तेन च त्वय्यरालाक्षि न मुञ्चति शिलीमुखान् । अथवा मेऽहितैर्देवैर्वारितोऽसौ झषध्वजः
सुखविध्वंसिभिस्तेन त्वयि न प्रहरत्यपि । त्यक्त्वा मां मृगशावाक्षि पश्चात्तापं करिष्यसि
मन्दोदरीव तन्वङ्गि परित्यज्य शुभं नृपम् । अनुकूलं पतिं पश्चात्सा चकार शठं पतिम् । कामार्ता च यदा जाता मोहेन व्याकुलान्तरा
राजपुत्रीमन्दोदरीवृत्तवर्णनम् व्यास उवाच का सा मंदोदरी नारी कोऽसौ त्यक्तो नृपस्तया
शठः को वा नृपः पश्चात्तन्मे ब्रूहि कथानकम्
महिष उवाच घनपादपसंयुक्तो धनधान्यसमृद्धिमान्
चंद्रसेनाऽभिधस्तत्र राजा धर्मपरायणः
सत्यवादी मृदुः शूरस्तितिक्षुर्नीतिसागरः
तस्य भार्या वरारोहा सुन्दरी सुभगा शुभा
नाम्ना गुणवती कांता सर्वलक्षणसंयुता
पिता चातीव संतुष्टः पुत्रीं प्राप्य मनोरमाम्
इंदोः कलेव चात्यर्थं ववृधे सा दिनेदिने
वरार्थं नृपतिश्चिन्तामवाप च दिनेदिने 5.17.
तस्य पुत्रोऽतिमेधावी कंबुग्रीवोऽतिविश्रुतः
सर्वलक्षणसंपन्नः सर्वविद्यार्थपारगः
कंबुग्रीवाय कन्यां स्वां दास्यामि वरवर्णिनीम्
विवाहं ते पिता कर्तुं कंबुग्रीवेण वांछति
नाहं पतिं करिष्यामि नेच्छा मेऽस्ति परिग्रहे
स्वातंत्र्या न्मोक्षमित्याहुः पण्डिताः शास्त्रकोविदा
विवाहे वर्तमाने तु पावकस्य च सन्निधौ
श्वश्रूदेवरवर्गाणां दासीत्वं श्वशुरालये
कदाचित्पतिरन्यां वा कामिनीं च भजेद्यदि 5.17.
तदेर्ष्या जायते पत्यौ क्लेशश्चापि भवेदथ
स्वभावात्परतन्त्राणां संसारे स्वप्नधर्मिणि
उत्तमः सर्वधर्मज्ञो धुवादवरजो नृपः
अपराधं विना कांतां त्यक्तवान्विपिने प्रियाम्
कालयोगान्मृते तस्मिन्नारी स्याद् दुःखभाजनम्
परोषि(पि?)तपतित्वेऽपि दुःखं स्यादधिकं गृहे
तस्मात्पतिर्न कर्तव्यः सर्वथेति मतिर्मम
न च वांछति भर्तारं कौमारव्रतधारिणी