ਨ ਤਥਾ ਮਯਿ ਭੇਦੋऽਤ੍ਰ ਸਨ੍ਦੇਹਂ ਜਨਯਤ੍ਯਸੌ । ਮਨ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਞ੍ਜਯਾਤ੍ਮਜਾ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੰਜਯ ਦੀ ਧੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਵਾਪਿ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਭਾਵਂ ਜਾਨਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰਹਮ੍ । ਨੇਤ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰਵਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਪ੍ਰੀਤਿਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਾਵ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਿਆਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਵਦ ਨ ਤੇ ਮਿਥ੍ਯਾ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਮੁਨੇ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਃ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਲਿਤੌ ਸਂਸ੍ਮਰਾਧੁਨਾ
ਸੱਚ ਬੋਲੋ, ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਹੋ, ਹੇ ਮুনি। ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਤੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਰੰਤ ਯਾਦ ਕਰ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪृष੍ਟੋऽਹਂ ਪਰ੍ਵਤੇਨੇਦਂ ਕਾਰਣਂ ਤੁ ਹਠਾਦ੍ਯਦਾ । ਤਦਾਹਂ ਹ੍ਰੀਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਞ੍ਜਾਤਸ਼੍ਚਾਬ੍ਰੁਵਂ ਪੁਨਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਪਰਵਤ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛੀ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਪਰ੍ਵਤੈषਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪਤਿਂ ਮਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ । ਮਮਾਪਿ ਮਾਨਸੋ ਭਾਵੋ ਵਰ੍ਤਤੇऽਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਰਵਤੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਤੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਇਸ ਲਈ ਖਾਸ ਪਿਆਰ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵਤਃ ਕੋਪਸਂਯੁਤਃ । ਮਾਮੁਵਾਚ ਮੁਨਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਿਗ੍ਧਿਗਿਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਵਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ 'ਸ਼ਰਮ, ਸ਼ਰਮ!' ਕਹਿ ਕੇ ਡਾਟਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ਼ਪਥਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵਞ੍ਚਿਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਤਃ । ਭਵ ਵਾਨਰਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ ਮਮ ਮਿਤ੍ਰਧੁਕ੍
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਸਮਾਂ ਖਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਾਨਰ ਦਾ ਮੁਖ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾ, ਹੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਇਤਿ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤੇਨਾਹਂ ਕੁਪਿਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸਹਸਾ ਹ੍ਯਭਵਂ ਕ੍ਰੂਰਃ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਮੁਖਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਕਰੂੜ, ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮੁਖ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਯਾਪਿ ਨ ਕृਤਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤੁ ਭਗਿਨੀਸੁਤੇ । ਸੋऽਪਿ ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਤਿਕੋਪਾਦ੍ਵੈ ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤੇ ਗਤਿਃ ਕਿਲ
ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਭੈਣ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਮਾਫ਼ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਸ੍ਵਲ੍ਪੇऽਪਰਾਧੇ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਸ਼ਪ੍ਤਵਾਨਸਿ ਪਰ੍ਵਤ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵਾਪਿ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਲੋਕੇ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਿਲ
ਹੇ ਪਰਵਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੋਟੀ ਗਲ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਮੰਦ-ਮੱਤ, ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹੇਗਾ।
ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਤੁ ਗਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਗਰਾਦ੍ਵਿਮਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਹਂ ਵਾਨਰਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਞ੍ਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਪਿ
ਪਰਵਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਮੈਂ, ਵਾਨਰ-ਮੁਖ ਵਾਲਾ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਵਾਨਰਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਵਿਮਨਾਤੀਵ ਸਞ੍ਜਾਤਾ ਵੀਣਾਸ਼੍ਰਵਣਲਾਲਸਾ
ਮੈਨੂੰ ਕਰੂੜ ਵਾਨਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਕਿਮਭਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕਥਂ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਿਤਃ । ਮਾਨੁषਾਸ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤੋ ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕੇ? ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਪਾਇਆ, ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ।
ਪਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਭੂਯਃ ਸਙ੍ਗਮੋ ਯੁਵਯੋਰਭੂਤ੍ । ਕਦਾ ਕੁਤ੍ਰ ਕਥਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦਸ੍ਵ ਹ
ਪਰਵਤ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ? ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਮੁੜ ਮਿਲੇ? ਕਦੋਂ, ਕਿੱਥੇ, ਕਿਵੇਂ? ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਮਾਯਾਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍ । ਦੁਃਖਿਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇ ਰੁषਿਤੇ ਗਤੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬਾਂ ਬਾਰੇ? ਜਦੋਂ ਪਰਵਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਨਃ ਸੇਵਾਪਰਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਮਮਾਭਵਤ੍ । ਗਤੇऽਥ ਪਰ੍ਵਤੇ ਕਾਮਂ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਦ੍ਮਨਿ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਲੱਗੀ ਰਹੀ; ਪਰਵਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਹਂ ਦੁਃਖਾਨ੍ਵਿਤੋ ਦੀਨਸ੍ਤਥਾ ਵਾਨਰਵਨ੍ਮੁਖਃ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਾਰ੍ਤਃ ਕਿਂ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਮੈਂ ਦੁਖ ਤੇ ਮਲਾਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਨਰ-ਮੁਖ ਵਾਲਾ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪਿਆ, ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਞ੍ਜਯੋऽਥ ਸੁਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਕਟਯੌਵਨਾਮ੍ । ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥੇ ਰਾਜਸੁਤਾਮਪृਚ੍ਛਤ੍ਸਚਿਵਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਲਕੜ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵਿਵਾਹਕਾਲਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਤਾਯਾ ਮਮ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਯੋਗ੍ਯਂ ਵਰਂ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਦੂਲਾ ਦੱਸ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।
ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸੁਕੁਲਸਮ੍ਭਵਮ੍ । ਵਿਵਾਹਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਕਰੋਮਿ ਕਿਲ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਸੁੰਦਰ, ਦਿਆਲੂ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦਾ ਹੋਵੇ—ਮੈਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਭੁਵਿ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਯੋਗ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮੁੱਖ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਉਚਿਤ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਰੁਚਿਸ੍ਤੇ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਮਾਹੂਯ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਦੇਹਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਧਨਂ ਭੂਰਿ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਤਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਚਾਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਨਾਲ ਕਰਵਾਓ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤ ਧਨ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਵੀ ਦਿਓ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਤਦਾ ਨृਪਮ੍ । ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮੁਖੇਨ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞਾ ਤਮੁਵਾਚ ਰਹਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਾਤਰੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਧਾਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰੀ ਤੇ ਮਾਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਪਿਤਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਧਾਤ੍ਰੇਯਿ ਵਚਨਾਨ੍ਮੇ ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਧਾਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ: 'ਧਾਤਰੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਹ ਸੁਖਮਈ ਬਚਨ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸੋ।'
ਮਯਾ ਵृਤੋऽਥ ਮੇਧਾਵੀ ਨਾਰਦੋ ਮਹਤੀਯੁਤਃ । ਨਾਦਮੋਹਿਤਯਾ ਕਾਮਂ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕੋऽਪਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮਮ
'ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਮੋਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭਟਕਾਇਆ ਹੈ।'
ਕੁਰੁ ਮੇ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਤਾਤ ਵਿਵਾਹਂ ਮੁਨਿਨਾ ਸਹ । ਨਾਨ੍ਯਂ ਵਰਿष੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਨਾਰਦਂ ਤੁ ਪਤਿਂ ਵਿਨਾ
'ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ — ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ। ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚੁਣਾਂਗੀ।'
ਮਗ੍ਨਾਹਂ ਨਾਦਸਿਨ੍ਧੌ ਵੈ ਨਕ੍ਰਹੀਨੇ ਰਸਾਤ੍ਮਕੇ । ਅਕ੍ਸ਼ਾਰੇ ਸੁਖਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੇ ਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
'ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਗਰਮੱਛ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਟੱਲ, ਸੁਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮੱਛੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।'
; ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਾਯਾਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸਹ ਵਿਵਾਹਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਧਾਤ੍ਰੀਮੁਖਾਤ੍ਤਤਃ । ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕੈਕੇਯੀਂ ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਂ ਸੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਾਸ ਬੈਠੀ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਕਾਨ੍ਤੇ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤਤ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਵृਤੋऽਯਂ ਨਾਰਦਃ ਕਾਮਂ ਮੁਨਿਰ੍ਵਾਨਰਵਕ੍ਤ੍ਰਭਾਕ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਜੋ ਗੱਲ ਧਾਤਰੀ ਨੇ ਕਹੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਵਾਨਰ-ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕਿਮਿਦਂ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਹੀਨਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਕਥਮਸ੍ਮੈ ਮਯਾ ਦੇਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਹਰਿਮੁਖਾਯ ਸਾ
'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਬਿਨਾ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਕੀਤਾ? ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਾਨਰ-ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'