यच्च कुर्यामहं कार्यं शुभं वा यदि वाऽशुभम्
यदा च त्वं नृपश्रेष्ठ न करिष्यसि मे वचः
स्मृत्वा जन्म वसूनां सा प्रार्थनापूर्वकं हृदि
तथेत्युक्ताऽथ सा देवी चकार नृपतिं पतिम्
नृपस्य मंदिरं प्राप्ता सुभगा वरवर्णिनी
साऽपि तं रमयामास भावज्ञा वै वरांगना
स तया मृगशावाक्ष्या शच्या शतक्रतुर्यथा
रेमाते मंदिरे दिव्ये रमाना रायणाविव 2.4.
गर्भं गंगा वसुं पुत्रं सुषुवे चारुलोचना
तृतीयेऽथ चतुर्थेऽथ पंचमे षष्ठ एव च
किं करोम्यद्य वंशो मे कथं स्यात्सुस्थिरो भुवि
निवारयामि यदि मां त्यक्त्वा यास्यति सर्वथा
न वारयामि चेदद्य सर्वथेयं जले क्षिपेत्
संभवेऽपि च दुष्टेयं रक्षयेद्वा न रक्षयेत्
वंशस्य रक्षणार्थं हि यत्नः कार्यः परो मया
मुनेर्येन हृता धेनुर्नंदिनी स्त्रीजितेन हि
दासोऽस्मि तव तन्वंगि प्रार्थयामि शुचिस्मिते
हिंसिताः सप्त पुत्रा मे करभोरु त्वया शुभाः 2.4.
अन्यद्वै प्रार्थितं तेऽद्य ददाम्यथ च दुर्लभम्
अपुत्रस्य गतिर्नास्ति स्वर्गे वेदविदो विदुः
इत्युक्ताऽपि गृहीत्वा तं यदा गंतुं समुत्सुका
पापिष्ठे किं करोम्यद्य निरयान्न बिभेषि किम्
यथेच्छं गच्छ वा तिष्ठ पुत्रो मे स्थीयतामिह
एवं वदति भूपाले सा गृहीत्वा सुतं शिशुम्
पुत्रकामा सुतं त्वेनं पालयामि वने गता
गगां मां वै विजानीहि देवकार्यार्थमागताम्
व्रजंतु मानुषी योनिं स्थितां चिंतातुरास्तु माम्
तेभ्यो दत्त्वा वरं जाता पत्नी ते नृपसत्तम 2.4.
सप्त ते वसवः पुत्रा मुक्ताः शापादृषेस्तु ते
गंगादत्तमिमं पुत्रं गृहाण शंतनो स्वयम्