ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਤੁ ਗਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਗਰਾਦ੍ਵਿਮਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਹਂ ਵਾਨਰਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਞ੍ਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਪਿ
ਪਰਵਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਮੈਂ, ਵਾਨਰ-ਮੁਖ ਵਾਲਾ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਵਾਨਰਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਵਿਮਨਾਤੀਵ ਸਞ੍ਜਾਤਾ ਵੀਣਾਸ਼੍ਰਵਣਲਾਲਸਾ
ਮੈਨੂੰ ਕਰੂੜ ਵਾਨਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਕਿਮਭਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕਥਂ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਿਤਃ । ਮਾਨੁषਾਸ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤੋ ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕੇ? ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਪਾਇਆ, ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ।
ਪਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਭੂਯਃ ਸਙ੍ਗਮੋ ਯੁਵਯੋਰਭੂਤ੍ । ਕਦਾ ਕੁਤ੍ਰ ਕਥਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦਸ੍ਵ ਹ
ਪਰਵਤ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ? ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਮੁੜ ਮਿਲੇ? ਕਦੋਂ, ਕਿੱਥੇ, ਕਿਵੇਂ? ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਮਾਯਾਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍ । ਦੁਃਖਿਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇ ਰੁषਿਤੇ ਗਤੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬਾਂ ਬਾਰੇ? ਜਦੋਂ ਪਰਵਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਨਃ ਸੇਵਾਪਰਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਮਮਾਭਵਤ੍ । ਗਤੇऽਥ ਪਰ੍ਵਤੇ ਕਾਮਂ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਦ੍ਮਨਿ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਲੱਗੀ ਰਹੀ; ਪਰਵਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਹਂ ਦੁਃਖਾਨ੍ਵਿਤੋ ਦੀਨਸ੍ਤਥਾ ਵਾਨਰਵਨ੍ਮੁਖਃ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਾਰ੍ਤਃ ਕਿਂ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਮੈਂ ਦੁਖ ਤੇ ਮਲਾਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਨਰ-ਮੁਖ ਵਾਲਾ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪਿਆ, ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਞ੍ਜਯੋऽਥ ਸੁਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਕਟਯੌਵਨਾਮ੍ । ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥੇ ਰਾਜਸੁਤਾਮਪृਚ੍ਛਤ੍ਸਚਿਵਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਲਕੜ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵਿਵਾਹਕਾਲਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਤਾਯਾ ਮਮ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਯੋਗ੍ਯਂ ਵਰਂ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਦੂਲਾ ਦੱਸ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।
ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸੁਕੁਲਸਮ੍ਭਵਮ੍ । ਵਿਵਾਹਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਕਰੋਮਿ ਕਿਲ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਸੁੰਦਰ, ਦਿਆਲੂ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦਾ ਹੋਵੇ—ਮੈਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਭੁਵਿ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਯੋਗ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮੁੱਖ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਉਚਿਤ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਰੁਚਿਸ੍ਤੇ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਮਾਹੂਯ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਦੇਹਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਧਨਂ ਭੂਰਿ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਤਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਚਾਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਨਾਲ ਕਰਵਾਓ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤ ਧਨ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਵੀ ਦਿਓ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤਦਾ ਨृਪਮ੍ । ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮੁਖੇਨ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞਾ ਤਮੁਵਾਚ ਰਹਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਾਤਰੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਧਾਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰੀ ਤੇ ਮਾਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਪਿਤਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਧਾਤ੍ਰੇਯਿ ਵਚਨਾਨ੍ਮੇ ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਧਾਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ: 'ਧਾਤਰੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਹ ਸੁਖਮਈ ਬਚਨ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸੋ।'
ਮਯਾ ਵृਤੋऽਥ ਮੇਧਾਵੀ ਨਾਰਦੋ ਮਹਤੀਯੁਤਃ । ਨਾਦਮੋਹਿਤਯਾ ਕਾਮਂ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕੋऽਪਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮਮ
'ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਮੋਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭਟਕਾਇਆ ਹੈ।'
ਕੁਰੁ ਮੇ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਤਾਤ ਵਿਵਾਹਂ ਮੁਨਿਨਾ ਸਹ । ਨਾਨ੍ਯਂ ਵਰਿष੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਨਾਰਦਂ ਤੁ ਪਤਿਂ ਵਿਨਾ
'ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ — ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ। ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚੁਣਾਂਗੀ।'
ਮਗ੍ਨਾਹਂ ਨਾਦਸਿਨ੍ਧੌ ਵੈ ਨਕ੍ਰਹੀਨੇ ਰਸਾਤ੍ਮਕੇ । ਅਕ੍ਸ਼ਾਰੇ ਸੁਖਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੇ ਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
'ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਗਰਮੱਛ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਟੱਲ, ਸੁਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮੱਛੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।'
; ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਾਯਾਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸਹ ਵਿਵਾਹਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਧਾਤ੍ਰੀਮੁਖਾਤ੍ਤਤਃ । ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕੈਕੇਯੀਂ ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਂ ਸੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਾਸ ਬੈਠੀ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਕਾਨ੍ਤੇ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤਤ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਵृਤੋऽਯਂ ਨਾਰਦਃ ਕਾਮਂ ਮੁਨਿਰ੍ਵਾਨਰਵਕ੍ਤ੍ਰਭਾਕ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਜੋ ਗੱਲ ਧਾਤਰੀ ਨੇ ਕਹੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਵਾਨਰ-ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕਿਮਿਦਂ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਹੀਨਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਕਥਮਸ੍ਮੈ ਮਯਾ ਦੇਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਹਰਿਮੁਖਾਯ ਸਾ
'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਬਿਨਾ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਕੀਤਾ? ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਾਨਰ-ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'
ਕ੍ਵਾਸੌ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਃ ਕੁਰੂਪਃ ਕ੍ਵ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਮਮਾਤ੍ਮਜਾ । ਵਿਪਰੀਤਮਿਦਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਵਿਧੇਯਂ ਕਦਾਚਨ
'ਉਹ ਕੁਰੂਪ ਭਿਖਾਰੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਇਹ ਉਲਟ ਕੰਮ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਤਾਮੇਕਾਨ੍ਤੇ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਨਿਵਾਰਯ ਹਠਾਤ੍ਸੁਤਾਮ੍ । ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੁਨਿਰਤਾਂ ਮੁਗ੍ਧਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਨੁਸਾਰਯਾ
'ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਾਸੂਮ ਧੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮਝਾ ਕੇ ਰੋਕੋ।'
ਇਤਿ ਭਰ੍ਤृਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਨਨੀ ਤਾਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਚ ਤੇ ਰੂਪਂ ਮੁਨਿਃ ਕ੍ਵਾਸੌ ਵਾਨਰਾਸ੍ਯੋऽਧਨਃ ਪੁਨਃ
ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਉਹ ਮੁਨੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਉਹ ਵਾਨਰ-ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹੈ।'
ਕਥਂ ਮੋਹਮਵਾਪ੍ਤਾਸਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੇ ਚਤੁਰਾ ਪੁਨਃ । ਲਤਾਕੋਮਲਦੇਹਾ ਤ੍ਵਂ ਭਸ੍ਮਰੂਕ੍ਸ਼ਤਨੁਸ੍ਤ੍ਵਯਮ੍
'ਤੂੰ ਚਲਾਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਭਿਖਾਰੀ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਈ? ਤੂੰ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਰੁੱਖਾ ਹੈ।'
ਵਾਰ੍ਤਾ ਵਾਨਰਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਥਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਵਾਨਘੇ । ਕਾ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕੁਤ੍ਸਿਤੇ ਪੁਂਸਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
'ਅਹਿਰੀ, ਤੇਰਾ ਵਾਨਰ-ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਕਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨਿੰਦਿਤ ਆਦਮੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ?'
ਵਰਸ੍ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋऽਸ੍ਤੁ ਮਾ ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਂ ਵृਥਾ ਹਠਮ੍ । ਪਿਤਾ ਤੇ ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਤ੍ਰੀਮੁਖਾਦ੍ਵਚਃ
'ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਜ਼ਿੱਦ ਨਾ ਕਰ। ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਲਗ੍ਨਾਂ ਬੁਬੂਲਵृਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕੋਮਲਾਂ ਮਾਲਤੀਲਤਾਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਸ੍ਯ ਮਨਃ ਖੇਦਂ ਚਤੁਰਸ੍ਯ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
'ਕੌਣ, ਨਰਮ ਮਾਲਤੀ ਦੀ ਲਤਾ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਬੂਲ ਦੀ ਲਤਾ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਲਾਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ?'
ਦਾਸੇਰਕਾਯ ਤਾਮ੍ਬੂਲੀਦਲਾਨਿ ਕੋਮਲਾਨਿ ਕਃ । ਦਦਾਤਿ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਮੂਰ੍ਖੋऽਪਿ ਧਰਣੀਤਲੇ
'ਕੌਣ, ਨਰਮ ਤੰਬੂਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨੀਚ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਦੇਵੇਗਾ? ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੂਰਖ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।'
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਕਰਸਂਲਗ੍ਨਾਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ । ਵਿਵਾਹੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਕਸ੍ਯ ਚੇਤੋ ਨ ਦਹ੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਨਾਰਦ ਦੇ ਪਾਸ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫੜੀ ਹੋਈ ਦਿਖਾਈ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸਦਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਸੜਦਾ?
ਕੁਮੁਖੇਨ ਸਮਂ ਵਾਰ੍ਤਾ ਨ ਰੁਚਿਂ ਜਨਯਤ੍ਯਤਃ । ਆਮृਤੇਸ੍ਤੁ ਕਥਂ ਕਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾਮੁਨਾ
ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਮਨਭਾਵਨ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਰਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟ ਸਕਦੀ ਹੈਂ?