सर्वे कार्ये उत्पन्ने यदा, अहं तेषु प्रविश्य सर्वाणि कर्माणि करोमि, कारणं स्थापयामि। जलमध्ये शीतलता अहं, अग्नौ उष्णता, सूर्ये प्रकाशः, चन्द्रे शीतलता—यत्र यत्र इच्छा, तत्र तत्र तद्रूपेण अहं प्रकटे। मया विना, हे विधे, किञ्चित् अपि न चलति; सर्वे प्राणी जगति मम वाक्यं निश्चयम् आश्रयन्ति। शङ्करः मम वियोगे दानवान् हन्तुं अशक्तः; शक्तिहीनं पुरुषं लोकः अत्यन्तं दुर्बलम् इति आह। यः रुद्रविष्णुहीनः, तं न लोकः कथयति, किन्तु शक्तिहीनं अधमं मनुष्येषु सर्वे घोषयन्ति। पतितः, विपन्नः, भीतः, शत्रुभिः वशीकृतः, शक्तिहीनः इत्येव लोकः आह; 'निरुद्रः' इत्येव कश्चित् न कथयति। शक्तिः कारणं इति विद्धि; इच्छसि यदि सृष्टिं कर्तुम्, शक्तिसंयुक्तः कर्ता सर्वं साधयति। तथा हरिः, शम्भुः, इन्द्रः, अग्निः, चन्द्रः, सूर्यः, यमः, त्वष्टा, वरुणः, वायुश्च—एते सर्वे शक्तिसंयुक्ताः स्वकार्यं साधयन्ति। पृथिवी शक्तियुक्ता स्थिरा भवति; अन्यथा, अणुं अपि धारयितुं अशक्ता। तथा शेषः, कूर्मः, सर्वे दिशापालाः, मम संयोगे स्वकार्यं साधयन्ति। अहं सर्वं जलं पिबामि, अग्निं भक्षयामि, वायुः शमयामि; यथा इच्छामि, तथा आज्ञापयामि। हे पद्मज, सर्वतत्त्वेषु सत्यता विषये कदा अपि संशयः न भवेत्; तेषां अस्तित्वं अपि न प्रश्नीयम्। कदाचित् पूर्वाभावः वा विनाशः दृश्यते, यथा घटः न अस्ति मृद्भाण्डे वा खण्डेषु। यदि कश्चित् पृच्छति, 'पृथिवी न अस्ति, कुत्र गता?' तदा तस्य अणवः उत्पन्नाः इति विद्धि। तत्त्वं सप्तधा कथ्यते—नित्यं, क्षणिकं, शून्यं, नित्य-अनित्यं, कर्तृयुक्तं, अहंकारयुक्तं, अग्र्यं च। हे विधे, महातत्त्वं तस्य अपत्यं अहंकारं च गृहाण; ततः सर्वे प्राणी यथापूर्वं सृज। संसृज्य, स्वस्व स्थानानि गच्छन्तु, तत्र स्थित्वा स्वकार्यं देवप्रेरिताः कुर्युः। हे विधे, एषा शक्तिः गृहाण—सुन्दरी, सुशोभितमुखी, महासरस्वती नाम्नी, रजोगुणयुक्ता, उत्तमा च। श्वेतवस्त्रधारिणी, दिव्याभरणभूषिता, उत्तमासनस्थिता, तव क्रीडासखी भविष्यति। एषा पुण्यश्लाघ्या सदा तव सखी भविष्यति; तस्याः शक्तिं अवमानयितुं मा कुर्याः, सा पूज्या, मम प्रिया। तया सह सत्यलोकं शीघ्रं गच्छ; चतुर्विधबीजात् सर्वे प्राणी इदानीं सृज। सूक्ष्मशरीराणि जीवैः सह कर्मभिः च काले स्थितानि; तानि यथापूर्वं स्थापितानि कुरु। कालकर्मस्वभावाख्यैः कारणैः, सर्वं जगत्—चराचरम्—यथापूर्वं गुणयुक्तं स्थितम् भवेत्। सदा विष्णुं पूजय, सत्त्वगुणप्रधानत्वात् सः श्रेष्ठः। यदा ते किञ्चित् कठिनं कार्यं भवति, तदा हरिः भूमौ अवतरति कार्यं साधयितुं। पशुषु वा अन्यत्र जन्म गृह्णाति, मानवस्वरूपं वा धारयति, जनार्दनः दैत्यान् विनाशयति। एषः भवः तव शक्तिसंयुक्तः सहायकः भविष्यति; सर्वे देवाः सृज्य, इच्छया रमस्व। ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः च, एकाग्रचित्ताः, यथायोग्यं यज्ञैः हविभिः च सर्वान् पूजयन्ति। मम नामोच्चारणेन सर्वेषु यज्ञेषु, यूयं देवाः सदा तुष्टाः संतुष्टाः भविष्यथ। गुणातीतः शिवः अपि सर्वथा पूजनीयः, सर्वयज्ञेषु यत्नेन पूज्यः। यदा देवेषु दैत्यैः भयम् उत्पद्यते, तदा मम शक्तयः दिव्यरूपेण प्रकट्य तान् विनाशयिष्यन्ति। वाराही, वैष्णवी, गौरी, नारसिंही, सदाशिवा, अन्याः च—हे पद्मज, तासां कार्याणि साधय। सदा नवाक्षरमन्त्रं बीजेन ध्यानसहितं जप; तेन सर्वे कार्ये साधय। हे बुद्धिमन्, एषः मंत्रः सर्वोत्तमः; सर्वकामार्थसिद्ध्यर्थं सदा हृदये धारय। एवं उक्त्वा, विश्वजननी, सुन्दरं स्मितं कृत्वा, हरये उवाच—'विष्णो, एषां मोहिनीं महालक्ष्मीं गृहाण।' सा सदा तव वक्षसि वासं करिष्यति—नात्र संशयः; तव सुखाय एषा शुभा शक्तिः सर्ववस्तुप्रदायिनी मया दत्ता। एतां कदापि अवमानयितुं मा कुर्याः; सदा पूज्या भवति। एषः लक्ष्मीनारायणसंयोगः मया स्थापितः। जीवनार्थं, देवार्थं यज्ञाः मया सर्वथा कृताः; एतेषु त्रिषु सदा अनुकूल्येन, विरोधं विना, कार्यं कर्तव्यम्। त्वं, विधे, शिवः, देवाः च, मम गुणात् उत्पन्नाः; सर्वे निस्संशयं सर्वैः पूज्याः सम्मान्याः भविष्यन्ति। ये मनुष्या मोहितचित्ताः भेदं कुर्वन्ति, ते तेन भेदेन नरके गच्छन्ति—नात्र किञ्चित् संशयः।