யதிச்சஸி மஹாபாக தத்தே தாஸ்யாமி ஸாம்ப்ரதம் । காவோ பூமிர்ஹிரண்யம் ச கஜாஶ்வரதவாஹநம்
மிகுந்த பாக்கியசாலியே, நீ என்ன விரும்புகிறாயோ அதை இப்போது உனக்கு தருகிறேன். பசுக்கள், நிலம், பொன், யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், வாகனங்கள் — எதை வேண்டினாலும் சொல்.
நாதேயம் மே கிமப்யஸ்தி க்ரு'தமேதத்வ்ரதம் புரா । ராஜஸூயே மகஶ்ரேஷ்டே முநீநாம் ஸந்நிதாவபி
நான் உனக்கு தராதது எதுவும் இல்லை; இது பழைய விரதம், முன்பே ராஜசூய யாகத்தில் முனிவர்கள் முன்னிலையில் நான் இதை மேற்கொண்டேன்.
தஸ்மாத்த்வமிஹ ஸம்ப்தாப்தஸ்தீர்தேऽஸ்மிந்ப்ரவரே முநே । யத்தேऽஸ்தி வாஞ்சிதம் ப்ரூஹி ததாமி அவ வாஞ்சிதம்
அதனால், முனிவரே, நீ இப்போது இந்த சிறந்த தீர்த்தத்தில் வந்துள்ளாய். உனக்கு என்ன ஆசை இருக்கிறதோ அதை சொல்; வேண்டியதோ வேண்டாததோ, நான் தருகிறேன்.
விஶ்வாமித்ர உவாச - மயா பூர்வம் ஶ்ருதா ராஜந் கீர்திஸ்தே விபுலா புவி । வஸிஷ்டேந ச ஸம்ப்ரோக்தா தாதா நாஸ்தி மஹீதலே
விசுவாமித்திரர் கூறினார்: அரசே, உன்னுடைய புகழ் உலகில் பரவியதை நான் முன்பே கேட்டுள்ளேன்; வசிஷ்டர் கூட, பூமியில் உன்னைவிட பெரிய தானியாளர் இல்லை என்று கூறினார்.
ஹரிஶ்சந்த்ரோ ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டஃ ஸூர்யவம்ஶே மஹீபதிஃ । தாத்ரு'ஶோ ந்ரு'பதிர்தாதா ந பூதோ ந பவிஷ்யதி
சூரிய குலத்தில் பிறந்த ஹரிச்சந்திரன் எல்லா அரசர்களிலும் சிறந்தவன்; அவனைப்போல் ஒரு தானியாளர் பிறக்கவும் இல்லை, பிறக்கவும் முடியாது.
ப்ரு'திவ்யாம் பரமோதாரஸ்த்ரிஶங்குதநயோ யதா । அதஸ்த்வாம் ப்ரார்தயாம்யத்ய விவாஹோ மேऽஸ்தி பார்திவஃ
பூமியில் திரிசங்குவின் மகனைவிட பெரும் மனம் கொண்டவர் யாரும் இல்லை. அதனால் அரசே, இன்று உன்னிடம் நான் வேண்டுகிறேன் — என் மகனுக்கு திருமணம் நடக்க இருக்கிறது.
புத்ரஸ்ய ச மஹாபாக ததர்தம் தேஹி மே தநம் । ராஜோவாச - விவாஹம் குரு விப்ரேந்த்ர ததாமி ப்ரார்திதம் தவ
மிகுந்த பாக்கியசாலியே, அந்த திருமணத்திற்காக எனக்கு செல்வம் கொடு என்று கேட்டார். அரசன் சொன்னான்: முனிவரே, திருமணத்தை நடத்துங்கள்; நீ கேட்டதை நான் தருகிறேன்.
யதிச்சஸி தநம் காமம் தாதா தஸ்யாமி நிஶ்சிதம் । வ்யாஸ உவாச - இத்யுக்தஃ கௌஶிகஸ்தேந வஞ்சநாதத்பரோ முநிஃ
நீ எவ்வளவு செல்வம் வேண்டுகிறாயோ, அதை நிச்சயம் தருவேன். வியாசர் சொல்கிறார்: அவ்வாறு அரசனால் கூறப்பட்டதும், கௌசிக முனிவர் ஏமாற்றம் செய்ய எண்ணி—
உத்பாவ்ய மாயாம் காந்தர்வீம் பார்திவாயாப்யதர்ஶயத் । குமாரஃ ஸுகாமாரஶ்ச கந்யா ச தஶவார்ஷிகீ
காந்தர்வ மாயையை உருவாக்கி, அரசனுக்கு ஒரு சிறுவன், அழகான இளைஞன், பத்து வயது பெண் ஆகியவற்றை காட்டினார்.
ஏதயோஃ கார்யமப்யத்ய கர்தவ்யம் ந்ரு'பஸத்தம । ராஜஸூயாதிகம் புண்யம் க்ரு'ஹஸ்தஸ்ய விவாஹதஃ
அரசர்களில் சிறந்தவரே, இன்று இவர்களின் திருமணம் நடக்க வேண்டும்; ஒரு குடும்பஸ்தனுக்கு திருமணம் செய்வது ராஜசூய யாகத்தைவிட அதிக புண்ணியம் தரும்.
பவிஷ்யதி தவாத்யைவ விப்ரபுத்ரவிவாஹிதஃ । தச்ச்ருத்வா வசநம் ராஜா மாயயா தஸ்ய மோஹிதஃ
இன்று உன் புண்ணியம், அந்த பிராமணப் பிள்ளையின் திருமணத்தால் ராஜசூய யாகத்தைவிட உயர்ந்ததாகும்; அவ்வாறு கேட்ட அரசன், அவன் மாயையில் மயங்கினான்.
ததேதி ச ப்ரதிஜ்ஞாய நோவாசால்பம் வசஸ்ததா । தேந தர்ஶிதமார்கோऽஸௌ நகரம் ப்ரதி ஜக்மிவாந்
‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று ஒப்புக்கொண்டு, வேறு எதையும் பேசாமல், அவன் காட்டிய வழியில் நகரத்தை நோக்கி சென்றான்.
விஶ்வாமித்ரோऽபி ராஜாநம் வஞ்சயித்வாஶ்ரமம் யயௌ । க்ரு'தோத்வாஹவிதிஸ்தாவத்விஶ்வாமித்ரோऽப்ரவீந்ந்ரு'பம்
விசுவாமித்திரர் அரசனை ஏமாற்றி ஆசிரமத்துக்குத் திரும்பினார்; திருமண நிகழ்ச்சி முடிந்ததும், விசுவாமித்திரர் அரசனிடம் பேசினார்.
வேதீமத்யே ந்ரு'பாத்ய த்வம் தேஹி தாநம் யதேப்ஸிதம் । ராஜோவாச - கிம் தேऽபீஷ்டம் த்விஜ ப்ரூஹி ததாமி வாஞ்சிதம் கில
வேதிக்கையின் நடுவில், அரசே, இப்போது நீ விரும்பும் தானத்தை கொடு. அரசன் சொன்னான்: பிராமணனே, உனக்கு என்ன வேண்டும்? நீ விரும்புவதை சொல், நான் தருகிறேன்.
அதேயமை ஸம்ஸரே யஶஃ காமோऽஸ்மி ஸாம்ப்ரதம் । வ்யர்தம் ஹி ஜீவிதம் தஸ்ய விபவம் ப்ராப்ய யேந வை
நான் தராதது எதுவும் இல்லை; இப்போது எனக்கு புகழ் வேண்டும். செல்வம் பெற்று பிற உலகில் மகிழ்ச்சி தரும் தூய புகழ் இல்லாதவன் வாழ்க்கை வீணாகும்.
நோபார்ஜிதம் யஶஃ ஶுத்தம் பரலோகஸுகப்ரதம் । விஶ்வாமித்ர உவாச - ராஜ்யம் தேஹி மஹாராஜ வராய ஸபரிச்சதம்
பிற உலகில் மகிழ்ச்சி தரும் தூய புகழ் பெறாதவன் வாழ்க்கை பயனற்றது. விசுவாமித்திரர் சொன்னார்: மகாராஜா, உன் ராஜ்யத்தையும் அதனுடன் சேர்ந்த அனைத்தையும் எனக்கு வரமாக கொடு.
கஜாஶ்வரதரத்நாட்யம் வேதீமத்யேऽதிபாவநே । வ்யாஸ உவாச - மோஹிதோ மாயயா தஸ்ய ஶ்ருத்வா வாக்யம் முநேர்ந்ரு'பஃ
யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், நகைகள் நிறைந்த ராஜ்யத்தை, இந்தப் புனித வேதிக்கையின் நடுவில்—வியாசர் சொல்கிறார்: அவன் மாயையில் மயங்கி, முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டு—
தத்தமித்யுக்தவாந் ராஜ்யமவிசார்ய யத்ரு'ச்சயா । க்ரு'ஹீதமிதி தம் ப்ராஹ விஶ்வாமித்ரோऽதிநிஷ்டுரஃ
எந்த யோசனையும் இல்லாமல், ‘நான் ராஜ்யத்தை கொடுத்துவிட்டேன்’ என்று சொன்னான்; விசுவாமித்திரர் மிகவும் கடுமையாக, ‘நான் அதை ஏற்றுக்கொண்டேன்’ என்று கூறினார்.
தக்ஷிணாம் தேஹி ராஜேந்த்ர தாநயோக்யாம் மஹாமதே । தக்ஷிணாரஹிதம் தாநம் நிஷ்பலம் மநுரப்ரவீத்
அரசே, தகுந்த பரிசு கொடு; பரிசு இல்லாமல் கொடுக்கும் தானம் பயனில்லையென்று மனு சொன்னார்.
தஸ்மாத்தாநபலாய த்வம் யதோக்தாம் தேஹி தக்ஷிணாம் । இத்யுக்தஸ்து ததா ராஜா தமுவாசாதிவிஸ்மிதஃ
அதனால், தானத்தின் பலன் கிடைக்க, விதிப்படி பரிசு கொடு என்றார். இதைக் கேட்ட அரசன் மிக ஆச்சரியப்பட்டு பதிலளித்தான்.
ப்ரூஹி கியத்தநம் துப்யம் தேயம் ஸ்வாமிந் மயாதுநா । தக்ஷிணாநிஷ்க்ரயம் ஸாதோ வத தாவத்ப்ரமாணகம்
ஐயா, இப்போது உங்களுக்கு எவ்வளவு பொருள் தர வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்; பரிசுக்கு எவ்வளவு அளவு வேண்டும் என்று தெளிவாக கூறுங்கள்.
தாநபூர்த்யை ப்ரதாஸ்யாமி ஸ்வஸ்தோ ப் ஹவ தபோதந । விஶ்வாமித்ரஸ்து தச்ச்ருத்வா தமாஹ மேதிநீபதிம்
தானம் நிறைவேற நான் தருகிறேன்; நீ அமைதியாக இரு, தவமுள்ளவரே. அப்போது விஸ்வாமித்திரர் அதை கேட்டுவிட்டு அரசனை நோக்கி பேசினார்.
ஹேமபாரத்வயம் ஸார்தம் தக்ஷிணாம் தேஹி ஸாம்ப்ரதம் । தாஸ்யாமீதி ப்ரதிஶ்ருத்ய தஸ்மை ராஜாதிவிஸ்மிதஃ
இப்போது ஒரு முக்கால் தங்கம் பரிசாக கொடு என்றார். அதைக் கேட்ட அரசன் மிக ஆச்சரியத்துடன் அதை தருவதாக வாக்குறுதி அளித்தான்.
ததைவ ஸைநிகாஸ்தஸ்ய வீக்ஷமாணாஃ ஸமாகதாஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா மஹீபதிம் வ்யக்ரம் துஷ்டுவுஸ்தே முதாந்விதாஃ
அந்த நேரத்தில் அவனுடைய படைவீரர்கள் அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டே கூடி வந்தார்கள்; அரசன் பரபரப்பாக இருப்பதைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் புகழ்ந்தார்கள்.
வ்யாஸ உவாச - ஶ்ருத்வா தேஷாம் வசோ ராஜா நோக்த்வா கிஞ்சிச்சுபாஶுபம் । சிந்தயந்ஸ்வக்ரு'தம் கர்ம யயாவந்தஃபுரே ததஃ
வியாசர் சொன்னார்: அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், நல்லதும் கெட்டதும் எதையும் பேசாமல், தன் செய்த செயல்களை நினைத்து, உள்ளரங்கத்துக்குள் சென்றான்.
கிம் மயா ஸ்வீக்ரு'தம் தாநம் ஸர்வஸ்வம் யத்ஸமர்பிதம் । வஞ்சிதோऽஹம் த்விஜேநாத்ர வநே பாடச்சரைரிவ
நான் ஏன் இந்த தானத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன்? எல்லாவற்றையும் அர்ப்பணித்துவிட்டேன்; இங்கே இந்த இருமுறை பிறந்தவரால் காட்டில் கொள்ளையடிப்பவர்களைப் போல ஏமாற்றப்பட்டேன்.
ராஜ்யம் ஸோபஸ்கரம் தஸ்மை மயா ஸர்வம் ரதிஶ்ருதம் । பாரத்வயம் ஸுவர்ணஸ்ய ஸார்தம் ச தக்ஷிணா புநஃ
அவனுக்கு என் முழு அரசையும் உடைமைகளோடு வாக்குறுதி அளித்துவிட்டேன்; மீண்டும் ஒரு முக்கால் தங்கம் பரிசாகக் கொடுக்க வேண்டும்.
கிம் கரோமி மதிர்ப்ரஷ்டா ந ஜ்ஞாதம் கபடம் முநேஃ । ப்ரதாரிதோऽஹம் ஸஹஸா ப்ராஹ்மணேந தபஸ்விநா
நான் என்ன செய்வேன்? என் மனம் குழம்பி விட்டது; அந்த முனிவரின் வஞ்சகத்தை அறியவில்லை; அந்த தவமுள்ள பிராமணனால் திடீரென ஏமாற்றப்பட்டேன்.
ந ஜாநே தைவகார்யம் வை ஹா தைவ கிம் பவிஷ்யதி । இதி சிந்தாபரோ ராஜா க்ரு'ஹம் ப்ராப்தோऽதிவிஹ்வலஃ
என் விதி என்ன செய்யப்போகிறது என்று தெரியவில்லை; ஐயோ, என்ன நடக்கப்போகிறது? இப்படிச் சிந்தனையில் மூழ்கி, அரசன் மிகுந்த கவலையுடன் வீட்டை அடைந்தான்.
பதிம் சிந்தாபரம் த்ரு'ஷ்த்வா ராஜ்ஞீ பப்ரச்ச காரணம் । கிம் ப்ரபோ விமநா பாஸி கா சிந்தா ப்ரூஹி ஸாம்ப்ரதம்
கணவர் கவலையில் மூழ்கியதைப் பார்த்த ராணி காரணம் கேட்டாள்: 'ஏன், பிரபுவே, நீங்கள் மனம் குழப்பமாக இருக்கிறீர்கள்? என்ன கவலை? இப்போது சொல்லுங்கள்.'