आकाशमार्गः अपि विघ्नितः अस्ति—किम् अद्भुतम्! यदा वीरः निषिद्धमार्गे स्थितः तदा किम् न कुर्यात्? इत्येव सर्वे विस्मयम् अनुभवन्ति। अश्वानां मार्गः मम अपि रुद्धः जातः; दैवम् एव बलवत्तरम्। राहुः अपि गृहीतुं उत्सुकः क्षणमपि न तिष्ठति। दीर्घकालं मार्गः विघ्नितः यदि भवेत्, तदा बलिनः दैवस्य किम् न शक्यते? एवं मार्गे विघ्निते सर्वे लोकाः स्वैः अधिपैः सह शरणं वा उपायं वा न प्राप्नुवन्ति। चित्रगुप्तः अपि सर्वे सूर्येण कालं जानन्ति। विन्ध्यगिरिणा मार्गः रुद्धः—एषा दैवस्य विपर्ययः। सूर्यः गिरेः स्पर्धया रुद्धः अभवत्। तदा स्वाहा स्वधा च वाणी नष्टा, लोकः विनाशं प्रायः प्राप्तः। पश्चिमदक्षिणदिशः निद्रायाः निमीलिताक्ष्यः रात्रिम् प्रविष्टाः; पूर्वोत्तरदिशः तु तीव्रतापेन दग्धाः। प्राणीः मृताः, नष्टाः, विनष्टाः, प्रायः नाशिताः। समग्रं जगत् शोकपूर्णम् अभवत्, पितृदेवतायज्ञविहीनम्। देवाः इन्द्रः सहिताः महद्व्यग्राः अभवन्, "किम् करिष्यामः?" इति सन्तः। सूतः उवाच—ततः सर्वे देवगणाः महेन्द्रनायकाः, पद्मजः अग्रतः, रुद्रं शरणं गन्तुम् आगच्छन्। ते शैलवासिनं, चन्द्रशेखरं, देवदेवं, भक्तिपूर्वकं प्रणम्य, स्तुतिभिः, प्रशंसाभिः, नमस्कृत्य पूजितवन्तः। देवाः ऊचुः—"जयस्ते, गणनाथ, उमाप्रियपद्म, अष्टसिद्धिदायक भक्तानां गौरवप्रदः। महामायायाः क्रीडायाम् स्थितः, परात्मा, वृषध्वज, कैलासनिवासी। अहिबुध्न्य, मनुसम्मानदायक, अज, बहुरूप, आत्मन्य रममाण, शम्भो। गणनाथ, देव, गिरिश, महाशक्तिप्रद, महाविष्णुस्तुत। विष्णुहृदयकमलनिवासी, योगपरायण, योगगम्य, योगसार, योगिनांनाथ—नमः। योगिनांनाथ, योगफलप्रद, दीनदायिनां दयानिधि—नमः। दुःखनाशक, उग्रशक्ति, गुणमूर्ति, वृषध्वज, कालस्वरूप, कालान्तक—नमः।" सूतः उवाच—एवं यजमानैः स्तुतः देवदेवः वृषध्वजः, देवश्रेष्ठान् प्रसन्नमुखः, गंभीरस्वरेण, स्मितपूर्वकं वचः उवाच। भगवान् उवाच—"अहं प्रसन्नः, हे देवाः, हे नरश्रेष्ठाः, अनेन स्तोत्रेण। सर्वेषां कामं पूर्णं करिष्यामि, देवश्रेष्ठाः।" देवाः ऊचुः—"सर्वदेवनाथ, गिरिश, चन्द्रकलाभास्वर, दुःखनाशक, महाबल, कल्याणं दत्तुम् अर्हसि। विन्ध्यः नाम पर्वतः, मेरुम् आवृत्य, उन्नतः, सूर्यस्य मार्गं रुद्ध्वा सर्वेभ्यः दुःखं जनयति। भगवन्, तस्य वृद्धिं निरुध्य, सर्वमङ्गलकरः भव। सूर्यस्य गतिः रुद्धा चेत्, कालगणना कथं स्थास्यति? स्वाहा स्वधा रूपे नष्टे, को लोकस्य शरणं? भीतैः अस्माभिः तव एव रक्षको दृश्यते। दुःखनाशक, गिरिजापते, कृपाम् कुरु।" शिवः उवाच—"अत्र अस्माकं शक्तिः नास्ति, हे देवाः, तस्य वृद्धिं निवारयितुं। वयं भगवत् रामाधवम् एव वदामः; सः अस्माकं स्वामी, आत्मा, पूज्यः, कारणमूर्ति। गोविन्दः, श्रीविष्णुः, सर्वकारणम्; तं गत्वा वयं वदामः, दुःखनाशः स्यात्।" गिरिशस्य वचनं श्रुत्वा, देवाः इन्द्रः पद्मजः च, रुद्रनायकाः, कम्पमानाः, शीघ्रं वैकुण्ठलोकं जग्मुः। सूतः उवाच—ते श्रीलक्ष्मीपतिं, जगद्गुरुम्, श्रीविष्णुं, कमलनयनं, तेजस्विनं, उपगम्य दृष्टवन्तः। भक्तिपरायणाः, कण्ठगद्गदं, स्तोत्रेण तं स्तुतवन्तः। देवाः ऊचुः—"जयस्ते, विष्णो, लक्ष्मीनाथ, आदिपुरुष! दैत्यानां रिपुः, कामबीजः, सर्वकामफलप्रदः, महावराह, गोविन्द, महायज्ञमूर्ति। महाविष्णो, ध्रुवनाथ, सृष्टिकारण, मत्स्यावतारेण वेदान् उद्धृत्य रक्षितवान्। सत्यव्रत, भूमिपते, मत्स्यरूपे नमः। जयस्ते, दैत्यनाशक, देवकार्यसंपादक! अमृतप्रद, कूर्मरूपे नमः। आदिदैत्यविनाशाय वराहरूपं धृतवान्। वराहरूपे भूमिं उद्धृत्य नमः। नरसिंहरूपे महादैत्यं विदारितवान्। नरहरये, वरदाने मदोन्मत्तस्य शरीरं नखैः विदारितवान्। वामनरूपे त्रैलोक्याधिपत्यं मोहितवान्। बलेः वामनरूपे च्युतिः कृतः; तस्मै नमः। सहस्रभुजस्य शत्रो, दुष्टक्षत्रियविनाशक! रेणुकायाः गर्भे जातः, जमदग्निसुत, दुष्टराक्षसपौलस्त्यशिरःछेदक! दशरथसुत, अनंतपद, नमः। कंसदुर्योधनादिदैत्यैः भूमिपङ्किलैः, भारार्तां भूमिं विमोचितवान्। धर्मं स्थाप्य, पापं दूरं नीतवान्। कृष्णाय, भगवते, बहुधा नमः। दुष्टयज्ञविनाशाय, पशुहिंसासमापनाय, नमः।" एवं देवाः भगवन्तं विष्णुं स्तुतवन्तः, तस्य कृपां प्रार्थयन्ति।