கோ மாமுத்தரதே தேவி பௌராணாக்யாநவிஸ்தரைஃ । ஸூத உவாச - பஶ்யதஸ்தஸ்ய ராஜர்ஷேஃ கஶாகாதைஃ ஸுதாருணைஃ
'தேவி, பழைய கதைகள் எல்லாம் சொன்னாலும், யார் என்னை இவ்வளவு துயரத்திலிருந்து மீட்டெடுப்பார்?' சூதர் சொன்னான்: 'அந்த ராஜரிஷி பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கொடூரமான கயிறு அடிகளால்—'
காதயித்வா து விப்ரேஶோ நேதும் ஸமுபசக்ரமே । நீயமாநௌ து தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா பார்யாபுத்ரௌ ஸ பார்திவஃ
பிராமணன் அடித்து முடித்து, அவர்களை அழைத்துச் செல்லத் தயாரானான்; மனைவியும் மகனும் அழைத்துச் செல்லப்படும்போது, அந்த மன்னன் அவர்களை பார்த்தான்.
விலலாபாதிதுஃகார்தோ நிஃஶ்வஸ்யோஷ்ணம் புநஃ புநஃ । யாம் ந வாயுர்ந வாऽऽதித்யோ ந சந்த்ரோ ந ப்ரு'த்க்ஜநாஃ
அதிகமான துயரால் வாடி, மீண்டும் மீண்டும் சூடான மூச்சை விடுத்து, 'இவளை, காற்றும், சூரியனும், சந்திரனும், வேறு யாரும் இப்படி கண்டதில்லை' என்று புலம்பினார்.
த்ரு'ஷ்டவந்தஃ புரா பத்நீம் ஸேயம் தாஸீத்வமாகதா । ஸூர்யவம்ஶப்ரஸூதோऽயம் ஸுகுமாரகராங்குலிஃ
முன்பு மனைவியாக இருந்தவள் இப்போது அடிமை நிலைக்கு வந்துவிட்டாள்; இந்த சிறுவன் சூரிய குலத்தில் பிறந்தவன், மென்மையான கை விரல்களுடன்—
ஸம்ப்ராப்தோ விக்ரயம் பாலோ திங்மாமஸ்து ஸுதுர்மதிம் । ஹா ப்ரியே ஹா ஶிஶோ வத்ஸ மமாநார்யஸ்ய துர்நயஃ
—இந்தக் குழந்தையும் இப்போது விற்கப்பட்டுவிட்டான்; என் மனம் தீயது, எனக்கு வெட்கம்! அன்பே! என் பிள்ளையே! என் அருவருப்பான செயல் இதை ஏற்படுத்தியது.
தைவாதீநதஶாம் ப்ராப்தோ ந ம்ரு'தோऽஸ்மி ததாபி திக் । வ்யாஸ உவாச - ஏவம் விலபிதோ ராஜ்ஞோऽக்ரே விப்ரோऽந்தரதீயத
விதியின் கட்டுப்பாட்டில் நான் வீழ்ந்தும், இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறேன்—எனக்கு வெட்கம்! வியாசர் சொன்னார்: இவ்வாறு அரசரின் முன்பு புலம்பியபோது அந்த பிராமணர் மறைந்துவிட்டார்.
வ்ரு'க்ஷகேஹாதிபிஸ்துங்கைஸ்தாவாதாய த்வராந்விதஃ । அத்ராந்தரே முநிஶ்ரேஷ்டஸ்த்வாஜகாம மஹாதபாஃ
அவர்களை இருவரையும் எடுத்துக்கொண்டு, உயர்ந்த மரங்களும் வீடுகளும் வழியாக அவசரமாக சென்றார்; அந்த நேரத்தில் பெரிய தவசு, முனிவர்களில் சிறந்தவர், அங்கு வந்தார்.
ஸஶிஷ்யஃ கௌஶிகேந்த்ரோऽஸௌ நிஷ்டுரஃ க்ரூரதர்ஶநஃ । விஶ்வாமித்ர உவாச- யா த்வயோக்தா புரா ராஜந் ராஜஸூயஸ்ய தக்ஷிணா
தனது சீடர்களுடன் கூடிய கவுசிக குலத்தின் தலைவர், கடுமையான பார்வையுடன் வந்தார். விஸ்வாமித்திரர் சொன்னார்: அரசே, ராஜசூயத்திற்கு நீ முன்பு கூறிய காணிக்கை—
தாம் ததஸ்வ மஹாபாஹோ யதி ஸத்யம் புரஸ்க்ரு'தம் । ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச - நமஸ்கரோமி ராஜர்ஷே க்ரு'ஹாணேமாம் ஸ்வதக்ஷிணாம்
—அதை இப்போது கொடு, பெரும் புயலே, நீ உண்மையை முதன்மை எனக் கருதினால். ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: ராஜரிஷீ, உமக்கு வணங்குகிறேன்; இந்த காணிக்கையை ஏற்கவும்.
ராஜஸூயஸ்ய யாகஸ்ய யா மயோக்தா புராநக । விஶ்வாமித்ர உவாச - குதோ லப்தமிதம் த்ரவ்யம் தக்ஷிணார்தே ப்ரதீயதே
அரசே, இது ராஜசூய யாகத்திற்கான காணிக்கை, நான் முன்பு கூறியது. விஸ்வாமித்திரர் சொன்னார்: இந்த செல்வத்தை எங்கிருந்து பெற்றாய், காணிக்கையாக வழங்குகிறாய்?
ஏததாசக்ஷ்வ ராஜேந்த்ர யதா த்ரவ்யம் த்வயார்ஜிதம் । ராஜோவாச - கிமநேந மஹாபாக கதிதேந தவாநக
அரசர்களில் தலைவனே, இந்த செல்வம் எவ்வாறு கிடைத்தது என்று சொல்லவும். அரசன் சொன்னான்: அருளாளனே, இதை சொல்லி என்ன பயன்?
ஶோகஸ்து வர்ததே விப்ர ஶ்ருதேநாநேந ஸுவ்ரத । ரு'ஷிருவாச - அஶஸ்தம் நைவ க்ரு'ஹ்ணாமி ஶஸ்தமேவ ப்ரயச்ச மே
இதைக் கேட்கும் போது என் துயரம் அதிகரிக்கிறது, நல்ல விரதம் கொண்ட பிராமணரே. முனிவர் சொன்னார்: தவறானதை நான் ஏற்கமாட்டேன்; நல்லதையே எனக்கு கொடு.
த்ரவ்யஸ்யாகமநம் ராஜந் கதயஸ்வ யதாததம் । ராஜோவாச - மயா தேவீ து ஸா பார்யா விக்ரீதா கோடிஸம்மிதைஃ । நிஷ்கைஃ புத்ரோ ரோஹிதாக்யோ விக்ரீதோऽர்புதஸம்க்யயா । விப்ரைகாதஶகோட்யஸ்த்வம் ஸுவர்ணஸ்ய க்ரு'ஹாண மே
அரசே, இந்த செல்வம் எவ்வாறு வந்தது என்பதை உண்மையாகச் சொல். அரசன் சொன்னான்: அந்த தேவியை, என் மனைவியை, நான் பத்து கோடி பொன்னுக்கு விற்றேன்; என் மகன் ரோஹிதன் ஒரு கோடி பொன்னுக்கு விற்கப்பட்டான்; பிராமணரே, பதினொன்று கோடி பொன்னைக் கொள்க.
ஸூத உவாச - தத்வித்தம் ஸ்வப்லமாலக்ஷ்ய தாரவிக்ரயஸம்பவம் । ஶோகாபிபூதம் ராஜாநம் குபிதஃ கௌஶிகோऽப்ரவீத்
சூதர் சொன்னார்: அந்த செல்வம் மனைவி, மகனை விற்று கிடைத்தது என்பதை அறிந்து, துயரத்தில் மூழ்கிய அரசனைப் பார்த்து, கவுசிக முனிவர் கோபமாகப் பேசினார்.
ரு'ஷிருவாச - ராஜஸூயஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய நைஷா பவதி தக்ஷிணா । அந்யதுத்பாதய க்ஷிப்ரம் ஸம்பூர்ணா யேந ஸா பவேத்
முனிவர் சொன்னார்: இது ராஜசூய யாகத்திற்கான சரியான காணிக்கை அல்ல; வேறு ஒன்றை விரைவில் ஏற்படுத்தி, அதை முழுமையாக்கு.
க்ஷத்ரபந்தோ மமேமாம் த்வம் ஸத்ரு'ஶீம் யதி தக்ஷிணாம் । மந்யஸே தர்ஹி தத்க்ஷிப்ரம் பஶ்ய த்வம் மே பரம் பலம்
நீ, க்ஷத்திரியனே, இதை எனக்கு பொருத்தமான காணிக்கை என்று நினைத்தால், உடனே என் பேராற்றலை நீ காண்பாய்—
தபஸோऽஸ்ய ஸுதப்தஸ்ய ப்ராஹ்மணஸ்யாமலஸ்ய ச । மத்ப்ரபாவஸ்ய சோக்ரஸ்ய ஶுத்தஸ்யாத்யயநஸ்ய ச
—என் கடும் தவத்தின் பலம், என் தூய பிராமண தன்மை, என் பயங்கரமான சக்தி, என் தூய கல்வி ஆகியவற்றின் வலிமையைப் பார்க்க.
ராஜோவாச - அந்யத்தாஸ்யாமி பகவந் காலஃ கஶ்சித்ப்ரதீக்ஷ்யதாம் । அதுநைவாஸ்தி விக்ரீதா பத்நீ புத்ரஶ்ச பாலகஃ
அரசன் சொன்னான்: பக்தனே, வேறு ஒன்றை நான் தருவேன்; சிறிது நேரம் காத்திரு. இப்போது என் மனைவியும் என் சிறுவன் மகனும் விற்கப்பட்டுவிட்டனர்.
விஶ்வாமித்ர உவாச - சதுர்பாகஃ ஸ்திதோ யோऽயம் திவஸஸ்ய நராதிப । ஏஷ ஏவ ப்ரதீக்ஷ்யோ மே வக்தவ்யம் நோத்தரம் த்வயா
விஸ்வாமித்திரர் சொன்னார்: அரசே, இந்த நாளில் நான்கில் ஒரு பகுதி மட்டும் மீதமுள்ளது; அதுவரை மட்டுமே நான் காத்திருப்பேன். நீ இனி எதுவும் பேசக்கூடாது.
ஹரிஶ்சந்த்ரோபாக்யாநவர்ணநம் வ்யாஸ உவாச - தமேவமுக்த்வா ராஜாநம் நிர்க்ரு'ணம் நிஷ்டுரம் வசஃ । ததாதாய தநம் பூர்ணம் குபிதஃ கௌஶிகோ யயௌ
ஹரிச்சந்திரன் துயரத்தைச் சொல்வது. வியாசர் சொன்னார்: இவ்வாறு அரசனிடம் இரக்கம் இல்லாமல் கடுமையான வார்த்தைகள் கூறி, கோபத்தில் கவுசிக முனிவர் முழு காணிக்கையையும் எடுத்துக்கொண்டு சென்றார்.
விஶ்வாமித்ரே கதே ராஜா ததஃ ஶோகமுபாகதஃ । ஶ்வாஸோச்ச்வாஸம் முஹுஃ க்ரு'த்வா ப்ரோவாசோச்சைரதோமுகஃ
விசுவாமித்திரர் புறப்பட்ட பிறகு, அரசன் மிகுந்த துக்கத்தில் மூழ்கினார்; அடிக்கடி ஆழமாக மூச்சுவிட்டு, தலையை குனிந்து, உரக்கப் பேசினார்.
வித்தக்ரீதேந யஸ்யார்திர்மயா ப்ரேதேந கச்சதி । ஸ ப்ரவீது த்வராயுக்தோ யாமே திஷ்டதி பாஸ்கரஃ
என் மூலம் வாங்கிய செல்வத்தால் யாருக்கு துன்பம் தீருமோ, அவர் சூரியன் மறையாத வரை விரைவாக வந்து சொல்லட்டும்.
அதாஜகாம த்வரிதோ தர்மஶ்சாண்டாலரூபத்ரு'க் । துர்கந்தோ விக்ரு'தோரஸ்கஃ ஶ்மஶ்ருலோ தந்துரோऽக்ரு'ணீ
அப்போது தர்மன், சண்டாளரின் உருவத்தில், துர்நாற்றம் வீசும், மார்பு வளைந்த, தாடி வளர்ந்த, பற்கள் வெளியில் தெரியும், இரக்கம் இல்லாதவனாக விரைவாக வந்தான்.
க்ரு'ஷ்ணோ லம்போதரஃ ஸ்நிக்தஃ கராலஃ புருஷாதமஃ । ஹஸ்தஜர்ஜரயஷ்டிஶ்ச ஶவமால்யைரலங்க்ரு'தஃ
கருப்பு நிறம், பெரிய வயிறு, மென்மையான தோல், பயங்கரமான முகம், மனிதர்களில் மிகக் கீழானவன்; கையில் பழைய குச்சி பிடித்து, சடலமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்.
சாண்டால உவாச - அஹம் க்ரு'ஹ்ணாமி தாஸத்வே ப்ரு'த்யார்தஃ ஸுமஹாந்மம । க்ஷிப்ரமாசக்ஷ்வ மௌல்யம் கிமேதத்தே ஸம்ப்ரதீயதே
சண்டாளன் சொன்னான்: அடிமையாக நான் ஏற்கிறேன்; எனக்கு வேலைக்காரன் மிகவும் தேவை. விரைவாக விலை என்ன என்று சொல்லுங்கள்—நீங்கள் என்ன தரப்போகிறீர்கள்?
வ்யாஸ உவாச - தம் தாத்ரு'ஶமதாலக்ஷ்ய க்ரூரத்ரு'ஷ்டிம் ஸுநிர்க்ரு'ணம் । வதந்தமதிதுஃஶீலம் கஸ்த்வமித்யாஹ பார்திவஃ
வியாசர் சொன்னார்: அவனை இப்படிப் பார்த்த அரசன்—கொடுமை நிறைந்த தோற்றம், இரக்கம் இல்லாத பார்வை, மிகவும் மோசமான வார்த்தைகள் பேசும்—'நீ யார்?' என்று கேட்டான்.
சாண்டால உவாச - சாண்டாலோऽஹமிஹ க்யாதஃ ப்ரவீரேதி ந்ரு'போத்தம । ஶாஸநே ஸர்வதா திஷ்ட ம்ரு'தசைலாபஹாரகஃ
சண்டாளன் சொன்னான்: அரசர்களில் சிறந்தவரே, இங்கே எல்லாம் எனக்கு சண்டாளன் என்று பெயர், ப்ரவீரன் என்று அழைக்கப்படுகிறேன்; இறந்தவர்களின் உடை எடுத்து, எப்போதும் கட்டளைக்கேற்ப செய்கிறேன்.
ஏவமுக்தஸ்ததா ராஜா வசநம் சேதமப்ரவீத் । ப்ராஹ்மணஃ க்ஷத்ரியோ வாபி க்ரு'ஹ்ணாத்விதி மதிர்மம
அப்படி கேட்டதும் அரசன் சொன்னான்: பிராமணனாக இருந்தாலும், க்ஷத்திரியனாக இருந்தாலும், யாரும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்; இதுதான் என் தீர்மானம்.
உத்தமஸ்யோத்தமோ தர்மோ மத்யமஸ்ய ச மத்யமஃ । அதமஸ்யாதமஶ்சைவ இதி ப்ராஹுர்மநீஷிணஃ
உயர்ந்தவர்களுக்கு உயர்ந்த தர்மம், நடுத்தரவர்களுக்கு நடுத்தர தர்மம், கீழ்த்தரவர்களுக்கு கீழ்த்தர தர்மம்—இப்படித்தான் பண்டிதர்கள் சொல்கிறார்கள்.
சாண்டால உவாச ஏவமேவ த்வயா தர்மஃ கதிதோ ந்ரு'பஸத்தம । அவிசார்ய த்வயா ராஜந்நதுநோக்தம் மமாக்ரதஃ
சண்டாளன் சொன்னான்: அரசர்களில் சிறந்தவரே, நீ தர்மத்தை இப்படியே சொன்னாய்; ஆனாலும், யோசிக்காமல் என் முன்னிலையில் சொன்னாய்.