सा तु तेन प्रकारेण संबोधितापि, पुत्रं गृहीत्वा निर्गन्तुम् उत्सुका बभूव। तदा राजा दुःखेनाकुलचित्तः ताम् उपालभ्य उवाच—“अहो पापिष्ठे! अद्य किं करिष्यामि? नु किम् अपि नरकात् न भीषसि?” पुनः स राजा ताम् अवदत्—“यथेष्टं गच्छ वा स्थेहि वा, मम तु पुत्रः अत्रैव स्थाप्यताम्।” एवं राज्ञा उक्त्वा सा पुत्रकम् आदाय त्वरितं चलिता। तदा सा दिव्या स्त्री तं राजानम् उवाच—“सुतकामया अहं तव पुत्रं वनं गत्वा पालयिष्यामि। मां देवकार्यसिद्ध्यर्थं आगता गङ्गेति विद्धि। मनसि क्लेशम् अनुभूय अहं मानुषे गर्भे वासं करिष्यामि। हे राजश्रेष्ठ, तान् देवतान् वरं दत्त्वा तव भार्याभूतास्मि। हे वसव, तव सप्त पुत्राः मुनिशापात् विमुक्ताः। एषः गङ्गादत्तः पुत्रः तव भवतु, हे शान्तनव। एष गङ्गासुतः, महाभाग, महान् वीर्यवान् भविष्यति। राजन्, अहं एषं युवानं पर्यन्तं पाल्य तव हस्ते दास्यामि।” एवं उक्त्वा सा गङ्गा पुत्रं गृहीत्वा तत्रैव अन्तर्धानं गता। तदा राजा भार्यावियोगजनितदुःखेन च, पुत्रस्य अपि आश्चर्येण च संतप्तः अभवत्। एवं समये गच्छति, राजा एकदा मृगयां गतः। तस्मिन्नेव काले शान्तनुः गङ्गातटं प्राप्तः। तत्र सः कुमारं बहून् बाणान् सृजन्तं अपश्यत्। तं दृष्ट्वा राजा विस्मितः किमपि न जानाति स्म। तस्य अतिमानुषीं बाणवेगचपलतां दृष्ट्वा अपि राजा विस्मयान्वितः, “हे निष्पाप! कस्य त्वं पुत्रः?” इति पप्रच्छ। तदा सः कुमारः दृष्टे अन्तर्धानं गतः, राजा च चिन्तासंतप्तः अभवत्। तत्र स्थिरचित्तः सः राजा गङ्गां स्तोतुं आरब्धवान्। तदा सर्वाङ्गसुन्दरां गङ्गां दृष्ट्वा स्वयं राजा उवाच। गङ्गा उवाच—“एष गङ्गासुतः महातपस्वी पुत्रः तव हस्ते स्थाप्यते। एष वंशस्य कीर्तिं करिष्यति, तुभ्यं च सदा भक्तः भविष्यति। एष तव पुत्रः वसिष्ठस्य दिव्याश्रमे पालितः। यत् वेदज्ञानं जमदग्निना प्राप्तं, तत् अस्य अपि अस्ति।” एवं उक्त्वा गङ्गा पुत्रं दत्त्वा तत्रैव अन्तर्धानं गता। राजा पुत्रं परिष्वज्य शिरसि च घ्राणं चकार। ततः राजा गजाह्वयं गत्वा महोत्सवं चकार। सर्वान् जनान्, सर्वान् शुभमन्त्रिणः च समाहूय, सर्वगुणसम्पन्नं पुत्रं युवराजं चकार। सूतः उवाच—एवं गङ्गेयस्य जन्म, जाह्नव्याः उत्पत्तिश्च उक्ता। गङ्गावतरणं, वसूनां च उत्पत्तिः अपि उक्ता। एष धर्म्यः पुण्यः कथा त्वया श्रूयते, विप्रश्रेष्ठ। एष भगवत्प्रसादः पुण्यः, नानावृत्तान्तसमन्वितः, उक्तः। यः शृणोति, तस्य सर्वपापक्षयः, शुभदः, सुखदः च भवति। ऋषयः ऊचुः—वसूनां शापजन्यं जन्म, गङ्गेयस्य चोत्पत्तिः लोमहर्षणेन विस्तरेण कथिता। व्यासस्य माता धर्मज्ञा सत्यवती नाम, सद्गुणा, गन्धवती चासीत्। सा कथं शान्तनोर् भार्या बभूव? कथम् एव नाविकदुहिता राजा धर्मात्मा च स्वीकृतवान्? एष मे संशयः, धर्मज्ञ, विस्तरेण कथय।