந்த மற்ற எல்லா நல்ல குறிகளும் இப்போது வீணாகி விட்டன, மகனே."
ஹா ராஜந்ப்ரு'திவீநாத க்வ தே ராஜ்யம் க்வ மந்த்ரிணஃ । க்வ தே ஸிம்ஹாஸநம் சத்ரம் க்வ தே கட்கஃ க்வ தத்தநம்
"ஐயோ அரசா! பூமியின் அதிபதியே! உன் ராஜ்யம் எங்கே? உன் அமைச்சர்கள் எங்கே? உன் சிங்காசனம், குடை, வாள், அந்த செல்வம் எங்கே?"
க்வ ஸாயோத்யா க்வ ஹர்ம்யாணி க்வ கஜாஶ்வரதப்ரஜாஃ । ஸர்வமேதத்ததா புத்ர மாம் த்யக்த்வா க்வ கதோऽஸி ரே
"அயோத்தி எங்கே? அரண்மனைகள் எங்கே? யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், رعியைகள் எங்கே? இவை அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, மகனே, நீ எங்கே போனாய்?"
ஹா காந்த ஹா ந்ரு'பாகச்ச பஶ்யேமம் ஸ்வஸுதம் ப்ரியம் । யேந தே ரிங்கதா வக்ஷஃ கும்குமேநாவலேபிதம்
"ஐயோ, கணவரே! அரசா, வா, உன் செல்லப்பிள்ளையைப் பார்; ஒருகாலத்தில் நீ அரவணைத்த மார்பில் குங்குமம் பூசப்பட்டிருந்தான்."
ஸ்வஶரீரரஜஃபங்கைர்விஶாலம் மலிநீக்ரு'தம் । யேந தே பாலபாவேந ம்ரு'கநாபிவிலேபிதஃ
"இப்போது அவன் பரந்த உடல் தன் உடம்பின் தூசிலும் அழுக்கிலும் முழுகி இருக்கிறது; சிறுவயதில் அவன் மிருகநாபி வாசனை பூசப்பட்டிருந்தான்."
ப்ரம்ஶிதோ பாலதிலகஸ்தவாங்கஸ்தேந பூபதே । யஸ்ய வக்த்ரம் ம்ரு'தா லிப்தம் ஸ்நேஹாத்வை சும்பிதம் மயா
"அவன் நெற்றியில் இருந்த திலகம் உன் மடியில் கிடந்தபோது விழுந்துவிட்டது, அரசா; அவன் முகம் மண்ணால் பூசப்பட்டு, அன்பால் நான் முத்தமிட்டேன்."
தந்முகம் மக்ஷிகாலிங்க்யம் பஶ்யே கீடைர்விதூஷிதம் । ஹா ராஜந் பஶ்ய தம் புத்ரம் புவிஸ்தம் ரங்கவந்ம்ரு'தம்
"இப்போது அந்த முகம் ஈக்கள், தேனீக்கள் சூழ்ந்து, பூச்சிகளால் கெடுப்படைந்துவிட்டது. அரசா, உன் மகன் தரையில் ஏழைபோல் இறந்து கிடக்கிறான், பார்."
ஹா தேவ கிம் மயா க்ரு'த்யம் க்ரு'தம் பூர்வபவாந்தரே । தஸ்ய கர்மபலஸ்யேஹ ந பாரமுபலக்ஷயே
"ஐயோ, இறைவா! நான் முன்னொரு பிறவியில் என்ன தவறு செய்தேன்? அந்த பாவத்தின் விளைவுக்கு முடிவே தெரியவில்லை."
ஹா புத்ர ஹா ஶிஶோ வத்ஸ கா குமாரக ஸுந்தர । ஏவம் தஸ்யா விலாபம் தே ஶ்ருத்வா நகரபாலகாஃ
"ஐயோ, மகனே! ஐயோ, குழந்தை! என் செல்லம், அழகான பையா!" இவ்வாறு அவளது அழுகுரலை நகர காவலர்கள் கேட்டார்கள்...
ஜாக்ரு'தாஸ்த்வரிதாஸ்தஸ்யாஃ பார்ஶ்வமீயுஃ ஸுவிஸ்மிதாஃ । ஜநா ஊசுஃ - கா த்வம் பாலஸ்ய கஸ்யாயம் பதிஸ்தே குத்ர திஷ்டதி
அவர்கள் விழித்துக்கொண்டு விரைவாக அவளது பக்கத்துக்கு வந்தார்கள்; மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். மக்கள் கேட்டார்கள்: 'நீ யார்? இந்தக் குழந்தை யாருடையது? உன் கணவர் யார்? அவர் எங்கே இருக்கிறார்?'
ஏகைவ நிர்பயா ராத்ரௌ கஸ்மாத்த்வமிஹ ரோதிஷி । ஏவமுக்தாத ஸா தந்வீ ந கிஞ்சித்வாக்யமப்ரவீத்
'நீ மட்டும், அச்சமில்லாமல், இந்த இரவில் ஏன் அழுகிறாய்?' என்று கேட்டபோது, அந்த மெலிந்த பெண் எதுவும் பதிலளிக்கவில்லை.
பூயோऽபி ப்ரு'ஷ்டா ஸா தூஷ்ணீம் ஸ்தப்தீபூதா பபூவ ஹ । விலலாபாதிதுஃகார்தா ஶோகாஶ்ருப்லுதலோசநா
மீண்டும் கேட்டாலும், அவள் அமைதியாகவும் அசையாமல் இருந்தாள்; மிகுந்த துயரத்தில் மூழ்கி, துக்கக் கண்ணீரால் கண்கள் நனைந்து அழ்ந்தாள்.
அத தே ஶங்கிதாஸ்தஸ்யாம் ரோமாஞ்சிததநூருஹாஃ । ஸம்த்ரஸ்தாஃ ப்ராஹுரந்யோந்யமுத்த்ரு'தாயுதபாணயஃ
பின்னர், அவளைப் பற்றி சந்தேகம் கொண்ட அவர்கள், உடம்பில் முடிகள் நிமிர்ந்து, பயந்தார்கள்; கையில் ஆயுதம் பிடித்து, ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினர்.
நூநம் ஸ்த்ரீ ந பவத்யேஷா யதஃ கிஞ்சிந்ந பாஷதே । தஸ்மாத்வத்யா பவேதேஷா யத்நதோ பாலகாதிநீ
'இவள் ஒரு பெண் அல்ல என்பதே உறுதி, ஏனெனில் எதுவும் பேசவில்லை; ஆகவே, இவளை கொல்ல வேண்டும்—இவள் கண்டிப்பாக குழந்தை கொலை செய்தவள்.'
ஶுபா சேத்தர்ஹி கிம் ஹ்யத்ர நிஶார்தே திஷ்டதே பஹிஃ । பக்ஷார்தமநயா நூநமாநீதஃ கஸ்யசிச்சிஶுஃ
'இவள் நல்லவள் என்றால், இந்த நடு இரவில் வெளியில் ஏன் இருக்கிறாள்? நிச்சயமாக, யாரோடொரு குழந்தையை இங்கு கொண்டு வந்து சாப்பிட நினைக்கிறாள்.'
இத்யுக்த்வா தைர்க்ரு'ஹிதா ஸா காடம் கேஶேஷு ஸத்வரம் । புஜயோரபரைஶ்சைவ கைஶ்சாபி கலகே ததா
இவ்வாறு சொல்லி, அவர்கள் அவளை விரைவாக முடியில் பிடித்து இறுக்கமாகப் பிடித்தார்கள்; மற்றவர்கள் அவளது கை மற்றும் கழுத்தையும் பிடித்தார்கள்.
கேசரீ யாஸ்யதீத்யுக்தம் பஹுபிஃ ஶஸ்த்ரபாணிபிஃ । ஆக்ரு'ஷ்ய பக்கணே நீதா சாண்டாலாய ஸமர்பிதா
'இவள் இப்போது பறந்து போகப்போகிறாள்,' என்று பலர் ஆயுதம் பிடித்து சொன்னார்கள்; முடியில் இழுத்து, அவளை அசுத்தரிடம் ஒப்படைத்தார்கள்.
ஹே சாண்டால பஹிர்த்ரு'ஷ்டா ஹ்யஸ்மாபிர்பாலகாதிநீ । வத்யதாம் வத்யதாமேஷ ஶீக்ரம் நீத்வா பஹிஃஸ்தலே
'ஏ அசுத்தா! இந்த குழந்தை கொலை செய்தவளை வெளியில் பார்த்தோம். அவளை உடனே கொண்டு போய் கொல்லுங்கள், கொல்லுங்கள்,' என்று சொன்னார்கள்.
சாண்டாலஃ ப்ராஹ தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜ்ஞாதேயம் லோகவிஶ்ருதா । ந த்ரு'ஷ்டபூர்வா கேநாபி லோகடிம்பாந்யநேகதா
அசுத்தன் அவளைப் பார்த்து சொன்னான்: 'இவள் உலகிற்கு அறியப்பட்டவள்; இதற்கு முன்பு யாரும் அவளைப் பார்க்கவில்லை—பல இடங்களில் பல குழந்தைகளை இவள் விழுங்கியிருக்கிறாள்.'
பக்ஷிதாந்யநயா பூரி பவத்பிஃ புண்யமார்ஜிதம் । க்யாதிர்வஃ ஶாஶ்வதீ லோகே கச்சத்வம் ச யதாஸுகம்
'இவள் பல குழந்தைகளை சாப்பிட்டிருக்கிறாள்; நீங்கள் பெரும் புண்ணியம் செய்துள்ளீர்கள். உங்கள் புகழ் உலகில் எப்போதும் நிலைக்கும்—இப்போது விருப்பப்படி செல்லுங்கள்.'
த்விஜஸ்த்ரீபாலகோகாதீ ஸ்வர்ணஸ்தேயீ ச யோ நரஃ । அக்நிதோ வர்த்மகாதீ ச மத்யபோ குருதல்பகஃ
'இருமுறை பிறந்தவரை, பெண், குழந்தை, பசு, பொன் திருடும் மனிதன், தீ வைக்கும்வன், வழிப்பறி செய்யும்வன், மதுவில் குடிபோதையில் தவறு செய்பவன், குருவின் மனைவியுடன் பழகும்வன்—'
மஹாஜநவிரோதீ ச தஸ்ய புண்யப்ரதோ வதஃ । த்விஜஸ்யாபி ஸ்த்ரியோ வாபி ந தோஷோ வித்யதே வதே
'பெரும் மக்களுக்கு எதிராகச் செய்பவன்—இவர்களை கொல்வது புண்ணியம் தரும். இருமுறை பிறந்தவரையோ, பெண்ணையோ கொல்வதில் குற்றமில்லை.'
அஸ்யா வதஶ்ச மே யோக்ய இத்யுக்த்வா காடபந்தநைஃ । பத்த்வா கேஶேஷ்வதாக்ரு'ஷ்ய ரஜ்ஜுபிஸ்தாமதாடயத்
'இவளை கொல்வது எனக்கு உரியது,' என்று சொல்லி, அவளை வலுவான கயிற்றால் இறுக்கமாக கட்டி, முடியில் இழுத்து, கயிற்றால் அடித்தான்.