தஸ்மாத்கதய பூபால ந தாஸ்யாமீதி ஸாம்ப்ரதம் । த்யக்த்வாऽऽஶாம் மஹதீம் காமம் கச்சாம்யஹமதஃ பரம்
அதனால், அரசே, நீ இப்போது தரமாட்டேன் என்று சொல்லிவிடு. என் பெரிய எதிர்பார்ப்பை விட்டுவிட்டு நான் வேறு இடத்திற்கு போகிறேன்.
யதேஷ்டம் வ்ரஜ ராஜேந்த்ர பார்யாபுத்ரஸமந்விதஃ । ஸுவர்ணம் நாஸ்தி கிம் துப்யம் ததாமீதி வதாதுநா
அரசே, நீ உன் மனைவியும் மகனும் உடன் விரும்பும் இடத்திற்கு போ. உனிடம் தங்கம் இல்லையென்றால், அதை இப்போது சொல்லிவிடு.
கச்சந்வாக்யமிதம் ஶ்ருத்வா ப்ராஹ்மணஸ்ய ச பூபதிஃ । ப்ரத்யுவாச முநிம் ப்ரஹ்மந் தைர்யம் குரு ததாம்யஹம்
பிராமணரின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், முனிவரிடம், "நீ பொறு, நான் தருகிறேன்" என்று பதிலளித்தான்.
மம தேஹோऽஸ்தி பார்யாயாஃ புரஸ்ய ச ஹ்யநாமயஃ । க்ரீத்வா தேஹம் து தம் நூநம்ரு'ணம் தாஸ்யாமி தே த்விஜ
எனக்கு என் உடலும், மனைவியும், மகனும் இருக்கிறார்கள். இவர்களில் ஒருவரை விற்று, உனது கடனை நிச்சயம் செலுத்துவேன், பிராமணரே.
க்ராஹகம் பஶ்ய விப்ரேந்த்ர வாராணஸ்யாம் புரி ப்ரபோ । தாஸபாவம் கமிஷ்யாமி ஸதாரோऽஹம் ஸபுத்ரகஃ
பிராமணரே, பாருங்கள், வாரணாசி நகரத்தில் வாங்குபவர் இருக்கிறார். நான் என் மனைவியும் மகனும் உடன் சென்று அடிமையாக இருப்பேன்.
க்ரு'ஹாண காஞ்சநம் பூர்ணம் ஸார்தம் பாரத்வயம் முநே । மௌல்யேந தத்த்வா ஸர்வாந்நஃ ஸந்துஷ்டோ பவ பூதர
முனிவரே, முழு அளவு தங்கத்தையும், இரு சுமைகளும் எடுத்துக்கொள். அனைத்தையும் விலைக்கு கொடுத்து, திருப்தியடைந்துவிடு.
இதி ப்ருவஞ்ஜகாமாத ஸஹ பத்ந்யா ஸுதாந்விதஃ । உமயா காந்தயா ஸார்தம் யத்ராஸ்தே ஶங்கரஃ ஸ்வயம்
இவ்வாறு கூறி, அவன் தனது மனைவியும் மகனும், உமையுடன் சேர்ந்து, சங்கரன் தங்கும் இடத்திற்கு சென்றான்.
தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ச புரீம் ரம்யாம் மநஸோ ஹ்லாதகாரிணீம் । உவாச ஸ க்ரு'தார்தோऽஸ்மி புரீம் பஶ்யந்ஸுவர்சஸம்
அந்த அழகான நகரத்தை பார்த்து, மனம் மகிழ்ந்தான்; "இந்த ஒளிவீசும் நகரத்தை பார்த்தேன், என் வாழ்வு பூர்த்தி ஆனது" என்று சொன்னான்.
ததோ பாகீரதீம் ப்ராப்ய ஸ்நாத்வா தேவாதிதர்பணம் । தேவார்சநம் ச நிர்வர்த்ய க்ரு'தவாந் திக்விலோகநம்
பின்னர், பாகீரதி நதியை அடைந்து, குளித்து, தேவதைகளுக்கு அர்ப்பணம் செய்து, தேவர்களை வழிபட்டு, எல்லா திசைகளையும் நோக்கினான்.
ப்ரவிஶ்ய வஸுதாபாலோ திவ்யாம் வாராணஸீம் புரீம் । நைஷா மநுஷ்யபுக்தேதி ஶூலபாணேஃ பரிக்ரஹஃ
அந்த தெய்வீகமான வாரணாசி நகரத்தில் நுழைந்த அரசன், "இது மனிதர்களால் அனுபவிக்கப்படுவது அல்ல; இது சூலபாணியின் சொத்து" என்று எண்ணினான்.
ஜகாம பத்ப்யாம் துஃகார்தஃ ஸஹ பத்ந்யா ஸமாகுலஃ । புரீம் ப்ரவிஶ்ய ஸ ந்ரு'போ விஶ்வாஸமகரோத்ததா
துக்கத்தில் ஆழ்ந்தவன், கலங்கிய மனைவியுடன் நடந்து சென்றான். நகரத்தில் நுழைந்ததும், அரசன் மனதில் நம்பிக்கை பெற்றான்.
தத்ரு'ஶேऽத முநிஶ்ரேஷ்டம் ப்ராஹ்மணம் தக்ஷிணார்திநம் । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸமநுப்ராப்தம் விநயாவநதோऽபவத்
அங்கு, பணம் கேட்கும் சிறந்த முனிவரான பிராமணரை பார்த்தான். அவர் வந்ததைப் பார்த்து, ஹரிச்சந்திரன் பணிவுடன் வணங்கி நின்றான்.
ப்ராஹ சைவாஞ்ஜலிம் க்ரு'த்வா ஹரிஶ்சந்த்ரோ மஹாமுநிம் । இமே ப்ராணாஃ ஸுதஶ்சாயம் ப்ரியா பத்நீ முநே மம
அப்போது ஹரிச்சந்திரன் கைவளைத்து அந்த பெரிய முனிவரிடம் பேசினார்: "முனிவரே, என் உயிரும், இந்த மகனும், என் அன்புப் பெண்டாட்டியும் இங்கே இருக்கிறார்கள்."
யேந தே க்ரு'த்யமஸ்த்யாஶு க்ரு'ஹாணாத்ய த்விஜோத்தம । யச்சாந்யத்கார்யமஸ்மாபிஸ்தந்மமாக்யாதுமர்ஹஸி
"உங்களுக்கு என்ன தேவைப்பட்டாலும், இன்று தாமதமில்லாமல் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள், பெரிய பிராமணரே. இன்னும் எதாவது செய்ய வேண்டியிருந்தால், அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்."
விஶ்வாமித்ர உவாச - பூர்ணஃ ஸ மாஸோ பத்ரம் தே தீயதாம் மம தக்ஷிணா । பூர்வம் தஸ்ய நிமித்தம் ஹி ஸ்மர்யதே ஸ்வவசோ யதி
விசுவாமித்திரர் சொன்னார்: "மாதம் முழுமையாக முடிந்துவிட்டது; உனக்கு எல்லாம் நன்மை உண்டாகட்டும். எனக்கு வாக்குறுதியான பரிசை கொடு. இது முன்பே நீ சொன்னதை நினைவில் வைத்துக்கொள்."
ராஜோவாச - ப்ரஹ்மந்நாத்யாபி ஸம்பூர்ணோ மாஸோ ஜ்ஞாநதபோபல । திஷ்டத்யேகதிநார்தம் யத்தப்ரதீக்ஷஸ்வ நாபரம்
அரசன் சொன்னான்: "பிராமணரே, ஞானமும் தவமும் கொண்ட எனக்கு இன்னும் மாதம் முழுவதும் ஆகவில்லை; இன்னும் ஒரு நாள் அரை மட்டும் மீதமிருக்கிறது. அதை மட்டும் காத்திருக்கவும், வேறு எதுவும் இல்லை."
விஶ்வாமித்ர உவாச - ஏவமஸ்து மஹாராஜ ஆகமிஷ்யாம்யஹம் புநஃ । ஶாபம் தவ ப்ரதாஸ்யாமி ந சேதத்ய ப்ரயச்சஸி
விசுவாமித்திரர் சொன்னார்: "அப்படியென்றால் சரி, மகாராஜா. நான் மீண்டும் வருவேன். ஆனால் இன்று கொடுக்கவில்லை என்றால், உன்னை சபிப்பேன்."
இத்யுக்த்வாத யயௌ விப்ரோ ராஜா சாசிந்தயத்ததா । கதமஸ்மை ப்ரயச்சாமி தக்ஷிணா யா ப்ரதிஶ்ருதா
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அந்த முனிவர் சென்றார். அரசன் அப்போது, 'நான் வாக்குறுதியான பரிசை எப்படி அவருக்கு கொடுப்பது?' என்று சிந்தித்தான்.
குதஃ புஷ்டாநி மித்ராணி குத்ரார்தஃ ஸாம்ப்ரதம் மம । ப்ரதிக்ரஹஃ ப்ரதுஷ்டோ மே தத்ர யாஞ்சா கதம் பவேத்
'எங்கே என் செல்வந்த நண்பர்கள் இப்போது? எனக்கு இப்போது எங்கே செல்வம் இருக்கிறது? பரிசு வாங்குவது எனக்கு தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறது; அப்படியிருக்க, நான் எப்படி யாரிடமும் கேட்க முடியும்?'
ராஜ்ஞாம் வ்ரு'த்தித்ரயம் ப்ரோக்தம் தர்மஶாஸ்த்ரேஷு நிஶ்சிதம் । யதி ப்ராணாந்விமுஞ்சாமி ஹ்யப்ரதாய ச தக்ஷிணாம்
'அரசர்களுக்கான மூன்று வாழ்வாதார முறைகள் தர்ம நூல்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளன. நான் வாக்குறுதியான பரிசை கொடுக்காமல் உயிரை விட்டுவிட்டால்—'
ப்ரஹ்மஸ்வஹா க்ரு'மிஃ பாபோ பவிஷ்யாம்யதமாதமஃ । அதவா ப்ரேததாம் யாஸ்யே வர ஏவாத்மவிக்ரயஃ
'பிராமணருக்குரியதை கொடுக்காமல் விட்டால், நான் பாவியான புழுவாக, எல்லாம் தவறியவனாக ஆகிவிடுவேன். அல்லது பேயாக பிறக்க நேரிடும்; அதைவிட என்னை நான் விற்றுவிடுவது மேல்.'
ஸூத உவாச - ராஜாநம் வ்யாகுலம் தீநம் சிந்தயாநமதோமுகம் । ப்ரத்யுவாச ததா பத்நீ பாஷ்பகத்கதயா கிரா
சூதர் சொன்னார்: கவலையால் தளர்ந்து, முகம் குனிந்து சிந்தனையில் மூழ்கிய அரசனைப் பார்த்து, அவன் மனைவி கண்ணீர் கலந்த குரலில் பேசத் தொடங்கினாள்.
த்யஜ சிந்தாம் மஹாராஜ ஸ்வதர்மமநுபாலய । ப்ரேதவத்வர்ஜநீயோ ஹி நரஃ ஸத்யபஹிஷ்க்ரு'தஃ
"மகாராஜா, கவலை விடுங்கள்; உங்கள் தர்மத்தைப் பாதுகாக்குங்கள். உண்மையை விட்டு விலகும் மனிதனை, உயிரில்லாதவனைப் போலவே தவிர்க்க வேண்டும்."
நாதஃ பரதரம் தர்மம் வதந்தி புருஷஸ்ய ச । யாத்ரு'ஶம் புருஷவ்யாக்ர ஸ்வஸத்யஸ்யாநுபாலநம்
"மனிதனுக்கு அதைவிட உயர்ந்த தர்மம் இல்லை, மனிதர்களில் சிறந்தவரே; தன் சொன்னதை உண்மையாக காப்பது மிக முக்கியம்."
அக்நிஹோத்ரமதீதம் ச தாநாத்யாஃ ஸகலாஃ க்ரியாஃ । பவந்தி தஸ்ய வைபல்யம் வாக்யம் யஸ்யாந்ரு'தம் பவேத்
"அக்னிஹோத்ரம், வேதபடிப்பு, எல்லா தர்மங்களும், பொய் சொல்லும் ஒருவருக்கு பயனில்லை."
ஸத்யமத்யந்தமுதிதம் தர்மஶாஸ்த்ரேஷு தீமதாம் । தாரணாயாந்ரு'தம் தத்வத்பாதநாயாக்ரு'தாத்மநாம்
"உண்மைதான் ஞானிகளின் தர்ம நூல்களில் மிகவும் போற்றப்படுகிறது; உண்மையுள்ளவர்களுக்கு அது கடந்து செல்லும் பாலம், ஆனால் தவறானவர்களுக்கு அது வீழ்ச்சி தரும்."
ஶதாஶ்வமேதாநாத்ரு'த்ய ராஜஸூயம் ச பார்திவஃ । க்ரு'த்வா ராஜா ஸக்ரு'த்ஸ்வர்காதஸத்யவசநாச்ச்யுதஃ
"ஒரு அரசன் நூறு அசுவமேத யாகமும், ராஜசூயமும் செய்தாலும், ஒருமுறை சுவர்க்கம் சென்றாலும், பொய் சொன்னால் அந்த இடத்திலிருந்து வீழ்ந்துவிடுவான்."
ராஜோவாச - வம்ஶவ்ரு'த்திகரஶ்சாயம் புத்ரஸ்திஷ்டதி பாலகஃ । உச்யதாம் வக்துகாமாஸி யத்வாக்யம் கஜகாமிநி
அரசன் சொன்னான்: "இந்த சிறுவன் என் குலத்தை வளர்க்கும் வாரிசு. யானை நடையுடையவளே, உனக்கு சொல்ல விருப்பமானதைச் சொல்."
பத்ந்யுவாச - ராஜந் மாபூதஸத்யம் தே பும்ஸாம் புத்ரபலாஃ ஸ்த்ரியஃ । தந்மாம் ப்ரதாய வித்தேந தேஹி விப்ராய தக்ஷிணாம்
மனைவி சொன்னாள்: "அரசே, உன் வாயில் பொய் வரக்கூடாது. பெண்களுக்கு மகனே வாழ்க்கையின் பலன். எனவே, என்னை நீ கொடுத்து, பிராமணருக்கு செல்வத்துடன் பரிசை கொடு."
வ்யாஸ உவாச - ஏதத்வாக்யமுபஶ்ருத்ய யயௌ மோஹம் மஹீபதிஃ । ப்ரதிலப்ய ச ஸம்ஜ்ஞாம் வை விலலாபாதிதுஃகிதஃ
வியாசர் சொன்னார்: இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன் குழப்பத்தில் மூழ்கினான்; பின்னர் அறிவு திரும்ப, மிகுந்த துயரத்தில் அழுதான்.