प्रथमं जन्मनि अहं तं प्राप्तवान्, किन्तु अद्य नवाक्षरमन्त्रः न प्रकाशते। मातः, अद्य मन्त्रं कथय, यथा अहं संसारसागरं तरितुं शक्न्यामि—रक्ष रक्ष, हे त्राता। एवं संबोधित्या, देवी अद्भुततेजसा दीप्तिमती, ततः स्पष्टं नवाक्षरमन्त्रं उच्चैः उक्तवती। तं मन्त्रं प्राप्त्वा महादेवः परमसुखं प्राप्तवान्; देवीचरणयोः प्रणम्य, शिवः तत्र स्थितः। नवाक्षरमन्त्रं, यः काममोक्षप्रदः बीजयुक्तः शुभोच्चारणः, जपन् शङ्करः तत्र स्थितः। शङ्करं, लोकानां हितकर्तारं, एवं स्थितं दृष्ट्वा, अहं तां महामायां समीपस्थां चरणयोः स्थितां संबोधितवान्। वेदाः अत्र त्वां एवं ज्ञातुं न समर्थाः; अतः ते त्वां, निष्कलुषां सर्वभूतधारिणीं, न उद्घोषयन्ति। त्वं हविसारः, सर्वयज्ञेषु संस्थिता; अतः त्रिलोक्यां सर्वज्ञा माता अभवः। अहं सृष्टिकर्ता, सर्वं कर्तुम्, अद्भुतं विश्वं निर्मितवान्; अन्यः कः चलाचलसजातिषु त्रिलोक्यां मम तुल्यः? अहं नूनं अत्र भाग्यशाली, न संशयः, ब्रह्मा लोकातीतः, संसारसागरे निमग्नः, गर्वेन आक्रान्तः। अद्य तव पदरजसा, गर्वरहितः, अहं नूनं भाग्यशाली अभवम्, तव कृपया सत्यवक्ता अभवम्। त्वं संसारभयसङ्कोचविनाशिनी, मोक्षप्रदा, दुःखमोहमहाबन्धं त्यज, मां त्वयि भक्तं कुरु। कथं अहं मुक्तः स्याम्, कमलजः, त्वया प्रकाशितः? अहं नूनं तव सेवकः, तव आज्ञां पालनकर्ता। हे शिवे, संसारसागरे मोहितं मां रक्ष। ये मानवाः त्वां न जानन्ति, मां प्रभुं कथयन्ति, तव शुद्धं आद्यं आचारं च। ये याज्ञिकाः स्वर्गार्थं पूजां कुर्वन्ति, तव शक्तिं न जानन्ति, ताम् इच्छन्ति च। अहं त्वया सृष्टः, हे सृष्टिकर्तरि, लीलायै, आदिसृष्टिं चतुर्विधां विचित्रितुं। अहं एतत् जानामि; अन्यः कः तव परममायां गन्तुं शक्नोति? मदहंकारसम्भूतं अपराधं क्षमस्व। ये मूढाः योगाष्टाङ्गमार्गे, ध्यानस्थाः, तव नाम न जानन्ति, न च मोक्षप्रदं, अपि च मातरं संकल्पेन उक्तं। ये मोहिताः, तत्वगणनायां, अनुसंधाने च, तव नाम त्यजन्ति; किं ते संसारसागरे न भ्रमिताः? हे भवानि, त्वमेव संसारविमोचनप्रदा। ये परमसत्यज्ञानं प्राप्य, पूर्वैः ज्ञातम्, किं तद् त्यजन्ति? अर्धनिमिषमपि तव शुद्धं आचारं—शिवा, अम्बिका, शक्ति, ईशा—स्थितम्। त्वं नूनं जगत्सृजनं क्षणेन चतुर्विधं विभजितुं समर्था; लीलायै मां आदिसृष्टिकर्मणि नियुक्तवती, अहं तव इच्छया तद् करोमि। हरिः त्वया रक्षितः, मधुकैटभयोः मध्ये समुद्रस्थः; हरोऽपि त्वया उचिते काले विनष्टः; सः मम भ्रूमध्ये कुतः उत्पन्नः? तव जन्म न क्वचित् दृश्यते न श्रूयते; तव उत्पत्तिः कुतः? कश्चित् न जानाति। नूनं त्वं आद्या शक्ति, हे भवानि, सर्वातीतः; एवं त्वं ज्ञायसे। त्वया अहं सृष्टिकर्मणि शक्तः, हरिः रक्षणे त्वया शक्तः, हे मातः; हरो विनाशे त्वया शक्तः। अद्य सर्वे त्वया विना अशक्ताः। यथा अहं, हरिः, शङ्करः अस्ति, तथा अन्यः न उत्पद्यते, न तत्र अस्ति, न भविष्यति। कः न तव अतीव अद्भुतलीलायां, अल्पकामानां विवादस्य कारणे, मोहितः? आदिदेवः नूनं निष्कर्ता, गुणरूपेण प्रकटितः, नित्यं निर्गुणः, अचलः; हे प्रभो, त्वं तां लीलां वितर्य, यथावत् निरीक्ष्य—एवं विधिविदः कथयन्ति। दृश्यादृश्यभेदे, परमपुरुषः त्वत्तः एव उत्पद्यते; अन्यः न अस्ति, न तृतीयः, यदा ज्ञेयम् सम्यक् अनुसंधीयते। वेदवचनं कदापि मिथ्या न मन्येत, न कल्पितम्; एष विरोधः मम हृदये गाढं चिन्तितः। यद् वेदाः एकं अद्वैतं ब्रह्म उद्घोषयन्ति—त्वं तत्, अथवा अन्यः? मम संशयं निवारय। मम मनः न संशयरहितम्, न च निश्चलम्; द्वैताद्वैतविचारे मम क्षुद्रं मनः निमग्नम्। त्वं स्ववाक्येन मम संशयं निवारय; पूर्वकृतस्य पुण्यस्य फलात् अहं तव चरणं प्राप्तवान्। त्वं पुरुषः वा स्त्री वा? विस्तरेण कथय; तव परमशक्तिं ज्ञात्वा संसारसागरात् मोच्येय। एवं मया विनीत्या, भक्त्या च पृष्टा, आद्या भगवती सौम्यवचनानि उक्तवती। देवी उवाच—मम अस्य च नित्यं एकत्वम्, न विभेदः; अहं तद्, तद् अहम्; यः भेदः, सः मनोमोहात् उत्पद्यते। यः अस्माकं सूक्ष्मं भेदं वेत्ति, सः तत्त्वज्ञः संसारात् मुक्तः; न संशयः। ब्रह्म एकमेव, द्वितीयः न अस्ति, नित्यं पुरातनम्; सृष्टिच्छायां द्वैतं पुनः प्रकटते। दीपः उपाधिसंयोगेन द्वयं इव दृश्यते; तथा छाया, दर्पणप्रतिबिम्बवत्, अस्माकं भेदः। सृष्टिकाले भेदः, हे अज, व्यक्त्यर्थं; दृश्यादृश्यभेदः द्वैतकाले नित्यं अस्ति। अहं न स्त्री, न पुरुषः, न नपुंसकः, सृष्टिलयकाले; सृष्टौ भेदः पुनः मनसा कल्प्यते। अहं बुद्धिः, श्रीः, धृतिः, कीर्तिः, स्मृतिः, श्रद्धा, मेधा, दया, लज्जा, क्षुधा, तृष्णा, क्षमा च। अहं शोभा, शान्तिः, तृष्णा, निद्रा, तन्द्रा, वृद्धिः, यौवनं; ज्ञानं, अज्ञानं, कामः, स्पृहा, शक्तिः, अशक्तिः च। अहं मेदः, मज्जा, त्वक्; अहं दृष्टिः, वाक्, सत्यम्, अनृतम्; अहं परम, मध्य, दृष्टिवाक्, सर्वे च नाड्यः शरीरस्थाः। किं अत्र जगति यत् मम न अस्ति? किं मम विना अस्ति? निश्चितं जानहि, हे कमलज, सर्वं वस्तुतः अहमेव। कथय, किं अस्ति यत् एतेषां रूपाणां रहितम्? अतः हे सृष्टिकर्तरि, सृष्टौ अहं सर्वव्यापिनी अभवम्। सर्वेषु देवेषु, तेषां विविधरूपाणां अधिष्ठानम् अहमेव; शक्तिरूपा भूत्वा महाकर्माणि करोमि। अहं गौरी, ब्राही, रौद्री, वाराही, वैष्णवी, शिवा; वारुणी, कौबेरी, नरसिंही, वासवी च।