सर्वे यूयं मन्वन्तराधिपतयः भविष्यथ, दीर्घायुषः सन्ततिमन्तः बहुभोगसमन्विताश्च, समृद्धसङ्गमाय युष्माकं भविष्यति। मम प्रसादात्, अविच्छिन्नबलसम्पन्नाः, ऐश्वर्ययुक्ताः, कीर्तिप्रकाशवैभवैः युक्ताः, एते राजपुत्राः क्रमशः लप्स्यन्ते। एवं तान् वरान् दत्त्वा, श्रीनारायणेन उक्तम्—सर्वलोकजननी भ्रामरी देवी तैः भक्त्या स्तूयमाना शीघ्रं दृष्टेः अन्तर्धाय तत्रैव अन्तर्धानं जगाम। ते सर्वे राजपुत्राः तस्मिन्नेव जन्मनि परममहीश्वर्यं भुक्त्वा, महाबलसम्पन्नाः, पृथिव्याः सुखानि उपभुञ्जानाः आसन्। सर्वे अपि अविच्छिन्नसन्ततिं पृथिव्याम् उत्पाद्य, स्ववंशान् स्थापयित्वा, मनुषां मध्ये अधिपतयः अभवन्। अन्येषु जन्मेषु ते सर्वे सावर्णिमनुपदवीं प्राप्तवन्तः; तेषु प्रथमः आसीत् दक्षसावर्णिः, नवमः मनुः इति ख्यातः। देवीप्रसादात् सः महाबलसम्पन्नः अभवत्; द्वितीयः आसीत् मेरुसावर्णिः, दशमः मनुः। देवीमहिम्ना सः अपि मन्वन्तराधिपतित्वं प्राप; तृतीयः मनुः सूर्यसावर्णिः नाम्ना। एकादशः, स्वस्य तपसा सिद्धः, महाशक्तिसम्पन्नः चन्द्रसावर्णिः चतुर्थः; द्वादशः मनुः महाबलवान् राजा। देवीपूजनात् सः अपि मन्वन्तराधिपतित्वं प्राप्तवान्; पञ्चमः रुद्रसावर्णिः, त्रयोदशः मनुः इति स्मृतः। महाबलपराक्रमेण सः जगतः अधिपतिः अभवत्; षष्ठः विष्णुसावर्णिः, चतुर्दशः मनुः, कर्मसु निपुणः। देवीवरप्रसादात् सः लोकेषु प्रसिद्धः अधिपतिः अभवत्; एते चतुर्दश मनवः महातेजोबलसम्पन्नाः। देवीपूजनात् ते सर्वे लोकेषु सदा पूज्याः स्तूयन्ति च; भ्रामरीप्रसादात् सर्वे अतीव तेजस्विनः महाश्रियः च। एतस्मिन्नेव समये, नारदः पप्रच्छ—"एषा का भ्रामरी देवी? कथं जाता, किं स्वरूपं तस्याः? हे महाबुद्धे, तां अद्भुतां कथां ब्रूहि, या दुःखं नाशयति।" "न मम तृप्तिः भवति देव्या अाख्यानामृतपानात्; यः तद् अमृतं पिबति, तस्य श्रवणेन मृत्युर्न जायते।" श्रीनारायणः उवाच—"श्रुणु नारद, जगदम्बायाः कर्माणि कथयामि, या अनिर्वचनीयस्वरूपा, अप्रकटिता, अद्भुता, मोक्षप्रदा। देवीस्य सर्वाणि कर्माणि लोकार्थमेव, निरुपमा दया यथा मातुः स्वसुताय।" "पूर्वं पाताले दैत्येषु अरुणः नाम महादानवः आसीत्, महाबलसम्पन्नः, सुराणाम् अतिशत्रु, अतीव दुष्टः।" "सुरान् जेतुम् इच्छन्, कमलजं प्रति घोरं तपः अकरोत्—'सः अस्माकं रक्षकः भविष्यति' इति चिन्तयन्।" "स हिमवत्पर्वतस्य शिखरे, यत्र गङ्गाजलम् अतीव शीतलम्, तत्र गतः, पतितपत्रभक्ष्येण योगी प्राणप्रवाहं निगृह्य स्थितः।" "गायत्रीं जपन्, कामेनावृतः, तमसा संवृतः, दशसहस्रवर्षाणि केवलं जलबिन्दून् पिबन् अवसत्।" "अन्यदशसहस्रवर्षाणि वायुभक्षणेन अवसत्; ततः पुनः दशसहस्रवर्षाणि किञ्चिदपि न खादन् स्थितः।" "एवं तस्य तपः कुर्वतः, अग्निः तस्य देहात् निष्पन्नः, समस्तं जगत् दग्धवान्; तद् अद्भुतमिव बभूव।" "'किमेतत्? किमेतत्?' इति सर्वे देवाः कम्पिताः, भीताः, समस्तलोकाः ब्रह्माणं शरणं जग्मुः।" "देवानां श्रेष्ठानां निवेदनं श्रुत्वा, चतुर्मुखः ब्रह्मा, गायत्र्या सह, हंसारूढः, प्रमुदितः प्रस्थातुम् आरब्धवान्।" "सः तं ददर्श केवलं प्राणमात्रं, सञ्जातस्नायुसंकीर्णं, शुष्कोदरसन्धिं, कृशाङ्गं, निमीलितलोचनं योगनिष्णातं।" "सः तं दीप्तिमन्तं, द्वितीयमिव अग्निम्, दृष्ट्वा, 'वरं वृणीष्व साधो, यत् ते मनसि वर्तते' इति उवाच।" "एतद्वचनं श्रुत्वा, अमृतधारामिव ब्रह्ममुखात् प्राप्य, अरुणः तुष्टः अभवत्।" "सः नेत्रे विमुच्य, पुरतः कमलजं देवम्, गायत्र्याः सहितं, चतुर्वेदसमन्वितं दृष्टवान्।" "सः शाश्वतं ब्रह्माणं, जपमालाकमण्डलुधरं, जपं कुर्वन्तं, दृष्ट्वा, उत्थाय, प्रणम्य, नानास्तुतिभिः स्तुतवान्।" "सः मनसि स्थितं वरं वृणीते—'मम मृत्युर्न भवतु' इति। तस्य वचनं श्रुत्वा, ब्रह्मा सादरं उपदिशन् आरब्धवान्—" "'ब्रह्मा, विष्णुः, महेशः, अन्ये च मृत्युनाऽपि ग्रस्ताः; किमुतान्येषां मृत्युः, हे श्रेष्ठदानव?' "'तस्मात्, यद् अहं दातुं शक्नोमि, तादृशं वरं वृणीष्व; बुद्धिमन्तः कदापि अशक्यं न बाधन्ते।'" "ब्रह्मणः वचनं श्रुत्वा, सः पुनः सादरं उवाच—'युद्धे न मम मृत्युर्भवेत्, न शस्त्रैः न अस्त्रैः, न नरैः न स्त्रीभिः।'" "'न द्विपादैः, न चतुष्पादैः, न उभयस्वरूपैः; एतादृशं मम मृत्युविषये वरं ददातु भगवन्।'" "'मम च महाबलं ददातु, येन अहं सुरान् जेष्यामि।' तस्य वचनं श्रुत्वा, ब्रह्मा 'एवं अस्तु' इति प्रत्यवदत्।" "वरं दत्त्वा, कमलजः शीघ्रं स्वालयं प्रत्यगच्छत्; ततः अरुणः नाम दानवः, ब्रह्मणः वरात् गर्वितः, पातालवासिनः दैत्याः आह्वयत्।" "दैत्याः तस्य आज्ञां श्रुत्वा, समागत्य, तम् अधिपतिं प्रणम्य, तस्य अधीनाः अभवन्।" "युद्धार्थं दूतः अमरावतीं प्रेषितः; दूतवचनं श्रुत्वा, देवराजः भयात् कम्पितः।" "सः सर्वैः सुरैः सह शीघ्रं ब्रह्मणः निकेतनं जगाम; ब्रह्मा-विष्णु-पूर्वकाः ते शंकरस्य धाम आगच्छन्।