अनुकूल पतिश्चाहं भविष्यामि न संशयः इत्याऽऽकर्ण्य वचस्तस्य सैरंध्री प्राह तां तदा
प्रहस्य मधुरं वाक्यं कामशास्त्रविशारदा 5.17.
रूपवान्बलवान्कांतो वयसा त्वत्समः पुनः
पिताऽपि ते विशालाक्षि परितप्यति सर्वथा
इत्याहाऽस्मान्स नृपतिर्विनिःश्वस्य पुनः पुनः
वक्तुं शक्ता वयं न त्वां हठधर्मरतां पुनः
भर्तारं सेवमाना वै नारी स्वर्गमवाप्नुयात्
मन्दोदर्युवाच निवारय नृपं बाले किं मां पश्यति निस्त्रपः
सैरंध्र्युवाच तस्मान्मे वचनं पथ्यं कर्तुमर्हसि सुंदरि
यद्यद्भवेत्तद्भवतु दैवयोगादसंशयम्
महिष उवाच गच्छ राजन्यथा कामं नेयमिच्छति सत्पतिम् ।। 5.17.
नृपस्तु तद्वचः श्रुत्वा निर्गतः सह सेनया
महिषासुरवधः महिष उवाच विवाह योग्या संजाता सुरू पाऽवरजा यदा
तस्या विवाहः संवृत्तः सूजाताश्च स्वयंवरः
तया वृतो नृपः कश्चिद्बलवान्रूपसंयुतः
तदा कामातुरा जाता विटं वीक्ष्य नृपं तु सा
पितरं प्राह तन्वंगी विवाहं कुरु मे पितः
चंद्रसेनोऽपि तच्छुत्वा पुत्र्या यद्भाषितं रहः
तमाहूय नृप गेहे विवाहविधिना ददौ
चारुदेष्णोऽपि तां प्राप्य सुन्दरीं मुदितोऽभवत्
रेमे नृपतिशार्दूलः कामिन्या बहुवासरान्
सैरंध्र्या कथितं तस्यै तया दृष्टः पतिस्तथा 5.18.
कदाचिदपि सामान्यां रहो रूपवतीं नृपः
न ज्ञातोऽयं शठः पूर्वं यदा दृष्टः स्वयंवरे
किं करोम्यद्य संताप निर्लज्जे निर्घृणे शठे
अद्यप्रभृति संसारे सुखं त्यक्तं मया खलु
अकर्तव्यं कृतं कार्यं तज्जातं दुःखदं मम
पितृगेहं व्रजाम्याशु तत्राऽपि न सुखं भवेत्
तस्मादत्रैव संवासो वैराग्ययुतया मया
महिष उवाच स्थिता पतिगृहं त्यक्त्वा सुखं संसारजं ततः