स्वधर्मेण यथेष्टं कर्तुं समर्था सती देवी जगदम्बा, जलं पिबन्ती, अग्निं ग्रसन्ती, वायुम् उपशामयन्ती, आज्ञया यथासम्भवम् आचरन्ती अभवत्। तदा कमलजं ब्रह्माणं संबोध्य देवी उवाच— "सर्वतत्त्वेषु सत्यम् एव, तेषां सत्त्वे कदाचित् संदेहः न कर्तव्यः। कदाचित् पूर्वाभावः वा विनाशः दृश्यते, यथा घटः न अस्ति मृद्भाण्डे वा भग्नपात्रे। यदि अद्य कश्चित् पृच्छति— 'भूमिः न अस्ति, कुत्र गता?' तदा तस्य अणवः उत्पन्नाः इति ज्ञेयम्। सप्तधा तत्त्वं वर्ण्यते— नित्यं, क्षणिकं, शून्यं, नित्य-अनित्यं, कर्तृकं, अहंकारयुक्तं, प्रधानं च। तस्मात्, हे विधात्रिन्, तत्त्वं महद् ग्रहणीयम्, तस्य च अपत्यं अहंकारः; ततः पूर्ववत् सर्वाणि भूतानि सृज। सृज्यन्ते च तानि स्वस्थानं गच्छन्तु, तत्र निवसन्तु, स्वकार्यं देवप्रेरिताः कुर्वन्तु। एतत् शक्तिं ग्रहणीयम्, हे विधात्रिन्— रम्यां, सुशोभनमुखीं, महासरस्वतीं नाम्ना, रजोगुणयुक्तां, उत्तमां च। श्वेतवस्त्रधारिणीं, दिव्याभरणभूषितां, उत्तमासनस्थां, तव क्रीडासखी स्यात्। सा सदा तव सखी भविष्यति; तस्याः शक्तिं न अवमानय, सा पूज्यतमा मम प्रियतमाऽपि। तया सह त्वरितं सत्यलोकं गच्छ, चतुर्विधबीजेन सर्वाणि भूतानि अद्यैव सृज। सूक्ष्मशरीराणि, जीवाः, तेषां च क्रियाः, कालस्थायिनः सन्ति; तानि पूर्ववत् स्थापय। कालकर्मस्वभावाख्यैः कारणैः समस्तं जगत्—चराचरं—स्वगुणैः युक्तं पूर्ववत् स्थापनीयम्। विष्णुं सदा पूजय, सः सत्त्वगुणप्रधानः सदा श्रेष्ठः। यदा किञ्चित् दुष्करं कार्यं ते उत्पद्यते, तदा हरिः भूमौ अवतरति, तद् सम्पादयति। पशुषु वा अन्यत्र वा मानवस्वरूपं धृत्वा जनार्दनः दैत्यविनाशं करिष्यति। भवः तव शक्तिशाली मित्रं स्यात्; सर्वदेवान् सृजित्वा यथेष्टं रमस्व। ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः च, एकाग्रचित्ताः, विविधैः यज्ञैः, यथायोग्यं तव पूजनं करिष्यन्ति। मम नामोच्चारणेन सर्वयज्ञेषु देवाः सदा तृप्ताः सन्ति। शिवः, गुणातीतः, सर्वथा पूजनीयः, सर्वयज्ञेषु सावधानता पूज्यः। यदा देवाः दैत्येभ्यः भीताः स्युः, तदा मम शक्तयः, दिव्यरूपधारिण्यः, तान् विनाशयिष्यन्ति। वाराही, वैष्णवी, गौरी, नारसिंही, सदाशिवा, अन्याश्च—हे कमलज, तेषां कार्यं सम्पादय। नवाक्षरमन्त्रं सदा जप, बीजेन ध्यानसमेतं; तेन सर्वकार्यं साधय। एषः मन्त्रः परमः, हृदि सदा धारय, सर्वकामफलप्रदः। इत्येवमुक्त्वा जगदम्बा, सुन्दरं स्मितं कृत्वा, हरिं प्रति उवाच— "विष्णो, महालक्ष्मीं मनोहारीं गृहाण।" सा सदा तव वक्षसि वासं करिष्यति— नात्र संशयः; तव रमणाय मया शुभां शक्तिं दत्तवती, सर्वदायिनीं। तां कदापि न अवमानय; सा सदा पूज्या। लक्ष्मीनारायण-संयोगः मया स्थापितः। जीवाय, देवाय, सर्वथा मया यज्ञाः कृताः; त्रयः एतेषु सदा सहकार्या, विरोधः न कर्तव्यः। त्वं, विधाता, शिवः, देवाः च, सर्वे मम गुणोत्पन्नाः; सर्वे सन्देहाभावेन सर्वैः पूज्याः। ये मनुष्या विच्छेदं कुर्युः, ते तस्मात् नरकं गच्छन्ति— नात्र संशयः। हरिः शिवः, शिवः हरिः—यो भेदं स्थापयति, सः नरकं गच्छति। विधाता अपि एवं ज्ञेयः; तत्र विचारः न कर्तव्यः। गुणभेदः अन्यः; विष्णो, शृणु। सत्त्वगुणः तव ध्यानाय परमात्मनः; अन्ययोः रजस् तमस् उपगुणाः। लक्ष्म्या सह विविधविकारेषु, भेदेषु च, रजोगुणयुक्तः सदा रमस्व। वाक्बीजं, कामराजं, मायाबीजं—एषः मन्त्रः, रामप्रिय, मया दत्तः, परं तत्त्वं ददाति। तं लब्ध्वा सदा जप, यथेष्टं रमस्व। मृत्योः भयम् न ते, विष्णो, न कालजनितम्। यावत् मम लीला स्थिता, तावत् निश्चितम्; संहारे सर्वं चराचरं मया प्रतिग्रहीष्ये। तदा सर्वे मयि लयं गच्छन्ति। मन्त्रः सदा स्मरणीयः; सः कामान् मोक्षं च ददाति। शुभकामनाय उद्गीथजपेन सह कर्तव्यः। वैकुण्ठं स्थापित्वा, हे पुरुषोत्तम, तत्र वासं कुरु। यथेष्टं रमस्व, मम सनातनं चिन्तयन्। ब्रह्मा उवाच— एवं वासुदेवाय देवी परमप्रकृतिः त्रिगुणात्मिका उक्तवती।