जलप्रभा कलौ या च नाऽन्यत्र पृथिवीतले
यत्तोयकणिकास्पर्शे पापिनां ज्ञानसंभवः
इत्येवं कथिता ब्रह्मन्गंगापद्यैकविशतिः
नित्यं यो हि पठेद्भक्त्या संपूज्य च सुरेश्वरीम्
अपुत्रो लभते पुत्रं भार्याहीनो लभेत्स्त्रियम् 9.12.
अस्पष्टकीर्तिः सुयशा मूर्खो भवति पंडितः
शुभं भवेच्च दुःस्वप्ने गगास्नानफलं लभेत् स्तोत्रेणानेन गंगां च स्तुत्वा चैव भगीरथ
जगाम तां गृहीत्वा च यत्र नष्टाश्च सागराः
भगीरथेन सा नीता तेन भागीरथी स्मृता
पुण्यदं मोक्षदं सारं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि कथं गंगा त्रिपथगा जाता भुवनपावनी
कुत्र वा केन विधिना तत्सर्वं वद मे प्रभो
एतत्सर्वं तु विस्तीर्णं कृत्वा वक्तुमिहार्हसि कार्तिक्यां पूर्णिमायां तु राधायाः सुमहोत्सवः
कृष्णः संपूज्य तां राधामुवास रासमण्डले
ऊषुर्ब्रह्मादयः सर्वे ऋषयः शौनकादयः
जगौ सुन्दरतालेन वीणया च मनोहरम् 9.12.
शिवो मणींद्रसारं तु सर्वब्रह्माण्ड दुर्लभम्
अमूल्यरत्ननिर्माणं हारसारं च राधिका
अमूल्यरत्ननिर्माणं लक्ष्मीः कनककुंडलम्
दुर्गा नारायणीशाना ब्रह्मभक्तिं सुदुर्लभाम्
वह्निशुद्धांशुकं वह्निर्वायुश्च मणिनूपुरान्
जगौ श्रीकृष्णसंगीतं ससोल्लाससमन्वितम्
कष्टेन चेतनां प्राप्य ददृशू रासमंडले
अत्युच्चै रुरुदुः सर्वे गोपा गोप्यः सुरा द्विजाः
गतश्च राधया सार्धं श्रीकृष्णो द्रवतामिति
स्वमूर्तिं दर्शय विभो वांछितं वरमेव नः 9.12.
तामेव शुश्रुवुः सर्वे सुव्यक्तां मधुरान्विताम्
ममाप्यस्याश्च देहेन कर्त्तव्यं च किमावयोः
मन्मन्त्रपूता मां द्रष्टुमागमिष्यंति मत्पदम्
करोतु शंभुस्तत्रैवं मदीयं वाक्यपालनम्
कर्तुं शास्त्रविशेषं च वेदांगं सुमनोहरम्