ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਮਨਸਾਕਰਵਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਮੁਹੁਃ । ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਮਾਨਸ੍ਯ ਨਾਰੀਰੂਪਧਰਸ੍ਯ ਮੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਮੈਂ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ,
ਸਹਸਾ ਦृਕ੍ਪਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਾਲਧ੍ਵਜੋ ਨृਪਃ । ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਵृਨ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤੋ ਰਥਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਤਾਲਧਵਜ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਆਪ ਰਥ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਯੁਵਾ ਭੂषਣਸਂਵੀਤੋ ਦੇਹਵਾਨਿਵ ਮਨ੍ਮਥਃ । ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਾਂ ਭੂਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਨਮੋਹਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਮਦੇਵ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵੇਖਿਆ।
ਰਾਕਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖੀਂ ਯੋषਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕਾਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸੁਰਸ੍ਯ ਵਾ
ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀਏ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ — ਕਿਸੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ,
ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਚ ਵਾ ਕਾਨ੍ਤੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯੋਰਗਸ੍ਯ ਚ । ਏਕਾਕਿਨੀ ਕਥਂ ਬਾਲਾ ਰੂਪਯੌਵਨਭੂषਿਤਾ
ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਜਾਂ ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਸੱਪ ਦੀ? ਤੂੰ ਇੱਕਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਈ?
ਵਿਵਾਹਿਤਾਥ ਕਨ੍ਯਾ ਵਾ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦ ਸੁਲੋਚਨੇ । ਕਿਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਤਡਾਗੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਕੀ ਤੂੰ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈਂ ਜਾਂ ਕਨਿਆ? ਸਚ ਦੱਸ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਕੀ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ?
ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਪਿਕਾਲਾਪੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਨ੍ਮਥਮੋਹਿਨਿ । ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ਵ ਭੋਗਾਨ੍ਮਰਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਮਯਾ ਸਹ ਕृਸ਼ੋਦਰਿ । ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ਮਨਸਾ ਨੂਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪਤਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮਿੱਠੀ ਬੋਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੱਸ, ਮਨਮੋਹਣੀ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਸਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਹੰਸਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ। ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ ਪਤੀ ਬਣਾਕੇ।
; ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰੂਪਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਾਲਧ੍ਵਜੇਨ ਚ । ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਮਨਸਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਮੁਵਾਚ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਨਾਰਦ ਦੀ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਥਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਲਧਵਜ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਕੀਤੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਜਨ੍ਨਾਹਂ ਵਿਜਾਨਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰੀ ਕਸ੍ਯੇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ । ਪਿਤਰੌ ਕ੍ਵ ਚ ਮੇ ਕੇਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਚ ਸਰੋਵਰੇ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਇਸ ਝੀਲ ਵਿਚ ਰੱਖ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥਂ ਮੇ ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍ । ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ੍ਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਿ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ, ਮੇਰਾ ਸੁਖ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ? ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੈਵਮੇਵ ਪਰਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਪੌਰੁषਂ ਮਮ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋऽਸਿ ਮਹੀਪਾਲ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਕਿਸਮਤ ਹੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹੀ ਕਰੋ।
ਤਵਾਧੀਨਾਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਭੂਪ ਨ ਮੇ ਕੋऽਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਪਾਲਕਃ । ਨ ਪਿਤਾ ਨ ਚ ਮਾਤਾ ਚ ਨ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਰੱਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਨਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਮਾਂ, ਨਾ ਘਰ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਕ-ਸੰਬੰਧੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਸੌ ਮਯਾ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਮਦਨਾਤੁਰਃ । ਮਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਸੇਵਕਾਨਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨਰਯਾਨਮਾਨਯਧ੍ਵਂ ਚਤੁਰ੍ਵਾਹ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਆਰੋਹਣਾਰ੍ਥਮਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕੌਸ਼ੇਯਾਮ੍ਬਰਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਲਿਆਓ, ਜੋ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਚੜ੍ਹ ਸਕੇ।
ਮृਦ੍ਵਾਸ੍ਤਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਾਜਾਲਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਰਚਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਚੌਕੋਣ ਤੇ ਵੱਡਾ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚੰਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭृਤ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਵਰਗਾਮਿਨਃ । ਆਨਿਨ੍ਯੁਃ ਸ਼ਿਬਿਕਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਦਰ੍ਥੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਵਿਆ ਪਲਕੀਨ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਆਰੂਢਾऽਹਂ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ । ਮੁਦਿਤੋऽਸੌ ਗृਹੇ ਨੀਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਤਦਾ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਵਿਵਾਹਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁਭੇ ਲਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਭੇ ਦਿਨੇ । ਉਪਯੇਮੇ ਚ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਹੁਤਭੁਕ੍ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਘੜੀ 'ਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਵਲ੍ਲਭਾ ਜਾਤਾ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਗਰੀਯਸੀ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀਤ੍ਯੇਵਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਲਈ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ। ਉਥੇ, ਮੈਨੂੰ 'ਸੌਭਾਗ੍ਯਸੁੰਦਰਿ' — ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗੀ — ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਰਮਮਾਣੋ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਖਮਾਪ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਨਾਨਾਭੋਗਵਿਲਾਸੈਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਦਿਤੈਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਨਾਸੌ ਵਿਵੇਦ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਕਾਲਂ ਕਾਮਕਲਾਰਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਕਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੇਡਾਂ 'ਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਕਾਮਕਲਾ 'ਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਦਾ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਾ।
ਉਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਾਪੀषੁ ਚ ਗृਹੇषੁ ਚ । ਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਵਰਸ਼ੈਲੇषੁ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਸੁ ਵਰਾਸੁ ਚ
ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ, ਪੰਡਾਂ, ਘਰਾਂ, ਮਹਲਾਂ, ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਾਰੁਣੀਮਦਮਤ੍ਤੋऽਸੌ ਵਿਹਰਨ੍ਕਾਨਨੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਮਦਧੀਨੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸਾਹਂ ਤੇਨ ਸਂਸਕ੍ਤਾ ਕ੍ਰੀਡਾਰਸਵਸ਼ੀਕृਤਾ । ਸ੍ਮृਤਵਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਦੇਹਂ ਨ ਪੁਂਭਾਵਂ ਮੁਨਿਜਨ੍ਮ ਚ
ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ। ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਰੀਰ, ਪੁਰਖ ਭਾਵ ਤੇ ਮੁਨੀ ਜਨਮ ਭੁੱਲ ਗਈ।
ਮਮੈਵਾਯਂ ਪਤਿਰ੍ਯੋषਾਹਂ ਪਤ੍ਨੀषੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ । ਪਟ੍ਟਰਾਜ੍ਞੀ ਵਿਲਾਸਜ੍ਞਾ ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਮਮ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ। ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਤੀ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰੇਮਬਦ੍ਧਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਾ ਸੁਖੇ ਲੁਬ੍ਧਾ ਤਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੀ, ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੇਡਾਂ 'ਚ ਲੱਗੀ, ਸੁਖ ਦੀ ਲਾਲਚੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹੀ।
ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਰਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤਦਾਸਕ੍ਤਮਨਾ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਸਮਝ ਭੁੱਲ ਗਈ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ 'ਤੇ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਵਿਹਰਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ । ਗਤਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਣਵਤ੍ਕਾਮਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਿਆਂ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਲ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੇ ਸੁਖ 'ਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਜਾਤਾ ਗਰ੍ਭਵਤੀ ਚਾਹਂ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ ਨृਪਸ੍ਤਦਾ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗਰ੍ਭਸਂਸ੍ਕਾਰਕਰ੍ਮ ਚ
ਮੈਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਰਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਅਪृਚ੍ਛਦ੍ਦੋਹਦਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਮਾਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਨਾਬ੍ਰਵਂ ਲਜ੍ਜਮਾਨਾਹਂ ਨृਪਂ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਰਾਜਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਇੱਛਾ-ਖਾਣੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ। ਪਰ ਮੈਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਲਜਾ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਨਾ ਦੱਸਿਆ।