ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਨਾਸੌ ਵਿਵੇਦ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਕਾਲਂ ਕਾਮਕਲਾਰਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਕਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੇਡਾਂ 'ਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਕਾਮਕਲਾ 'ਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਦਾ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਾ।
ਉਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਾਪੀषੁ ਚ ਗृਹੇषੁ ਚ । ਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਵਰਸ਼ੈਲੇषੁ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਸੁ ਵਰਾਸੁ ਚ
ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ, ਪੰਡਾਂ, ਘਰਾਂ, ਮਹਲਾਂ, ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਾਰੁਣੀਮਦਮਤ੍ਤੋऽਸੌ ਵਿਹਰਨ੍ਕਾਨਨੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਮਦਧੀਨੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸਾਹਂ ਤੇਨ ਸਂਸਕ੍ਤਾ ਕ੍ਰੀਡਾਰਸਵਸ਼ੀਕृਤਾ । ਸ੍ਮृਤਵਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਦੇਹਂ ਨ ਪੁਂਭਾਵਂ ਮੁਨਿਜਨ੍ਮ ਚ
ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ। ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਰੀਰ, ਪੁਰਖ ਭਾਵ ਤੇ ਮੁਨੀ ਜਨਮ ਭੁੱਲ ਗਈ।
ਮਮੈਵਾਯਂ ਪਤਿਰ੍ਯੋषਾਹਂ ਪਤ੍ਨੀषੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ । ਪਟ੍ਟਰਾਜ੍ਞੀ ਵਿਲਾਸਜ੍ਞਾ ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਮਮ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ। ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਤੀ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰੇਮਬਦ੍ਧਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਾ ਸੁਖੇ ਲੁਬ੍ਧਾ ਤਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੀ, ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੇਡਾਂ 'ਚ ਲੱਗੀ, ਸੁਖ ਦੀ ਲਾਲਚੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹੀ।
ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਰਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤਦਾਸਕ੍ਤਮਨਾ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਸਮਝ ਭੁੱਲ ਗਈ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ 'ਤੇ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਵਿਹਰਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ । ਗਤਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਣਵਤ੍ਕਾਮਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਿਆਂ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਲ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੇ ਸੁਖ 'ਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਜਾਤਾ ਗਰ੍ਭਵਤੀ ਚਾਹਂ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ ਨृਪਸ੍ਤਦਾ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗਰ੍ਭਸਂਸ੍ਕਾਰਕਰ੍ਮ ਚ
ਮੈਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਰਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਅਪृਚ੍ਛਦ੍ਦੋਹਦਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਮਾਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਨਾਬ੍ਰਵਂ ਲਜ੍ਜਮਾਨਾਹਂ ਨृਪਂ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਰਾਜਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਇੱਛਾ-ਖਾਣੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ। ਪਰ ਮੈਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਲਜਾ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਨਾ ਦੱਸਿਆ।
ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੇ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਾਤਸ੍ਤਤੋ ਮਮ । ਸ਼ੁਭੇऽਹ੍ਨਿ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਲਗ੍ਨਤਾਰਾਬਲਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਘੜੀ, ਚੰਗੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ।
ਬਭੂਵ ਨृਪਤੇਰ੍ਗੇਹੇ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਮਹੋਤ੍ਸਵਃ । ਰਾਜਾ ਪਰਮਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਬਭੂਵ ਸੁਤਜਨ੍ਮਤਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਸੁਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾ ਮੁਦਮਵਾਪ ਹ । ਅਹਂ ਭੂਮਿਪਤੇਸ਼੍ਚਾਸਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਸੂਤਕ ਮੁਕਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਭੂਮੀਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਦ੍ਵਯਾਨ੍ਤੇ ਵੈ ਪੁਨਰ੍ਗਰ੍ਭੋ ਮਯਾ ਧृਤਃ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੁ ਸੁਤੋ ਜਾਤਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ, ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਦ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ। ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਸੀ।
ਸੁਧਨ੍ਵੇਤਿ ਸੁਤਸ੍ਯਾਥ ਨਾਮ ਚਕ੍ਰੇ ਨृਪਸ੍ਤਦਾ । ਵੀਰਵਰ੍ਮੇਤਿ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸੁਧਨਵਨ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੀਰਵਰਮਨ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਭੂਪਸਮ੍ਮਤਾਃ । ਮੋਹਿਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਾਲਨਲਾਲਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਪੁੱਤ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਨਮੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਵਿਚ ਪਿਆ ਰਹੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਲਾਡ-ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਪੁਨਰष੍ਟ ਸੁਤਾਃ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਜਾਤਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਃ । ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਂ ਮੇ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸੁਖਸਾਧਨਮ੍
ਫਿਰ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਹੋਰ ਅੱਠ ਪੁੱਤ ਜਨਮੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਖਾਸੀਅਤ ਨਾਲ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਦਾਰਕ੍ਰਿਯਾਃ ਕਾਲੇ ਕृਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਯਥੋਚਿਤਾਃ । ਸ੍ਨੁषਾਭਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵਾਰੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ-ਸ਼ਾਦੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਈ; ਪੁੱਤਾਂ ਤੇ ਵੁਹੂਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪੌਤ੍ਰਾਦਿਸਮ੍ਭੂਤਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਕ੍ਰੀਡਾਰਸਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਆਸਨ੍ਨਾਨਾਰਸੋਪੇਤਾ ਮੋਹਵृਦ੍ਧਿਕਰਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ ਪੋਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਮੇਰੀ ਮਮਤਾ ਤੇ ਮੋਹ ਵਧਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸੁਖਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਕਦਾਚਿਦ੍ਦੁਃਖਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਰੋਗਜਨਿਤਂ ਦੇਹਸਨ੍ਤਾਪਕਾਰਕਮ੍
ਕਦੇ ਸੁਖ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ, ਕਦੇ ਅਜੀਬ ਦੁੱਖ ਆਇਆ—ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਗ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀੜਾ ਹੋਈ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੁ ਵਿਰੋਧੋऽਭੂਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਾ ਵਧੂਨਾਂ ਚ ਤੇਨ ਸਨ੍ਤਾਪਸਮ੍ਭਵਃ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਜਾਂ ਵੁਹੂਆਂ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਝਗੜੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸੁਖਦੁਃਖਾਤ੍ਮਕੇ ਘੋਰੇ ਮਿਥ੍ਯਾਚਾਰਕਰੇ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਜਨਿਤੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੇ ਮਗ੍ਨੋऽਹਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਸੁਖ-ਦੁਖ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲਹਿਰ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਚਲਣ ਤੇ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਉਸ ਵਿਚ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬੀ ਰਹੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ!
ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨਂ ਤਥਾ ਗਤਮ੍ । ਯੋषਾਭਾਵੇ ਵਿਲੀਨੋऽਹਂ ਗृਹਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਭੁੱਲ ਗਈ; ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਮੀ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਅਹਙ੍ਕਾਰਸ੍ਤੁ ਸਞ੍ਜਾਤੋ ਭृਸ਼ਂ ਮੋਹਵਿਵਰ੍ਧਕਃ । ਏਤੇ ਮੇ ਬਲਿਨਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਨੁषਾਃ ਸੁਕੁਲਸਮ੍ਭਵਾਃ
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਹੰਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੋਹ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਿਆ: 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਇਹ ਵੁਹੂਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ।'
ਏਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਮਮ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ । ਧਨ੍ਯਾਹਂ ਖਲੁ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸਂਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਪੁੱਤ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹਨ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਨਸੀਬਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।
ਨਾਰਦੋऽਹਂ ਭਗਵਤਾ ਵਞ੍ਚਿਤੋ ਮਾਯਯਾ ਕਿਲ । ਨ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਯਾਪ੍ਯੇਵਂ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਮਨਸਾ ਕਿਲ
ਮੈਂ, ਨਾਰਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਗਈ; ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ੁਭਾਚਾਰਾ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਧਨ੍ਯਾਹਂ ਕਿਲ ਸਂਸਾਰੇ ਕृष੍ਣੈਵਂ ਮੋਹਿਤਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍
ਰਾਜਪਤਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫਾਦਾਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਧਨਵਾਂ ਸਮਝਦੀ ਸੀ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮੈਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਈ।
ਅਥ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨृਪਃ ਕਾਮਂ ਦੂਰਦੇਸ਼ਾਧਿਪੋ ਮਹਾਨ੍ । ਅਰਾਤਿਭਾਵਮਾਪਨ੍ਨਃ ਪਤਿਨਾ ਸਹ ਮਾਨਦ
ਫਿਰ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੂਰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਾਨਯੋਗ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸੈਨ੍ਯਸਮਾਯੋਗਂ ਰਥੈਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ । ਆਜਗਾਮ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਪੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਕਨਯਕੁਭਜ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਕੇ ਜੰਗ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ।
ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਨਗਰਂ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸੈਨ੍ਯਯੁਤੇਨ ਚ । ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਨਗਰਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਪੋਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ।