நிருத்தஃ கம்ஸகேஹேऽஹம் ந கிம்சித்கர்துமுத்ஸஹே । அதஸ்த்வமேவ துஃகாப்தேர்மாமுத்தர மஹாமதே
கம்சனின் வீட்டில் சிறைபடுத்தப்பட்டுள்ள நான் எதையும் செய்ய இயலவில்லை; ஆகவே, பெரிய ஞானியாய் நீயே இந்த துயரக் கடலில் இருந்து என்னை காப்பாற்ற வேண்டும்.
இத்யுக்தஸ்து மயா ப்ரீதஃ ப்ரோவாச முநிபுங்கவஃ । வஸுதேவ தவ ப்ரீத்யா கரிஷ்யாமி ஹிதம் தவ
இவ்வாறு நான் கேட்டபோது, அந்த முனிவர் மகிழ்ச்சியுடன், 'வசுதேவா, உனக்கு நான் பாசம் கொண்டதால் உனக்கு நல்லது செய்வேன்' என்று சொன்னார்.
அத கர்கமுநிஃ ப்ரீத்யா மயா ஸம்ப்ரார்திதோऽகமத் । ஆரிராதயிஷுர்துர்காம் விம்த்யாத்ரிம் ப்ராஹ்மணைஃ ஸஹ
பின்னர், என் வேண்டுகோளை ஏற்று, கற்கா முனிவர் மகிழ்ச்சியுடன் பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து விண்டிய மலையில் துர்கையை வழிபடச் சென்றார்.
தத்ர கத்வா ஜகத்தாத்ரீம் பக்தாபீஷ்டப்ரதாயிநீம் । ஆராதயாமாஸ முநிர்ஜபபாடபராயணஃ
அங்கு சென்று, பக்தர்களின் விருப்பங்களைத் தரும் உலகத் தாயை அந்த முனிவர் ஜபம் மற்றும் பாடல்களுடன் ஆராதித்தார்.
யதஃ ஸமாப்தே நியமே வாகுவாசாஶரீரிணீ । ப்ரஸந்நாऽஹம் முநே கார்யஸித்திஸ்தவ பவிஷ்யதி
அந்த விரதம் முடிந்தபோது, உடல் இல்லாத ஒரு குரல், 'முனிவரே, நான் மகிழ்ந்தேன்; உன் காரியம் நிறைவேறும்' என்று சொன்னது.
பூபாரஹரணார்தாய மயா ஸம்ப்ரேஷிதோ ஹரிஃ । வஸுதேவஸ்ய தேவக்யாம் ஸ்வாம்ஶேநாவதரிஷ்யதி
பூமியின் பாரத்தை அகற்றுவதற்காக, நான் ஹரியை அனுப்பியுள்ளேன்; அவன் வசுதேவனின் மனைவி தேவகியில் தன் அம்சத்துடன் பிறப்பான்.
கம்ஸபீத்யா தமாதாய பாலமாநகதும்துபிஃ । ப்ராபயிஷ்யதி ஸத்யஸ்து கோகுலே நந்தவேஶ்மநி
கம்சனைப் பயந்து, அனகதுண்டுபி அந்தக் குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு உடனே கோகுலத்தில் நந்தனின் வீட்டிற்கு கொண்டு செல்வான்.
யஶோதாதநயாம் நீத்வா ஸ்வக்ரு'ஹே கம்ஸபூபுஜே । தாஸ்யத்யத ச தாம் ஹம்தும் கம்ஸ ஆக்ஷேப்ஸ்யதி க்ஷிதௌ
யசோதாவின் மகளைத் தன் வீட்டிற்கு கொண்டு சென்ற கம்சன், பூமியின் அரசனாக அவளை கொல்ல முயற்சிப்பான்; ஆனால் அவள் தப்பித்து விடுவாள்.
ஸா தத்தஸ்தாத்விநிர்கத்ய ஸத்யோ திவ்யவபுர்த்தரா । மதம்ஶபூதா விம்த்யாத்ரௌ கரிஷ்யதி ஜகத்திதம்
அவள் அவன் கையிலிருந்து உடனே வெளிப்பட்டு, தெய்வீகமான உருவம் எடுத்தாள். மதத்தின் உருவாகி, விந்திய மலை மீது உலகிற்கு நன்மை செய்வாள்.
இதி தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரணம்ய ஜகதம்பிகாம் । கர்கோ முநிஃ ப்ரஸந்நாத்மா மதுராமகமத்புரீம்
இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட கற்கோ முனிவர், மனம் அமைதியுடன் உலகத்தாயை வணங்கி, மதுரா நகரத்திற்குச் சென்றார்.
வரதாநம் மஹாதேவ்யா கர்காசார்யஸுகாவஹம் । ஶ்ருத்வா ஸபார்யஃ ஸம்ப்ரீதஃ பரம் முதமதாகமத்
பெரிய தேவியால் வழங்கப்பட்ட வரம் கற்கோ ஆசிரியருக்கு மகிழ்ச்சி அளித்ததை கேட்டவுடன், அவர் தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து மிகுந்த ஆனந்தம் அடைந்தார்.
ததாரப்ய பரம் ஜாநே தேவீமாஹாத்ம்யமுத்தமம் । அதுநாபி ஹி தேவர்ஷே ஶ்ருதம் தவ முகாம்புஜாத்
அந்த நேரத்திலிருந்து, தெய்வீக முனிவரே, நான் தேவியின் உயர்ந்த மகிமையை அறிந்தேன்; இப்போது கூட, உங்கள் மலர்ந்த வாயிலிருந்து அதை கேட்டேன்.
அதோ பாகவதம் தேவ்யாஸ்த்வமேவ ஶ்ராவய ப்ரபோ । மத்பாக்யாதேவ தேவர்ஷே ஸம்ப்ராப்தோऽஸி தயாநிதே
அதனால், பிரபுவே, தேவியின் பாகவதத்தை நீங்களே சொல்ல வேண்டும்; என் அதிர்ஷ்டத்தால், கருணைமிகு தெய்வீக முனிவரே, நீங்களே என்னிடம் வந்துள்ளீர்.
வஸுதேவவசஃ ஶ்ருத்வா நாரதஃ ப்ரீதமாநஸஃ । ஸுதிநே ஶுபநக்ஷத்ரே கதாரம்பமதாகரோத்
வசுதேவரின் வார்த்தைகளை கேட்ட நாரதர், மனம் மகிழ்ந்து, நல்ல நாளிலும் நன்மை தரும் நட்சத்திரத்திலும் கதையை ஆரம்பித்தார்.
கதாவிக்நவிகாதார்தம் த்விஜா ஜேபுர்நவாக்ஷரம் । மார்கண்டேயபுராணோக்தம் பேடுர்தேவ்யாஃ ஸ்தவம் ததா
கதை தொடரில் இடையூறு வராதபடி, அந்த இருமுறை பிறந்தோர் ஒன்பது எழுத்து கொண்ட மந்திரத்தையும், மார்க்கண்டேய புராணத்தில் கூறப்பட்ட தேவியின் ஸ்துதியையும் பாராயணம் செய்தார்கள்.
ப்ரதமஸ்கம்தமாரப்ய ஶ்ரீநாரதமுகோத்கதம் । ஶுஶ்ராவ வஸுதேவஶ்வ பக்த்யா பாகவதாம்ரு'தம்
முதல் ஸ்கந்தத்திலிருந்து, ஸ்ரீ நாரதரின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட பாகவத அமுதத்தை, வசுதேவர் பக்தியுடன் கேட்டார்.
நவமேऽஹ்நி கதாபூர்தௌ புஸ்தகம் வாசகம் ததா । ப்ரஸந்ந: பூஜயாமாஸ வஸுதேவோ மஹாமநாஃ
ஒன்பதாம் நாளில், கதை முடிந்தபோது, உயர்ந்த மனம் கொண்ட வசுதேவர், புத்தகத்தையும், சொல்லியவரையும் மனமகிழ்ந்து பூஜை செய்தார்.
அத தத்ர பிலஸ்யாம்தஃ க்ரு'ஷ்ணஜாம்பவதோர்ம்ரு'தே । க்ரு'ஷ்ணமுஷ்டிவிநிஷ்பாதஶ்லதாங்கோ ஜாம்பவாநபூத்
அப்போது, அந்த குகைக்குள், கிருஷ்ணரும் ஜாம்பவானும் போரிட்டபோது, கிருஷ்ணரின் அடிகளால் ஜாம்பவான் உடல் தளர்ந்தார்.
அதாகதஸ்ம்ரு'திஃ ஸோ ஹி பகவம்தம் ப்ரணம்ய ச । உவாச பரயா பக்த்யா ஸ்வாபராதம் க்ஷமாபயந்
பின்னர், நினைவு திரும்பிய ஜாம்பவான், பகவானை வணங்கி, ஆழ்ந்த பக்தியுடன் தன் தவறுக்கு மன்னிப்பு கேட்டார்.
ஜ்ஞாதோऽஸி ரகுவர்யஸ்த்வம் யத்ரோஷாத்ஸரிதாம் பதிஃ । க்ஷோபம் ஜகாம லம்காம் ச ராவணஃ ஸாநுகோ ஹதஃ
நீ ரகு வம்சத்தில் சிறந்தவன் என்று அறிந்தேன்; கோபத்தால் நதிகளின் அதிபதியை கலக்கி, இலங்கையில் இராவணனையும் அவன் கூட்டத்தாரையும் அழித்தவனும் நீயே.
ஸ ஏவாஸி பவாந்க்ரு'ஷ்ண மத்தௌராத்ம்யம் க்ஷமஸ்வ போஃ । ப்ரூஹி யத்கரணீயம் மே ப்ரு'த்யோऽஹம் தவ ஸர்வதா
நீயே இப்போது கிருஷ்ணராக வந்துள்ளாய்; என் தவறை மன்னிக்க வேண்டும், பிரபுவே. என்னால் செய்ய வேண்டியது என்னவென்று கூறு; நான் எப்போதும் உன் அடியேன்.
ஶ்ருத்வா ஜாம்பவதோ வாசமப்ரவீஜ்ஜகதீஶ்வரஃ । மணிஹேதோரிஹ ப்ராப்தா வயம்ரு'க்ஷபதே பிலம்
ஜாம்பவானின் வார்த்தைகளை கேட்ட உலகத்தின் ஆண்டவன், "கரடிகளின் அரசே, இந்த மணிக்காகவே நாங்கள் இந்த குகைக்கு வந்தோம்" என்று சொன்னான்.
த்விஜா பார்யயா ஸஹிதம் க்ரு'ஷ்ணம் தேவர்ஷிர்நாரதஶ்வாத ரு'க்ஷராஜஸ்ததஃ ப்ரீத்யா கந்யாம் ஜாம்பவதீம் நிஜாம்। ததௌ க்ரு'ஷ்ணாய ஸம்பூஜ்ய ஸ்யமம்தகமணிம் ததா
பின்னர், தன் மனைவியுடன் தெய்வீக முனிவர் நாரதரும் கிருஷ்ணரும் இருந்தபோது, கரடிகளின் அரசான ஜாம்பவான் மகிழ்ச்சியுடன் தன் மகள் ஜாம்பவதியை கிருஷ்ணருக்கு திருமணமாகக் கொடுத்து, ச்யமந்தக மணியையும் வழங்கினார்.
ஸ தாம் பத்நீம் ஸமாதாய மணிம் கம்டே ததா ததத் । அபிமம்த்ர்யர்க்ஷராஜஞ்ச ப்ரதஸ்தே த்வாரகாம் ப்ரதி
அவளை மனைவியாக ஏற்று, மணியை கழுத்தில் அணிந்து, கரடிகளின் அரசை மரியாதையுடன் விடைபெற்று, கிருஷ்ணர் துவாரகைக்கு புறப்பட்டார்.
கதாஸமாப்திதிவஸே வஸுதேவ உதாரதீஃ । ப்ராஹ்மணாந்போஜயாமாஸ தக்ஷிணாபிரதோஷயத்
கதை முடிந்த நாளில், உயர்ந்த மனம் கொண்ட வசுதேவர், பிராமணர்களை உணவளித்து, பரிசுகளால் மகிழ்வித்தார்.
ஆஶீர்வாதம் ப்ரயுஞ்ஜாநா த்விஜா யத்ஸமயே ஹரிஃ । ஆஜகாம க்ஷணே தஸ்மிந்பத்ந்யா ஸஹ மணிம் ததத்
அந்த சமயத்தில் பிராமணர்கள் ஆசீர்வாதம் வழங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ஹரி தன் மனைவியுடன், மணியை அணிந்து அங்கு வந்தார்.
பார்யயா ஸஹிதம் க்ரு'ஷ்ணம் வஸுதேவபுரோகமாஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா ஹர்ஷாஶ்ருபூர்ணாக்ஷாஃ ஸமவாபுஃ பராம் முதம்
வசுதேவன் தலைமையில், கிருஷ்ணரும் அவருடைய மனைவியுடன் வந்து நிற்கும் போது, அனைவரும் ஆனந்தக் கண்ணீரால் விழிகள் நிரம்பி, பேரின்பத்தை அடைந்தார்கள்.
தேவர்ஷிர்நாரதஶ்சாத க்ரு'ஷ்ணாகமநஹர்ஷிதஃ । ஆமம்த்ர்ய வஸுதேவம் ச க்ரு'ஷ்ணோ ப்ரஹ்மஸபாம் யயௌ
அப்போது தேவரிஷி நாரதர், கிருஷ்ணரின் வரவால் மகிழ்ந்து, வசுதேவனை வாழ்த்தி, கிருஷ்ணர் பிரம்மாவின் சபைக்கு சென்றார்.
ஹரிசரிதமிதம் யத்கீர்திதம் துர்யஶோக்நம் படதி விமலபக்த்யா ஶுத்தசித்தஃ ஶ்ரு'ணோதி । ஸ பவதி ஸுகபூர்ணஃ ஸர்வதா ஸித்திகாமோ ஜகதி ச வபுஷோऽந்தே முக்திமார்கம் லபேச்ச
யார் இந்த ஹரியின் புகழை தூய பக்தியுடன், சுத்தமான மனதுடன் பாடவோ, கேட்கவோ செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பி, உலகில் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, உடல் முடிவில் விடுதலைப் பாதையை அடைவார்கள்.
அத்யாயஃ ௩ ஸூத உவாச। அதேதிஹாஸமந்யச்ச ஶ்ரு'ணுத்வம் முநிஸத்தமாஃ । தேவீபாகவதஸ்யாஸ்ய மாஹாத்ம்யம் யத்ர கீயதே
சூதர் கூறினார்: முனிவர்களே, இப்போது மற்றொரு பழமையான கதையையும் கேளுங்கள்; இதில் தேவீ பாகவதத்தின் பெருமை பாடப்படுகிறது.