निष्कल्मषे तव, एकः राजर्षिः शान्तनु नाम्ना अस्ति; तस्य त्वम् पत्नी भविष्यसि। एवं शापमुक्तिः भविष्यति, अस्य विषये किञ्चित् सन्देहः नास्ति। देवी गङ्गा, पुनः पुनः चिन्तिता, पृथिव्यां अवतरति। शान्तनु नाम्ना एकः धर्मनिष्ठः सत्यनिष्ठः राजर्षिः आसीत्। ततः, आपः मध्ये, अत्युत्तमसौन्दर्ययुक्ता स्त्री उत्पन्ना। शान्तनुः, पृष्टं न कृत्वा, गोदाम् उपविष्टां तां स्त्रीं सम्बोधितवान्—सुन्दरमुखि! सा, दिव्यरूपा, तं उवाच—किमर्थं, राजश्रेष्ठ? तदा राजा तां यौवनदीप्तां दिव्यरूपां स्त्रीं सम्बोधितवान्। त्वं, मनोहरि, मम दक्षिणोरुं आलिङ्ग्य उपविष्टा। महती प्रियसुतः जातः सति, शुभे, मम स्नुषा भव। सा दिव्यरूपा कामिनी 'एवं भवतु' इति प्रत्युवाच, ततः निर्गता। कालान्तरे, युवति, पुत्रः जातः। राजा, सर्वं वृत्तान्तं कथयित्वा, पुनः स्वपुत्रं सम्बोधितवान्। तां रमणीं कामयमानः, त्वम् तां मोहिनीं स्त्रीं गृहाण। धर्मपत्नीं कृत्वा, सुखी भविष्यसि; एवं पुत्रं उपदिश्य, राजा हृष्टहृदयः। सर्वं राज्यवैभवम् दत्त्वा, राजा वनं प्रविष्टवान्। स राजा, स्वबलात् देहं त्यक्त्वा, स्वर्गं गतः। तदा राजा धर्मदण्डधारणेन प्रजाः रक्षित्वा। देवव्रतस्य जन्मवर्णनम् आरभ्यते। सूतः उवाच—राजा मृगयायां रमणीयः आसीत्, सिंहान् मृगांश्च हन्ति। एकदा राजा गङ्गातटस्थं भीषणं वनं विचरति। तां दृष्ट्वा, राजा मोहितः अभवत्; यत् तस्य पितरः पूर्वं उक्तवान्, सुन्दरमुखि। तस्याः पद्ममुखात् जलं पिबन्, राजा तृप्तिम् न प्राप्नोत्। सा अपि, तं महाभिषं इति मन्यन्ती, प्रेम्णा पूर्णा अभवत्। तां श्यामलोचनां दृष्ट्वा, राजा हृदयेन अतीव तुष्टः। स राजा उवाच—सुन्दरजघन्ये, त्वं देवता वा मानव्या वा, सुन्दरमुखि, यः कश्चन त्वम्, मम पत्नी भव, सुन्दरी। सूतः उवाच—गङ्गा जानाति यः राजा महाभिषः पुनर्जातः। पूर्वस्नेहसंबन्धात्, राजस्य वचनं श्रुत्वा, स्त्री उवाच—यः सती स्त्री, योग्यं पतिं चिन्त्य, सा पतिं इच्छति। वचनबन्धेन, राजश्रेष्ठ, अहम् तव पत्नी भविष्यामि। यत् कर्म करिष्यामि, शुभं वा अशुभं वा, यदा त्वं मम वचनं न अनुगच्छसि, तदा। वसूनां जन्म स्मृत्वा, तेषां याच्ञां हृदि धृत्वा। तस्य अनुमोदनं 'एवं भवतु' इति कृत्वा, देवी तं राजानं पतिं कृतवती। सौभाग्यशालिनी सा दिव्यवर्णा राजगृहं प्रविष्टा। सा साध्वी, तस्य हृदयम् अवगत्य, तं प्रियं कृतवती। हरिणाक्ष्या तया सह, स इन्द्रः शचीसहितः इव अभवत्। तौ रमणीयं राजगृहं लक्ष्मी-नारायणौ इव समास्वादयताम्। गङ्गा, सुन्दराक्षी, वसूनां पुत्रं प्रसूतवती। ततः तृतीये, चतुर्थे, पञ्चमे, षष्ठे अपि वर्षे...