माता व्यासस्य या प्रोक्ता नाम्ना सत्यवती शुभा
निषादपुत्रीं स कथं वृतवान्नृपतिः स्वयम्
शंतनोः प्रथमा पत्नी का ह्यभूत्कथयाधुना
त्वया प्रोक्तं पुरा सूत राजा चित्रांगदः कृतः
चित्रांगदे हते वीरे कृतस्तदनुजस्तथा
ज्येष्ठे भीष्मे स्थिते पूर्वे धमिष्ठं रूपवत्यपि
मृते विचित्रवीर्ये तु सत्यवत्यतिदुःखिता
कथं राज्यं न भीष्माय ददौ सा वरवर्णिनी 2.3.
अधर्मस्तु कृतः कस्माद्व्यासेनामिततेजसा
पुराणकर्ता धर्मात्मा स कथं कृतवान्मुनिः
जुगुप्सितमिदं कर्म स कथं कृतवान्मुनिः
व्यास शिष्योऽसि मेधाविन्संदेहं छेत्तुमर्हसि
सूत उवाच सत्यवान्धर्मशीलश्च चक्रवर्ती नृपोत्तमः
अश्वमेधसहस्रेण वाजपेयशतेन च ।। तोषयामास देवेंद्रं स्वर्गं प्राप महामतिः
एकदा ब्रह्मसदनं गतो राजा महाभिषः
गंगा महानदी तत्र संस्थिता सेवितुं विभुम्
अधोमुखाः सुराः सर्वे न विलोक्यैव तां स्थिताः
साऽपि तं प्रेमसंयुक्तं नृपं ज्ञातवती नदी 2.3.
ब्रह्मा चुकोप तौ तूर्णं शशाप च रुषाऽन्वितः
पुण्येन महताऽऽविष्टस्त्वमवाप्स्यसि सर्वथा
विमनस्कौ तु तौ तूर्णं निःसृतौ ब्रह्मणोंऽतिकात्
प्रतीपं चिंतयामास पितरं पुरुवंशजम्
वसिष्ठस्याऽऽश्रमं प्राप्ता रममाणा यदृच्छया
द्यौर्नामा तस्य भार्याऽथ नंदिनीं गां ददर्श ह
द्यौस्तामाह वसिष्ठस्य गौरियं शृणु सुंदरि
अयुतायुर्भवेन्यूनं सदैवाऽगतयौवनः
उशीनरस्य राजर्षेः पुत्री परमशोभना
आनयस्वाऽऽश्रमश्रेष्ठं नंदिनीं कामदां शुभाम् 2.3.
मानुषेषु भवेदेका जरारोगविवर्जिता
अवमन्य मुनिं दांतं पृथ्वाद्यैः सहितोऽनघः