शिवलिङ्गं शिवामर्चां यश्चार्पयति भूतले । शतमन्वन्तरं यावत्कृमिभक्षः स तिष्ठति
शङ्खं यन्त्रं शिलातोयं पुष्पं च तुलसीदलम् । यश्चार्पयति भूमौ च स तिष्ठेन्नरके ध्रुवम्
जपमालां पुष्पमालां कर्पूरं रोचनं तथा । यो मूढश्चार्पयेद्भूमौ स याति नरकं ध्रुवम्
भूमौ चन्दनकाष्ठं च रुद्राक्षं कुशमूलकम् । संस्थाप्य भूमौ नरके वसेन्मन्वन्तरावधि
पुस्तकं यज्ञसूत्रं च भूमौ संस्थापयेन्नरः । न भवेद्विप्रयोनौ च तस्य जन्मान्तरे जनिः
ब्रह्महत्यासमं पापमिह वै लभते ध्रुवम् । ग्रन्धियुक्तं यज्ञसूत्रं पूज्यं च सर्ववर्णकैः
यज्ञं कृत्वा तु यो भूमिं क्षीरेण न हि सिञ्चति । स याति तप्तभूमिं च सन्तप्तः सप्तजन्मसु
भूकम्पे ग्रहणे यो हि करोति खननं भुवः । जन्मान्तरे महापापो ह्यङ्गहीनो भवेद् ध्रुवम्
भवनं यत्र सर्वेषां भूमिस्तेन प्रकीर्तिता । काश्यपी कश्यपस्येयमचला स्थिररूपतः
विश्वम्भरा धारणाच्चानन्तानन्तस्वरूपतः । पृथिवी पृथुकन्यात्वाद्विस्तृतत्वान्महामुने
गङ्गोपाख्यानवर्णनम् नारद उवाच
भारते भारतीशापात्सा जगाम सुरेश्वरी
कथं कुत्र युगे केन प्रार्थिता प्रेरिता पुरा
श्रीनारायण उवाच तस्य भार्या च वैदर्भी शैब्या च द्वे मनोहरे
तत्पत्न्यामेकपुत्रश्च बभूव सुमनोहरः
अन्या चाऽऽराधयामास शंकरं पुत्र कामुकी
गते शताब्दे पूर्णे च मांसपिंडं सुषाव सा
शंभुर्ब्राह्मणरूपेण तत्समीपं जगाम ह
सर्वे बभूवुः पुत्राश्च महाबलपराक्रमाः
कपिलस्य मुनेः शापाद्बभूवुर्भस्मसाच्च ते 9.11.
तपश्चकाराऽसमंजो गंगानयनकारणात्
अंशुमांस्तस्य तनयो गंगानयनकारणात्
भगीरथस्तस्य पुत्रो महाभागवतः सुधीः
तपः कृत्वा लक्षवर्षं गंगानयनकारणात्
द्विभुजं मुरलीहस्तं किशोरगोपवेषिणम्
स्वेच्छामयं परं ब्रह्म परिपूर्णतमं प्रभुम्
निर्लिप्तं साक्षिरूपं च निर्गुणं प्रकृतेः परम्
वह्निशुद्धांशुकाधानं रलभूषणभूषितम्
लीलया च वरं प्राप वांछितं वंशता रणम्
श्रीभगवानुवाच सगरस्य सुतान्सर्वान्वृतान्कुरु ममाज्ञया ।।9.11.