ਮਾਤਸ੍ਤੇ ਸੁਮੁਖੋ ਜਾਤੋ ਜਾਮਾਤਾ ਚ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਵਚਨਾਤ੍ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਸ਼ਾਪੋ ਮੁਨੇਰਭੂਤ੍
ਮਾਂ, ਤੇਰਾ ਜਾਮਾਤਾ ਹੁਣ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰਵਤ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤੁ ਰਾਜਨਿ । ਯਯੌ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮੁਨਿਂ ਤਤ੍ਰ ਸਞ੍ਜਯਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਸੰਜਯ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਧਨਂ ਸਮਰ੍ਪਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੇਨ ਤਦਾ ਮਹਤ੍ । ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਭਾਗਿਨੇਯਾਯ ਪਾਰਿਬਰ੍ਹਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਖੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਭਾਨਜੇ ਨੂੰ, ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫੇ ਦਿੱਤੇ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਰ੍ਤਨਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਮਾਯਾਯਾ ਬਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਹ੍ਯਨੁਭੂਤਂ ਯਥਾ ਮਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਘਟਨਾ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਡਿਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਮਾਯਾਗੁਣਕृਤੇऽਨृਤੇ । ਤਨੁਭृਤ੍ਤੁ ਸੁਖੀ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨ ਭੂਤੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਝੂਠ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਜਿੰਦ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੁਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਤਥਾ ਲੋਭੋ ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਮਤਾ ਤਥਾ । ਅਹਙ੍ਕਾਰੋ ਮਦਃ ਕੇਨ ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲਾਲਚ, ਈਰਖਾ, ਆਪਣਾਪਣ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮਾਣ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਿਆ ਹੈ?
ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਰਜਸ੍ਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਗੁਣਾਸ੍ਤ੍ਰਯ ਇਮੇ ਕਿਲ । ਕਾਰਣਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਦੇਹਸਮ੍ਭਵੇ ਸਰ੍ਵਥਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਸਤ, ਰਜ ਤੇ ਤਮ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਹੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬਣਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ।
ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਯੇ ਵ੍ਯਾਸ ਵਨੇऽਹਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ । ਗਚ੍ਛਨ੍ਹਾਸ੍ਯਵਿਨੋਦੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਂ ਗਮਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਕਦੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਜਦ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਰਾਜਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮਾਯਾਬਲਵਿਮੋਹਿਤਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਬਹਵੋ ਗੇਹੇ ਤਸ੍ਯ ਨृਪਸ੍ਯ ਹ
ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਟਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸਂਸ਼ਯੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ਸਾਧੋ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਵਚਨਂ ਕਿਲ । ਕਥਂ ਨਾਰੀਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੁਨੇ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸਾਧੂ, ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ — ਤੂੰ ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ?
ਕਥਂ ਚ ਪੁਰੁषੋ ਜਾਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ । ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਜਾਤਾਃ ਕਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਗृਹੇऽਞ੍ਜਸਾ
ਤੇ ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਦਮੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ? ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋਏ, ਤੇ ਇਹ ਕਿਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ?
ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਚਰਿਤਂ ਮਾਯਾਯਾ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਮੋਹਿਤਂ ਚ ਯਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਮਾਇਆ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਜੋਬੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ — ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ — ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਸ੍ਤਵ ਕਥਾਮृਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਨ੍ਥਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸਂਸ਼ਯਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤੇਰੀ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
; ਨਾਰਦੇਨ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਦਤੋ ਮਮ ਸਤ੍ਕਥਾਮ੍ । ਮਾਯਾਬਲਂ ਸੁਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਯੋਗਵਿਤ੍ਤਮੈਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ; ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮਜਯਾ ਦੁਰ੍ਵਿਭਾਵ੍ਯਯਾ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ — ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਸ ਦੇ ਤਣੇ ਤਕ — ਉਸ ਅਜੈ ਤੇ ਅਗੋਚਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸਤ੍ਯਲੋਕਾਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪੇ ਮਨੋਹਰੇ । ਗਤੋऽਹਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਹਰੇਰਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਅਜੋਬੇ ਕੰਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਵਾਦਯਨ੍ਮਹਤੀਂ ਵੀਣਾਂ ਸ੍ਵਰਤਾਨਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਗਾਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸਾਮ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਵੀਣਾ, ਜੋ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਜਾ ਕੇ, ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਮ ਗੀਤ ਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਦੇਵਦੇਵਸ਼੍ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਰ੍ਗਦਾਧਰਃ । ਕੌਸ੍ਤੁਭੋਦ੍ਭਾਸਿਤੋਰਸ੍ਕੋ ਮੇਘਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਬਾਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ, ਦੇਖਿਆ।
ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਪਰੀਧਾਨੋ ਮੁਕੁਟਾਙ੍ਗਦਰਾਜਿਤਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਾ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੋ ਮੁਦਾ ਯੁਤਃ
ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਕੁਟ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਾਂ ਕਮਲਾ ਦੇਵੀ ਗਤਾਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਭੂषਣਭੂषਿਤਾ
ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਮਲਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਹਰ ਲਕਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਨਾਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾ । ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਰਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਭਾ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਚੰਗੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਗृਹਂ ਗਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਿਨ੍ਧੁਜਾਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਮਯਾ ਪृष੍ਟੋ ਦੇਵਦੇਵੋ ਵਨਮਾਲੀ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਧੁਜਾ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਨਮਾਲੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਸੁਰਾਰਿਹਨ੍ । ਕਥਂ ਚ ਮਾ ਗਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਦਮਨਾਭ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਈ?
ਨਾਹਂ ਵਿਟੋ ਨ ਵਾ ਧੂਰ੍ਤਃ ਤਾਪਸੋऽਹਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ । ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤਮਾਯੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਠੱਗ ਹਾਂ, ਨਾ ਚਲਾਕ; ਮੈਂ ਤਪਸੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਗਰ੍ਵਯੁਕ੍ਤਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਉਵਾਚ ਮਾਂ ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੀਣਾਵਨ੍ਮਧੁਰਾਂ ਗਿਰਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੁਝ ਅਹੰਕਾਰ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਵੀਂਨਾ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਨਾਰਦੈਵਂਵਿਧਾ ਨੀਤਿਰ੍ਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ । ਪਤਿਂ ਵਿਨਾਨ੍ਯਸਾਨਿਧ੍ਯੇ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਯੋषਯਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਕਦੇ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਕੋਈ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਦਮੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਮਾਯਾ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਜਿਤਮਾਰੁਤੈਃ । ਸਾਂਖ੍ਯਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਰਾਹਾਰੈਸ੍ਤਾਪਸੈਸ਼੍ਚ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ
ਮਾਇਆ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਯੋਗੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ।
ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਵਚੋऽਧੁਨਾ । ਜਿਤਮਾਯੋऽਸ੍ਮਿ ਗੀਤਜ੍ਞ ਨੈਵਂ ਵਾਚ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਹੁਣ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਗੀਤ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨਾਹਂ ਸ਼ਿਵੋ ਨ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜੇਤੁਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭਵੋऽਪ੍ਯਜਾਮ੍ । ਮੁਨਯਃ ਸਨਕਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੇऽਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਜਯੇ
ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਉਹ ਸਰੋਤ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਅਜਨਮੀ ਨੂੰ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀ — ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦੇਵਦੇਹਂ ਨृਦੇਹਂ ਵਾ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਦੇਹਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਬਿਭृਯਾਦ੍ਯਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਸ ਕਥਂ ਤਾਂ ਜਯੇਦਜਾਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸਰੀਰ ਹੋਵੇ — ਉਹ ਅਜਨਮੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?