गांगेयोऽयं महाभाग भविष्यति बलाधिकः
दास्यामि यौवनप्राप्तं पालयित्वा महीपते
इत्युक्ताऽन्तर्दधे गंगा तं गृहीत्वा च बालकम्
भार्याविरहजं दुःखं तथा पुत्रस्य चाद्भुतम्
एवं गच्छति कालेऽथ नृपतिर्मृगयां गतः
गंगातीरमनुप्राप्तः स राजा शंतनुस्तदा
तत्रापश्यत्कुमारं तं मुंचंतं विशिखान्बहून्
तं वीक्ष्य विस्मितो राजा न स्म जानाति किंचन 2.4.
दृष्ट्वाऽप्यमानुषं कर्म बाणेषु लघुहस्तताम्
पप्रच्छ विस्मितो राजा कस्य पुत्रोऽसि चानघ
अंतर्धानं गतः सोऽथ राजा चिंतातुरोऽभवत्
गंगां तुष्टाव भूपालः स्थितस्तत्र समाहितः
दृष्ट्वा तां चारुसर्वांगीं बभाषे नृपतिः स्वयम्
गंगोवाच ददामि तव हस्ते तु गांगेयोऽयं महातपाः
कीर्तिकर्ता कुलस्यास्य भविता तव सुव्रतः
वसिष्ठस्याश्रमे दिव्ये संस्थितोऽयं सुतस्तव
यद्वेद जामदग्न्योऽसौ तद्वेदायं सुतस्तव
इत्युक्वांऽतर्दधे गंगा दत्त्वा पुत्रं नृपाय वै 2.4.
समालिंग्य सुतं राजा समाघ्राय च मस्तकम्
गत्वा गजाह्वयं राजा चकारोत्सवमुत्तमम्
समाहृत्य प्रजाः सर्वाः सचिवान्सर्वशः शुभान्
कृत्वा तं युवराजानं पुत्रं सर्वगुणान्वितम्
सूत उवाच गांगेयस्य तथोत्पत्तिं जाह्नव्याः संभवं तथा
गंगावतरणं पुण्यं वसूनां संभवं तथा
पुण्यं पवित्रमाख्यानं कथितं मुनिसत्तमः
श्रीमद्भागवतं पुण्यं नानाख्यानकथान्वितम्
शृण्वतां सर्वपापघ्नं शुभदं सुखदं तथा
देवव्रतप्रतिज्ञावर्णनम् ऋषय ऊचुः वसूनां सम्भवः सूत कथितः शापकारणात् । गाङ्गेयस्य तथोत्पत्तिः कथिता लोमहर्षणे
माता व्यासस्य धर्मज्ञ नाम्ना सत्यवती सती । कथं शन्तनुना प्राप्ता भार्या गन्धवती शुभा
तन्ममाचक्ष्व विस्तारं दाशपुत्री कथं धृता । राज्ञा धर्मवरिष्ठेन संशयं छिन्धि सुव्रत